არმური (ნისლი მთათა ზედა)
არმური
არმური (ნისლი მთათა ზედა)

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri (scotch mist over mountains) - literary Arena from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  CalendarCalendar  GalleryGallery  FAQFAQ  SearchSearch  MemberlistMemberlist  UsergroupsUsergroups  RegisterRegister  Log inLog in  
* თამარ გელოვანისიმღერიდან სიტყვამდე. * მიხო მოსულიშვილიჰელესა (კინორომანი). * თამარ ლომიძეზღვარი (ლექსები).
* ბელა ჩეკურიშვილიშეკითხვად სიზიფეს (ლექსები) * ხათუნა ცხადაძე (მთარგმნელი) უმბერტო ეკო „ფუკოს ქანქარა“
* ლაშა ბუღაძენავიგატორი (პიესა). * ნინო ქაჯაია (მთარგმნელი)უილიმ გოლდინგი - „ბუზთა ბატონი“ (რომანი) * ზაზა თვარაძესიტყვები (რომანი).
* მიხეილ ანთაძესაიდუმლოებით მოცული უ.შ, სინქრონისტულობის პრინციპი. *
* რადიარდ კიპლინგი - აი ასეთი ამბები (თორმეტი და კიდევ ერთი ზღაპარი), მთარგმნელი ანი მოსულიშვილი * ვახტანგ ჯავახაძევახტანგური (ლექსები. რჩეული)
* მიხო მოსულიშვილიდიდი ძუ დათვი (რომანი). * ნინო ნადირაძეVIA SOLIS (ლექსები). * მარიამ ხუცურაულისანათა (ლექსები და ჩანაწერები).
* Zurab Karumidze"Dagny or a Love Feast" (English brushed up and fine-tuned by Amy Spurling).
* ბესიკ ხარანაულიმთავარი გამთამაშებელი. * მიხო მოსულიშვილისულის მდინარე (თორმეტი ნოველა). * ნინო სადღობელაშვილიფრთები და ხელები (ლექსები).
* მამუკა ხერხეულიძეომში, როგორც ომში * ზაალ სამადაშვილი – ავტოპორტრეტი წიგნების ფონზე * ირაკლი ლომოური – ავტონეკროლოგი
* მანანა ანთაძე (მთარგმნელი)ტენესი უილიამსი - Camino Real (პიესა). * ქართული პიესა 2012 (ექვსი პიესა).
* თამრი ფხაკაძე – ბოსტანი კონფლიქტის ზონაში (მოთხრობა). * რიუნოსკე აკუტაგავა – დიალოგი წყვდიადში
* გიორგი კაკაბაძენიკო ფიროსმანი (ბიოგრაფიული რომანი). * მიხო მოსულიშვილი – ვაჟა-ფშაველა (ბიოგრაფიული რომანი).

Share | 
 

 გიორგი გურჯიევი

View previous topic View next topic Go down 
AuthorMessage
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 4168
Registration date : 09.11.08

PostSubject: გიორგი გურჯიევი   Fri Aug 25, 2017 9:20 am

George Gurdjieff

გიორგი გურჯიევი

გიორგი გურჯიევი (დ. 28 ნოემბერი, 1877 — გ. 29 ოქტომბერი, 1949) — მისტიკოსი, ფილოსოფოსი. ცხოვრების დიდი ნაწილი გაატარა თბილისში. XX საუკუნის მისტიკოსი, ფილოსოფოსი და ფსიქოლოგი ბევრს მოგზაურობდა მსოფლიოს გარშემო. 1919 წელს პარიზში, ფონტენბლოს სასახლეში, დააარსა „ადამიანის ჰარმონიული განვითარების ინსტიტუტი", რომლის საქართველოში შექმნის თაობაზეც ასევე მიიღო დასტური სტალინისაგან. გარდაიცვალა პარიზში. მის კალამს ეკუთვნის მთელი რიგი ეზოთერული ნაშრომები.

ბმული:
* https://ka.wikipedia.org/wiki/გიორგი_გურჯიევი


Last edited by Admin on Fri Aug 25, 2017 9:24 am; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 4168
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: გიორგი გურჯიევი   Fri Aug 25, 2017 9:22 am

გიორგი გურჯიევი

ორი მდინარე


მართებული იქნებოდა თუ ადამიანის ცხოვრებას დიდ მდინარეს შევადარებდით, რომელიც სხვადასხვა წყაროებს შეიკრებს სათავეში და რომელიც შემდეგ ორ ნაწილად განტოტილი მიედინება. მდინარეს სიცოცხლეს ანიჭებს მასში არსებული ყოველი ცალკეული წვეთი. ეს ცალკეული წვეთები ავიღოთ როგორც ცალკეული ინდივიდები მთელ კაცობრიობაში.სამყაროში არსებული კანონით, ყოველივე არსებულის საერთო აქტუალიზაციისათვის ისეა დადგენილი, რომ ადამიანური სიცოცხლე ორ ნაკადად მიედინება.

დიადმა ბუნებამ წინასწარ განჭვრიტა და თანდათან დააფიქსირა კაცობრიობისათვის დამახასიათებელი ნიშანი, რომ თითოეულ წვეთში არსებობდეს შინაგანი სუბიექტური ,,ბრძოლა საკუთარ, უარმყოფელ ნაწილთან,“ რის შედეგადაც გამომუშავდება თვისება, უნარი, რომ სიცოცხლის მდინარის განტოტვის წინ ყოველი წვეთი გადავიდეს ამა თუ იმ ნაკადში.

ამრიგად, კაცობრიობის ცხოვრებაში არსებობს ორი მიმართულება: აქტიური და პასიური. კანონები კი საერთოა ყველგან. ეს ორი კანონი, ეს ორი ნაკადი ყოველთვის ხვდება ერთმანეთს, ხან გადაიკვეთებიან, ხანაც მათი მდინარება პარალელურია. ისინი ეხმარებიან ერთმანერთს, ისინი აუცილებელნი არიან ერთმანეთისათვის - მაგრამ ისინი არასოდეს არ ირევიან ერთმანეთში.

ეს ასე იყო და ასე დარჩება მარად. ახლა, ჩვეულებრივ ადამიანთა სიცოცხლე ერთად აღებული - შესაძლოა წარმოვიდგინოთ, როგორც ამ საერთო მდინარის ერთ-ერთი ტოტი, რომელშიც თითოეული ცალკეული ადამიანის თუ არსების სიცოცხლე წარმოდგენილია როგორც წვეთი მდინარეში, ხოლო მდინარე კი არის კოსმიური ჯაჭვის რგოლი.

საერთო კოსმიურ კანონებთან შესაბამისად, მდინარე მიედინება განსაზღვრული მიმართულებით, ყოველ მის მოსახვევებს, ტეხილებს, ცვლილებებს, გააჩნიათ გარკვეული მიზანი. ამ მიზნისათვის ყოველ წვეთს გააჩნია თავისი როლი, რადგან ის მდინარის შემადგენელი ნაწილია, მაგრამ თვითონ ამ წვეთებზე არ ვრცელდება თვითონ მდინარის, როგორც მთლიანობის კანონი. ცალკეული წვეთების მდგომარეობა, მიმართულება, არის და რჩება ამ საერთო კანონს მიღმა, ე.ი. შემთხვევითია. ერთ მომენტში წვეთი აქ არის, მეორე მომენტში - იქ. ახლა იგი ზედაპირზეა, შემდეგ მომენტში - ფსკერზე.

როგორც შემთხვევითია მისი ამოტივტივება, ასევე შემთხვევითია მისი სხვა წვეთებთან შეხვედრა თუ ჩაძირვა; ზოგჯერ მისი მოძრაობა არის ნელი, ხანაც მისი მოძრაობა არის სწრაფი. ადვილი ცხოვრება უწევს მას თუ ძნელი ეს დამოკიდებულია იმაზე თუ სად არის იგი. პირადად მისთვის არ არსებობს არც კანონი, არც პიროვნული ბედი. მხოლოდ მთლიან მდინარეს გააჩნია ბედი და ეს ბედი საერთოა ყოველი ცალკეული წვეთებისათვის. პირადი მწუხარება და სიხარული, ბედნიერება და ტკივილი იმავე ნაკადშია და ყველაფერი ეს არის შემთხვევითი.

მაგრამ პრინციპში, წვეთს შეუძლია ამ საერთო მდინარიდან განთავისუფლება და მეორე, მეზობელ ნაკადში გადახტომა.ესეც ბუნების კანონია, მაგრამ ამისათვის წვეთმა უნდა იცოდეს, როგორ გამოიყენოს მთელი მდინარის ინერცია და შემთხვევითი ბიძგები, რათა ზედაპირზე იყოს და ნაპირთან ახლოს ადგილებში, საიდანაც ადვილია მეორე ნაკადში გადახტომა. მან უნდა შეარჩიოს არა მხოლოდ სწორი ადგილი, არამედ შესაფერისი დროც. უნდა გამოიყენოს ჰაერის ნაკადები, და ა.შ. მაშინ წვეთისათვის შესაძლებელი გახდება წამოიმართოს შხეფებთან ერთად და გადახტეს მეორე მდინარეში.

იმ მომენტიდან, როდესაც წვეთი მეორე მდინარეში მოხვდება იგი უკვე სხვა სამყაროში, სხვა სიცოცხლეშია და ამიტომ სხვა კანონებში იმყოფება. ამ მეორე მდინარეში კანონი უკვე არსებობს ცალკეული წვეთებისთვის - ცვალებადი თანმიმდევრობის კანონი. ახლა წვეთი მწვერვალზე ადის ან ფსკერზე ეშვება, მაგრამ ეს უკვე ხდება კანონით და არა შემთხვევითობით. ზედაპირზე ამოსული წვეთი თანდათანობით მძიმდება და იძირება. სიღრმეში იგი კვლავ კარგავს სიმძიმეს და კვლავ ზედაპირზე ამოდის.

კარგია - როდესაც წვეთი ზედაპირზე ამოდის და ცუდი - როდესაც იგი იძირება. ეს დამოკიდებულია მის ხელოვნებაზე და მცდელობაზე. ამ მეორე მდინარეში არსებობს სხვადასხვა ნაკადები და აუცილებელია მოხდეს შესაფერის, საჭირო ნაკადში. წვეთმა რაც შეიძლება დიდხანს უნდა იცუროს ზედაპირზე რათა გამოიმუშაოს მეორე, საჭირო ნაკადში გადასვლის შესაძლებლობა.

მაგრამ ჩვენ პირველ მდინარეში ვიმყოფებით და სანამ ამ პასიურ დინებაში ვართ, მას შეუძლია წაგვიყვანოს იქ სადაც ნებავს. სანამ პასიურნი ვართ, ჩვენ მივექანებით შემთხვევითობის სტიქიურობას მინდობილნი. ჩვენ ვართ შემთხვევითობის მონები.

ამავე დროს ბუნებამ მოგვცა ამ შემთხვევითობიდან გათავისუფლების შესაძლებლობა, ამიტომ როდესაც განთავისუფლებაზე ვლაპარაკობთ, ჩვენ ვგულისხმობთ სწორედ მეორე, გვერდითა მდინარეში გადასვლას.

მაგრამ, რა თქმა უნდა, ეს არ არის ასეთი ადვილი - თქვენ არ შეგიძლიათ გადახვიდეთ მხოლოდ იმის გამო, რომ ეს თქვენი სურვილია. უცილებელია ძლიერი სურვილი და ხანგრძლივი მზადება ამისათვის. თქვენ უნდა განიცადოთ პირველ მდინარეში არსებულ ყოველგვარ მიზიდულობასთან გაიგივება. თქვენ უნდა მოკვდეთ ამ მდინარისთვის. ყველა რელიგია ლაპარაკობს ამ სიკვდილზე. ,,ვინც დაკარგოს თავი თვისი, - მან ჰპოვოს იგი.“

ამაში არ იგულისხმება ფიზიკური სიკვდილი. ამ რელიგიური სიკვდილის მერე არ არის აუცილებელი ხელახლა აღდგომა, რადგან თუ არსებობს სული და თუ კი ეს უკვდავია, მას შეუძლია მარტო დარჩეს, სხეულის გარეშე, რომლის დაკარგვსაც ჩვენ სიკვდილს ვეძახით. ხელახალი დაბადების მიზეზი კი ის არის, რომ განკითხვის დღეს უფლის წინაშე წარვსდგებით, როგორც ამას გვასწავლიან ეკლესიის მამები. ქრისტე და დანარჩენები ლაპარაკობენ სიკვდილზე, რომელიც ხდება სიცოცხლეში - ტირანის სიკვდილზე, საიდანაც მომდინარეობს ჩვენი მონობა, სიკვდილზე, რომელიც წარმოადგენს აუცილებელ საფუძველს ადამიანის განთავისუფლებისთვის.

ადამიანს, რომ შემოსძარცვნოდა ყველა თავისი ილუზიები და ყველაფერი, რაც ზღუდავს მას რეალობის დანახვაში, რომ დაეკარგა ყველა თავისი ინტერესი, ზრუნვა, თავისი მოლოდინი და იმედი - ყველა მისი მისწრაფება იავარქმნილი გახდებოდა. ცარიელი გახდებოდა მთელი მისი არსებობა, დარჩებოდა მხოლოდ თავისი ცარიელი სხეული, მხოლოდ ფიზიოლოგიური არსებობა.

ეს იქნებოდა ადამიანის პატარა ,,მე“ -ს სიკვდილი. ყველაფრის სიკვდილი, რისგანაც კი იგი შედგება. დაინგრეოდა მთელი სიცრუე, რაც დააგროვა ადამიანმა თავისი უმეცრობით და გამოუცდელობით. როგორც მასალა, ეს ყველაფერი დარჩებოდა მასში, მაგრამ უკვე არჩევანის შესაძლებლობას დამორჩილებული. მაშინ ადამიანს ექნებოდა ცნობიერი არჩევანის შესაძლებლობა და იგი აირჩევდა თავისი თავისთვის სწორ გზას. ეს არ იქნებოდა სხვათა მოწოდებაზე დამოკიდებული არჩევანი.

ეს ძნელია. არა, ეს სიტყვა - ძნელი, არ არის შესაფერისი. მაგრამ არც სიტყვა - შეუძლებელი, არის სწორი. რადგან პრინციპში ეს შესაძლებელია, მაგრამ ეს არის ათასჯერ უფრო ძნელი, ვიდრე ის, რომ ვინმე პატიოსანი შრომით გახდეს მულტიმილიონერი.

კითხვა: არსებობს ორი მდინარე, როგორ შეიძლება წვეთის ერთი მდინარიდან მეორე მდინარეში გადასვლა?

პასუხი: აუცილებელია გავიგოთ, რომ მხოლოდ მას შეუძლია გადასვლა, ვისაც გარდაქმნისათვის გააჩნია რეალური შესაძლებლობა. ეს შესაძლებლობა დამოკიდებულია სურვილზე, ძალიან დიდ სურვილზე და ეს სურვილი უნდა მომდინარეობდეს არა ადამიანის პიროვნებიდან, არამედ ეს სურვილი უნდა იყოს ადამიანის არსის (არსების) სურვილი. თქვენთვის საჭიროა გაიგოთ, რომ ძალიან ძნელია საკუთარ თავთან იყოთ წრფელი. ადამიანს ძალიან აშინებს სინამდვილის დანახვა.

სიწრფელე არის სინდისის ფუნქცია და ყოველ ადამიანს გააჩნია სინდისი. ეს არის ნორმალური ადამიანური გრძნობების თვისება (ნიშანი). მაგრამ ცივილიზაციის მეოხებით ეს ფუნქცია გარსით დაიფარა და მუშაობა შეწყვიტა. განსკუთრებული ვითარებების გარდა, როდესაც ასოციაციები ძალიან ძლიერნი არიან. ამ შემთხვევაში იგი (სინდისი) მოქმედებს და მცირეოდენ ხანში ისევ ქრება. ასეთი მომენტები ხდებიან ძლიერ შოკის, დიდი მწუხარების ან წყენის შემთხვევებში. ამ დროს სინდისი აკავშირებს ადამიანის პიროვნებას და მისსავე არსებას, რომლებიც სხვა შემთხვევაში აბსოლუტურად ერთმანეთისგან გათიშულები არიან.

ეს საკითხი ორ მდინარეზე, მიმართულია არსებისაკენ. როგორც ყველა რეალური საგანი, თქვენი არსებობა უცვლელია; თქვენი პიროვნება - ეს არის თქვენი აღზრდა, თქვენი იდეები, თქვენი რწმენა - გარემოცვის მიერ მოტანილი საგნები, რომელთაც ჰპოვებთ ან კარგავთ. ამ საუბრების მიზანია, რომ მიიღოთ რაღაცა, რაც რეალური იქნება. მაგრამ ჩვენ ჯერ არ ვართ მზად ამ საკითხის სერიოზულად განხილვისათვის. ჩვენ ჯერ უნდა ვიკითხოთ: როგორ უნდა მოვამზადო ჩემი თავი იმ დონემდე, რომ შემეძლოს ამ კითხვის დასმა?

მე მგონია, რომ თქვენი პიროვნების რაღაც დონემდე გაგებით თქვენ მიხვედით თქვენი ცხოვრების უკმაყოფილებამდე და იმედოვნებამდე, რომ შესაძლოა რაღაც უკეთესი ნახოთ. თქვენ გაქვთ აგრეთვე იმედი, რომ მე მოგიყვებით რაღაც ისეთს, რაც თქვენ არ იცით და რაც პირველ საჭირო ნაბიჯს გადაგადგმევინებთ.

შეეცადეთ გაიგოთ, რომ ის, რასაც თქვენ ჩვეულებრივ ,,მე”- ს უწოდებთ, ეს არ არის ,,მე”. არსებობს მრავალი “მე” და თითოეულ მათგანს თავისი საკუთარი სურვილები გააჩნია, ეცადეთ შეამოწმოთ ეს.

თქვენ გსურთ გარდაიქმნათ, მაგრამ იგივე სურს თქვენში არსებულ თითოეულ ნაწილსაც? ამ თქვენს ნაწილებს სურთ უამრავი რამ, მაგრამ მათგან რეალობას ერთადერთი ნაწილიღა შეადგენს. შეეცადეთ გულწრფელი იყოთ საკუთარ თავთან.

სიწრფელე - აი გასაღები, რომლითაც გააღებთ კარებს და ამ ღია კარებს მიღმა თქვენ დაინახავთ თქვენს საკუთარ ნაწილებს და დაინახავთ რაღაცას, - ჯერაც არნახულს. მაგრამ ეს არ უნდა მოგწყინდეთ; ეცადეთ მუდამ გულწრფელი იყოთ. ყოველდღიურად თქვენ იკეთებთ ნიღაბს, მაგრამ საჭიროა, რომ იგი ნელ-ნელა მოიშოროთ. უნდა გაიგოთ ერთი რამ; ადამიანს არ შეუძლია თავისი თავი გაათავისუფლოს; მას არ შეუძლია თავის თავს მუდმივად აკვირდებოდეს. შესაძლოა მას ეს ხუთი წუთის განმავლობაში შეეძლოს, მაგრამ იმისთვის, რომ თავისი თავი ნამდვილად იცოდეს, მან უნდა დაინახოს, როგორ დახარჯა მთელი დღე.

ასევე, უნდა გაიგოთ, რომ ადამიანს მხოლოდ მიჩვეული საგნების მიმართ შეუძლია ყურადღების გამოჩენა და იგი ყოველთვის ვერ ამჩნევს ახალ საგანს. ზოგჯერ ხდება და ადამიანი შემთხვევით აღმოჩენას აკეთებს. შემდეგ მას შეუძლია ეს აღმოჩენილი ხელახლა დაინახოს. ეს თავისებურება არსებობს: როდესაც ადამიანი თავის თავში რაღაცას დაინახავს, მას შეუძლია კვლავ დაინახოს იგივე. მაგრამ ადამიანი მექანიკურია და იგი ახალს მეტწილად ძველებურად უყურებს.

მაგალითად, თქვენ დაინახეთ რაღაც ახალი და შეიქმენით შთაბეჭდილება მასზე, შემდეგ კი როდესაც კვლავ შეხვდებით იგივეს, მას იმავე, ძველი შთაბეჭდილებით აღიქვამთ მიუხედავად იმისა, რომ ეს შთაბეჭდილება შესაძლოა არც წარმოადგენს სიმართლეს. ანდა, თქვენ გაიგეთ რაღაცა ვიღაცაზე უფრო ადრე, ვიდრე შეხვდებოდით მას. ახლაც, თქვენ იქმნით მასზე სახებას (ხატს) და როდესაც მართლა შეხვდებით, თქვენ აფასებთ ორიგინალს ისე, როგორც თქვენს არარეალურ სახეში წარმოიდგინეთ. ჩვენ არასდროს არ ვხედავთ იმას, რასაც ვუყურებთ.

ადამიანი არის პიროვნება, რომელიც სავსეა წინარე რწმენებით. არსებობს წინდარწმუნების ორი სახე: პიროვნების წინდარწმუნებულობა და არსების წინდარწმუნებულობა. ადამიანმა არ იცის არაფერი. იგი დამორჩილებულია გარეგან ძალებს და სწამს მათი. ჩვენ არ ვიცით არაფერი, ჩვენ არ შეგვიძლია განვასხვაოთ, როდის ლაპარაკობს ადამიანი საგანზე, რომელიც ნამდვილად იცის და როდის ლაპარაკობს იგი სისულელეს. ჩვენ ვიჯერებთ ყველაფერს. ჩვენ არ გაგვაჩნია ჩვენში არაფერი. ყველაფერი რაც ჯიბეში ჩავილაგეთ - ეს არ არის ჩვენი საკუთარი, ხოლო გარედან მიღებული კი არ გვეკუთვნის ჩვენ.

ჩვენი არსება არის ცარიელი. რადგან ბავშვობიდან მოყოლებული დღემდე ჩვენ არ შეგვიძენია არაფერი, თუ იშვიათად და შემთხვევით თავისით არ შემოვიდა რამე.შესაძლებელია ჩვენს პიროვნებას 20 ან 30 შეძენილი იდეა გააჩნდეს, მაგრამ ჩვენ დაგვავიწყდა საიდან მივიღეთ ისინი და როდესაც ცხოვრებაში ერთ-ერთ ამ იდეათაგანის მსგავს რამეს შევეჩეხებით, გვგონია, რომ გავერკვიეთ ამაში, მაგრამ ეს მხოლოდ ჩვენი გონების აბსტრაქტული ანაბეჭდია და არა სინამდვილე. ჩვენ ვართ ნამდვილი მონები და ჩენში არსებულ ერთ წინადარწმუნებას მეორეს ვუპირისპირებთ.

იგივე უნდა ითქვას არსების შთაბეჭდილებებზე, როგორც პიროვნების შემთხვევაში ისინიც მექანიკურად შეძენილნი არიანახლა რაც შეეხება კითხვას, - მე ვიტყოდი შემდეგნაირად: დავუშვათ შევხვდით მასწავლებელს, რომელიც რეალურ ცხოვრებას ფლობს, რომელსაც სურს დაგეხმაროთ და თქვენც გსურთ, რომ ისწავლოთ - მაგრამ ამ შემთხვევაშიც კი, მას არ შეუძლია ნამდვილად დაგეხმაროთ. მას შეუძლია დაგეხმაროთ მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ს წ ო რ ა დ გსურთ. თავიდან თქვენს მიზანსაც ეს - ს წ ო რ ა დ ს უ რ ვ ი ლ ი უნდა წარმოადგენდეს, მაგრამ მიზანი იმყოფება ძალიან შორს - აუცილებელია მოინახოს ის, რაც მიგიყვანთ ამ მიზანთან, ანდა ყოველშემთხვევაში, რაც მიგაახლოვებთ ამ მიზანს. ამდენად, მიზანი უნდა იყოს ის, რომ სურვილის უნარი მოიპოვოთ., მაგრამ ამას მოიპოვებს მხოლოდ ის ადამიანი, რომელმაც შეიცნო თავისი არსება.

მე შემიძლია რჩევები მოგცეთ, მაგრამ ეს არ შეიძლება დაგეხმაროთ, ისევე როგორც ინსტიტუტს არ შეუძლია ეს. მას შეუძლია დაგეხმაროთ მხოლოდ იმ შემთხვევაში თუ გზაზე დგახართ, მაგრამ თქვენ არ დგახართ გზაზე.

პირველ რიგში უნდა გადაწყვითოთ, დაადგეთ გზას თუ არ უნდა დაადეგთ. თუ სერიოზულად ფიქრობთ ამაზე, მაშინ უნდა შეიცვალოთ თქვენი თვალსაზრისები, უნდა შეძლოთ თვისობრივად ახლებური ფიქრი და ამ გზით მიაგნოთ თქვენთვის შესაფერის მიზანს. მარტოხელა ადამიანი ამას ვერ შეძლებს და საჭიროა მეგობარს მოვუხმოთ, რომელსაც შეუძლია დახმარება. დახმარება კი ყველას შეუძლია, მაგრამ განსაკუთრებით ორ მეგობარს შეუძლია ხელი შეუწყოს ერთმანეთს ურთიერთობის ღირებულებათა დაფასებაში.

ძალიან ძნელია ერთბაშად ყოველივეში წრფელი გახდე, მაგრამ თუ ცდილობ, მაშინ შესაძლებელი ხდება, რომ თანდათან მეტსა და მეტ სიწრფელეში შეხვიდე. თუ გულწრფელი იქნებით, მე შემიძლია დაგანახოთ საგნები, რომლებიც შეგაშინებენ და თქვენ დაინახავთ რა არის თქვენთვის აუცილებელი და სასარგებლო. თქვენში არსებულ ღირებულებებს რეალურად შეუძლიათ შეიცვალონ. თქვენ გონებასაც შეუძლია ყოველდღიურად შეიცვალოს, მხოლოდ თქვენი არსება რჩება ისეთი, როგორიც არის.

მაგრამ იცოდეთ, რომ დიდი რისკი არსებობს. ადამიანის პირველი მოსამზადებელი მცდელობებიც კი, რომ ცნობიერება თავისკენ მიმართოს, უკვე იწვევს პირველ შედეგებს. ადამიანმა თავისი არსებით დრო და დრო შესაძლოა იგრძნოს რაღაცა, რაც ძალიან ცუდია მისთვის, ყოველშემთხვევაში რაღაცა მაინც, რაც არღვევს მისი გონების სიმშვიდეს.

ადამიანმა იგემა რაღაც ახლის და უჩვეულოს გემო, რასაც იგი უკვე ვერ დაივიწყებს და რაც ძლიერი იქნება ამის განცდა, მით უფრო ძლიერი იქნება ასოციაციების აქტიურობა; ისინი ეცდებიან კიდევ და კიდევ გაიხსენონ განცდილი, გაამარადიულონ, და როდესაც ეს გემო ხდება ინტესიური, თქვენ ხან ერთ ადგილზე იქნებით, ხან მეორეზე. ეს ნიშნავს, რომ დაკარგავთ ჩვეულ სიმშვიდეს.

ეს კარგია, ასეთ ადამიანს რეალური შანსი გააჩნია გარდაქმნისთვის, მაგრამ უდიდესი უბედურებაა, როდესაც ადამიანი კარგავს ძველ, შეჩვეულ ადგილს, ახალს კი ვერ მოიპოვებს. ეს არის ყველაზე ცუდი მდგომარეობა - არც წყალი, არც ღვინო. ამას ვგულისხმობდი, როდესაც რისკი ვახსენე. სანამ ადგილის გამოცვლაზე იფიქრებდეთ, (ერთი მდინარიდან მეორეზე გადასვლაზე) მანამდე დიდი სერიოზულობით და ყურადღებით გაეცანით სკამებს. ბედნიერია ადამიანი, რომელიც ზის შეჩვეულ სკამზე. ათასჯერ მეტად ბედნიერია ადამიანი, რომელიც დაჯდა ანგელოზთა სკამზე, მაგრამ უბედურზე უბედურია ადამიანი, რომელიც დარჩა ყოველგვარი სკამის გარეშე.

ასე რომ გადავწყვიტეთ - ღირს კი ეს? ყველაფერი გადასინჯეთ და შეამოწმეთ - სკამები, თქვენი ღირებულებანი, თქვენი შესაძლებლობანი....

პირველი მიზანი არის ის, რომ ყოველივე დანარჩენი დაივიწყოთ და თანამეგზურთან ერთად სკამები შეისწავლოთ და განიხილოთ. მაგრამ გაფრთხილებთ: როდესაც ამ შესწავლას შეუდგებით, თქვენს ახლანდელ სკამზე აღმოაჩენთ უამრავ ცუდს და სისაძაგლეს.

მომავალში, თუ მოხდა ისე, რომ თქვენი ცხოვრების ამ უდიდეს გადაწყვეტილებამდე მიხვალთ, მე უკვე სხვა სახით ვილაპარაკებ ამ საკითხზე. თქვენ არ იცნობთ თქვენ საკუთარ თავს. ეცადეთ შეიცნოთ. გააცნობიერეთ რისკი, რაც ამაში არსებობს. ადამიანი, რომელიც ცდილობს თავისი თავის შეცნობას, შესაძლოა მივიდეს უდიდეს უბედურებამდე; იგი დაინახავს თავის თავში ბევრ უმსგავსობას და ამის გარდაქმნას მოინდომებს, მაგრამ ეს არის უძნელესი საქმე.

დაწყება ადვილია, მაგრამ როდესაც თქვენს სკამს გადააგდებთ, შესაძლებელია სანაცვლოდ ვერაფერი მოიპოვოთ და ეს გახდება უდიდესი უბედურების წყარო. ყველამ იცის რა არის სინდისის ქენჯნა, ახლა თქვენი სინდისი ფარდობითია, მაგრამ, როდესაც მიხვალთ ღირებულებათ გადაფასებამდე, თქვენ უნდა მოიშოროთ მთელი თქვენი სიცრუე. როდესაც ერთ საგანს დაინახავთ, უფრო ადვილი იქნება სხვა საგნები დაინახოთ ვიდრე ის, რომ თვალები დახუჭოთ.

ასე რომ ორი გზა არსებობს თქვენთვის: ერთი ის, რომ თვალები დახუჭოთ და მეორე - მზად იყოთ დიდი რისკისთვის.


ნიუ-იორკი, 22 თებერვალი 1924

Arrow
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
 
გიორგი გურჯიევი
View previous topic View next topic Back to top 
Page 1 of 1

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური (ნისლი მთათა ზედა) :: მთქმელი და გამგონებელი :: ესეებისა და კრიტიკოსთათვის-
Jump to: