არმური (ნისლი მთათა ზედა)
არმური
არმური (ნისლი მთათა ზედა)

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri (scotch mist over mountains) - literary Arena from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  CalendarCalendar  GalleryGallery  FAQFAQ  SearchSearch  MemberlistMemberlist  UsergroupsUsergroups  RegisterRegister  Log inLog in  
* თამარ გელოვანი"სიმღერიდან სიტყვამდე". * მიხო მოსულიშვილი„ჰელესა“ (კინორომანი). * თამარ ლომიძე"ზღვარი" (ლექსები).
* ანრი გიდელი"პიკასო" (ბიოგრაფიული რომანი) * გიგი სულაკაური"ხეტიალი" (ლექსები. რჩეული) * ბელა ჩეკურიშვილი"შეკითხვად სიზიფეს" (ლექსები)
* ლაშა ბუღაძე"ნავიგატორი" (პიესა). * ნინო ქაჯაია (მთარგმნელი)უილიმ გოლდინგი - "ბუზთა ბატონი" (რომანი) * ზაზა თვარაძე"სიტყვები" (რომანი).
* მიხეილ ანთაძე"საიდუმლოებით მოცული უ.შ", "სინქრონისტულობის პრინციპი". *
* რადიარდ კიპლინგი - "აი ასეთი ამბები" (თორმეტი და კიდევ ერთი ზღაპარი), მთარგმნელი ანი მოსულიშვილი * ვახტანგ ჯავახაძე"ვახტანგური" (ლექსები. რჩეული)
* მიხო მოსულიშვილი"დიდი ძუ დათვი" (რომანი). * ნინო ნადირაძე"VIA SOLIS" (ლექსები). * მარიამ ხუცურაული"სანათა" (ლექსები და ჩანაწერები).
* Zurab Karumidze"Dagny or a Love Feast" (English brushed up and fine-tuned by Amy Spurling). * გივი ალხაზიშვილი"ეპისტოლეთა წიგნი" (ლექსები).
* ბესიკ ხარანაული"მთავარი გამთამაშებელი". * მიხო მოსულიშვილი"სულის მდინარე" (თორმეტი ნოველა). * ნინო სადღობელაშვილი"ფრთები და ხელები" (ლექსები).
* მამუკა ხერხეულიძე„ომში, როგორც ომში“ (მოთხრობები). * ნატა ვარადა – „დედის კერძი“ (მოთხრობები). * ზაალ სამადაშვილი – „ავტოპორტრეტი წიგნების ფონზე“ (მოთხრობები). * ვაჟა ხორნაული – „როგორც ბაღიდან...“ (ლექსები). * ირაკლი ლომოური – „ავტონეკროლოგი“ (მოთხრობები).
* მანანა ანთაძე (მთარგმნელი)ტენესი უილიამსი - Camino Real (პიესა). * თამარ ბართაია, დავით გაბუნია, ნინო მირზიაშვილი, მიხო მოსულიშვილი, ნანუკა სეფაშვილი, ირაკლი ცხადაია„ქართული პიესა 2012“ (ექვსი პიესა).
* ნატა ვარადა – "დედის კერძი" (მოთხრობები). * თამრი ფხაკაძე – "ბოსტანი კონფლიქტის ზონაში" (მოთხრობა). * რიუნოსკე აკუტაგავა – "დიალოგი წყვდიადში" (მოთხრობები).
* გიორგი კაკაბაძე"ნიკო ფიროსმანი" (ბიოგრაფიული რომანი). * მიხო მოსულიშვილი – "ვაჟა-ფშაველა" (ბიოგრაფიული რომანი).

Share | 
 

 ჯანო ჯიქიძე

View previous topic View next topic Go down 
AuthorMessage
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: ჯანო ჯიქიძე    Mon Dec 15, 2014 1:53 pm



ჯანო ჯიქიძე

დაბადების თარიღი - 1958 წლის 9 ოქტომბერი
მუშაობდა - Dentist
სწავლობდა - Tbilisi State Medical University
2007 წელს „პენ-მარათონზე“, მეორე პრემია მოთხრობისათვის "იშმადაგური".

გამოცემული წიგნები:

* შემეცნების პრაქტიკუმი : [რომანი] / ჯანგულ ჯიქიძე // ცისკარი. - , 1989. - N12. - გვ.53-77. - დასაწყისი და 1990. - N1. - გვ.88-101. - N2. - გვ.71-92. - N3. - გვ.74-93. - N4. - გვ.105-112. - N5. - გვ.49-69

* მთვარის ყმა ანუ მრავალსერიანი ფილმი "ბაო-ბაო!.." მინიშნებით 16 წლამდე ნახვა აკრძალულია : რომანი / [რედ.: როსტომ ჩხეიძე ; მხატვ.: ლორეტა აბაშიძე-შენგელია]. - თბ. : ლომისი, 2002. - 376გვ. ; 17სმ.. - ISBN 99928-0-495-5

* Pen-მარათონი-2010 : ლიტ. კრებული / [რედ.: ანა ჭაბაშვილი, ლალი ქადაგიძე ; ფოტოები გურამ წიბახაშვილი]. - [I-ლი გამოც.]. - [თბ.] : დიოგენე, [2010]. - 146გვ. : ფოტ. ; 20სმ.. - გარეკანზე სათ.: მგზავრის წერილები. - ISBN 978-99941-11-217-1
Content: ჯანო ჯიქიძე; ირმა არჩუაშვილი; თამუნა ნადარეიშვილი; პაატა ბერიკაშვილი; მაკა ლდოკონენი; ბესო სოლომონაშვილი; თამაზ დევიძე; ნინო გუგეშაშვილი; სოფო ვარდიაშვილი; ლევან ლორია

* ზეგზებზე : მოთხრობები / ჯანო ჯიქიძე ; [რედ. როსტომ ჩხეიძე ; ბოლოთქმა მაია ჯალიაშვილი ; მხატვ. კოტე სულაბერიძე] ; ალექსანდრე ორბელიანის საზ-ბა. - თბ., 2012 (შპს "ფავორიტი პრინტი"). - 392გვ. ; 20სმ.. - ISBN 978-9941-0-3399-5

* რონინი, Trippeln და იგავი მარტისა : [მოთხრობა] / ჯანო ჯიქიძე ; [რედ. როსტომ ჩხეიძე ; მხატვ. კოტე სულაბერიძე] ; ალექსანდრე ორბელიანის საზ-ბა. - თბ., 2012 (შპს "ფავორიტი პრინტი"). - 76გვ. ; 17სმ.. - ყდაზე: ტრაგიკულად დაღუპული თბილისელი უსინათლო მუსიკოსისა და კომპოზიტორის, ვიქტორ ტოკარევის ფოტო. - ISBN 978-9941-0-4410-6

* ფარშევანგის სოლო : ომი თუ მშვიდობა : [რომანი] / ჯანო ჯიქიძე ; [რედ. როსტომ ჩხეიძე ; მხატვ. კარლო ფაჩულია]. - თბ. : საარი, 2013. - 516 გვ. ; 20 სმ.. - ISBN 978-9941-427-64-0

ბმული:
* https://www.facebook.com/jano.jikidze
* http://www.nplg.gov.ge/ec/en/cart/search.html?cmd=search&pft=biblio&qs=700%3Aჯიქიძე+ჯანო

Arrow


Last edited by Admin on Thu Dec 18, 2014 12:15 am; edited 7 times in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ჯანო ჯიქიძე    Mon Dec 15, 2014 2:05 pm



წიგნის დასახელება - „ზეგზებზე“ (16 მოთხრობა)
ავტორი - ჯანო ჯიქიძე
გამომცემლობა - შპს „ფავორიტი პრინტი“
რედაქტორი - როსტომ ჩხეიძე
ბოლოთქმა - მაია ჯალიაშვილი
მხატვარი - კოტე სულაბერიძე
ISBN 978-9941-0-3399-5
ყდა - რბილი
ყდის ზომა - 145X205
გვერდების რაოდენობა - 392
გამოცემის წელი - 2012
ფასი - 10.50

ანოტაცია:
ჯანო ჯიქიძის პროზაული ნაწარმოებები ქართულ პერიოდულ გამოცემებში 1983 წლიდან იბეჭდება; მათ შორის თხზულება „ზეგზებზე“ 2001 წლის საუკეთესო პროზაულ ნაწარმოებად დასახელდა და „ომეგას“ პრემია დაიმსახურა, მოთხრობა „იშმადაგური“ კი 2007 წლის PEN-მარათონის მეორე პრემიით აღინიშნა.
წიგნში თავმოყრილია თექვსმეტი მოთხრობა: იშმადაგური; ორლესული; რუსტიკო და მისის ჯანი; ზღაპარი; საფულე; წერტილი; მონოფონი; ორუცნობიანი; კვირის ბოლოს ბოლო; ნაცრისფერი; ვაფლი მდოგვით; ზეგზებზე; თორნიკე ერისთავი; რეპორტაჟი ფქვილის უდაბნოდან; "მგზავრის წერილები"; სხუაი.
ეს კრებული ავტორის მიერ განვლილი შემოქმედებითი გზის ერთგვარ შეჯამებას წარმოადგენს.


Arrow
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ჯანო ჯიქიძე    Wed Dec 17, 2014 6:37 pm



წიგნის დასახელება - „ფარშევანგის სოლო“ (ომი თუ მშვიდობა)
ავტორი - ჯანო ჯიქიძე
გამომცემლობა - „საარი“
რედაქტორი - როსტომ ჩხეიძე
მხატვარი - კარლო ფაჩულია
ISBN 978-9941-427-64-0
ყდა - რბილი
გვერდების რაოდენობა - 516
გამოცემის წელი - 2013
ფასი - 10.50

ანოტაცია:
ყველა ხალხის ისტორია სავსეა ომებით, ბრძოლებში გამარჯვებულის თავმოწონებით, რადგან ისტორიას წერენ გამარჯვებული მხედართმთავრის მემატიანენი; ისინი თავს იწონებენ ომში წარმატებებით და, ასევე, მომგებიანი ზავებით... თითქოს ადგილი აღარ რჩება მშვიდობისათვის მებრძოლთათავის (მემატიანენი ამის შესახებ სდუმან); შეუძლებელია, რომ მათ თავიანთი სიტყვა არ ეთქვათ საჭირო დროს და შესაბამის მომენტში - ისინი იყვნენ, არიან და იქნებიან მომავალშიც.
გმირებს, დიდ მხედართმთავრებს, ომით სახელგანთქმულებს პატივი მივაგეთ, ხოტბა შევასხით; თუმცა ისიც უნდა ითქვას, ნამდვილ მებრძოლს სამართლიან ომში მეომარს, ყველაზე მეტად ენატრება მშვიდობა - სანუკვარი მიზანი.


Arrow


Last edited by Admin on Wed Dec 17, 2014 6:50 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ჯანო ჯიქიძე    Wed Dec 17, 2014 6:49 pm



წიგნის დასახელება - „რონინი, Trippeln და იგავი მარტისა“
ავტორი - ჯანო ჯიქიძე
გამომცემლობა - „ფავორიტი პრინტი“
რედაქტორი - როსტომ ჩხეიძე
მხატვარი - კოტე სულაბერიძე
ISBN 978-9941-0-4410-6
ყდა - რბილი
გვერდების რაოდენობა - 76
გამოცემის წელი - 2012
ფასი - 10.50

ანოტაცია:
ეს მოთხრობა ეძღვნება ტრაგიკულად დაღუპული თბილისელი უსინათლო მუსიკოსის, კომპოზიტორის ვიქტორ ტოკარევის ხსოვნას. მისი ფოტო ამ პატარა წიგნის გარეკანს ამშვენებს. გუშინდელივით მახსოვს, როგორ ვარონინებდი ხოლმე ვიქტორს „ფიჭვების ხევის“ ეზოში. ის და რონინი (ვიდრე მეხსიერება მაქვს) დავიწყებას არ მიეცემა.


Arrow
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ჯანო ჯიქიძე    Wed Dec 17, 2014 7:27 pm



ჯანო ჯიქიძე

ამბავი ათასწლოვანი მუხისა
(აბაღა და სულეიმანი)


მოთხრობა დაწერილია ისტორიულ ფაქტზე დაყრდნობით - 1121 წელს დავით IV აღმაშენებელმა (აფხაზეთიდან წამოსულმა) მოულოდნელი თავდასხმით გაანადგურა ქართლში, მტკვარზე ჩამომდგარი თურქ-სელჯუკების ბანაკები.


იმ მუხას ახსოვს საუბარი სელჯუკებისა, მამა-შვილისა – აბაღასი და სულეიმანისი.

მამა-აბაღა – ტომის ბელადი, ჩვეულებრივ ნომადზე მეტი იყო – იცოდა არაბულად წერა-კითხვა, ისლამის დოგმები, ყურანის სურები. პირადი გამოცდილებით ეწეოდა ცხოვრების ჭაპანს; მიზანსწრაფული იყო იმდენად, რომ წინა წელს საქართველოდან ორჯერ უკუქცეული, ამჯერად უკვე უერთგულესი მეომრებით, სახლეულით, მთელი ტომით იყო წამოსული ზამთარში, დასწრებაზე, რათა თოვლის დნობამდე მომაგრებულიყო და დავით IV-ის წინააღმდეგ გადამწყვეტი ბრძოლა გაემართა.

შვილი-სულეიმანი სამარყანდში განათლებულიყო; მამაზე 18 წლით უმცროსს მეტად ესმოდა სულიერება, ნაკლებად – ყოფიერების სიმძიმილი.

დღე იდგა განსაკუთრებული – ახლოვდებოდა ის ჯადოსნური საათი, როცა წინასწარ დათქმული პირობის თანახმად, შვილს ნებისმიერი შეკითხვის დასმის უფლება ეძლეოდა, მშობელი კი ვალდებული იქნებოდა, ეპასუხა.

ამ შეხვედრისთვის სულეიმანი საგანგებოდ ემზადებოდა, აბაღა – არა, რადგან საამისო დრო და მოცალეობა არ ჰქონდა; ან საიდან უნდა ჰქონოდა – მთელი ტომი: მეომარი და მწყემსი, კაცი და ქალი, დიდი თუ პატარა, მორჩილად, უთქმელად, მაგრამ დაჟინებით ითხოვდა მისგან სწორ გეზს, გადამწყვეტი ნაბიჯს – გამარჯვებას, ალაფს, სარჩოს, საძოვრებს...

იმ თოვლიან-ყინვიან დილას მამა-შვილმა მთელი ბანაკი დაიარა; ნახა ყველა: კარგადმყოფიც და ავადმყოფიც...

სელჯუკებს კარვებს შორის კოცონები ენთოთ – დიდებიც და პატარებიც ცეცხლს ეფიცხებოდნენ. მამა-შვილის გამოჩენას მოწიწებული სალმით ხვდებოდნენ. მათ არ იცოდნენ, სად დაბანაკდნენ, მაგრამ სჯეროდათ, რომ ეს იცოდა მეთაურმა. მათ არ იცოდნენ, რას ნიშნავს სა-ქართველო, მაგრამ სწამდათ ტომის ბელადის, რადგან აბაღა გამჭრიახი და შეუპოვარი, მკაცრი და სამართლიანი მეთაური იყო. მისი ვაჟისა რა გითხრათ და, დიდად არ მოსწონდათ, უცხოდ მიაჩნდათ ახალმოსული; უცხოდაც გამოიყურებოდა, უფერულადაც – მამის ფონზე უკანსვლას ჰგავდა.

ეს აბაღამაც იცოდა და განგებ იახლა ბევრისთვის უცნობი სულეიმანი, რათა ტომის უფროსს და უმცროსს პატივი ეცათ მისთვის და ეს პატივისცემა ჩვეულებად გადაქცეოდათ; ყველას უნდა ენახა „სტუმარი“, იმას კი – თავისი ხალხი.

მამა-შვილმა ასობით კარავი დაიარა: ზოგი სამხედრო-მეომრული, ზოგი – საოჯახო, ზოგი – სავაჭრო, ზოგიც – სახელოსნო... ჩამოუარა ყველა საგუშაგოს და გუშაგს, დათბუნულ კვიცებს და რძეგამშრალ საქონელს; ყველა და ყველაფერი შეამოწმა – ყველას და ყველაფერს გაზაფხული და სითბო ენატრებოდა...

სიმშვიდეს მონატრებულმა აბაღამ კი თავის ვაჟს, 18 წლის სულეიმანს თოვლში გასეირნება შესთავაზა.

ამხედრდნენ, ბანაკს გაშორდნენ, მტკვრის მარჯვენა ნაპირს აღმა აუყვნენ, გაივაკეს, გაიჯირითეს – თავი ტრიალ ტრამალზე ეგონათ. ყიჟინა დასძახეს, მანამდე აჭენეს ცხენები, ვიდრე არ დასცხათ... ნაბიჯზე გადავიდნენ, მერე ის მარტომდგარი მუხა დაინახეს და, თითქოს რაღაც ენიშნათო, შეჩერდნენ, ჩამოხდნენ, პეშვებით თოვლი აკრიფეს და აწითლებულ სახეებზე პირისბანასავით მიმოისვეს, მწყურვალებივით პირში გამოისვეს, შეჭამეს-ჩაიდნეს-ჩაყლაპეს – ეგრილათ-ეგემრიელათ, ესიამოვნათ, სული მოითქვეს... მიმოიხედეს... თვალი კარგად უჭრიდათ – მზერა მიმოატარეს...

მაშინაც ყველაფერი თავის ადგილზე იყო: დათოვლილი თრიალეთი, თეთრი ლიხი, თოვლიანი ჭერათხევი, ქართლის ქათქათა მინდვრები და ამ ერთგვარი სისპეტაკისგან თითქოს დაჩაგრული, ნაცრისფერი მტკვარი; თითქოს მოღალატე მტკვარი – კოცონებიდან ადენილი კვამლის სუდარაში გახვეული სელჯუკების ბანაკის სიცოცხლის ელექსირი, სამტროდ მოსული უცხოტომელი კაცების ცხენებისა და ძროხების დამრწყულებელი, სამტროდ მოსული უცხოტომელი კაცების ცოლების ჯამ-ჭურჭლის მრეცხავი მტკვარი...

ამასობაში დადგა ის ჯადოსნური წამი, მამისა და შვილის გულახდილად საუბარს რომ ითხოვდა. იმ თოვლიან ველზე მხოლოდ ერთი, ტანადი, თითქოს ზამთრის ძილში წასული მუხა იდგა – აბაღას და სულეიმანს სხვა მსმენელი არ ჰყავდათ.

მამავ-ბატონო! რატომ ვიპყრობთ სხვის მიწებს? – იკითხა სულეიმანმა და თავი დამნაშავესავით დახარა. რაც გაბედა, ამას სხვა დროს ვერ გაბედავდა – ეს მხოლოდ ახლა შეიძლებოდა – გულახდილი მამა-შვილობისას...

ჯადოსნური წამების ათვლა დაიწყო: ერთი, ორი, სამი, ოთხი..

ყველანაირ შეკითხვას ელოდა აბაღა, ასეთს კი – არა. ვაჟს მაშინვე არ უპასუხა. იქნებ, ინანა კიდეც, რად მივეცი შვილს განათლება; ნუთუ იმისთვის, რომ ასეთ დღეს შემტევი შეკითხვა დაესვაო...

– რადგან არ იცი, აგიხსნი, შვილო! – თქვა აბაღამ, თვალი მოავლო თოვლიან ველს, მერე მზერა იქვე მდგარ მუხაზე შეაჩერა, მათრახით მიათითა და იკითხა, – ჯერ ეს მითხარი, სულეიმან, ეს ხე სადაურია?

– აქაური! – უყოყმანოდ უპასუხა სულეიმანმა.

– არა! შემცდარხარ, რადგან ასე გგონია, – თქვა აბაღამ, – ეგეც საიდანღაც არის მოსული, ქარით მოტანილი; ალაჰის ძალით მოვლენილი. ღმერთმა ინება და რადგან ასეა, ამანაც შეძლო აღმოცენება. ამ მიწაში ფესვები გაიდგა, დაემკვიდრა და ახლა აქაური ჰქვია. ჩვენც იმავეს ვაკეთებთ და ამაში გასაკვირი არაფერია. ჩვენც ამ ხესავით უნდა დავმაგრდეთ ამ მიწაზე, ფესვი გავიდგათ და დავფუძნდეთ. იქნებ სხვაგან უკეთესია, მაგრამ ჩვენდა ბედად რაც გვერგო, ამასაც ბრძოლით უნდა მოპოვება... ეს შენთვის სამარყანდში რომ ესწავლებინათ, შეკითხვის დასმაც არ დაგჭირდებოდა.

– ერთი შეკითხვაც, მამავ-ბატონო!

– მკითხე, შვილო.

– ამ ქვეყანას რატომ ვერ ვიპყრობთ?

აბაღამ სულეიმანს მყისიერი პასუხი არც ამ შეკითხვაზე გასცა, ცხენზე ამხედრდა და დაიძრა; მაგრამ შეკითხვას სად გაექცეოდა – აკი განსაკუთრებული დღის ჯადოსნური წამები იდგა და შვილის კითხვაზე მამისგან პასუხის გაცემა სავალდებულო იყო.

სულეიმანიც ამხედრდა და მიჰყვა. გაბედა, წამოეწია, მაგრამ არ გაუსწორდა, მოერიდა, ცხენის თავ-კისრით ჩამორჩენა ამჯობინა, შესაფერის მომენტს დაელოდა; როცა აბაღამ ცხენი შეაყენა, 18 წლის შვილი 36 წლის მამას გვერდით ამოუდგა და, ცოტა არ იყოს, გაკვირვებულმა უსმინა ტომის ბელადის ნათქვამს.

– აქაურების მეფე – დაუდ-ხანი – შლეგია. ჩვენი ჯავრით დღისით ვერ მოუსვენია, ღამით არ სძინავს, – თქვა აბაღამ, – ვერ ხვდება, რომ ამაოდ გვეომება. ამას ორ კვირაში მიხვდება – საკუთარი თვალით იხილავს, რომ ეს ბარი ჩვენ გვიჭირავს.

– კი მიკვირდა, მამავ-ბატონო, რატომ გამოვილაშქრეთ ამ ზამთარში, თოვლსა და ავდარში.

– ახლა ხომ ხვდები?!

– ვხვდები. თუ ჩვენ აქ გამოვიზამთრებთ, თოვლის დადნობამდე მოვძლიერდებით, საომარ სამზადისს დროულად მოვასწრებთ და მტერსაც მოვერევით.

– რაც შეეხება შენს შეკითხვას, – თქვა აბაღამ და შვილს თვალი შეავლო, – ისეთი შვილის ყოლას, როგორიც დაუდ-ხანია, ნებისმიერი მამა ინატრებდა; თუმცა თვითონ მას კი არ გაუმართლა – ყურანი იცის, მაგრამ ჯვაროსანია. ალაჰისაგან ძალა არ მიეცა და რადგან ასეა, საბოლოოდ ჩვენი მსხვერპლი შეიქნება უეჭველად...

კითხვა-პასუხი დამთავრდა, მაგრამ თავისით – არა. რაღაც უხილავმა ძალამ შეწყვიტა – ალბათ, დანახულით შთაბეჭდილების ძალამ.

სიჩუმე იდგა. უნებლიეთ მოღალატე მტკვარიც კი იმედიანად გატრუნულიყო. შორს, თოვლით დაფარულ ლიხის ქედზე მანამდე არარსებული მდინარე გადმოსულიყო – ჩვეულებრივთან შედარებით მძიმედ, ნელა, ავად მოიკლაკნებოდა დაღმა და მთების ძირში გუბდებოდა.

სულეიმანს მსგავსი რამ არასდროს ენახა.

აბაღას უნახავს: ზვავის ჩამოზვავება, მეწყრის ჩამოწოლა, მაგრამ ასეთი რამ, ახალშობილი მდინარის ქედზე გადმოხეთქვა-გადმოდინება კი – არასოდეს.

მამა და შვილი თვალის დაუხამხამებლად, მზერაგაშტერებულები, გაოგნებულები, უტყვად უყურებდნენ უცხო ქვეყნის ზამთრის სასწაულს...

მერე აბაღას ცხენმა დაიფრუტუნა, მამა-შვილი შთაბეჭდილებიდან გამოარკვია და რეალობას დააბრუნა – ლიხის ქედზე დავით IV აღმაშენებლის ჯარი მოედინებოდა და ბოლო არ უჩანდა...

ისევ დამასწრო, ისევ მაჯობა! – შეჰყვირა აბაღამ უიმედოდ და ბანაკისკენ გაიხედა – გვიანი იყო. დიდი-დიდი ერთი საათის სიცოცხლე ეწერა მის გეგმებს, მის სახლეულს, მასზე მონდობილ დიდ-პატარას... სათქმელი მაინც ლიხის ქედზე გადმოსული ქართველი მეომრების „მდინარის“ შემყურემ თქვა: სულეიმან, ხედავ?! დაუდ-ხანს თავისი ქვეყნის თოვლიც კი არ ემეტება მტრისთვის! თუ ცოცხალი გადარჩი, ჩემი ნათქვამი დაიმახსოვრე – აი, ასეთი მეთაური უნდა ჰყავდეს ხალხს, ასეთი შვილი უნდა ჰყავდეს მამას!..

სულეიმანმა დამნაშავედ ჩათვალა თავი, დამნაშავესავით დახარა თავი, თუმცა, არანაირი დანაშაული ჯერ არ ჩაედინა. გული დაწყდა, რომ მამასთან გულახდილი საუბარი ბოლომდე არ დასცალდა. დასცლოდა, ეტყოდა, რომ სამარყანდში მათემატიკა შეიყვარა და სამხედრო საქმის ათვისებას ასტროლოგიის სწავლა ამჯობინა.

სწრაფად! – გაიგონა მამის ბრძანება და მორჩილად მიჰყვა.

მამა და შვილი მიბრუნდნენ და ბანაკისკენ გაქუსლეს, თან დაუზოგავად სცემდნენ ცხენებს მათრახებს; თუმცა თოვლში სწრაფად სრბოლა ძნელი არის, ეს მათ შეძლეს, რადგან თავზარი მიერეკებოდათ...

ამ ყველაფერს შეესწრო მუხა-ბერმუხა და ახლაც იქა დგას...

2014



ბმული:
* http://lit.ge/საკონკურსო_ნაწარმოები/ამბავი_ათასწლოვანი_მუხისა/1004

Arrow
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ჯანო ჯიქიძე    Wed Mar 04, 2015 6:05 pm



წიგნის დასახელება - „ტუიაჰ!“
ავტორი - ჯანო ჯიქიძე
გამომცემლობა - „საარი“
რედაქტორი - როსტომ ჩხეიძე
მხატვარი - მაია სუმბაძე
ISBN 978-9941-427-97-8
ყდა - რბილი
გვერდების რაოდენობა - 220
გამოცემის წელი - 2014

ოთხი მოთხრობა: „ჯანიშინისა!“, „ინდაურების მწყემსი“, „ტუიაჰ!“, „იგნაციადა“


Arrow
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Sponsored content




PostSubject: Re: ჯანო ჯიქიძე    Today at 4:03 am

Back to top Go down
 
ჯანო ჯიქიძე
View previous topic View next topic Back to top 
Page 1 of 1

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური (ნისლი მთათა ზედა) :: მთქმელი და გამგონებელი :: მთხრობელთა და მოსათხრობთათვის-
Jump to: