არმური (ნისლი მთათა ზედა)
არმური
არმური (ნისლი მთათა ზედა)

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri (scotch mist over mountains) - literary Arena from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  CalendarCalendar  GalleryGallery  FAQFAQ  SearchSearch  MemberlistMemberlist  UsergroupsUsergroups  RegisterRegister  Log inLog in  
* თამარ გელოვანი"სიმღერიდან სიტყვამდე". * მიხო მოსულიშვილი„ჰელესა“ (კინორომანი). * თამარ ლომიძე"ზღვარი" (ლექსები).
* ანრი გიდელი"პიკასო" (ბიოგრაფიული რომანი) * გიგი სულაკაური"ხეტიალი" (ლექსები. რჩეული) * ბელა ჩეკურიშვილი"შეკითხვად სიზიფეს" (ლექსები)
* ლაშა ბუღაძე"ნავიგატორი" (პიესა). * ნინო ქაჯაია (მთარგმნელი)უილიმ გოლდინგი - "ბუზთა ბატონი" (რომანი) * ზაზა თვარაძე"სიტყვები" (რომანი).
* მიხეილ ანთაძე"საიდუმლოებით მოცული უ.შ", "სინქრონისტულობის პრინციპი". *
* რადიარდ კიპლინგი - "აი ასეთი ამბები" (თორმეტი და კიდევ ერთი ზღაპარი), მთარგმნელი ანი მოსულიშვილი * ვახტანგ ჯავახაძე"ვახტანგური" (ლექსები. რჩეული)
* მიხო მოსულიშვილი"დიდი ძუ დათვი" (რომანი). * ნინო ნადირაძე"VIA SOLIS" (ლექსები). * მარიამ ხუცურაული"სანათა" (ლექსები და ჩანაწერები).
* Zurab Karumidze"Dagny or a Love Feast" (English brushed up and fine-tuned by Amy Spurling). * გივი ალხაზიშვილი"ეპისტოლეთა წიგნი" (ლექსები).
* ბესიკ ხარანაული"მთავარი გამთამაშებელი". * მიხო მოსულიშვილი"სულის მდინარე" (თორმეტი ნოველა). * ნინო სადღობელაშვილი"ფრთები და ხელები" (ლექსები).
* მამუკა ხერხეულიძე„ომში, როგორც ომში“ (მოთხრობები). * ნატა ვარადა – „დედის კერძი“ (მოთხრობები). * ზაალ სამადაშვილი – „ავტოპორტრეტი წიგნების ფონზე“ (მოთხრობები). * ვაჟა ხორნაული – „როგორც ბაღიდან...“ (ლექსები). * ირაკლი ლომოური – „ავტონეკროლოგი“ (მოთხრობები).
* მანანა ანთაძე (მთარგმნელი)ტენესი უილიამსი - Camino Real (პიესა). * თამარ ბართაია, დავით გაბუნია, ნინო მირზიაშვილი, მიხო მოსულიშვილი, ნანუკა სეფაშვილი, ირაკლი ცხადაია„ქართული პიესა 2012“ (ექვსი პიესა).
* ნატა ვარადა – "დედის კერძი" (მოთხრობები). * თამრი ფხაკაძე – "ბოსტანი კონფლიქტის ზონაში" (მოთხრობა). * რიუნოსკე აკუტაგავა – "დიალოგი წყვდიადში" (მოთხრობები).
* გიორგი კაკაბაძე"ნიკო ფიროსმანი" (ბიოგრაფიული რომანი). * მიხო მოსულიშვილი – "ვაჟა-ფშაველა" (ბიოგრაფიული რომანი).

Share | 
 

 ეკა ჩიჩუა (თარგმანები)

View previous topic View next topic Go down 
AuthorMessage
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3867
Registration date : 09.11.08

PostSubject: ეკა ჩიჩუა (თარგმანები)   Thu Sep 18, 2014 11:04 pm

ფედერიკო გარსია ლორკა

ნიჟარა
.
ნიჟარა.... მაჩუქეს....

ზღვა - გლობუსიდან.... მასში - ამღერდა....
გულს - მოეფინა.... ქაფი და შხეფები....
ზვირთის და თევზების.... შუქი - ჩრდილებით....
როკვით - აცეკვდა....

მე - ის.... მაჩუქეს....
ზღვა.... გლობუსიდან.... მასში - ამღერდა....


ესპანურიდან თარგმნა ეკა ჩიჩუამ.
Federico Garcia Lorca / Caracola


Last edited by Admin on Tue Sep 30, 2014 1:25 am; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: ეკა ჩიჩუა   Fri Sep 19, 2014 8:35 am

ფედერიკო გარსია ლორკა

სოლედად მონტოიას აჩრდილი(შავი ნაღველის რომანსი)
.
მამლები.... განთიადს - უხმობენ....
ყივილმა.... ცისკარი - დახია....
და - ამ დროს.... სოლედად მონტოია....
ეშვება.... მთის.... დამრეც - კალთიდან....
ნისლის და ბალახის - სურნელით....
ნათება.... ოქროსფერი - აჩრდილის....
კვნესით - ედარდება.... განცდილი.....
მკერდში - კი.... დაშნა - აქვს გაჩრილი....

- ამ ბინდში.... ვის - ეძებ.... სოლედად....
ან - შავი ღამისგან.... რა გინდა?....

- შენ კი - ვერ მიპოვი.... დანაკარგს....
დავეძებ.... რასაც - რომ დავეძებ.....
ჩემს თავს - და.... ვარდისფერ.... განთიადს!....

- ო სოლედად.... შენ - ჩემი დარდი ხარ!....
ცხენები.... ელოდონ - განსაცდელს....
შუადღით.... ზღვა - თუ კვლავ გაცოფდა....
ნაპირებს - მოლეკავს.... გაღმიდან....

- ნუღარ გამახსენებ.... ზღვას....
და - მისი უძირო ხახის....
ბნელი - სამარის.... სიცივეს....
შავი - ნაღველის.... ღვარძლს!....

- ო სოლედად.... შენ - ჩემი დარდი ხარ!....
მწარეა.... ეგ - შენი ნამღერი....
და ცრემლი.... ტკივილის - ნალექი....

- ჩემი დარდია.... ასეთი....
მირბის - და კედელს ეხლება....
ნაწნავად.... დაბლა - ეცემა....
მიიკლაკნება.... მიწაზე....
საწოლს.... გარშემო - ეხვევა....
სევდად - დავდივარ.... ასეთი....
შავი - სამოსი.... მაცვია....
ამ - ჩემი კაბის მაქმანი....
ბედკრულ - ვაების.... დარია....

- ეს დილის ცვარი.... იპკურე....
ჯავრი.... ვითომც - არ გქონია....
ტანჯული.... შენი სული - კი....
იმშვიდე.... სოლედად მონტოია....

მდინარეები.... ზეცას - გადადიან....
ტოვებენ.... ღრუბლების - კვალს....
დილა - კი.... გვირგვინს იდგავს....
თაფლისფერ აისის - დარს....
ბოშათა.... დიდო - ნაღველო....
ობლობის - სიმწარე.... შეუნდე.... ცას....
დავიწყებული ჭეშმარიტების - ფასი....
და - გადავიწყებული.... ხსნა....

*სოლედად - ესპან. მარტოობა

"ციკლში - "ბოშური რომანსერო", არის მხოლოდ ერთი პერსონაჟი - კაეშანი: უზარმაზარი და მუქი... როგორც - ზაფხულის ცა... რომელიც იტევს თავის არსში - ყველაფერს... კაეშანი - რომელსაც არაფერი აქვს საერთო... არც - სევდასთან, არც - ტანჯვასთან, არც სხვა რომელიმე - სულიერ განცდასთან... ეს უფრო - ზეციური გრძნობაა, ვიდრე მიწიერი... ანდალუსიური კაეშანი - ბრძოლაა გონებისა და სულისა... საიდუმლოსთან... რომელიც - მათ გარს ახვევია... და რომლის ამოხსნაც - მათ ძალას აღემატება... ამრიგად, "შავი ნაღველის რომანსი" - ყველაზე სახასიათო ლექსია "ბოშური რომანსეროსთვის""...
ფედერიკო გარსია ლორკა

ესპანურიდან თარგმნა - ეკა ჩიჩუამ
Federico Garsia Lorca / Romance - de la pena negra​

http://maksi-m-a.wix.com/eka777#!lorca-1/cskn


Last edited by Eka Chichua on Sat May 09, 2015 6:41 pm; edited 10 times in total
Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: ეკა ჩიჩუა   Fri Sep 19, 2014 8:58 am

ფედერიკო გარსია ლორკა

ზღვის გემო(ბალადა ზღვის წყალზე)
.
იცინის.... ზღვა....
შორს.... ქარიან - ყურეში....
თერი - ეშვებით....
მწვანე - ტუჩებით....

ლამაზო - გოგონავ....
ამას - რას ჰყიდი.... თვალებდახრილი....
ან - რად გიდარდია?!....
-
იყიდეთ.... სენიორ!....
ეს.... წყალია....
ზღვის - წყალია....

შავტუხა - ყმაწვილო.... ეს - რა ხმაურია....
სისხლის - ყივილია.... თუ - ხორხოცა გრიგალია?!....
-
ეს - სისხლი არ არის.... სენიორ....
იყიდეთ!....
ზღვის.... წყალია....

შენ - სტირი.... დედა....
ასე სველი და მწარე....
მაგ - ცრემლის ღვარია?....
-
ეს - ცრემლი არ არის.... სენიორ....
შეხედეთ!....
ზღვის.... წყალია....

გულო.... მითხარი....
ეს - ჩემი ჯავრი.... ასეთი - რა ჯავრია?!....
-
ეს - ჯავრი არ არის.... სენიორ....
უსმინეთ!....
ზღვის.... წყალია....

ზღვა - კი.... იცინის....
შორს.... ქარიან - ყურეში....
თერი - ეშვებით....
მწვანე - ტუჩებით....

ესპანურიდან თარგმნა - ეკა ჩიჩუამ
Federico Garcia Lorca / La balada del agua del mar

http://maksi-m-a.wix.com/eka777#!lorca-2/c1o0i


Last edited by Eka Chichua on Sat May 09, 2015 6:41 pm; edited 2 times in total
Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: ეკა ჩიჩუა   Fri Sep 19, 2014 9:13 am

ფედერიკო გარსია ლორკა

მუნჯი ბიჭუნა
.
ბიჭუნა.... ეძებდა.... თავის - ხმას....
(კალიების - პრინცის.... გადამალულს)....
ბიჭუნა.... ეძებდა.... თავის - ხმას....
ყვავილების - ცვრიან კალათებში.... ჩაწნულს....

- მე.... ხმისგან.... გამოვძერწავდი....
ბეჭედს.... ლამაზზე - ლამაზად....
ამ ბეჭედში - კი.... შემდეგ.... შევძლებდი....
ჩემი - დუმილის.... დამალვას....

ბიჭუნა.... ეძებდა.... თავის - ხმას....
ყვავილის - ნამიან ფურცლებში....
სიცხისგან.... გათანგული....

(ხმა - კი.... სადღაც - შორს ჟღერდა....
მწვანე - კალიად.... გადაცმული)....

ესპანურიდან თარგმნა - ეკა ჩიჩუამ
Federico Garcia Lorca / El nino mudo

http://maksi-m-a.wix.com/eka777#!lorca-3/c1qn0


Last edited by Eka777 on Wed Sep 24, 2014 3:48 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: ეკა ჩიჩუა   Fri Sep 19, 2014 9:27 am

ფედერიკო გარსია ლორკა

ანდერძი(სახსოვრად)
.
როცა - მოვკვდები....
მდინარის - სილაში.... ჩამმარხეთ....
გიტარის - ჰანგით....

როცა - მოვკვდები....
ფორთოხლის.... ძველ - ბაღში....
ყველა - ყვავილში.... ჩამსვით....

როცა - მოვკვდები....
კოშკურის - წვერზე.... ალამი.... ვიქნები....
ქარში....

წყნარად!....
როცა - მოვკვდები.... მაშინ....

ესპანურიდან თარგმნა - ეკა ჩიჩუამ
Federico Garcia Lorca / Memento

http://maksi-m-a.wix.com/eka777#!lorca-5/c22z7


Last edited by Eka777 on Wed Sep 24, 2014 3:49 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: ეკა ჩიჩუა   Fri Sep 19, 2014 10:15 am

ფედერიკო გარსია ლორკა

რომ შემძლებოდა(ჩემს ხელებს - რომ შესძლებოდათ მშვენიერების განადგურება)
.
მე - შენსას.... ვიმეორებ.... სახელს....
ყოველი ღამის - სიჩუმის.... უკუნეთში....
როგორც კი - გაკრთებიან.... ვარსკვლავები....
მთვარის.... წყალმოვერცხლილ - ნესტში....
ჩამომჭკნარი ფოთლები - რომ ჩასთვლემენ....
გარანდული - ბილიკების.... ზევით....
მეჩვენება ჩემი თავი - ამ დროს....
ცარიელი.... ბგერების და ტკივილების - ექოდ....
წუთისოფლის - გაშმაგებულ როკვად....
წარსულზე.... რომ უნებურად - მღერის....

მე - შენსას.... ვიმეორებ.... სახელს....
დღევანდელი ღამის - სიჩუმის.... უკუნეთში....
და ის - ისე განწირული....
როგორც - არასდროს.... ისმის.... შორეთში....
შორსაა.... უფრო შორს - ვიდრე ვარსკვლავების მოციმციმე წნული....
და უფრო სევდიანი - ვიდრე წვიმა.... მოთქმით.... დაქანცული....

შეგიყვარებ კი - ისევ.... თავიდან.... ნეტავ....
როგორც - როდესღაც შემეძლო შენი სიყვარული?....
ნუთუ გულია - ჩემი.... დამნაშავე - შენთან?....
და როგორად გადარჩება - გრძნობა....
როცა - თეთრ ნისლებს გაფანტავს.... ელდა?....
იქნება - ჩუმი.... და იქნება - ნათელი?....
არ - ვიცი....
რომ - შემძლებოდა.... მთვარეზე.... მკითხაობა....
ხომ გვირილასავით ფურცელ - ფურცელ გავცლიდი....

ესპანურიდან თარგმნა - ეკა ჩიჩუამ
Federico García Lorca / Si mis manos pudieran deshojar

http://maksi-m-a.wix.com/eka777#!lorca-6/cim


Last edited by Eka777 on Wed Sep 24, 2014 3:51 pm; edited 2 times in total
Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: ეკა ჩიჩუა   Sat Sep 20, 2014 9:17 am

ფედერიკო გარსია ლორკა

სიმღერა (სიგირიის გაელვება)
.
ეხლება.... შავგვრემან - მხრებს....
პეპლების - გუნდი.... შავი....
ნისლის - უნასები.... თეთრი....
შლიან.... ალისფერ - კვალს....

და - ცა.... მიწიერი....
ზეციურ დედამიწას.... დაჰყურებს - თავს....

იგი.... რითმებს - თან მიჰყვება.... ტყვედ....
დაწევით კი - ვერ ეწევა....
ვერცხლის - გულის.... დარდით....
ხელისგულზე.... ხანჯლით....

საით - მიგაქვს.... სიგირიავ....
აგონია.... მჟღერი - ტანის?....
რომელ მთვარეს - უანდერძე....
სევდა ოლეანდრის და ნაცრის....

და - ცა.... მიწიერი.... კვლავ....
ზეციურ დედამიწას.... დაჰყურებს - თავს....

*სიგირია
კანტე ჰონდოს ერთ - ერთი ფორმა... ოთხ სტროფიანი - ანდალუსიური სიმღერა...

"ბოშური - სიგირია... იწყება... სამყაროს ორად გამხლეჩი - სასოწარკვეთილი კვნესით; ეს - გამქრალი თაობების განწირული ყვირილია... მწარე მოთქმაა - გარდასულ საუკუნეებზე... და ნათელი ხსოვნაა - სიყვარულისა... სულ სხვა მთვარის ქვეშ და სულ სხვა დროში... შემდეგ - მელოდია გადადის ბგერების იდუმალებაში... დაეძებს - მტირალა მარგალიტებს... მჟღერად ცრემლს - ხმაში...
არც ერთ ანდალუსიერს არ შეუძლია, თრთოლვის გარეშე მოუსმინოს - ამ ყვირილს...
არც ერთ ესპანურ სიმღერას არა აქვს - ესეთი პოეტური ძალა...
და - იშვიათად... ძალზედ იშვიათად - შეუქმნია ადამიანის სულს... რამე - უფრო მხატვრული"...
ფედერიკო გარსია ლორკა

ესპანურიდან თარგმნა - ეკა ჩიჩუამ
Federico García Lorca / El paso de la siguiriya

http://maksi-m-a.wix.com/eka777#!lorca-7/c1suf


Last edited by Eka Chichua on Sat May 09, 2015 6:44 pm; edited 2 times in total
Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: Re: ეკა ჩიჩუა (თარგმანები)   Sat Sep 20, 2014 9:35 am

ფედერიკო გარსია ლორკა

პეტენერას სილუეტი(კანტე ჰონდო)


I
Campana(Bordón)
ზარი(მისამღერი)
.
ყვითელ - კოშკზე....
რეკავს....
ზარი....

ქარის - ყვითელ ფრთებზე....
ზენიტში.... ფეთქავს....
რეკვა....

ყვითელი კოშკის - წვერზე....
დნება.... კვალი....

მტვრისგან....
ნიავი.... ვერცხლის - მასრებს.... ჭედავს....


II
Camino
გზა
.
ამხედრებულა.... შავოსანი.... ასი - მხედარი....
თავებ - დახრილებს.... წარსული - ჰკიცხავს....
ცა - გახუნებული.... ხეების.... ჩრდილით....
გადაუვლიათ.... ნისლად....

არც - სევილიასთან.... არც - კორდობასთან....
არ უწერიათ - შეხვედრა.... მათ....
არც გრანადასთან - არ უწერიათ... რომლისგანაც....
ასე - შორია.... ზღვა....

ცხენები.... ზანტად - მიირწევიან....
თითქოსდა - ვერ გრძნობდნენ.... მხედრების - ტანს....
ქალაქში - ჯვრების....
სადაც.... სიმღერა.... ღამეულ კვნესას - გავს....

შვიდგზის.... განწირული - კივილი....
გაუპობს - მათ.... გულის.... კარს....
პირქვედამხობილ.... უსასრულო - ზეცისკენ....
წინ - უდევთ.... გრძელი.... გზა....


III
Las seis cuerdas
ექვსი სიმი
.
გიტარავ....
სიზმარშიც - შენი ცრემლები მესმის....
მოთქმა.... დაღლილი - სულის....
სულის - გარდაცვლილის....
ამბავი.... პატარა....
შენს - მრგვალ ბაგეებს.... სწყდება....
გიტარავ....
ქსელავს - ობობა.... დაუღალავად....
ვარსკვლავს.... განწირული - ბედის....
ჩასაფრებია.... ოხვრებს და კვნესებს....
იდუმალად - მოშრიალეებს.... შენს - შავ მორევში....


IV
Danza(En el huerto de la Petenera)
ცეკვა(პეტენერას ბაღში)
.
ღამის.... ბაღში....
შეფიფქული - ცარცით....
ცეკვავს.... ბოშა ქალი - ექვსი....
თეთრ - კაბაში....

ღამის.... ბაღში....
ყაყაჩოები - და ვარდი....
გვირგვინები - ქაღალდის....
მოხატული.... ფანქრით....

ღამის.... ბაღში....
თითქოს - სანთლის ალი....
ბინდს.... უკიდებს - ცეცხლს....
ქათქათი.... მარგალიტის - დარი....

ღამის.... ბაღში....
განთიადის - ცდაში....
ჩრდილები.... ეშვებიან.... და - ბრუნდებიან....
ცაში....


V
Muerte de la Petenera
პეტენერას სიკვდილი
.
თეთრ - ქოხში.... მალე - დაასრულებს.... ტანჯვას....
პეტენერა.... ბოშა ქალი.... მომღერალი - სილფიდა....

ცხენებს.... უფრიალებთ - ფაფარი....
მხედრები.... მიცვლილან....

ლაპლაპებს.... იწვის....
სანთელი.... მის - სუსტ თითებში.... დნება....
აბრეშუმის კაბის - ნაოჭი....
ბრინჯაოს - წელზე.... შემკრთალი.... კრთება....

ცხენებს - უფრიალებთ ფაფარი....
მხედრები.... მიცვლილან....

შავი - მახვილი ჩრდილები....
იწელებიან - ცისკენ....
და - წყდებიან.... გიტარის.... სიმები....
კვნესით....
ისევ - ისე....

ცხენებს - უფრიალებთ ფაფარი....
მხედრები.... მიცვლილან....


VI
Falseta(Entierro de la Petenera)
ფალცეტი(პეტენერას დაკრძალვა)
.
აიჰ.... ბოშა - პეტენერა!....
აიჰ - აიჰ.... პეტენერა - ალბა!....
საფლავიც - კი.... სადაც.... განისვენებ....
მივიწყებულია - ალბათ....
უმანკო.... სახიანიც....
იყვნენ - გოგონები....
რომელთაც - არ ისურვეს....
შენთვის.... საბოლოო - თავის დაკვრა....
ხალხი - კი.... ყველასგან გარიყული....
სამძიმარზე - მოდიოდა.... ბრბოდ....
ისინი.... ვისი გონებაც - არ ნსჯის....
გულს უყვარს - მხოლოდ....
ცრემლით და გლოვით - მიგაცილებდნენ....
ვიწრო ქუჩების - ბოლოს....
აიჰ - აიჰ.... ჩემო პეტენერა....
ბოშურო - სიმღერავ!....


VII
De "Profundis"(ლათინ. მონანიების ლოცვა(129 ფსალმუნი))
ლოცვა
.
სიყვარულისგან - თავდაცვის ძიებაში....
დაუძინიათ.... ას - შეყვარებულს....
ცრემლგამშრალ.... მიწაში....
შორეთი - ასწორებს....
ანდალუსიის.... ალისფერი - გზებს....
ზეთისხილის ხეებს - შორის.... კორლოვში....
დაასობენ.... უბრალო - ჯვრებს....
დავიწყებას - რომ არ მიეცნენ.... ჟამთა დენაში....
ისინი.... საუკუნოდ - რომ.... დაუძინიათ....
სიყვარულისგან - თავდაცვის ძებნაში....


VIII
Clamor
კივილი
.
ყვითელ - კოშკზე....
რეკავს....
ზარი....

ქარის - ყვითელ ფრთებზე....
ზენიტში.... ფეთქავს....
რეკვა....

გოდებით - მოფენილ გზას....
სიკვდილი.... ფეხქვეშ - თელავს....
შემჭკნარ - გვირგვინში....
დააბიჯებს....
ძირძველ მელოდიას - კვეცავს....
მღერის - იგი.... მღერის....
როგორც - თეთრი გიტარის.... სევდა....

ყვითელი კოშკის - წვერზე....
დნება.... კვალი....

მტვრისგან....
ნიავი.... ვერცხლის - მასრებს.... ჭედავს....
მღერის - იგი.... მღერის....
როგორც - თეთრი გიტარის.... სევდა....

ყვითელი კოშკის - წვერზე....
ქრება.... კვალი....

მტვრისგან....
ნიავი.... ვერცხლის - მასრებს.... ჭედავს....


*პეტენერა
ანდალუსიურ - ბოშური სიმღერის სახესხვაობა... აღმოცენებული - კანტე ჰონდოს საფუძველზე, XVIII სკ. ბოლოს...
სახელი დაერქვა: ლეგენდარული, ბოშა მოღერალი ქალის - პეტენერას გამო...(პეტენერა(პატერნერა) ე.ი. ანდალუსიის პატარა ქალაქის - პატერნის მკვიდრი)


ესპანურიდან თარგმნა - ეკა ჩიჩუამ
Federico García Lorca / Gráfico de la Petenera(Cante Jondo)

http://maksi-m-a.wix.com/eka777#!lorca-8/c12d5


Last edited by Eka Chichua on Sat May 09, 2015 6:47 pm; edited 2 times in total
Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: ეკა ჩიჩუა   Mon Sep 22, 2014 12:09 pm

ფედერიკო გარსია ლორკა

სიმღერა(ვაჟის სიმღერა - შვიდ გულზე)
.
შვიდი - გული....
დამაქვს.... ქვეყნად....

ჯადოქრების - მთებში.... დედა....
წავედი.... ქართან - შესახვედრად....

შვიდი - ლამაზმანის.... ქიშპმა....
შვიდი რაზის - ქვეშ.... ჩამკეტა....

ამ - ჩემი ხმის.... შვიდფერა - მღერამ....
ცის - კაბადონი.... ფარფატით.... გადასერა....

ამარანტისფერი - უაფრო გემი....
ნაპირთან - მოცურებულიყო.... კენტად....

სხვებისთვის ვიცხოვრე - ამ ქვეყნად....
და - ვცხოვრობ....

ჩემივე.... სული....
გროშადაც - არ უღირს.... ჩემს - სანუკვარ სურვილს....
და - გარს გამოფენილა.... ურცხვი....

სალი კლდის - ქიმზე.... დედა....
(იქ - სადაც გული დამკარგვია....
როცა მისი ფეთქვა - ექოსთან ერთად შეწყდა)....
მე - ნისლების მწვერვალებს შევწვდი....

შვიდი - გული....
დამაქვს.... ქვეყნად....
საკუთარს - კი.... ჯერაც - ვერ შევხვდი!....

ესპანურიდან თარგმნა - ეკა ჩიჩუამ
Federico García Lorca / Cancion del muchacho de siete corazones

http://maksi-m-a.wix.com/eka777#!lorca-9/cfkw


Last edited by Eka777 on Wed Sep 24, 2014 3:54 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: ეკა ჩიჩუა   Mon Sep 22, 2014 12:14 pm

ფედერიკო გარსია ლორკა

სირინოზი
.
მოელვარე - შორეთი!....
მერე - ჩემი დარდი?....

(მოგაგნებს და წაგლეკავს....
როგორც ქვიშას - ტალღა)....

მოკაშკაშე - შორეთი!....
მერე - ჩემი დარდი?....

(ჩემს - მკლავებში!....
ნეტავ.... იგი.... გედარდება - რაში?)....

სანუკვარი - შორეთი!....
მერე - ჩემი დარდი?....

(ჩაიფერფლე - ჩემში....
და - მასში)....

ესპანურიდან თარგმნა - ეკა ჩიჩუამ
Federico García Lorca / Sirena

http://maksi-m-a.wix.com/eka777#!lorca-10/cldd


Last edited by Eka777 on Wed Sep 24, 2014 3:55 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: Re: ეკა ჩიჩუა (თარგმანები)   Mon Sep 22, 2014 12:19 pm

ფედერიკო გარსია ლორკა

ცხადში
.
დედაჩემი.... კითხულობდა.... ჰიუგოს - დრამას....
იფერფლებოდა.... მწუხრში....
წაბლის.... შიშველი - ფესვი....
ლელიანიდან გამოცურებული....
წითური - გედივით....
ღაფავდა - სულს.... მზე....
სასტუმრო ოთახის - სიბნელის.... ფეხთით....
იანვრისგან - შეჭირხლული მინდვრების....
სუსხადენილ - კვამლში....
მოაპობდა.... ცხვრების - ფარას....
მოჩვენება - მწყემსის....
ამ დღეს - ალბათ.... მალულად....
მე მოვწყვიტე - ვარდი....
ალისფერი - ვარდი....
ეკლიანი.... მზერით....
ელვარებდნენ.... ალაკრული - აივნები....
ცეცხლოვანნი.... გიზგიზებდნენ - გრდემლნი....

ესპანურიდან თარგმნა - ეკა ჩიჩუამ
Federico Garcia Lorca / La realidad

http://maksi-m-a.wix.com/eka777#!lorca-11/ckeu


Last edited by Eka777 on Wed Sep 24, 2014 3:56 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: ეკა ჩიჩუა   Tue Sep 23, 2014 1:26 pm

ფედერიკო გარსია ლორკა

მადრიგალი - ქალაქ სანტიაგოს
.
სანტიაგოში.... წვიმს....
გული - კი.... სიყვარულითაა.... სავსე....
თეთრ - კამელიად.... ცაში....
ანათებს - ლაქა.... მზის....

სანტიაგოში.... წვიმს....
ბნელი ღამეების - ღამეული ფიქრები....
ბალახის ანარეკლი და სიზმრების - ფარსი....
მთვარეს - უქარგავენ პირს....

ხედავ.... მოკირწლულ - ქუჩებს ზევით....
ციმციმით ეცემა - ბროლი....
ხედავ.... გიგზავნის - ზღვა....
მტვრიან - ქარს.... სველს.... სევდით....

გიგზავნის - შენი ზღვა.... ნესტიან - სალამს....
მზეს - დავიწყებია.... სანტიაგო....
და - ამ ჩემს გულშიც.... დილიდან....
აპრილი.... ცრემლებს - მალავს....

ესპანურიდან თარგმნა - ეკა ჩიჩუამ
Federico García Lorca / Madrigal a la ciudad de Santiago

http://maksi-m-a.wix.com/eka777#!lorca-12/c1x4t


Last edited by Eka777 on Wed Sep 24, 2014 3:57 pm; edited 2 times in total
Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: ეკა ჩიჩუა   Tue Sep 23, 2014 1:31 pm

ფედერიკო გარსია ლორკა

სიყვარულის გარდაცვალება(სიყვარულისგან მკვდარი)
.
- ეს რა ანათებს - ნეტავ.... შორიდან....
ამსიმაღლე.... და ასე - კაშკაშა?....
- უკვე თერთმეტი საათი გამხდარა.... შვილო....
დროა - დაუშვა ფარდები.... დაკეტო - დარაბა....
- ოთხი კოცონი ანთია.... მგონი....
მონუსხულივით.... ვერ მომიშორებია - თვალი....
- ალბათ.... სპილენძის ჭურჭელს - თუ....
აპრიალებენ.... ამ - გვიან ღამით!....

შავლეგა - ცაზე.... მრუდედ გამოფენილიყო....
განმგმირავი - ტკივილისგან.... ფერმიხდილი....
ნივრის კბილა - მთვარე....
ყვითელ სამრეკლოებს....
ქერა კულულებს - რომ აპნევს....
ქუჩებში - კი....
ფეხაკრეფით - დაიპარებოდა.... შუაღამე....
მხოლოდ.... დაკეტილ დარაბებთან....
მშფოთვარებდა - ბორგვით....
თან დასდევდა.... ას - ხმოვანი ყეფა....
ძაღლების - ხროვის....

და ღვინის - ქარვისფერი სუნი....
ღამეულ დერეფნებს - რომ ირიბად სერავდა....

ქარის - ნესტიანი ქროლვა....
და ხრინწიანი ჩურჩული - ჩრდილის....
ღამის - ძველისძველი თაღის ქვეშ....
უეცრად - გაღვიძებულ შიშს....
გულგრილად თესავდა....

ხარები - სთვლემდნენ....
ვარდები იხრჩობოდნენ - მირონში....
და - მხოლოდ.... ფანჯრის - მიღმა....
ოთხი სხივი იფრქვეოდა - ცეცხლად....
როგორც - მრისხანე წმინდა გიორგი....

უმანკო ყლორტებს მოეწყინათ - სულ მთლად....
სისხლი - კი....
უგულოდ - ფატრავდა ძარღვებს....
მოწყვეტილი - ყვავილებივით.... ჩუმად....
ნორჩი - სხეულებივით.... მწარედ....
ჭაღარა მდინარეები - მიდუდუნებდნენ....
აცრემლებულნი....
დანისლული მთების - უმძიმესი ტონით....
და გაქვავებულ წამში - იხლართებოდნენ....
ბგერების ნაფლეთები და ნარჩენები - დროის....

კედლების და აივნების - ჩრდილებისგან....
ღამე იდგა კუთხოვანი და თეთრად - ამო....

ანგელოზები - ფორიაქობდნენ....
ბოშები - აკვნესებდნენ გარმონს....

- მე თუ მოვკვდები.... დედა....
ნეტავ - ვინ გამიგებს ამას.... ამ - ქვეყნად?....
ტელეგრამები - ლურჯი....
შენ - დაუგზავნე....
სამხრეთიდან - ჩრდილოეთამდე.... ყველას!....

შვიდგზის - კვნესამ....
შვიდი ჭრილობა - ალისფრად ააკვნესა....
შვიდი ველური ყაყაჩოს - კვესამ....
გაცრეცილი.... დაბზარა - მთვარეები....
სიბნელით - გადაჭედილ ოთახებში....
და წამახული ნაწიბური - მოკვეთილი ხელის....
გაბურდულ თმებში - ჩაწნული....
გვირგვინი - ყვავილების....

ერთი - ღმერთმა უწყის....
სად გადმოხეთქა.... ყრუ - ფიცის ზღვამ....
და კარი - როგორ შემოანგრია.... ცამ....
ტყის.... შორეული შრიალ - ჩქერით....
თუ - რა მოხდა... რაც მოხდა - მაშინ....
როცა.... ღამის - ჭერმაღალ დარბაზებში....
ტიროდა.... ცეცხლი....

ესპანურიდან თარგმნა - ეკა ჩიჩუამ
Federico Garcia Lorca / Muerto de amor

http://maksi-m-a.wix.com/eka777#!lorca-14/c8bq


Last edited by Eka Chichua on Sat May 09, 2015 6:50 pm; edited 2 times in total
Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: ეკა ჩიჩუა   Wed Sep 24, 2014 3:08 pm

ფედერიკო გარსია ლორკა

პრელუდია
.
დაკოდილი - ხარი....
აუჩქარებლად....
წამწამებს.... დახრის....
ზაფხულის - ხვატში....
ეს.... პრელუდია - გრძელდება....
ღამის....

ესპანურიდან თარგმნა - ეკა ჩიჩუამ
Federico García Lorca / Preludio

http://maksi-m-a.wix.com/eka777#!lorca-15/cx38


Last edited by Eka777 on Wed Sep 24, 2014 3:59 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: ეკა ჩიჩუა   Wed Sep 24, 2014 3:14 pm

ფედერიკო გარსია ლორკა

მხედრის სიმღერა
.
კორდობა....
ერთადერთია - ქვეყანაზე....

ჩემი - შავი ცხენი.... ცაზე.... დიდი - მთვარე....
და საგზლად - ზეთისხილი.... უნაგირის კავზე....
თითქოს - გზა კი ვიცი.... და - მაინც....
ვერ მიმიღწევია.... კორდობამდე....

ზენა ქარის - ქროლვა.... ზედ - ზეგანზე....
შავი - ცხენი.... წითელი - მთვარე....
და თვით მიქელ - გაბრიელი....
კორდობის მაღალი კოშკიდან - რომ....
ავად - მიბრიალებს თვალებს....

ოჰ.... გზა - უსასრულო!....
ოჰ.... ჩემი - უშიშარი ცხენი.... მოიშუშებს კვლავ - იარებს!....
ოჰ.... მე სიკვდილს გადავყრილვარ - უწინ....
ვიდრე - თვალს შევავლებ.... კორდობის.... ტანად თაღებს!....

კორდობა....
ერთია - ქვეყანაზე....

"ყველაზე სევდიანი სიხარულია... იყო - პოეტი...
ყველაფერი დანარჩენი... სათვალავში - არ არის ჩასაგდები...
და მათ შორის - სიკვდილიც...
მე თვითონ - კი...
როცა - ჩემი დრო მოვა...
ვისურვებდი მხოლოდ - ერთს... დარჩენას!...
რომ ჩემი სხეული - დამარხონ ბაღში...
და თუ - რადგანაც... არ მიწერია - ზეცა...
ბოლოს და ბოლოს - ხომ...
დაე - ვიქცე მიწად!"...
ფედერიკო გარსია ლორკა


ესპანურიდან თარგმნა - ეკა ჩიჩუამ
Federico García Lorca / Canción del jinete

http://maksi-m-a.wix.com/eka777#!lorca-16/c3ku


Last edited by Eka Chichua on Sat May 09, 2015 6:52 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3867
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ეკა ჩიჩუა (თარგმანები)   Tue Sep 30, 2014 1:24 am

ამ ნოველის - არაერთი ქართული თარგმანი არსებობს... ჩემი ვარიანტი, ეძღვნება - ჩემს უსაყვარლეს მწერალს!... თარგმნილია, თითქმის - სიტყვასიტყვით... შეძლებისდაგვარად, სასვენი ნიშნებიც კი - არ შემიცვლია... მოკლედ, უფრო - სიყვარულის ახსნაა!... ❤


ერნესტ ჰემინგუეი

კატა წვიმაში
.
სასტუმროში - სულ ორი ამერიკელი იყო. ისინი, არც ერთ მათგანს არ იცნობდნენ - ვისაც კიბეებზე ხვდებოდნენ... როდესაც - ნომერში ადიოდნენ.
მათი ოთახი - მეორე(ბრიტ. მესამე)სართულზე იყო და ზღვას გადაჰყურებდა. მათი ფანჯრიდან, ასევე მოსჩანდა - ქალაქის პარკი, ცენტრში - ომის მონუმენტით. პარკი სავსე იყო - მაღალი პალმებითა და გრძელი, მწვანე სკამებით. კარგ ამინდში, იქ ყოველთვის იყო - რომელიმე მხატვარი, გაშლილი მოლბერტით. მხატვრებს მოსწონდათ - უზარმაზარი პალმების ხედი და სასტუმროების ფერადი ფასადები... რომლებიც - ბაღებსა და ზღვას გადმოჰყურებდნენ.
იტალიელები, საიდან არ ჩამოდიოდნენ - ომის მონუმენტის მოსანახულებლად. იგი ბრინჯაოსგან იყო ჩამოსხმული და წვიმისგან - სულ მთლად ლაპლაპებდა. წვიმდა.
წვეთები, პალმის ტოტებს ბზრიალ - ტრიალით სწყდებოდნენ და ძირს ტყაპატყუპით ეცემოდნენ. წყალი, ბაღის ბილიკებს ავსებდა - გაპიპინებული გუბეებით.
ზღვა, წვიმის გრძელ ჰორიზონტად იშლებოდა... და გადარეცხავდა რა - ქვედა ნაპირს... უკან ბრუნდებოდა, ამობრუნებული - რომ ისევ დაშლილიყო... წვიმის - უსასრულო ხაზებად.
ავტომობილები, შხეფების ფრქვევით ჩაიქროლებდნენ რა - პარკთან, ომის მონუმენტის ახლოს... წვიმაში უჩინარდებოდნენ. მოპირდაპირე მხარეს, კაფეტერიის - კარებში, მიმტანი იდგა და ცარიელ სკვერს გაჰყურებდა.
ამერიკელის ცოლი - ფანჯრიდან იყურებოდა. ზუსტად მათი ფანჯრის ქვეშ - კატა იჯდა... ერთ - ერთი მწვეთავი, მწვანე მაგიდის ქვეშ. იგი ცდილობდა... ისე შეეფარებინა თავი, ისე შეყუჟულიყო - რომ არ დასველებულიყო.

"ქვემოთ ჩავალ და ამ ფისოს ამოვიყვან," - თქვა ცოლმა.
"თუ გინდა მე ჩავალ," - საწოლიდან შეთავაზა ქმარმა.
"არა, მე - თვითონ." "საცოდავი ფისო, მაგიდის ქვეშ - ეფარება წვიმას."

ქმარი კითხვას აგრძელებდა, მოხერხებულად მოკალათებულიყო რა - ორ ბალიშზე.
"არ დასველდე!" - თქვა მან.

ცოლი დაბლა ჩავიდა, სასტუმროს მეპატრონე წამოდგა და მიესალმა, როდესაც - ქალმა გვერდზე ჩაუარა. მისი მაგიდა - მისაღების შორეულ კუთხეში იდგა. იგი მოხუცი იყო და ძალიან მაღალი.

"Il piove!"(ისევ წვიმს) - თქვა ქალმა. მას მოსწონდა - სასტუმროს მეპატრონე.
"Si, Si, Signora, brutto tempo!" (დიახ, დიახ, სენიორა, საშინელი ამინდია) იგი - თავის მაგიდასთან იდგა... ოთახის შორეული კუთხის - ბინდბუნდში. ამერიკელის ცოლს - იგი მოსწონდა.
ქალს მოსწონდა, თუ როგორი სრული სერიოზულობით უსმენდა იგი - ნებისმიერ მომჩივანს. მოსწონდა - მისი სიდარბაისლე. მოსწონდა - მისი მცდელობა, ქალისთვის ყველანაირად ეამებინა. მოსწონდა იგი - როგორც მეპატრონე. მოსწონდა - მისი ასაკოვანი, უხეში ნაკვთები და დიდი ხელები.

კვლავ მასზე ფიქრობდა - როცა კარი გააღო და გარეთ გაიხედა. უფრო ძლიერ წვიმდა. რეზინის საწვიმარში გამოწყობილი კაცი, უკაცრიელ სკვერს ჰკვეთდა - კაფეტერიისკენ. კატა, სადღაც მარჯვნივ უნდა მჯდარიყო. შეიძლება, სადმე სხვაგან შეეფარა - კიდეც. სანამ ქალი კარებში იდგა, უკნიდან - ქოლგის გახსნის ხმა მოისმა. ეს იყო მოსამსახურე, რომელიც - მათ ნომერს ალაგებდა.
"ასე ხომ დასველდებით!" - იგი იღიმებოდა. რა თქმა უნდა - სასტუროს მეპატრონემ გამოაგზავნა. მოსამსახურე ქალთან ერთად - რომელიც ქოლგით მიჰყვებოდა, მან გადაკვეთა ბაღის ბილიკი და თავისი ფანჯრის ქვეშ აღმოჩნდა. მაგიდა იდგა და მწვანედ ლაპლაპებდა - წვიმისგან გარეცხილი, მაგრამ კატა იქ აღარ იყო. ქალი - გულდაწყვეტილი ჩანდა. მოსამსახურემ ქვემოდან ამოხედა.

"Ha perduto qualque cosa, Signora?" (რამე დაკარგეთ, სენიორა?)
"აქ კატა იყო," - თქვა ქალმა.
"კატა?"
"Si, il gatto." (კი, კატა)
"კატა?" - მოსამსახურემ გაიცინა. "კატა - წვიმაში?"
"კი," - უპასუხა მან, "მაგიდის ქვეშ", და "ოჰ, მე - ისე მინდოდა, ისე მინდოდა - ის ფისო."
როცა - ქალი ინგლისურად საუბრობდა, მოსამსახურე იღიმებოდა.

"წავიდეთ სენიორა!" - თქვა მან. "დავბრუნდეთ, თორემ - თქვენ სულ დასველდებით."
"კი, რა თქმა უნდა," - უპასუხა ქალმა.

ისინი, უკან გამოუყვნენ სველ ბილიკს და კარს მიადგნენ. მოსამსახურე, ოდნავ ჩამორჩა - რათა ქოლგა დაეკეცა. როცა ქალმა - მისაღების ახლოს ჩაიარა... "პადრონი", თავის მაგიდიდან წამოიწია და თავაზიანად დაუკრა თავი. გულში, რაღაცა - ნაპერწკალივით აენთო. მის გვერდით, თავი - სულ ერთი ციდა ეჩვენებოდა... მაგრამ, ამავე დროს - ყველაზე მნიშვნელოვანი. ასეთ წუთებში, ქალი გრძნობდა... თავის - რაღაც უმაღლეს დანიშნულებას. იგი - ზემოთ ავიდა. ოთახის კარი შეაღო. ჯორჯი - საწოლზე იწვა და კითხულობდა.

"იპოვე კატა?" - იკითხა მან, გადაფურცლა რა - წიგნი.
"არა, გაიქცა."
"საინტერესოა - სად?!" - თქვა მან, მოაშორა რა თვალი - წიგნს.

ცოლი საწოლზე ჩამოჯდა.

"ისე მინდოდა - ის ფისო," - თქვა ქალმა. "არ ვიცი, რატომ მინდოდა - ასე ძალიან." "როგორ მინდოდა - ის საბრალო ფისუნია." "ალბათ რა ცუდია, იყო უსახლკარო კატა - წვიმაში."

ჯორჯი - ისევ კითხულობდა.

ქალი, ტუალეტის მაგიდას მიუჯდა, პატარა სარკე აიღო და საკუთარი პროფილის შესწავლას შეუდგა, ჯერ - ერთი მხრიდან, შემდეგ - მეორედან. შემდეგ კი - საკუთარი კეფისა და კისრის.

"როგორ ფიქრობ, ღირს, თმა - რომ გავიზარდო?" - იკითხა მან, პროფილის თვალიერებაში გართულმა.
ჯორჯმა თავი ასწია და მის - ბიჭივით მოკლედ გაკრეჭილ კეფას შეხედა.
"მომწონს ისე - როგორც არის."
"მე კი მომბეზრდა!" - თქვა ქალმა. "მომბეზრდა, ბიჭივით - რომ გამოვიყურები."

ჯორჯს, ცოლისთვის თვალი არ მოუშორებია - ისე იცვალა მხარი.

"შესანიშნავად გამოიყურები," - თქვა ქმარმა.

ქალმა, პატარა სარკე - ტუალეტის მაგიდაზე დადო, ფანჯარასთან მივიდა და გადაიხედა. ღამდებოდა.

"მინდა - რომ კეფაზე დავიხვიო... გრძელი, სრიალა თმების - ფუმფულა გორგალი, ძალიან მინდა!" - თქვა მან.
"მინდა - რომ ფისო კალთაში მეჯდეს და კრუტუნებდეს... როდესაც ხელს გადავუსვამ."

"ხო - ო?" - საწოლიდან გაეპასუხა ჯორჯი.

"აგრეთვე მინდა - საკუთარ მაგიდასთან ვიჯდე, საკუთარი - ვერცხლის ჭურჭლიდან მივირთმევდე და გარშემო სანთლები ენთოს. მინდა - რომ იყოს გაზაფხული და სარკესთან - გრძელ თმას ვივარცხნიდე, და მინდა - ფისო, ახალი ტანსაცმელიც - მინდა!"

ოჰ, მოკეტე უკვე და რამე წაიკითხე!" - უფასუხა ჯორჯმა. მან, კვლავ - საკითხავში ჩარგო თავი.

ცოლი ფანჯრიდან იყურებოდა. უკვე - სულ დაბნელებულიყო, წვიმა კი - ისევ ისე წვეთავდა... პალმის ფოთლებიდან.

"ნებისმიერ შემთხვევაში - მინდა კატა. მინდა. ახლავე მინდა - კატა. და თუ არ შემიძლია - გრძელი თმა მქონდეს... ან სხვა რაიმე - სასურველი, კატა ხომ მაინც შეიძლება - რომ მყავდეს!"

ჯორჯი არ უსმენდა. იგი კითხულობდა. ცოლი - ფანჯრიდან იყურებოდა, ფანჯრის მიღმა - პარკში, ლამპიონები აინთო.

კარზე - ვიღაცამ დააკაკუნა.

"Avanti!" (შემოდით) - გასძახა ჯორჯმა. მოსწყვიტა რა წიგნს - თვალი.

კარებში მოსამსახურე იდგა. მას, მკერდზე - დიდი, ჟღალი კატა ჰყავდა მიხუტებული და მაგრად ეჭირა... ხელიდან - რომ არ გასხლტომოდა.

"უკაცრავად," - თქვა მან, ""პადრონმა" მთხოვა, ეს - სენიორასთვის გადმომეცა."


ინგლისურიდან თარგმნა - ეკა ჩიჩუამ

Ernest Hemingway / Cat in the Rain
http://maksi-m-a.wix.com/eka777#!hemingway/c1jtj

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: ეკა ჩიჩუა(თარგმანები)   Tue Sep 30, 2014 3:31 pm

ძიუნიტირო ტანიძაკი

სვირინგი
.
იმ - დროში... ქარაფშუტობა ითვლებოდა... უშუალო - ხასიათის სირბილედ... და ცხოვრება იყო - იოლი... გაცილებით იოლი - ვიდრე დღეს; გაუთვალიწინებელი მოვლენებისა და რადიკალური ცვლილებების ეპოქაში. დიახ, იყო ისეთი - გადაპრანჭული დღესასწაულების საუკუნე... როცა - მჭერმეტყველება, უდარდელი - მაამებელი მასხარებისა... ცნობილი და მდიდარი ხალხის გუნება - გაწყობისთვის იყო განკუთვნილი... და - რაღა თქმა უნდა... სასახლის კარის - დიდებული ქალბატონებისა და გეიშების გასამხიარულებლად. ხოლო - სათაყვანო გმირები: სადაკურო, ძირაია და ნარუკამი... ილუსტრირებული - რომანების ფურცლებზე და თეატრალურ წარმოდგენებში... ქალებს - ანსახიერებდნენ...

მაშინ, სილამაზე მოიაზრებდა - ძლიერებას, ხოლო სიმახინჯე - სისუსტეს. ადამიანები, სილამაზის გამო - ყველაფერზე მიდიოდნენ; უკან არაფერზე იხევდნენ... შეჰყავდათ რა - კანქვეშ... წარუშლელი, შხამიანი ნაზავი და უცნაური ფორმებისა თუ ხაზების ქონე ფერად - ფერადი სიუჟეტებით იფარავდნენ თითქმის მთელ სხეულს. მხიარული კვარტლის - ედოს მუშტრები... თავიანთი პალანკინებისთვის, ნაირფერი სვირინგებით მოხატულ მტვირთავებს - ქირაობდნენ. აგრეთვე, ქალები იოსივარიდან და ტაცუმიდან... გაცილებით კეთილგანწყობილნი იყვნენ - მოსვირინგებულთა მიმართ. ამგვარი სამშვენისების მოყვარულთა შორის - იყვნენ... არა მარტო აზარტული მოთამაშეები, მეხანძრეები და სხვა მსგავსი წვრილფეხობა... არამეტ - ფრიად პატივცემული მოქალაქენიც... და ზოგჯერ - თვით სამურაებიც კი. დროდადრო - რიოგოკუში ეწყობოდა ჩვენებები, სადაც მონაწილეები წარმოდგენდნენ - თავიანთ მოხატულ, შიშველ სხეულებს... ამაყად იტყაპუნებდნენ რა ხელებს - სვირინგებზე; თავს იქებდნენ - ახალი სამშვენისებით... და მთელი სერიოზულობით მსჯელობდნენ... ნახატების ავ - კარგზე...

იმ დროში - ცხოვრობდა... უჩვეულო ოსტატობის მქონე - ახალგაზრდა მესვირინგე, სახელად სეიკიტი. მისი შედარება შეიძლებოდა - მხოლოდ ისეთ ოსტატებთან, როგორებიც იყვნენ: ტიარიბუნი ასაკუსიდან, ან იაცუჰეი მაცუსიმა - მატიდან. ათობით ადამიანის კანი... აბრეშუმივით ეფინებოდა - მისი ფუნჯის ქვეშ, შემდეგ კი - ნემსისა. მას ეკუთვნოდა - უმრავლესობა ნამუშევრებისა... რომელნიც საყოველთაო აღრფთოვანებას იმსახურებდნენ - სვირინგების დათვალიერებებზე. დარუ - მა კინი განთქმული იყო: დახვეწილი რეტუშით, კარაკუსა გონტა: მეწამურ ფერთა სიხასხასით, სეიკიტი კი - განთქმული იყო: ნახატის, განუმეორებელი - გამომხატველობითი სტილითა და სილუეტის სინატიფით.
ადრე, სეიკიტი, ტოიოკუნისა და კუნისადის უკიიო - ე სკოლის მხატვარი იყო. ხოლო - მას შემდეგ, რაც მაღალი ხელოვნება - მესვირინგის ხელობაზე გაცვალა... ადრინდელი გამოცდილებანი - უკვე თავს იჩენდნენ... სიუჟეტის - ზედმიწევნით დახვეწილ შესრულებასა და ფერთა ჰარმონიის განსაკუთრებულ შეგრძნებაში. ისინი, ვისი კანი და აღნაგობაც - არ მოსწონდა... ვერანაირი ფულით ვერ შესძლებდნენ - სეიკიტის დაყოლიებას. ხოლო - ვის მოსვირინგებასაც ინებებდა... უსიტყვოდ უნდა მინდობოდა - მხატვარს; რომელსაც თავად უნდა შეერჩია ნახატი და დაესახელებინა - სასურველი ფასი, რომ შემდეგ... მთელი თვე, ზოგჯერ კი - ორიც... მისცემოდა... მისი ნემსით მიყენებულ - აუტანელ ტკივილს.

სულის სიღრმეში, ახალგაზრდა ოსტატი - იდუმალ ნეტარებას განიცდიდა... და ერთი - სანუკვარი ნატვრაც ჰქონდა. მას, სიამოვნებას ანიჭებდა იმ საბრალოების კრუნჩხვა - კვნესა... რომელთაც - თავისი ნემსით ჩხვლეტდა... და უშანთავდა დასიებულ, სისხლისფრად ავარვარებულ ხორცს. რაც უფრო ხმამაღლა კვნესოდა - მისი მსხვერპლი... მით უფრო მეტად ნეტარებდა - სეიკიტი. უდიდეს სიამოვნებას კი - ჰგვრიდა... ყველაზე მტკივნეული პროცედურები: რეტუშის დადება და კანის - კინოვარით გაჯერება...
მას შემდეგ, რაც აიტანდნენ - ხუთ ან ექვს ასეულ ჩხვლეტას; ჩვეულებრივი - დღის სეანსის განმავლობაში, შემდეგ კი - ორთქლის აბაზანას მიიღებდნენ; საღებავის უკეთ გამოსავლენად... ყოველი მათგანი, სიქაგამძვრალი, ცოცხალ - მკვდარი ეცემოდა სეიკიტის ფეხებთან.
მხატვარი, გულგრილად დაჰყურებდა - ამ საცოდავ სანახაობას...
- "ვფიქრობ, ნუთუ - თქვენ მართლაცდა გტკივათ!"... კმაყოფილი ღიმილით - აღნიშნავდა იგი.
როცა განაწამები, ტკივილისგან ყვიროდა ან კბილს - კბილზე აჭერდა... ხოლო ტანჯვა - ისე უმანჭავდა სახეს... თითქოსდა - აგონიაში ყოფილიყოს... სეიკიტი ეუბნებოდა:
- "მისმინეთ, თქვენ ხომ - ედოკო(*წარმოშობით ედოელი - ანუ ტოკიოელი) ხართ?!"... "თანაც, ჯერ ოდნავღა თუ გიგრძვნიათ - ბწკენა!"... და აგრძელებდა მუშაობას... ისევ - ისე აუღელვებლად; კმაყოფილი სახით დაჰყურებდა რა - მსხვერპლის ცრემლით დანამულ სახეს.
ზოგიერთი მათგანი - შედარებით თავმოყვარე, ძალამოკრებილი ითმენდა ტკივილს... არ აძლევდა რა თავის თავს - წარბშეკვრის ნებასაც კი. ასეთ შემთხვევაში, სეიკიტი - მხოლოდ ირონიულად იცინოდა; ქათქათა კბილების - ბასრი ელვით...
- "აჰ, შე - ჯიუტო!" "ესე იგი - არ გინდა გატყდე?!"... "კარგი - მაშინ, ვნახოთ!"... "მალე - შენი სხეული ტკივილისგან დაიკლაკნება!"... "დარწმუნებული ვარ... ამას - რომ უკვე ვეღარ გაუძლებ!"
აი უკვე - მერამდენე წელია... ერთი ოცნებით ცხოვრობდა - სეიკიტი... ოცნებობდა, შეექმნა ნამდვილი ხელოვნების ნიმუში - მშვენიერი ქალის სხეულზე... და მასში ჩაექსოვა - მთელი სული და გული. ამისათვის, უპირველეს ყოვლისა... მნიშვნელოვანი იყო - ქალის შინაგანი სამყარო; მხოლოდ მშვენიერი სახე და ლამაზი ტანი - ნამდვილად არ კმაროდა. მან შეისწავლა, ედოს - მხიარული კვარტლების... ყველა - ცნობილი ლამაზმანი, მაგრამ - სამწუხაროდ... ვერცერთი ვერ აკმაყოფილებდა - მის მოთხოვნებს. გავიდა, უშედეგო ძიების - რანდენიმე წელიწადი... წარმოსახვაში არსებული - სრულყოფილი ქალს სახება კი... ძველებურად უჩქროლებდა გულს... და კვლავინდებურად უღვივებდა იმედის ნაპერწკალს.

ერთხელ, ზაფხულის საღამოს... უკვე ოთხი წლის უშედეგო ძებნა - ძიების შემდეგ... სეიკიტი, თავის სახლთან ახლოს - ფუკაგავეში, რესტორან ჰირასეის მხარეს მიდიოდა, როდესაც დაინახა... კარიბჭესთან მომლოდინე პალანკინის ფარდაგიდან - გამომზირალი... საოცარი სიმშვენიერის, თოვლივით ქათქათა - ქალის შიშველი ფეხი... სეიკიტის მახვილ თვალს, ადამიანის ფეხი - არა ნაკლებს ამცნობდა... ვიდრე თვალები და სახე. ის - რაც მან დაინახა... ნამდვილი - სრულყოფილება იყო! ; ჩამოსხმული - ფეხის თითები, ნატიფი ფრჩხილები... ენოსიმას სანაპიროს - სადაფის ნიჟარების მსგავსი, მარგალიტის სიმრგვალის დარი - ქუსლები... ატლასივით მბზინავი კანი, თითქოსდა მთის - ბროლის ჩანჩქერებში ნაბანი. დიახ, ეს ფეხი - ნამდვილად იყო ღირსი... მამაკაცების სისხლში - რომ გაევლო... და შემდეგ - მათი ძირს განრთხმული სხეულებისთვის გადაებიჯებინა. იგი მიხვდა, რომ ასეთი ტერფი... შეიძლება ეკუთვნოდეს - იმ ერთადერთ ქალს, რომელსაც იგი - ამდენი წელია ეძებდა. სუნთქვაშეკრული, იმ იმედით - რომ უცნობი ქალის სახეს იხილავდა... უკან აედევნა, მაგრამ გაიარეს რა - რამდენიმე კვარტალი... უცბად - დაკარგა პალანკინი თვალთა ხედვიდან.

სეიკიტის სანუკვარი ოცნება... მწველ ვნებად - გადაიქცა. და აი, ერთხელ, ამ შეხვედრიდან - ერთი წლის შემდეგ; გვიან - გაზაფხულზე... ფუკაგავაში - საგას კვარტალში, ოსტატი უთენია გამოსულიყო თავისი სახლის ბამბუკის ვერანდაზე და ქოთნებში მოღაღანე - ომოტოს შროშანების ცქერით ტკბებოდა... მოულოდნელად - რომ გაისმა... ჭიშკრის საკეტის ჭრიალი. ბაღის კუთხიდან - გოგონა გამოჩნდა. დრაკონებითა და გველეშაპებით მოხატული ჰაორის მიხედვით... მან დაასკვნა - რომ ნაცნობი გეიშას მიერ გამოგზავნილი შიკრიკი უნდა ყოფილიყო.
- "დაიკომ, ეს კიმონო თქვენთან გამომატანა და შემოგითვალათ: მოგეხატათ - მისი შიდა მხარე!"... უთხრა გოგონამ; გახსნა რა - ზაფრანის ფერი შეკვრა... ამოიღო, ქალის - აბრეშუმის კიმონო(გახვეული, ქაღალდის - სქელ ფურცელში; მსახიობ - ტოძიაკუ ივაის პორტრეტით) და წერილი.
წერილი - თხოვნას ადასტურებდა... ამასთანავე აცნობებდა, რომ ამბის მომტანი მალე თავად გახდებოდა გეიშა და როგორც "უფროსი და" - პირადადაც მფარველობდა... თან იმედოვნებდა, რომ სეიკიტი, პატივს დასდებდა რა - მათი დიდი ხნის მეგობრობას... უარს არ ეტყოდა - გოგონასთვის პროტექციის გაწევაზე.
- "არსად მინახიხარ - ადრე?... ამ ბოლო დროს - არ შემოგივლია ჩემთან?"... ჰკითხა მხატვარმა... თან რომ - ყურადღებით შეისწავლიდა სტუმრის გარეგნობას.

გარეგნულად, გოგონა თხუთმეტი - თექვსმეტი წელისას თუ ჰგავდა... მაგრამ მისი სახე შემკული იყო უჩვეულო, ჩამოყალიბებული სილამაზით... თითქოსდა - უკვე მრავალი წელი გაეტარებინოს მხიარულ კვარტლებში... და უკვე ეცდუნებინოს - ათობით ცოდვილის სული. იგი, ღირსეული მამაკაცებისა და მომხიბვლელი ქალების - მთელი თაობების... ჯადოსნურ გაგრძელებას გავდა, რომელთაც ეცხოვრათ და გარდაცვლილიყვნენ - ამ უზარმაზარ დედაქალაქში, სადაც - თავი მოეყარა... ყოველგვარ მანკიერებასა და მთელ სიმდიდრეს - ერისას.
ოსტატმა, გოგონა ვერანდაზე დასვა... და მისი ნატიფი, შიშველი ფეხების თვალიერებას შეუდგა... (თუ არ ჩავთვლით: მსუბუქ, ჩალის - ბინგო სანდლებს).
- "შარშან, ივლისის თვეში... ხომ არ მოგიხდა, ჰი - რასეადან პალანკინით გამგზავრება?"... ჰკითხა მან!
- "შეიძლება!"... უპასუხა გოგონამ; ღიმილი მოჰგვარა რა - მისმა უცნაურმა შეკითხვამ.
- "მაშინ, მამაჩემი - ჯერ კიდევ ცოცხალი იყო... და ხშირად დავყავდი - თან, ჰირასეაში."...
- "აი უკვე ხუთი წელია - გელოდები!"... "დიახ, დიახ, შენს სახეს - პირველად ვხედავ, მაგრამ მე დამამახსოვრდა - შენი მშვენიერი ტერფი!"... "მისმინე, რაღაცა მინდა - რომ გაჩვენო"... "მოდი ავიდეთ ჩემთან - ერთი წუთით!"...

მხატვარმა ხელი მოჰკიდა გოგონას, რომელიც უკვე წამომდგარიყო დასამშვიდობებლად... და მეორე სართულზე აიყვანა - თავის სახელოსნოში... საიდანაც - წყალუხვ მდინარეზე იშლებოდა ხედი. მან, თაროდან გადმოიღო ორი ტილოს გრაგნილი და ერთ - ერთი მათგანი გაშალა. სურათზე გამოსახული იყო - ჩინელი პრინცესა, რჩეული - იმპერატორ ჩუსი; შანების დინასტიიდან. ქალი, თითქოსდა ქანცგაეწყვიტა - ოქროს გვირგინის სიმძიმეს, უხვად - რომ მოეოჭვათ... მარჯნებითა და ლიაფ - ლაზურიტებით... ალბათ, ამიტომ - თუ დაყრდნობოდა ქვის მოაჯირს. მისი მდიდრულად მორთული კაბის კალთები კი... კიბის საფეხურებზე იყო მიმოფენილი. მარჯვენა ხელით, ღვინის - მოზრდილი თასი მიჰქონდა პირთან; თან - უმზერდა რა... სიკვდილით დასჯის მზადებას - სასახლის ბაღში. მსხვეპლი, ხელ - ფეხიანად მიეჯაჭვათ სპილეძის ბოძზე... რომლის წიაღშიც - ცეცხლი უნდა დანთებულიყო. პრინცესას წინ მდგარი, თავდახრილი და თვალდახუჭული მამაკაცის სახის გამომეტყველება, რომელიც უკვე დამორჩილებოდა - თავის ბედს... გასაოცარი ოსტატობით გადმოეცა - ავტორს.

როგორც კი შეხედა გოგონამ - ამ უცნაურ სურათს... თვალები - უნებურად გაუბრწყინდა... და ტუჩებიც - მყისვე აუთრთოლდა. მისი სახე, გასაოცრად დაემსგავსა - ტილოზე გამოსახულ ქალს. ნახატში, მან იპოვა - თავისი ფარული "მე"!
- "ამ ტილოზე, აისახა - შენი სული!"... თვითკმაყოფილი ღიმილით, თვალმოუშორებლად - წარმოსთქვა მხატვარმა.
- "რატომ მეუბნებით - ასეთ საშინელებას?!"... შეანათა გოგონამ - გაფითრებული სახე.
- "ქალი, სურათზე... შენ ხარ!"... "მისი სისხლი... შენს ძარღვებში სჩქეფს!"...
ისე, რომ გოგონასთვის თვალი არ მოუშორებია... მეორე გრაგნილი გაშალა. სურათს ერქვა - "ამაოება". ცენტრში - ქალი იყო გამოსახული, იგი - საკურას მიჰყრდნობოდა და ტკბებოდა... თავის ფეხებთან დაყრილი... უთვალავი მამაკაცის გვამის - ცქერით. მათ, თავს დასტრიალებდა ფრინველების გუნდი - გამარჯვების ჰიმნის ჟრიამულით. ქალს, თვალები... უსაზღვრო სიამაყითა და სიხარულით ჰქონდა სავსე.
გოგონას სახეზე ეწერა - რომ მან დაინახა... ის იდუმალი და სანუკვარი... ასე ღრმად - რომ მიმალულიყო... სადღაც, მისი სულის - მიუწვდომელ კუნჭულში...
- "რა არის აქ გამოსახული, ბრძოლის ველი, თუ აყვავებული ალუბლის ბაღი?!"...
- "ამ სურათზე, შენ ხედავ - საკუთარ მომავალს!"... "დღეიდან, მამაკაცები, ზუსტად ასევე გასწირავენ სიცოცხლეს - შენი გულისთვის!"... თქვა ოსტატმა, მიუთითა რა - ქალის გამოსახულებაზე... რომელიც, წვეთი წყალივით ჰგავდა გოგონას.
- "თითქოსდა... საკუთარ თავს ვხედავდე - სხვა ცხოვრებაში"... "ოჰ, გთხოვთ, მოაშორეთ - ეს ნახატები!"... ემუდარებოდა იგი - გრაგნილებისგან ზურგშექცეული, თითქოსდა უნდოდა გასცლოდა... რაღაც უხილავ; მაგნიტივით მიმზიდველ ძალას...
- "დიახ, გამოგიტყდებით - რომ მართალი ხართ... სულის სიღრმეში, მეც - ასეთი ვარ!"... "და ამიტომაც - გევედრებით: მომაშორეთ ნახატები!"... "მეტი - ნამდვილად აღარ შემიძლია!"...
- "ნუ გეშინია!"... "სჯობს, უფრო ყურადღებით დაათვალიერო!"...

- "შეიძლება - ახლა შიშის გრძნობა გაქვს... მაგრამ - ეს მალე გაგივლის!"... და სეიკიტის სახეზე, ჩვეულმა - ირონიულმა ღიმილმა გაიელვა.
გოგონა, იატზკზე ჩაჩოქილი და კიმონოს სახელოში სახეჩარგული იმეორებდა:
- "გთხოვთ - გამიშვათ!"... "არ მინდა - თქვენთან დარჩენა, მეშინია!"...
- "ცოტა მოიცადე... მე - შენგან... ნამდვილ მხეთუნახავს შევქმნი!"... აღგზნებულმა ჩაიჩურჩულა მხატვარმა... თან ფრთხილად მიუახლოვდა რა - გოგონას. მას - კომონოს ქვეშ, მკერდთან, ჰოლანდიელი ექიმის მიერ ნაბოძები - მათრობელა ფლაკონი ჰქონდა დამალული.

მდინარის ზედაპირზე, მზე - ოქროსფრად ენთო... და მისი არეკლილი შუქისგან, მთელი სახელოსნო - თითქოსდა ცეცხლის ალში იყო გახვეული. სხივები, წყლის ზედაპირიდან... სულ სრიალ - ბზრიალით მოლიცლიცებდნენ... ოქროს ტალღებში, რომ გაეხვიათ ქაღალდის - მოხატული ტიხრები და ღრმა ძილს მიცემული გოგონას სახე. მხატვარმა, ჩაკეტა რა - კარი... ინსტრუმენტები მოიმარაგა, ჩამოჯდა და მოულოდნელად... აღფრთოვანებისგან გაშეშდა. მთელი სისრულით, მხოლოდ ახლაღა შეიგრძნო - ქალის მომხიბლელობა. გაიფიქრა, რომ შეეძლო აი ასე; ხმის ამოუღებლად, მჯდარიყო ათი წელი, ასი წელი... თუნდაც - მარად... და მაინც ვერ იჯერებდა გულს - ამ მშვენიერი სახის ცქერით. ალბათ - ისე, როგორც უძველესი მემფისის მცხოვრებლებმა შეამკეს ეგვიპტის გასაოცარი მიწა - პირამიდებით და სფინქსებით, იგი აპირებდა... თავისი სიყვარულით შეემკო - გოგონას აბრეშუმივით კანი.
და აი, მარცხენა ხელით ფუნჯი აიღო და წვერით ქალის ზურგს შეეხო... ხოლო მარჯვენათი - ნემსი მოიმარჯვა. ახალგაზრდა ოსტატის სული... თითქოს იღვრებოდა და ნელ - ნელა სქელ საღებავებს ერეოდა... რომ შემდეგ - სამუდამოდ აღბეჭდილიყო გოგონას სხეულზე. თვითეული წვეთი, გაზავებული კინოვარის სპირტით; რიუკიუს კუნძულებიდან... მისი სისხილის წვეთი - ხდებოდა... და - მისი ვნება... თანდათან... სვირინგის ელფერს იძენდა.

მალე - შუადღე მიიწურა და გაზაფხულის წყნარი დღე... შეუმჩნევლად... საღამოს ბინდ - ბუნდმა შეცვალა. სეიკიტის ხელი - არც ერთი წუთით არ გაჩერებულა... და გოგონაც - არც ერთხელ არ შეფხიზლებულა. გეიშას ლაქია, რომელიც მოვიდა იმის გასაგებად - თუ რატომ დააგვიანდა შიკრიკს დაბრუნება, მხატვარმა - უკან გასიტუმრა: უთხრა რა, რომ იგი დიდიხანია უკვე - რაც მისგან წასულიყო.
როცა მთვარემ, მდინარის მეორე ნაპირზე... რესტორან - ტიოსიუს სახურავს გადმოხედა; მოეფინა რა, სანაპიროზე მიმოფანტულ შენობებს - ზეციურ ნათებად... სვირინგი, ჯერ კიდევ - სანახევროდაც არ იყო მზად... სეიკიტი, უკვე სანთლის შუქზე მუშაობდა - თავაუღებლად.
ნებისმიერი, თუნდაც უმცირესი დეტალის დამუშავება - მისთვის არცთუ იოლი იყო. ყოველი ნემსის ჩხვლეტაზე... მხატვარი - ისე ოხრავდა... თითქოსდა ნაჩხვლეტი - მას უსერავდა გულს. თანდათან... ნემსის ნაკვალევი... უზარმაზარი ობობის - "ძიროს" ფორმას იღებდა. და იმ დროისთვის, ღამის ცას, ნათელი - რომ შეეპარა... ამ - უცნაურმა, ვერაგმა არსებამ... თავისი რვა საცეცი გოგონას ბეჭებს შემოაჭდო. როცა გაზაფხულის ღამე - ცისკარმა გაანათა... მდინარის წელზე, ზემოთ - ქვემოთ მოცურავე ნავების მოჭრიალე ნიჩბების ხმამ... ნისლი გააფრთხო - სიოსგან დაბერილი თეთრი აფრების თავზე... და მზის სხივებმაც - მყისვე აალაპლაპა სახლის სახურავები: ტიუსიუში, ჰაკოძაკსა და კუნძულ როჰანზე.

გადადო რა ფუნჯი - გვერდზე... მხატვარი, გოგონას ზურგზე - ობობის ცქერით ტკბებოდა. მისი სული - ამ სვირინგში იყო დატყვევებული. ახლა, როცა უკვე - მუშაობას მორჩა... მხოლოდ სიცარიელესღა გრძნობდა. ქალს, ჯერ კიდევ არ ეტყობოდა - სიცოცხლის ნიშანწყალი... როდესაც გაისმა... სეიკიტის, დაბალი - ჩახრინწული ხმა:
- "შენგან, რომ ნამდვილი მშვენება შემექმნა... სვირინგში - მთელი სული და გული ჩავაქსოვე!"... "იაპონიაში, არ მოიძებნება - ისეთი ქალი... რომელიც - შენ შეგედრება!"... "შენი შიში - უკვე აღარ არსებობს!"... "დიახ, ამიერიდან, ყველა მამაკაცი - შენი ფეხის მტვრად იქცევა!"... პასუხად, სუსტი კვნესა მოსწყდა გოგონას ბაგეებს. იგი, ნელ - ნელა გონს მოდიოდა. ყოველ ჩასუნთქვაზე და ამოსუნთქვაზე... გიგანტური "ძიროს" საცეცები - ავად ირხეოდა; სანთლის შუქზე.
- "ალბათ სუნთქვა გიჭირს!"... "ობობას საცეცებში ჰყავხარ მოქცეული!"...
ამ სიტყვებზე, გოგონამ თვალი გაახილა... და დაბნეულმა მიმოიხედა. გუგები ნელ - ნელა ენთებოდა; ისე - როგორც საღამოს ბინდში სავსე მთვარე ივსება შუქით. მისი - მოელვარე მზერა... ოსტატის სახეს - შეეყინა.
- "ჩქარა, მაჩვენეთ სვირინგი!"... "და თუ თქვენ - ჩემთვის საკუთარი სული არ დაიშურეთ... ალბათ, მართლაც - ნამდვილ მზეთუნახავად ვიქეცი!"...
გოგონა, თითქოსდა ძილისგან ჯერაც ვერ გამოფხიზლებულიყო... მაგრამ მხატვარმა, მის ხმაში უკვე შენიშნა - ალესილი მახვილი.
- "ჰო, მაგრამ... ჯერ აბაზანის მიღებაა საჭირო... საღებავები, უკეთ - რომ გამოვლინდეს."... "ეს მტკივნეულია, მაგრამ - ცოტაც უნდა აიტანო!"... დაიჩურჩულა ოსტატმა.
- "თუ ეს გამალამაზებს... მზად ვარ - ყველაფერი ავიტანო!"... და მიუხედავად მტანჯველი ტკივილებისა... რომელიც - მთელ სხეულს უფლითავდა... გოგონამ გაიღიმა.

* * *
- "აჰ, როგორ მიჭამს ცხელი წყალი - კანს!"... "გთხოვთ, მარტო დამტოვეთ!"... "ადით სახელოსნოში და იქ დამელოდეთ!"... "არ მინდა, მამაკაცმა მნახოს - ტკივილისგან მოკეცილი!"...
აბაზანიდან გამოსულს, იმის თავიც კი არ ჰქონდა - რომ ტანი გაემშრალებინა. ხელი ჰკრა რა - მხატვრის დასახმარებლად გამოწვდილ ხელს... იატაკზე ჩაკეცილი, ტკივილისგან გატანჯული... ისე იგრიხებოდა და კვნესოდა... თითქოსდა - დემონების მიერ იყო შეპყრობილი. გაწეწილი თმები - შუბლზე უწესრიგოდ ეყარა. ქალის ზურგს უკან - სარკეში... ორი - ქათქათა ქუსლი ირეკლებოდა.
სეიკიტი გაოგნებული იყო ცვლილებით... რომლიც, გუშინდელი დღიდან - მასში მოხდა... უსიტყვოდ გაეცალა და სახელოსნოში ავიდა.
სულ რაღაც - ნახევარი საათის შემდეგ... ქალიც - ზემოთ ამოვიდა, მოხდენილად გამოწყობილს... საგულდაგულოდ დავარცხნილი თმა - მხრებზე სცემდა. თვალებში - სრული სიმშვიდე ედგა, ტკივილის კი - კვალიც გამქრალიყო; ვერანდის მოაჯირს დაყრდნობოდა და ღრუბლების ნაფლეთებით - ოდნავ შეფიფქულ ცას... გულგრილად გასცქეროდა.
- "სურათებს, სვირინგთან ერთად გჩუქნი!"... "აი, აიღე და წადი"... მან, გოგონას ორივე გრაგნილი წინ დაუწყო.
- "საერთოდ დავძლიე - ადრინდელი შიშის გრძნობა!"... "და თქვენ ხართ პირველი - ვინც ჩემი ფეხის მტვერდ იქცა!"... ქალის თვალებმა - ალმასის სამართებლებივით გაიკვესეს. მას უკვე ესმოდა, გამარჯვების ჰიმნის - პირველი აკორდები...
- "სანამ - წახვალ... კიდევ ერთხელ მაჩვენე შენი სვირინგი"... სთხოვა ოსტატმა.
უხმოდ დაუქნია რა - თავი; მხრებიდან გადაიძრო კიმონო... დილის - მზის სხივები ალივით მოეკიდა ქალის ბეჭებს... და სვირინგი... ცეცხლისფრად აგიზგიზდა.


ინგლისურიდან თარგმნა - ეკა ჩიჩუამ
Junichiro Tanizaki / The Tattooer

http://maksi-m-a.wix.com/eka777#!tanizakitatuaje/c1pix


Last edited by Eka Chichua on Mon May 18, 2015 12:08 am; edited 6 times in total
Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: ეკა ჩიჩუა(თარგმანები)   Wed Oct 01, 2014 3:03 pm

ლოლი ჯეინ ბლუ

თეთრი გედი
.
თეთრო - გედო....
შენი ფრთის - ქვეშ.... შემიფარე....
ფაფუკი - ბუმბული.... საბნად - დამაფარე....
ტბა გადავცუროთ.... მე და შენ - ერთად....
ტალღების - ნაირფერ კამკამზე....
ვუმზიროთ.... ღრუბლების პენტვას....
მინდა დავივიწყო.... საიდან - მოვდივარ....
საითკენ - მივდივარ.... სულაც არ ვიცოდე - ნეტავ....
თეთრო - გედო....
თეთრო - გედო....
შენი ფრთების - ქვეშ.... საიმედოდ - დამმალე....
ფაფუკი ბუმბული.... საბნად - გადამაფარე....
მოციმციმე ნამცეცები - ზეცის.... თავზე გადმომაყარე....
ტბის - ზედაპირს.... გაანათებს....
შუქ - ჩრდილები.... მოფარფატე ფრთების....
თითქოს - და....
შუქურის იყოს - ბრწყინვა.... ღამის უკუნეთში....
თითქოს - და.... სარკე იყოს სულის - შენის....
თეთრო - გედო....
თეთრო - გედო....
გული - დარდითა მაქვს სავსე....
და - არ მსურს ეს გული....
საერთოდ.... ყველაფრის - გამო....
არასდროს - არ მინდოდა.... აქ ყოფნა....
აქაური სიმწარის - რომ გამეგო გემო....
ამ შავ - ბნელ სიჩუმეში....
ვერ ვიძინებ....
თეთრო - გედო....

ინგლისურიდან თარგმნა - ეკა ჩიჩუამ
Lolly Jane Blue / White Swan

http://maksi-m-a.wix.com/eka777#!lolly--jane--blue-white--swan/che5


Last edited by Eka Chichua on Sat May 09, 2015 6:54 pm; edited 3 times in total
Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: ეკა ჩიჩუა(თარგმანები)   Thu Oct 02, 2014 2:58 pm

ნიაზ დიასამიძე / დრო

Время
.
Летело - быстрее времени.... время....
Думало - время.... мало - о чем....
А зачем - ему.... мечтать.... и - думать....
Оно.... только - подает снегом....
И - льётся.... дождем....

Если - вдруг.... исчезнет.... любовь....
Погаснет.... солнце.... и заплачет - огнем....
Так и не узнаем - мы.... целый.... век....
Что остановило - время.... бег....

И летит быстрее - времени.... время....
Даже.... секунду - не оставляя.... на - размышления....
Если не вместе - мы.... сегодня.... и - здесь....
Завтра.... может - не будет меня....
И - твой.... исчезнет.... след....

Летело - быстрее времени.... время....
Думало - время.... мало - о чем....
А зачем - ему.... мечтать.... и - думать....
Оно - только.... подает - снегом....
И - льётся.... дождем....



Last edited by Eka Chichua on Thu Oct 09, 2014 3:56 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: ეკა ჩიჩუა(თარგმანები)   Mon Oct 06, 2014 2:49 pm

ამ ლექსის გადათარგმნა - მეგობარმა მთხოვა(ავტორი - ვერ მოვიძიე)... დავდებ, ეგება - ვინმეს დასჭირდეს...
.
წითელ ვარდებში გადაშლილი თეთრი ვარდი ხარ,
მაგრამ, შენ მაინც მოწყენილი, რატომ დადიხარ?
დარდი არ გშვენის ჩემო კარგო ქვეყნის თვალი ხარ,
მზე იმალება რომ შეგნიშნავს განზე გადიხარ,
ყველა გზას გითმობს,ვინც შეგხვდება რა ლამაზი ხარ,
შენ ხომ ვარდებში გადაშლილი თეთრი ვარდი ხარ,
ლამაზმანების უნაზესი დედოფალი ხარ!!
/
Белая роза - ты.... среди - красных роз!....
А грустишь - красавица.... ты - о чем?!....
Грусть - не идет тебе.... милее ты - всех!....
Даже - солнце прячется.... от красоты - твоей!....
Розы - уступают дорогу.... свежесть - морей!....

Белая роза - ты.... майских - грез....
Королева - ты.... нежность....
Среди.... прекрасных - роз!....


(ვერც - ამ ლექსის ავტორი მოვიძიე)...
.
ერთი ღიმილით მომიშუშებ ყველა ნატყვიარს,
მზედ, თაფლისფერი თენება გაქვს უსაზღვრო სივრცის.
იდუმალება მაგ თვალებში სევდად გატყვია,
მე შენ მიყვარხარ.... და ეს, ასე უბრალოდ ითქმის...

შენზე ფიქრია იმედების ბოლო ნაპირი,
თოლიებივით რომ შემორჩა ზღვას უნაპიროს,
შენ სამუდამო ერთგულებას გახსოვს?- დამპირდი
და ღმერთმა ნუ ქნას უჩემობა რომ დააპირო...

ზღვა ნიჟარებით გალაკტიკის სევდას აპურებს....
და ფსკერზე ფანტავს მარგალიტებს ობოლ მძივებად.
შენ ზღვაში შესვლას სიკვდილის წინ თუ დააპირებ,
მზე ჰორიზონტზე შენთან ერთად ჩაიძირება.
/
Лишь одной - улыбкой.... вылечишь.... все мои раны - невзгод....
Солнца - медовым восходом.... озаряешь.... немыслимый - простор....

В твоих - глазах.... тайна - грусти.... таится....
"Я люблю - тебя!"....
И - это.... вот так - просто.... говорится....

Мечты - о тебе.... последний - берег.... надежды....
Как.... чайки.... оставшийся - у моря.... бескрайнего - побережье....

Помнишь.... вечную - верность.... обещала....
И - не дай бог.... что ты клятву - не сдержала....

Ракушками - кормит море.... галактики.... грусть....
И на дне - сыплет.... жемчугами.... перламутровых - бус....

А - если.... а - если.... мы войдем - в море.... перед - смертью....
Солнце.... утопится - на горизонте.... с нами - вместе....



Last edited by Eka Chichua on Thu Oct 09, 2014 3:51 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: ეკა ჩიჩუა(თარგმანები)   Thu Oct 09, 2014 3:46 pm

პეტრე გლადილინი

ძაფი
.
ბავშვები.... ბავშვები.... ბავშვები.... ცაში უშვებენ - ფრანს....
და რაც უფრო - ზევით მიფრინავს.... მით მეტად - ახარებს თვალს....
იყურებიან - ზევით.... მაღლა.... სულ მაღლა - მაღლა....
ისინი - ქვემოთ რომ დადიან.... და ისინიც.... სახურავზე - რომ დგანან....

ამ - დღე ნათელ შემოდგომას.... შენ - მე ეს რა დამმართე....
გულზე - ძაფი შემაბი.... და - მომისროლე ზეცამდე....
და მე - გამობმული ძაფზე.... მივფრინავ.... ძაფზე გამობმული - მივფრინავ....
და - სიხარულისგან მაჟრჟოლებს.... სახეზე კი - ღიმილი მიბრწყინავს....

უფრო ზევით - ავფრინდი.... ღმერთო ჩემო - მიშველე....
და შევფრინდი - ზეცის გულში.... ცა - კუშტ მზერას მიღერებს....
მე - შენს თვალებს.... ვეღარ ვხედავ.... ვეღარც სახეს - ვარჩევ....
ღრუბლებს ქვემოთ.... ნიბლია.... ეტოლება - მართვეს....

ამ - დღე ნათელ შემოდგომას.... შენ - მე ეს რა დამმართე....
გულზე - ძაფი შემაბი.... და - მომისროლე ზეცამდე....
და მე - გამობმული ძაფზე.... მივფრინავ.... ძაფზე გამობმული - მივფრინავ....
შიშისაგან მაჟრჟოლებს - და.... სახეზე კი - კვლავ ღიმილი მიბრწყინავს....

ხოლო ერთხელ - განთიადზე.... გაწყდა.... ძაფი....
ჩემს ზურგს - უკან.... ჩაირაზა - ჭიშკარი....
აღარა ვარ გამობმული - ძაფის წვერზე.... უკვე - ისე მივფრინავ....
ტკივილისგან მაჟრჟოლებს - და.... სახეზე კი - კვლავ ღიმილი მიბრწყინავს....

ამ - დღე ნათელ შემოდგომას.... შენ - მე ეს რა დამმართე....
გულზე - ძაფი შემაბი.... და - მომისროლე ზეცამდე....
ვდარდობ.... ვტირი.... და სიამე - ვერ მახარებს ვერც ერთი....
ვერ დავქრივარ ნიავ - ნიავ.... ვერ დავქრივარ.... ახლა უკვე - ვეცემი....

ბავშვები.... ბავშვები.... ბავშვები.... ცაში უშვებენ - ფრანს....
და რაც უფრო - ზევით მიფრინავს.... მით მეტად - ახარებს თვალს....
იყურებიან - ზევით.... მაღლა.... სულ მაღლა - მაღლა....
ისინი - ქვემოთ რომ დადიან.... და ისინიც.... სახურავზე - რომ დგანან....


რუსულიდან თარგმნა - ეკა ჩიჩუამ
Петр Гладилин / Ниточка



Last edited by Eka Chichua on Sat Oct 11, 2014 2:27 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: ეკა ჩიჩუა(თარგმანები)   Sat Oct 11, 2014 1:59 pm




იური ვიზბორი

***
მიმტკიცებენ.... მალე - შენს სიყვარულს იპოვი....
და დანახვისთანავე მიხვდები - ვინც არისო.... ამას....
ის - მაინც ვიცოდე.... რომ არსებობ - ამ ქვეყნად....
და - ვფიცავარ.... მეტი არაფერი არ მინდა - ალბათ....

ლურჯ ცაში.... წეროები ლამბავენ - წრეებს....
ფოთოლცვენას მთა - ბარი გადაუღებია.... ხარბად....
შორიდან მაინც - დამანახა შენი თავი....
და - ვფიცავარ.... მეტი არაფერი არ მინდა - ალბათ....

ხელი - გამომიწოდე.... თუნდაც - სიტყვა მითხარი....
შენ - ჩემი ჯილდოც ხარ და განცდაც....
ერთხელ მაინც მაცხოვრა - შენს გვერდით.... მთელი ცხოვრება....
და - ვფიცავარ.... მეტი არაფერი არ მინდა - ალბათ....


რუსულიდან თარგმნა - ეკა ჩიჩუამ
Юрий Визбор / "Мне твердят, что скоро ты любовь найдешь."

Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Eka Chichua
Way at Armury
Way at Armury


Female
Number of posts : 27
Age : 29
Location : Georgia, Tbilisi
Job/hobbies : Manager / Literature, poetry
Humor : Extrovert
Registration date : 14.09.14

PostSubject: ეკა ჩიჩუა   Mon May 18, 2015 12:11 am

ადმინს: ჩასწორებული ვარიანტი დავდე და ძველი ვერსია წაშალეთ, თუ არ შეწუხდებით...
წინასწარ - გმადლობთ!... )

ერნესტ ჰემინგუეი

კატა წვიმაში
.
სასტუმროში - სულ ორი ამერიკელი იყო. ისინი, არც ერთ მათგანს არ იცნობდნენ - ვისაც კიბეებზე ხვდებოდნენ... როდესაც - ნომერში ადიოდნენ.
მათი ოთახი - მეორე(ბრიტ. მესამე)სართულზე იყო და ზღვას გადაჰყურებდა. ფანჯრიდან, ასევე მოსჩანდა ქალაქის პარკი: ცენტრში - ომის მონუმენტით. პარკი სავსე იყო - მაღალი პალმებითა და გრძელი, მწვანე სკამებით. კარგ ამინდში, იქ ყოველთვის იყო - რომელიმე მხატვარი, გაშლილი მოლბერტით. მხატვრებს მოსწონდათ: უზარმაზარი პალმების ხედი და სასტუმროების ფერადი ფასადები... რომლებიც - ბაღებსა და ზღვას გადმოჰყურებდნენ.
იტალიელები, საიდან არ ჩამოდიოდნენ - ომის მონუმენტის მოსანახულებლად. იგი ბრინჯაოსგან იყო ჩამოსხმული და წვიმისგან - სულ მთლად ლაპლაპებდა. წვიმდა.
წვეთები, პალმის ტოტებს ბზრიალ - ტრიალით სწყდებოდნენ და ძირს ტყაპატყუპით ეცემოდნენ. წყალი, ბაღის ბილიკებს ავსებდა - გაპიპინებული გუბეებით.
ზღვა, წვიმის გრძელ ჰორიზონტად იშლებოდა... და გადარეცხავდა რა - ქვედა ნაპირს... უკან ბრუნდებოდა, ამობრუნებული - რომ ისევ დაშლილიყო... წვიმის - უსასრულო ხაზებად.
ავტომობილები, შხეფების ფრქვევით ჩაიქროლებდნენ რა - პარკთან, ომის მონუმენტის ახლოს... წვიმაში უჩინარდებოდნენ. მოპირდაპირე მხარეს, კაფეტერიის - კარებში, მიმტანი იდგა და ცარიელ სკვერს გაჰყურებდა.

ამერიკელის ცოლი ფანჯრიდან იყურებოდა. ზუსტად მათი სარკმლის ქვემოთ კატა იჯდა; ერთ - ერთი მწვეთავი, მწვანე მაგიდის ქვეშ. იგი ცდილობდა... ისე შეეფარებინა თავი, ისე შეყუჟულიყო - რომ არ დასველებულიყო.

"ქვემოთ ჩავალ და ამ ფისოს ამოვიყვან," - თქვა ცოლმა.
"თუ გინდა მე ჩავალ," - საწოლიდან შესთავაზა ქმარმა.
"არა, მე - თვითონ." "საცოდავი ფისო, მაგიდის ქვეშ ეფარება წვიმას."

ქმარი კითხვას აგრძელებდა, მოხერხებულად მოკალათებულიყო რა - ორ ბალიშზე.
"არ დასველდე!" - თქვა მან.

ცოლი დაბლა ჩავიდა, სასტუმროს მეპატრონე წამოდგა და მიესალმა, როდესაც - ქალმა გვერდზე ჩაუარა. მისი მაგიდა - მისაღების შორეულ კუთხეში იდგა. იგი მოხუცი იყო და ძალიან მაღალი.

"Il piove!"(ისევ წვიმს) - თქვა ქალმა. მას მოსწონდა - სასტუმროს მეპატრონე.
"Si, Si, Signora, brutto tempo!" (დიახ, დიახ, სენიორა, საშინელი ამინდია) იგი - თავის მაგიდასთან იდგა... ოთახის შორეული კუთხის - ბინდბუნდში. ამერიკელის ცოლს - იგი მოსწონდა.
ქალს მოსწონდა, თუ როგორი სერიოზულობით უსმენდა იგი - ნებისმიერ მომჩივანს. მოსწონდა - მისი სიდარბაისლე. მოსწონდა - მისი მცდელობა, ქალისთვის ყველანაირად ეამებინა. მოსწონდა იგი - როგორც მეპატრონე. მოსწონდა - მისი ასაკოვანი, უხეში ნაკვთები და დიდი ხელები.

კვლავ მასზე ფიქრობდა - როცა კარი გააღო და გარეთ გაიხედა. უფრო ძლიერ წვიმდა. რეზინის საწვიმარში გამოწყობილი კაცი, უკაცრიელ სკვერს ჰკვეთდა - კაფეტერიისკენ. კატა, სადღაც მარჯვნივ უნდა მჯდარიყო. შეიძლება, სადმე სხვაგან შეეფარა - კიდეც. სანამ ქალი კარებში იდგა, ზურგსუკნიდან - ქოლგის გახსნის ხმა მოისმა. ეს იყო მოსამსახურე, რომელიც - მათ ნომერს ალაგებდა.
"ასე ხომ დასველდებით!" - იგი იღიმებოდა. რა თქმა უნდა - სასტუროს მეპატრონემ გამოაგზავნა. მოსამსახურე ქალთან ერთად - რომელიც ქოლგით მიჰყვებოდა, მან გადაკვეთა ბაღის ბილიკი და თავისი ფანჯრის ქვეშ აღმოჩნდა. მაგიდა იდგა და მწვანედ ლაპლაპებდა - წვიმისგან გარეცხილი, მაგრამ კატა იქ აღარ იყო. ქალი - გულდაწყვეტილი ჩანდა. მოსამსახურემ შუბლს ქვემოდან ამოხედა.

"Ha perduto qualque cosa, Signora?" (რამე დაკარგეთ, სენიორა?)
"აქ კატა იყო," - თქვა ქალმა.
"კატა?"
"Si, il gatto." (კი, კატა)
"კატა?" - მოსამსახურემ გაიცინა. "კატა - წვიმაში?"
"კი," - უპასუხა მან, "მაგიდის ქვეშ." და "ოჰ, მე - ისე მინდოდა, ისე მინდოდა - ის ფისო."
როცა - ქალი ინგლისურად საუბრობდა, მოსამსახურეს ეღიმებოდა.

"წავიდეთ სენიორა!" - თქვა მან. "დავბრუნდეთ, თორემ - თქვენ სულ დასველდებით."
"მართლაც," - უპასუხა ქალმა.

ისინი, უკან გამოუყვნენ სველ ბილიკს და კარს მიადგნენ. მოსამსახურე, ოდნავ ჩამორჩა - რათა ქოლგა დაეკეცა. როცა ქალმა - მისაღების ახლოს ჩაიარა... "პადრონი" სკამიდან წამოიწია და თავაზიანად დაუკრა თავი. გულში, რაღაცა - ნაპერწკალივით აენთო. მის გვერდით, თავი - სულ ერთი ციდა ეჩვენებოდა... მაგრამ - ამავე დროს... ყველაზე მნიშვნელოვანი. ასეთ წუთებში, ქალი გრძნობდა... თავის - რაღაც უმაღლეს დანიშნულებას. იგი ზემოთ ავიდა. ოთახის კარი შეაღო. ჯორჯი - საწოლზე იწვა და კითხულობდა.

"იპოვე კატა?" - იკითხა მან, გადაფურცლა რა - წიგნი.
"არა, გაიქცა."
"საინტერესოა - სად?!" - თქვა მან, მოაშორა რა თვალი - წიგნს.

ცოლი საწოლზე ჩამოჯდა.

"ისე მინდოდა ის ფისო," - თქვა ქალმა. "არ ვიცი, რატომ მინდოდა - ასე ძალიან." "როგორ მინდოდა - ის საბრალო ფისუნია." "ალბათ რა ცუდია, იყო უსახლკარო კატა - წვიმაში."

ჯორჯი - ისევ კითხულობდა.

ქალი, ტუალეტის მაგიდას მიუჯდა, პატარა სარკე აიღო და საკუთარი პროფილის შესწავლას შეუდგა, ჯერ - ერთი მხრიდან, შემდეგ - მეორედან. შემდეგ კი - საკუთარი კეფისა და კისრის.

"როგორ ფიქრობ, ღირს, თმა - რომ გავიზარდო?" - იკითხა მან, პროფილის თვალიერებაში გართულმა.
ჯორჯმა თავი ასწია და მის - ბიჭივით მოკლედ გაკრეჭილ კეფას შეხედა.
"მომწონს ისე - როგორც არის."
"მე კი მომბეზრდა!" - თქვა ქალმა. "მომბეზრდა, ბიჭივით - რომ გამოვიყურები."

ჯორჯს, ცოლისთვის თვალი არ მოუშორებია - ისე იცვალა მხარი.

"შესანიშნავად გამოიყურები," - თქვა ქმარმა.

ქალმა, პატარა სარკე - ტუალეტის მაგიდაზე დადო, ფანჯარასთან მივიდა და გადაიხედა. ღამდებოდა.

"მინდა - რომ კეფაზე დავიხვიო... გრძელი, სრიალა თმების - ფუმფულა გორგალი, ძალიან მინდა!" - თქვა მან.
"მინდა - რომ ფისო კალთაში მეჯდეს და კრუტუნებდეს... როდესაც ხელს გადავუსვამ."

"ხო - ო?" - საწოლიდან გაეპასუხა ჯორჯი.

"აგრეთვე მინდა: საკუთარ მაგიდასთან ვიჯდე, საკუთარი - ვერცხლის ჭურჭლიდან მივირთმევდე და გარშემო სანთლები ენთოს. მინდა - რომ იყოს გაზაფხული და სარკესთან - გრძელ თმას ვივარცხნიდე... და მინდა - ფისო, ახალი ტანსაცმელიც - მინდა!"

ოჰ, მოკეტე უკვე და რამე წაიკითხე!" - უფასუხა ჯორჯმა. მან, კვლავ - საკითხავში ჩარგო თავი.

ცოლი ფანჯრიდან იყურებოდა. უკვე - სულ დაბნელებულიყო, წვიმა კი - ისევ ისე წვეთავდა... პალმის ფოთლებიდან.

"ნებისმიერ შემთხვევაში - მინდა კატა. მინდა. ახლავე მინდა კატა. და თუ არ შემიძლია - გრძელი თმა მქონდეს... ან სხვა რამ - სასურველი, კატა ხომ მაინც შეიძლება - რომ მყავდეს!"

ჯორჯი არ უსმენდა. იგი კითხულობდა. ცოლი ფანჯრიდან იყურებოდა, ფანჯრის მიღმა - პარკში, ლამპიონები აინთო.

კარზე - ვიღაცამ დააკაკუნა.

"Avanti!" (შემოდით) - გასძახა ჯორჯმა. მოსწყვიტა რა წიგნს - თვალი.

კარებში მოსამსახურე იდგა. მას, მკერდზე დიდი, ჭრელი კატა ჰყავდა მიხუტებული და მაგრად ეჭირა... ხელიდან - რომ არ გასხლტომოდა.

"უკაცრავად," - თქვა მან, ""პადრონმა" მთხოვა, ეს - სენიორასთვის გადმომეცა."


ინგლისურიდან თარგმნა - ეკა ჩიჩუამ
Ernest Hemingway / Cat in the Rain

http://maksi-m-a.wix.com/eka777#!hemingway/c1jtj

Back to top Go down
View user profile http://maksi-m-a.wix.com/eka777
Sponsored content




PostSubject: Re: ეკა ჩიჩუა (თარგმანები)   Today at 12:13 am

Back to top Go down
 
ეკა ჩიჩუა (თარგმანები)
View previous topic View next topic Back to top 
Page 1 of 1

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური (ნისლი მთათა ზედა) :: მთქმელი და გამგონებელი :: მთარგმანებელთა და თარგმანთათვის-
Jump to: