არმური (ნისლი მთათა ზედა)
არმური
არმური (ნისლი მთათა ზედა)

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri (scotch mist over mountains) - literary Arena from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  CalendarCalendar  GalleryGallery  FAQFAQ  SearchSearch  MemberlistMemberlist  UsergroupsUsergroups  RegisterRegister  Log inLog in  
* თამარ გელოვანი"სიმღერიდან სიტყვამდე". * მიხო მოსულიშვილი„ჰელესა“ (კინორომანი). * თამარ ლომიძე"ზღვარი" (ლექსები).
* ანრი გიდელი"პიკასო" (ბიოგრაფიული რომანი) * გიგი სულაკაური"ხეტიალი" (ლექსები. რჩეული) * ბელა ჩეკურიშვილი"შეკითხვად სიზიფეს" (ლექსები)
* ლაშა ბუღაძე"ნავიგატორი" (პიესა). * ნინო ქაჯაია (მთარგმნელი)უილიმ გოლდინგი - "ბუზთა ბატონი" (რომანი) * ზაზა თვარაძე"სიტყვები" (რომანი).
* მიხეილ ანთაძე"საიდუმლოებით მოცული უ.შ", "სინქრონისტულობის პრინციპი". *
* რადიარდ კიპლინგი - "აი ასეთი ამბები" (თორმეტი და კიდევ ერთი ზღაპარი), მთარგმნელი ანი მოსულიშვილი * ვახტანგ ჯავახაძე"ვახტანგური" (ლექსები. რჩეული)
* მიხო მოსულიშვილი"დიდი ძუ დათვი" (რომანი). * ნინო ნადირაძე"VIA SOLIS" (ლექსები). * მარიამ ხუცურაული"სანათა" (ლექსები და ჩანაწერები).
* Zurab Karumidze"Dagny or a Love Feast" (English brushed up and fine-tuned by Amy Spurling). * გივი ალხაზიშვილი"ეპისტოლეთა წიგნი" (ლექსები).
* ბესიკ ხარანაული"მთავარი გამთამაშებელი". * მიხო მოსულიშვილი"სულის მდინარე" (თორმეტი ნოველა). * ნინო სადღობელაშვილი"ფრთები და ხელები" (ლექსები).
* მამუკა ხერხეულიძე„ომში, როგორც ომში“ (მოთხრობები). * ნატა ვარადა – „დედის კერძი“ (მოთხრობები). * ზაალ სამადაშვილი – „ავტოპორტრეტი წიგნების ფონზე“ (მოთხრობები). * ვაჟა ხორნაული – „როგორც ბაღიდან...“ (ლექსები). * ირაკლი ლომოური – „ავტონეკროლოგი“ (მოთხრობები).
* მანანა ანთაძე (მთარგმნელი)ტენესი უილიამსი - Camino Real (პიესა). * თამარ ბართაია, დავით გაბუნია, ნინო მირზიაშვილი, მიხო მოსულიშვილი, ნანუკა სეფაშვილი, ირაკლი ცხადაია„ქართული პიესა 2012“ (ექვსი პიესა).
* ნატა ვარადა – "დედის კერძი" (მოთხრობები). * თამრი ფხაკაძე – "ბოსტანი კონფლიქტის ზონაში" (მოთხრობა). * რიუნოსკე აკუტაგავა – "დიალოგი წყვდიადში" (მოთხრობები).
* გიორგი კაკაბაძე"ნიკო ფიროსმანი" (ბიოგრაფიული რომანი). * მიხო მოსულიშვილი – "ვაჟა-ფშაველა" (ბიოგრაფიული რომანი).

Share | 
 

 აფხაზეთი

View previous topic View next topic Go down 
AuthorMessage
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: აფხაზეთი    Sat Sep 28, 2013 2:33 pm

ნუგზარ შარია
51 წლის. გრინვიჩი, კონექტიკუტი, აშშ. Royal Bank of Scotland, ვიცეპრეზიდენტი.


რა მოხდა გაგრის სტადიონზე?

ამასწინათ საქართველოს სახელწიფო მინისტრმა რეინტეგრაციის საკითხებში, აფხაზეთის ომის ერთ-ერთი გახმაურებული მძიმე ეპიზოდი - 1992 წლის ოქტომბერში გაგრის სტადიონზე ქართველების მასობრივი მკვლელობა, ეჭვქვეშ დააყენა.

„დღემდე ვერ ვნახე ადამიანი, რომელსაც ნანახი აქვს, თუ როგორ თამაშობდნენ ადამიანის თავებით ფეხბურთს გაგრის სტადიონზე. ვეძებდი თვითმხილველს, მაგრამ ვერ ვიპოვე“, - განაცხადა ზაქარეიშვილმა 19 თებერვალს, სააგენტო ჯი-ეიჩ-ენთან საუბრისას. მან გაგრის სტადიონზე ეთნიკური ქართველების მასობრივი განადგურების ფაქტს „ომის ლეგენდა“ უწოდა.

ზაქარეიშვილის ამ განცხადებთ უკმაყოფილება საქართველოს პრეზიდენტმა გამოთქვა. 26 თებერვალს ჟურნალისტებთან შეხვედრისას მან განაცხადა, რომ ახალი მთავრობა „თურმე აპირებს, რომ გამოიძოს ცხინვალში ე.წ. ოსური გენოციდი და გამოიძიოს, აგრეთვე, აფხაზი ბანდიტის ბუთბას სიცოცხლის გამოსალმება. იგივე ზაქარეიშვილი ადგენს, რომ გაგრის სტადიონზე თურმე აფხაზები არ თამაშობდნენ ფეხბურთს ქართველების თავებით, და რომ თურმე ჩვენ ჩავიდინეთ დანაშაული“. მიხეილ სააკაშვილის თქმით, მთავრობის ამგვარი პოზიცია „საქართველოსთვის კატასტროფული შედეგების მომტანია“.

აღსანიშნავია, რომ გაგრის სტადიონზე „თავებით ფეხბურთის თამაში“, როგორც მომხდარი ფაქტი, 2001 წლის 18 ივნისს რუსეთის პრეზიდენტმა ვლადიმირ პუტინმა ახსენა, ამერიკელ ჟურნალისტებთან შეხვედრისას. მან ეს ამბავი არგუმენტად მოიყვანა იმასთან დაკავშირებით, რომ საქართველოს ჩეჩენ მეამბოხეებთან თანამშრომლობაში ადანაშაულებდა.

„ისეთი შთაბეჭდილება მრჩება, რომ საქართველოს ოფიციალურ ხელსუფლებას დაავიწყდა, ჩეჩენი ტერორისტები, აფხაზეთში კრიზისის დროს, ქართველების თავებით ფეხბურთს როგორ თამაშობდნენ. ასეთი რამ, სამწუხაროდ, მოხდა“, - განაცხადა პუტინმა.

ამასთან დაკავშირებით მსურს, საზოგადოებას ჩემი მეგობრის, გაგრის სტადიონზე მომხდარი მოვლენების თვითმხილველის მონაყოლი გავაცნო.

დათო ქარდავა სოხუმში მეზობელ ქუჩაზე ცხოვრობდა და ჩვენ ბავშვობიდან, ექვსი წლის ასაკიდან ახლო მეგობრები ვიყავით, ხშირად ვსტუმრობდით ერთმანეთს და ძალიან ხშირად ვთამაშობდით ფეხბურთს. ჩემი სტუდენტობის დროს და შემდგომ პერიოდში ხშირად ჩამოდიოდა თბილისში და ყოველთვის მიკავშირდებოდა.

კონფლიქტის შემდეგ მე მას 1994 წლის ზაფხულში, თბილისში შევხვდი. მან მითხრა, რომ საზღვარგარეთ წასვლა და ლტოლვილის სტატუსის მიღება, ასევე აფხაზეთში მომხდარის გამო „ჩივილი“ სურდა რომელიმე საერთაშორისო ინსტანციაში - რასთან დაკავშირებითაც დახმარება მთხოვა ტექსტის შედგენაში, რომელშიც ყველაფერს აღწერდა, რაც გაგრაში თავს გადახდა.

როგორც დათო ქარდავა ჰყვებოდა, იგი გაგრაში ნათესავთან სტუმრად იმყოფებოდა, როდესაც ქალაქში აფხაზური ფორმირებები შევიდნენ. მათ ადგილობრივ ქართველთა დიდი ნაწილი სტადიონზე შეყარეს. ტყვეები სტადიონზე რამდენიმე ჯგუფად იყვნენ დაყოფილნი.

„ის ჯგუფი, სადაც მე ვიყავი, თხუთმეტამდე სამხედროფორმიანს ჰყავდა ალყაშემორტყმული. ბევრი ამ ბანდიტთაგან მთვრალი იყო და ახლოს დგომისას ალკოჰოლის სუნი ასდიოდათ. მათ შორის იყვნენ აფხაზები, რუსები და სხვა კავკასიელები. ყველაზე აქტიური იყო ერთი, რომელიც მათი მეთაური ჩანდა, ჩეჩენი თუ დაღესტნელი... ჩვენთან ხშირად მოდიოდა, იარაღით გვემუქრებოდა, გვირტყამდა, გვაფურთხებდა და გვეუბნებოდა, რომ მალე ჩვენს სისხლს დალევდა და ჩვენი თავებით ფეხბურთს ითამაშებდა. ახალგაზრდა ქალები გამოჰყავდათ ჩვენი რიგებიდან და სკამებისაკენ მიათრევდნენ. იქიდან ტირილი, წივილი და საშინელი კივილი ისმოდა. იქ მათ რიგრიგობით აუპატიურებდნენ და ზოგიერთს, ვინც ცოტა შეეწინააღმდეგებოდა, იქვე ცხრილავდნენ. ირგვლივ, მთელ შემოგარენში, საზარელი და თავზარდამცემი მდგომარეობა იყო“, - ჰყვებოდა დათო.

შემდეგ, მისი თქმით, „კავკასიელმა, რომელიც ჩვენ გვირტყამდა და გვემუქრებოდა, ჩვენგან ყველაზე მაღალი კაცი გამოიყვანა, ჩვენ წინ დააყენა და ავტომატით დაცხრილა. მერე იქვე ჩანთიდან ნაჯახი ამოიღო და კისერში დაუშინა. ასე იწვალა, სანამ თავი არ მოკვეთა მიცვალებულს... მერე გახარებულმა მოკვეთილ თავს ფეხი დაარტყა და აქეთ-იქით გორება დაუწყო. მას მეორე აფხაზი აყვა, შემდეგ კიდევ ერთი რუსი, რომელიც კარგა მთვრალი იყო.... გვერდზე ჯგუფებშიც სროლები, კივილი და ღრიალი ისმოდა. მერე ის კავკასიელი ისევ ჩვენთან მოვარდა და თქვა, რომ ახლა ვვარჯიშობთო, აი, გვერდით მეორე გუნდი ვარჯიშობს ქართველების თავებით და მალე ჩემპიონატს ჩავატარებთო. გამარჯვებულები ქართველ ქალებს აქვე სტადიონზე გააუპატიურებენო“.

„ეს ბანდიტები მუდმივად იცინოდნენ, მაგრად მოსწონდათ თავიანთი საქმიანობა. შემდეგ კიდევ ორი ახალგაზრდა კაცი გამოიყვანეს ჩვენი რიგებიდან და იქვე დახვრიტეს. მათგან ერთს ისევ თავი მოაჭრეს და ახალი ბურთი „დაამზადეს“. ისევ წაითამაშეს ამ ახალი მოკვეთილი თავით ფეხბურთი“, - ასე აღწერდა დათო იქ მომხდარ მოვლენებს.

მისი თქმით, სტადიონზე მაშინ ბევრი ადამიანი მოკლეს. მკვლელობები მას შემდეგ შეწყდა, რაც ერთ-ერთმა რუსი ეროვნების სამხედრომ აღშფოთება გამოთქვა იმის გამო, თუ „ამდენი გვამი ვის უნდა წაეღო“. ამის შემდეგ გადარჩენილები იარაღის მუქარით ტყისკენ წაიყვანეს. ამ დროისთვის მებრძოლების უმრავლესობა უკვე ნასვამი იყო, რითაც ქარდავამ და რამდენიმე სხვა ადამიანმა ისარგებლეს და გაიქცნენ.

დათო ცდილობდა მომხდარი ზუსტად აღეწერა, რომ არაფერი შეშლოდა. მე პირადად არცერთ მის სიტყვაში ეჭვი არ მეპარება. მისი მონაყოლი ტექსტის სახით მქონდა შენახული მრავალი წლის განმავლობაში და მის გამოქვეყნებაზე მას შემდეგ დავფიქრდი, რაც პაატა ზაქარეიშვილის განცხადება მოვისმინე.

მე საქართველო 1995 წელს დავტოვე და საცხოვრებლად კანადაში გაემგზავრე. სამწუხაროდ, დათოსთან კავშირი დავკარგე და მისი ახლანდელი ადგილსამყოფელის შესახებ არაფერი ვიცი.


ბმული -- http://www.tabula.ge/ge/story/64402-ra-moxda-gagris-stadionze
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: აფხაზეთი    Tue Sep 27, 2016 10:28 am

ყაბარდოელი მეტყვიამფრქვევე 27 სექტემბერს იხსენებს

ყაბარდოელი მეტყვიამფრქვევე "მაშკა", რაც ყაბარდოულიდან თარგმანში "ბიჭს" ნიშნავს, 1993 წლის 27 სექტემბერს, სოხუმის დაცემის დეტალებს იხსენებს. მისი მოგონება "კვირის პალიტრის" 2011 წლის 17 ოქტომბრის ნომერში გამოქვეყნდა.

„27 სექტემბერს, დილით, ბაგრამიანის სომხურმა ბატალიონმა სანატორიუმი და ახლომახლო ტერიტორია დაიკავა... ქართველი მოსახლეობის ჟლეტა დაიწყო. მათ ფანჯრებიდან ყრიდნენ, დაჭრილებს პირში მიწას ტენიდნენ - ხომ გინდოდათ აფხაზეთის მიწა, ჰოდა, ჭამეთო...მერე ჭებში უძახებდნენ.

ერთი მხცოვანი მასწავლებელი მხოლოდ იმიტომ მოკლეს, რომ სკოლაში თავის დროზე მათ ქართულს ასწავლიდა...

ქალაქში უკვე ყოველი მხრიდან შემოდიოდნენ აფხაზური დაჯგუფებები... მინისტრთა საბჭოს თავზე ჯერ კიდევ ფრიალებდა საქართველოს დროშა...

ჩვენ მინისტრთა საბჭოს შენობა - მას სოხუმის რაიხსტაგსაც ეძახდნენ ჩეჩნები - ყოველი მხრიდან ალყაში მოვაქციეთ, მაგრამ მიახლოებას ვერ ვახერხებდით, შენობის წინ ღია ადგილია და მხოლოდ მებრძოლებს თუ ჩაგვიხოცავდნენ ქართველები...

რადიოკავშირით (ადრე ჯარში მეკავშირე ვიყავი) ქართველების ტალღაზე დავჯექი. ულტიმატუმი წავუყენეთ - ჩაგვბარდითო.

დავიხოცებით, მაგრამ აქედან ფეხს არ მოვიცვლითო - გვიპასუხეს (რა უცნაური ხალხია ეს ქართველები, მთელი ომის მანძილზე მაკვირვებდნენ). ცოტა ხნის შემდეგ ისევ მოვთხოვეთ ჩაბარება. ამჯერადაც უარი მივიღეთ. შენობის მაღალ სართულებზე განაწილებული მათი სნაიპერები დროს უქმად არ კარგავდნენ. ერთი ყაბარდოელი მოგვიკლეს, მერე ერთი მედდა და რუსი კორესპონდენტი...

ამ სიტუაციამ ბიჭები სულ გააგიჟა. ქართველები სიკვდილს თვალებში უყურებდნენ, მაგრამ მაინც ქედმაღლურად უარს ამბობდნენ დანებებაზე...

ბოლო 5 წუთი მივეცით მოსაფიქრებლად, ხმა არც კი გაგვცეს. ჩვენებმა საარტილერიო ცეცხლი გაუხსნეს შენობას. 6 სართული ერთბაშად აალდა. ვიღაცა ყვიროდა, - ახლა ნახეთ, როგორ ვირთხებივით გამოძვრებიან ქართველებიო, მაგრამ არავინ ჩანდა, ეტყობა, უკანასკნელ ტყვიასაც დახარჯავდნენ შენობის დასაცავად...

ბოლოს, როგორც იქნა, გამოვიდნენ, 13-14 კაცი იქნებოდა, ყველას სამხედრო ფორმა ეცვა, მხოლოდ ერთს ეცვა რაღაც ნაცრისფერი ქურთუკი...

მუსამ დაიძახა, - ნახე, როგორ დგანან. თითქოს ომი, მათ კი არა, ჩვენ წაგვეგოსო და მიცვივდნენ საცემრად....
შენობის მარჯვენა ფლიგელზე გამარჯვების დროშა სოხუმის ბატალიონის მეომრებმა ააფრიალეს.

მინისტრთა საბჭოს შენობის წინ კიდევ რამდენიმე საათი ვიყავით. ცეცხლი რომ მინელდა, ორი ჩვენი მოხალისე სახურავზე აძვრა, ქართული დროშა ჩამოხსნეს და აფხაზური აღმართეს. შენობიდან რომ გამოდიოდნენ, მოულოდნელად მესამე სართულიდან ვიღაცამ ესროლა და ორივე ჩვენ თვალწინ დახოცა.

ამას ნამდვილად არ ველოდით. ჩეჩნები შეცვივდნენ შენობაში და გამოათრიეს მკვლელი. ქართველი იყო. ფეხები დამწვარი ჰქონდა. იმას უსვრია... ჯერ მაგრად სცემეს, მერე მუსამ ხეს მიაყუდა და "მუხა"”ესროლა.
ჩაგვიმწარდა იმ დღეს გამარჯვების აღნიშვნა".

"კვირის პალიტრა", 17.10.2011

ბმული -- http://www.fmabkhazia.com/news/16427-qabardoeli-metqviamphrkhveve-27-sekhtembers-ixsenebs-vinc-aphxazuri-drosha-aghmartha-orive-daxoces-mesame-sarthulidan-esroles.html#sthash.iCmW0QFI.BJbYyZb5.dpuf

Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
 
აფხაზეთი
View previous topic View next topic Back to top 
Page 1 of 1

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური (ნისლი მთათა ზედა) :: მთქმელი და გამგონებელი :: ისტორიისათვის-
Jump to: