არმური (ნისლი მთათა ზედა)
არმური
არმური (ნისლი მთათა ზედა)

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri (scotch mist over mountains) - literary Arena from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  CalendarCalendar  GalleryGallery  FAQFAQ  SearchSearch  MemberlistMemberlist  UsergroupsUsergroups  RegisterRegister  Log inLog in  
* თამარ გელოვანი"სიმღერიდან სიტყვამდე". * მიხო მოსულიშვილი„ჰელესა“ (კინორომანი). * თამარ ლომიძე"ზღვარი" (ლექსები).
* ანრი გიდელი"პიკასო" (ბიოგრაფიული რომანი) * გიგი სულაკაური"ხეტიალი" (ლექსები. რჩეული) * ბელა ჩეკურიშვილი"შეკითხვად სიზიფეს" (ლექსები)
* ლაშა ბუღაძე"ნავიგატორი" (პიესა). * ნინო ქაჯაია (მთარგმნელი)უილიმ გოლდინგი - "ბუზთა ბატონი" (რომანი) * ზაზა თვარაძე"სიტყვები" (რომანი).
* მიხეილ ანთაძე"საიდუმლოებით მოცული უ.შ", "სინქრონისტულობის პრინციპი". *
* რადიარდ კიპლინგი - "აი ასეთი ამბები" (თორმეტი და კიდევ ერთი ზღაპარი), მთარგმნელი ანი მოსულიშვილი * ვახტანგ ჯავახაძე"ვახტანგური" (ლექსები. რჩეული)
* მიხო მოსულიშვილი"დიდი ძუ დათვი" (რომანი). * ნინო ნადირაძე"VIA SOLIS" (ლექსები). * მარიამ ხუცურაული"სანათა" (ლექსები და ჩანაწერები).
* Zurab Karumidze"Dagny or a Love Feast" (English brushed up and fine-tuned by Amy Spurling). * გივი ალხაზიშვილი"ეპისტოლეთა წიგნი" (ლექსები).
* ბესიკ ხარანაული"მთავარი გამთამაშებელი". * მიხო მოსულიშვილი"სულის მდინარე" (თორმეტი ნოველა). * ნინო სადღობელაშვილი"ფრთები და ხელები" (ლექსები).
* მამუკა ხერხეულიძე„ომში, როგორც ომში“ (მოთხრობები). * ნატა ვარადა – „დედის კერძი“ (მოთხრობები). * ზაალ სამადაშვილი – „ავტოპორტრეტი წიგნების ფონზე“ (მოთხრობები). * ვაჟა ხორნაული – „როგორც ბაღიდან...“ (ლექსები). * ირაკლი ლომოური – „ავტონეკროლოგი“ (მოთხრობები).
* მანანა ანთაძე (მთარგმნელი)ტენესი უილიამსი - Camino Real (პიესა). * თამარ ბართაია, დავით გაბუნია, ნინო მირზიაშვილი, მიხო მოსულიშვილი, ნანუკა სეფაშვილი, ირაკლი ცხადაია„ქართული პიესა 2012“ (ექვსი პიესა).
* ნატა ვარადა – "დედის კერძი" (მოთხრობები). * თამრი ფხაკაძე – "ბოსტანი კონფლიქტის ზონაში" (მოთხრობა). * რიუნოსკე აკუტაგავა – "დიალოგი წყვდიადში" (მოთხრობები).
* გიორგი კაკაბაძე"ნიკო ფიროსმანი" (ბიოგრაფიული რომანი). * მიხო მოსულიშვილი – "ვაჟა-ფშაველა" (ბიოგრაფიული რომანი).

Share | 
 

 前田弘毅 - ჰიროტაკე მაედა – Hirotake Maeda

View previous topic View next topic Go down 
AuthorMessage
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: 前田弘毅 - ჰიროტაკე მაედა – Hirotake Maeda   Sat Mar 10, 2012 11:59 pm



ჰიროტაკე მაედა
ტოკიოს მეტროპოლიტენ-უნივერსიტეტის ასოციირებული პროფესორი, იაპონელი ირანისტი, ქართველოლოგი


前田弘毅

Hirotake Maeda


graduated from the Faculty of Letters of the University of Tokyo and received his BA in 1995. He received his MA in 1998 and Ph.D. in 2006 from the Graduate School of Humanities and Sociology of the same university. After studying in the Tsereteli Institute of Oriental Studies in Tbilisi for two years, he became a research fellow of the Japan Society for the Promotion of Sciences (2001- 2004). He was then a lecturer at the Slavic Research Centre of Hokkaido University in Sapporo until 2008 and assistant professor at the Research Institute for World Languages of Osaka University until 2010. He is now an associate professor at Faculty of Urban Liberal Arts. School of Social Sciences and Humanities, Tokyo Metropolitan University.

His research focuses on the political lives of Georgian, Armenian and Circassian state elites, i.e., gholams in Safavid Persia and succession dynasties. He is furthermore working on topics related to cultural exchanges between the Iranian and Caucasian peoples. His publications include 'Innovation of the Political System under the Safavid Dynasty: The Historical Role of the Gholams' (in Japanese) in Shigaku-Zasshi (1998); 'On the Ethno-Social Background of the Four Gholam Families from Georgia in Safavid Iran' in Studia Iranica (2003); "The Forced Migrations and Reorganisation of the Regional Order in the Caucasus by Safavid Iran: Preconditions and Developments Described by Fazli Khuzani," in Reconstruction and Interaction of Slavic Eurasia and Its Neighboring Worlds, Eds. Ieda Osamu and Uyama Tomohiko, Sapporo: Slavic Research Center, 2006, pp.237-273. He is the author of six books including one in Georgian. His works are frequently referred and cited by American and European scholars.



ბმულები –
* http://www.iranheritage.org/iranian-russian-encounters/biographies.htm
* http://www.ge.emb-japan.go.jp/georgian/about.html
* http://src-h.slav.hokudai.ac.jp/gallery/maeda/gallery-maeda.html
* http://www.worldcat.org/search?q=au%3AMaeda%2C+Hirotake.&qt=hot_author
* https://www.facebook.com/hirotake.maeda

study


Last edited by Admin on Sat Nov 10, 2012 8:28 pm; edited 3 times in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: 前田弘毅 - ჰიროტაკე მაედა – Hirotake Maeda   Sun Mar 11, 2012 12:05 am

ბელა ჩეკურიშვილი

"24 საათი", 07.06.11


გა­ლაკ­ტი­ო­ნის ლექ­სი იაპო­ნურად

გალაკტიონ ტაბიძე

მთვარის ნაამბობიდან

ვიცი, ცაო, გულმავიწყო,
მე ზრუნვა ვარ, შენ – ოცნება.
არ იქნება, არ დავიწყო
ოცნებათა შემოწმება.

ბევრი მხარე მოვიარე –
ასე იწყებს ამბავს მთვარე, -
მაგრამ საქართველოსთანა
არ მინახავს არსად მხარე.

ბრწყინავს მისი ძველისძველი
უძველესი მთა და ველი,
მისი წყალი, მისი სივრცე,
მისი შოთა რუსთაველი!

რუსთაველი მახსოვს ბავშვი,
ოცნებობდა ოქროს ნავში,
მიცქეროდა და თან თრთოდა,
ვით ფოთოლი თრთის ნიავში.

ვიცი, ცაო, ფანტომიდან
ზრუნვა ვარ და შენ – ოცნება.
მრავალ ახალ კარგს მომიტანს
ოცნებათა შემოწმება.

კაცთა შრომამ მალარიით
მოშხამული ატმოსფერა
ახალ ჩაით, ახალ იით
ახლად გააოქროსფერა.

აგერ მძლავრი და ტიტანი
მოსჩანს კავკასიის ტანი.
მიჯაჭვული აქ იყო და
აქ აიშვა ამირანი!

ამ სტრი­ქო­ნე­ბის წა­კითხ­ვა დღეს უკ­ვე იაპო­ნურ ენა­ზეც არის შე­საძ­ლე­ბე­ლი.

ოსა­კას უნი­ვერ­სი­ტე­ტის სა­მეც­ნი­ე­რო გა­მო­ცე­მა­თა ყო­ველ­წ­ლი­ურ კრე­ბულ­ში, რო­მე­ლიც გა­სუ­ლი წლის ბო­ლოს გა­მო­ვი­და, შე­სუ­ლია იაპო­ნურ ენა­ზე თარ­გ­მ­ნი­ლი გა­ლაკ­ტი­ონ ტა­ბი­ძის ლექ­სი "მთვა­რის ნა­ამ­ბო­ბი­დან" და პრო­ფე­სორ ჰი­რო­ტა­კე მა­ე­დას და ქარ­თ­ვე­ლი მეც­ნი­ე­რის - ნი­ნო დარ­ბა­ი­სე­ლის ერ­თობ­ლი­ვი გა­მოკ­ვ­ლე­ვა მი­სი გე­ნე­ზი­სი­სა და ტი­პო­ლო­გი­ის შე­სა­ხებ. ვიდ­რე იაპო­ნე­ლი პრო­ფე­სო­რის ამ სა­კითხით და­ინ­ტე­რე­სე­ბის მი­ზე­ზებ­ზე გი­ამ­ბობ­დეთ, მინ­და აღ­ვ­ნიშ­ნო, რომ ეს არის არა მხო­ლოდ გა­ლაკ­ტი­ონ ტა­ბი­ძის პო­ე­ზი­ის იაპო­ნურ ენა­ზე თარ­გ­მ­ნის პირ­ვე­ლი პრე­ცე­დენ­ტი, არა­მედ, ჰი­რო­ტა­კე მა­ე­დას­ვე ცნო­ბით, იაპო­ნურ ენა­ზე გა­მოქ­ვეყ­ნე­ბუ­ლი პირ­ვე­ლი ქარ­თუ­ლი ლექ­სი.

იაპო­ნე­ლი პრო­ფე­სო­რის და­ინ­ტე­რე­სე­ბა კი გა­ლაკ­ტი­ო­ნის ამ ლექ­სის კვლე­ვით ერ­თ­მა ლი­ტე­რა­ტუ­რულ­მა შემ­თხ­ვე­ვამ გა­მო­იწ­ვია: 2002 წელს გა­მო­ცე­მულ წიგ­ნ­ში "გა­ლაკ­ტი­ო­ნო­ლო­გია" პრო­ფე­სო­რი ნო­დარ ტა­ბი­ძე აღ­ნიშ­ნავ­და, რომ პო­ე­ტის არ­ქივ­ში და­ცუ­ლია 1928 წლით და­თა­რი­ღე­ბუ­ლი რუ­სუ­ლე­ნო­ვა­ნი ჟურ­ნა­ლი, სა­დაც და­ბეჭ­დი­ლია იაპო­ნე­ლი მწერ­ლის - ფუ­სიაო ხა­ი­ა­სის მოთხ­რო­ბა "მთვა­რის ნა­ამ­ბო­ბი­დან", პო­ე­ტის მი­ნა­წე­რე­ბით. მოთხ­რო­ბის მი­ხედ­ვით, მთვა­რე სხვა­დას­ხ­ვა ქვე­ყა­ნა­ში მოგ­ზა­უ­რობს და მათ ზე­ვი­დან გად­მოს­ც­ქე­რის. იგი საბ­ჭო­თა რუ­სე­თის თავ­ზე ჩერ­დე­ბა და აღ­მ­შე­ნებ­ლო­ბით და რე­ვო­ლუ­ცი­ით აღ­ტა­ცე­ბუ­ლია. გა­ლაკ­ტი­ონ­მა თა­ვის ლექ­ს­ში მთვა­რე სა­ქარ­თ­ვე­ლო­შიც ამოგ­ზა­უ­რა და მი­სი აწ­მ­ყო და წარ­სუ­ლი აჩ­ვე­ნა...

შო­თა რუს­თა­ვე­ლის სა­ხე­ლო­ბის ქარ­თუ­ლი ლი­ტე­რა­ტუ­რის ინ­ს­ტი­ტუ­ტის გა­ლაკ­ტი­ო­ნო­ლო­გი­ის კვლე­ვის ცენ­ტ­რი, რო­მელ­საც მი­სი შემ­ქ­მ­ნე­ლი თე­ი­მუ­რაზ დო­ი­აშ­ვი­ლი ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლობს, გა­მოს­ცემს სა­მეც­ნი­ე­რო ლი­ტე­რა­ტუ­რულ კრე­ბულს "გა­ლაკ­ტი­ო­ნო­ლო­გია". სე­რი­ის მე­ხუ­თე წიგ­ნის მა­სა­ლებ­ზე მუ­შა­ო­ბი­სას სა­ჭი­რო გახ­და იმ იაპო­ნე­ლი მწერ­ლის შე­სა­ხებ ცნო­ბა­თა მო­ძი­ე­ბა, ვი­სი მოთხ­რო­ბაც ქარ­თ­ვე­ლი პო­ე­ტის შთა­გო­ნე­ბის წყა­როა. ასე ჩა­ერ­თო კვლე­ვა­ში ოსა­კას უნი­ვერ­სი­ტე­ტის პრო­ფე­სო­რი, ორი­ენ­ტა­ლის­ტი ჰი­რო­ტა­კე მა­ე­და, რო­მელ­საც სა­ქარ­თ­ვე­ლოს­თან 15-წლი­ა­ნი მე­გობ­რო­ბა აკავ­ში­რებს და ამ ხნის მან­ძილ­ზე ქარ­თუ­ლი ენა დი­ა­ლექ­ტი­სა და სლენ­გის დო­ნე­ზეც კი შე­ის­წავ­ლა.

წყა­რო­თა ძი­ე­ბი­სას გა­მო­ირ­კ­ვა, რომ იაპო­ნე­ლი მკითხ­ვე­ლი ფუ­საო ხა­ი­ა­სის - ასე­თი სა­ხე­ლის მწე­რალს არ იც­ნობს და ნა­წარ­მო­ე­ბი სი­ნამ­დ­ვი­ლე­ში ჰუ­საო ჰა­ი­ა­შის ეკუთ­ვ­ნის. აქ­ვე გეტყ­ვით, რომ ეს იაპო­ნე­ლი მწე­რა­ლი კო­მუ­ნის­ტუ­რი იდე­ე­ბის გა­მო სამ­შობ­ლო­ში მა­ლე და­ა­პა­ტიმ­რეს, მი­სი რუ­სუ­ლად მთარ­გ­მ­ნე­ლი, იაპო­ნის­ტი ან­დ­რეი ლე­ი­ფელ­ტი კი, იაპო­ნი­ას­თან ჯა­შუ­შუ­რი კავ­ში­რის ბრალ­დე­ბით, 1937 წელს დახ­ვ­რი­ტეს. ხო­ლო რა ბე­დი ეწია გა­ლაკ­ტი­ონს იმა­ვე საბ­ჭო­თა ტო­ტა­ლის­ტუ­რი რე­ჟი­მის ხელ­ში, ყვე­ლა ქარ­თ­ველ­მა იცის.

ქარ­თულ-იაპო­ნუ­რი პირ­და­პი­რი კულ­ტუ­რულ-პო­ლი­ტი­კუ­რი ის­ტო­რია, შე­იძ­ლე­ბა ით­ქ­ვას, რამ­დე­ნი­მე წე­ლი­წადს ით­ვ­ლის. ჰი­რო­ტა­კე მა­ე­და ერთ-ერ­თი პირ­ვე­ლი მერ­ცხა­ლი იყო, რო­მელ­მაც სა­ქარ­თ­ვე­ლო-იაპო­ნი­ას შო­რის მან­ძი­ლი გად­მო­ლა­ხა და გა­სუ­ლი სა­უ­კუ­ნის 90-იან წლებ­ში თბი­ლის­ში ქარ­თუ­ლი ენის შე­სას­წავ­ლად ჩა­მო­ვი­და. მი­სი ქარ­თ­ვე­ლი მას­წავ­ლე­ბე­ლი "კავ­კა­სი­ურ სახ­ლ­ში" ნი­ნო დარ­ბა­ი­სე­ლი იყო. მან, ფაქ­ტობ­რი­ვად, 5 თვით იშ­ვი­ლა იაპო­ნე­ლი სტუ­დენ­ტი და მი­სი ნი­ჭით და მონ­დო­მე­ბით დღემ­დე გაკ­ვირ­ვე­ბუ­ლია. სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ზე შეყ­ვა­რე­ბუ­ლი იაპო­ნე­ლი პრო­ფე­სო­რი კი ერთ-ერთ ინ­ტერ­ვი­უ­ში ამ­ბობს: არ ვი­ცი, ქარ­თ­ვე­ლი იაპო­ნე­ლი ვარ თუ იაპო­ნე­ლი ქარ­თ­ვე­ლიო.

ნი­ნო დარ­ბა­ი­სე­ლი: "გა­ლაკ­ტი­ონს მუ­დამ გულს სტკენ­და "კე­თი­ლის­მ­ყო­ფე­ლე­ბის" მი­ერ გავ­რ­ცე­ლე­ბუ­ლი აზ­რი, რომ მი­სი პო­ე­ზია უთარ­გ­მ­ნე­ლია. რო­დე­საც გა­სულ წელს ჰი­რო­ტა­კე თბი­ლის­ში ჩა­მო­ვი­და, ჩვენ გა­ლაკ­ტი­ო­ნის ამ ლექ­ს­ზე ერ­თი დღე ვი­მუ­შა­ვეთ, გა­ვამ­ზა­დეთ იაპო­ნუ­რი ბწკა­რე­დი, რომ­ლის პო­ე­ტუ­რი თარ­გ­მა­ნიც ჰი­რო­ტა­კემ თა­ვი­სი მე­უღ­ლის - ლი­ტე­რა­ტუ­რათ­მ­ცოდ­ნე კი­მიე მა­ე­დას დახ­მა­რე­ბით და­ას­რუ­ლა. ბწკა­რე­დის მომ­ზა­დე­ბი­სას, სხვა სა­კითხებ­თან ერ­თად, ისიც გვა­ინ­ტე­რე­სებ­და, რამ­დე­ნად სარ­გებ­ლობ­და გა­ლაკ­ტი­ო­ნი ამ მოთხ­რო­ბით, რო­გორც წყა­რო­თი. რამ­დე­ნად თან­ხ­ვედ­რი­ლია იგი იაპო­ნურ პო­ე­ტურ აზ­როვ­ნე­ბას­თან. ვიმ­ს­ჯე­ლეთ თი­თო­ე­ულ სა­ხე­ზე, ტექ­ს­ტის ვიწ­რო და ფარ­თო კონ­ტექ­ს­ტ­ზე, და ა.შ. შემ­დ­გომ საკ­ვ­ლე­ვა­ძი­ე­ბო თა­ნამ­შ­რომ­ლო­ბას უკ­ვე ინ­ტერ­ნეტ-რე­ჟიმ­ში გან­ვაგ­რ­ძობ­დით. ასე და­ი­წე­რა ორი სა­მეც­ნი­ე­რო სტა­ტია: ერ­თი, რო­მე­ლიც გა­სულ წელს გა­მოქ­ვეყ­ნ­და ჰი­რო­ტა­კე მა­ე­დას ავ­ტო­რო­ბით, კრე­ბულ­ში "გა­ლაკ­ტი­ო­ნო­ლო­გია V", მე­ო­რე, ჩე­მი თა­ნა­ავ­ტო­რო­ბით, - ოსა­კას უნი­ვერ­სი­ტე­ტის ყო­ველ­წ­ლი­ურ სა­მეც­ნი­ე­რო ჟურ­ნალ­ში. ამ სტა­ტი­ა­ზე ერ­თობ­ლი­ვი მუ­შა­ო­ბი­სას, რო­გორც მკვლე­ვარ­მა, ჰი­რო­ტა­კე მა­ე­დას­გან მი­ვი­ღე ჩემ­თ­ვის ახა­ლი სა­მეც­ნი­ე­რო გა­მოც­დი­ლე­ბა, რაც გუ­ლის­ხ­მობს აზ­რის გად­მო­ცე­მის უკი­დუ­რეს ლა­პი­და­რო­ბას - გა­მოკ­ვ­ლე­ვა­ში არა­ფე­რი უნ­და იყოს ზედ­მე­ტი. ყო­ვე­ლი წი­ნა­და­დე­ბა, სიტყ­ვა უნ­და იყოს ინ­ფორ­მა­ცი­ით დატ­ვირ­თუ­ლი და და­სა­ბუ­თე­ბუ­ლი."

ჰი­რო­ტა­კე მა­ე­და "გა­ლაკ­ტი­ო­ნის კვლე­ვის ცენ­ტ­რის წარ­მო­მად­გე­ნელ­თა სა­ერ­თა­შო­რი­სო ქსე­ლის" აქ­ტი­უ­რი წევ­რი და კო­ორ­დი­ნა­ტო­რია. მის ფუნ­ქ­ცი­ებ­ში სა­ქარ­თ­ვე­ლო-იაპო­ნი­ას შო­რის ლი­ტე­რა­ტუ­რულ-სა­მეც­ნი­ე­რო და კულ­ტუ­რუ­ლი ინ­ფორ­მა­ცი­ე­ბის გაც­ვ­ლა, კავ­ში­რე­ბის დამ­ყა­რე­ბა, უცხო­ეთ­ში ქარ­თუ­ლი ლი­ტე­რა­ტუ­რუ­ლი კულ­ტუ­რის პო­პუ­ლა­რი­ზა­ცია შე­დის. 2009 წლი­დან ფორ­მი­რე­ბა­დი ეს ქსე­ლი ჯერ­ჯე­რო­ბით 30-მდე წევრს ით­ვ­ლის მსოფ­ლი­ოს სხვა­დას­ხ­ვა ქვე­ყა­ნა­ში, მი­სი მი­ზა­ნი კი გა­ლაკ­ტი­ო­ნის შე­მოქ­მე­დე­ბის ერ­თობ­ლი­ვი შეს­წავ­ლა-პო­პუ­ლა­რი­ზა­ცი­ის გზით გლო­ბა­ლურ მსოფ­ლიო კონ­ტექ­ს­ტ­ში ქარ­თუ­ლი კულ­ტუ­რის ინ­ტეგ­რი­რე­ბის­თ­ვის ხელ­შეწყო­ბაა. შო­თა რუს­თა­ვე­ლის სახ. ქარ­თუ­ლი ლი­ტე­რა­ტუ­რის ინ­ს­ტი­ტუ­ტი, რო­მელ­საც სა­თა­ვე­ში პრო­ფე­სო­რი ირ­მა რა­ტი­ა­ნი უდ­გას, ბო­ლო წლებ­ში ამ მი­მარ­თუ­ლე­ბით ინ­ტენ­სი­უ­რად მუ­შა­ობს. ჰი­რო­ტა­კე მა­ე­და­სა და ნი­ნო დარ­ბა­ი­სე­ლის თა­ნა­ავ­ტო­რო­ბით შეს­რუ­ლე­ბუ­ლი ეს გა­მოკ­ვ­ლე­ვა ამის ერ­თი მა­გა­ლი­თია.

ჰი­რო­ტა­კე მა­ე­დას სა­მეც­ნი­ე­რო თუ ინ­ფორ­მა­ცი­უ­ლი სტა­ტი­ე­ბი ქარ­თუ­ლი კულ­ტუ­რის სხვა­დას­ხ­ვა სა­კითხებ­ზე იაპო­ნურ თუ ინ­გ­ლი­სურ გა­მო­ცე­მებ­ში ქვეყ­ნ­დე­ბა. ვნა­ხოთ, რა ინ­ტე­რესს გა­მო­იწ­ვევს ეს ქარ­თუ­ლი ლექ­სი უცხო­ურ სა­მეც­ნი­ე­რო სივ­რ­ცე­სა და ლი­ტე­რა­ტუ­რულ-კულ­ტუ­რულ სა­ზო­გა­დო­ე­ბა­ში.

სტატიის მისამართი: http://24saati.ge/index.php/category/culture/2011-06-07/17493.html

study


Last edited by Admin on Sun Mar 11, 2012 10:52 am; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: 前田弘毅 - ჰიროტაკე მაედა – Hirotake Maeda   Sun Mar 11, 2012 12:10 am



On the ethno-social background of four Gholam families from Georgia in safavid Iran

by Hirotake Maeda

Artanuji Publishers
Tbilisi,
2011

წიგნის დასახელება – "ქართველები სეფიანთა ირანში"
ავტორი – ჰიროტაკე მაედა
გვერდების რაოდენობა – 124
ყდა – რბილი
ISBN 978-99940-59-97-3
რედაქტორი - როინ მეტრეველი
გამომცემელი - ბუბა კუდავა
ინგლისურიდან თარგმნა – ლადო მირიანაშვილმა
გამომცემლობა: "არტანუჯი"
გამოცემის წელი: 2011 (მეორე გამოცემა)
ფასი: 4 ლარი

წიგნს ერთვის უნიკალური გენეალოგიური სქემები.



"მეამაყება, რომ ვარ პირველი იაპონელი მეცნიერი, ვინც ქართულ ენაზე ბეჭდავს საკუთარ ნაშრომს." - წერს ავტორი. ახალგაზრდა იაპონელი მკვლევარი - ჰიროტაკე მაედა ჩვენი ქვეყნის ისტორიისა და კულტურის დიდი მოამაგეა. ნარკვევში მოცემულია ღულამთა ოთხი გვარის - ბარათაშვილების, სააკაძეების, უნდილაძეებისა და მირიმანიძეთა ცხოვრება და საქმიანობა სეფიანთა კარზე. ნაშრომში წარმოდგენილია საქართველოს ისტორიისათვის უაღრესად საინტერესო ახალი მასალები და დასკვნები, რომლებიც ჰიროტაკე მაედამ რამდენიმეწლიანი კვლევის შედეგად მიიღო.

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: 前田弘毅 - ჰიროტაკე მაედა – Hirotake Maeda   Sun Mar 11, 2012 12:44 am



Mr. MAEDA Hirotake

On August 1, 2004, the SRC welcomed MAEDA Hirotake as a Research Fellow (temporary lecturer). Mr. Maeda was born in 1971. In 1995, he graduated from the Dept. of Oriental History of the University of Tokyo and entered the graduate school of the same university. He is the first member of the SRC faculty both to have been born in the 1970s and to have graduated in oriental history. From 1999 to 2001, Mr. Maeda studied at the Oriental Institute of the Georgian Academy of Sciences. As part of his experience in the field, he has many contacts with political leaders in the region. Having completed his coursework requirements in 2003, Mr. Maeda took up a JSPS post-doc position at the Toyo Bunko and also worked as an Adjunct Professor in Persian at Sophia University. His field of research is the history of Iran in the Safavid age and Caucasian studies. He reads sources in many languages and his major publications include "The 'Gholams' of the Safavid Dynasty: The Case of Georgian Origin." He has also published on the contemporary politics of Georgia and has a broad interest in other regions of the Caucasus. He can be called one of the leaders of the recent growth in Caucasian studies. His hobbies include jazz and other music and movies. At the SRC he will be affiliated with the Division of Comparative Studies, but we hope that he will play a focal role in Central Asian and particularly Caucasian studies at the Center.

ბმული - http://src-h.slav.hokudai.ac.jp/eng/news/no12/enews12-12.html

ქართველი მწერლების გამოხმაურებები

"მე გავიცანი ჰიროტაკე მაედა, – მშვენიერ ქართულს ლაპარაკობს თავისი მასწავლებლის, ნინო დარბაისელის მეოხებით და მაღალი კლასის მეცნიერია, – ეს ერთი; და მეორე და ჩემთვის ყველაზე საინტერესო ის არის, რომ იმის ინტერესებში შედის ქართული ლიტერატურის კლასიკოსები – "ვეფხისტყაოსანი", გალაკტიონ ტაბიძე და, რამაც აღმაფრთოვანა – ვაჟა–ფშაველა!..

შეუძლებელია იაპონელი იყო, იცოდე რა არის "ბუსიდო" – "მეომრის გზა" და ვაჟა არ შეგიყვარდეს და იმისმა გმირებმა არ შეგძრან და ერთი ობოლი ცრემლი არ ჩამოგიგორონ თვალიდან!

და თუ ჰიროტაკემ ვაჟა თარგმნა იაპონურად, რასაც ყველანაირად მხარს დავუჭერ, მაშინ ვინმე იქაური მიხო მოსულიშვილი დაწერს იაპონურად დაახლოებით ამას ვაჟა–ფშაველაზე:

"ბალღოო, აეს არი შენ სამშობლო!"

ჰო, ვაჟა–ფშაველა სამშობლო აღმოჩნდება იაპონიაშიც! და კიდევ ბევრგან!"

მიხო მოსულიშვილი



***

"ძალიან გამიხარდებოდა, თუ პიროტაკე მაედა ვაჟას თარგმნიდა! ჩემს პიროვნულ ჯილდოდ ექსკურსიას შევთავაზებდი პირველყოფილი სილამაზის ილტოს ხეობაში (სიტყვის დავიწყება არ მჩვევია!)!"

მიხეილ ღანიშაშვილი (ილტოსპირელი)


study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: 前田弘毅 - ჰიროტაკე მაედა – Hirotake Maeda   Sat Nov 10, 2012 8:10 pm



სტუმარ-მასპინძლობა ვაჟა-ფშველას პოემის უკეთ გასაგებად (ჰიროტაკე მაედა და მარიამ რაზიკაშვილი. ჩარგალი, 2012 წლის 8 ნოემბერი).
ფოტოსურათის ავტორი - მიხო მოსულიშვილი.
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: 前田弘毅 - ჰიროტაკე მაედა – Hirotake Maeda   Sat Nov 10, 2012 8:12 pm



2012 წლის 9 ნოემბერს, საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის საკონფერენციო დარბაზში იაპონელმა ირანისტმა, ქართველოლოგმა, ტოკიოს მეტროპოლიტენ-უნივერსიტეტის ასოციირებულმა პროფესორმა, ჰიროტაკე მაედამ წაიკითხა საჯარო ლექცია „ახალი მასალები ქეთევან დედოფლის მოღვაწეობის შესახებ".

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: 前田弘毅 - ჰიროტაკე მაედა – Hirotake Maeda   Fri Nov 16, 2012 8:57 pm

ბელა ჩეკურიშვილი

ახალი ცნობები ქეთევან დედოფალსა და შაჰ-აბასის დროინდელ ქართველ მოღვაწეებზე

12 ნოემბერი , 2012

ტოკიოს უნივერსიტეტის ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი და ოსაკის უნივერსიტეტის ასისტენტ-პროფესორი, ირანისტი და ქართველოლოგი ჰიროტაკე მაედა, რომელიც XVI-XVIII საუკუნეებში სეფიანთა ირანის შაჰის კარზე აქტიურად მოღვაწე ე. წ. "კავკასიური ელემენტის" შემადგენლობის, ვინაობა-წარმომავლობისა და პოლიტიკური როლის შესწავლითაა დაკავებული, რამდენიმე დღის წინ საქართველოში იმისთვის ჩამოვიდა, რომ ახალი ცნობები მოგვაწოდოს ქეთევან დედოფლის პიროვნებაზე და ახალაღმოჩენილ XVII საუკუნის სპარსულ ქრონიკაზე გვესაუბროს, რომელშიც საქართველოს განსაკუთრებული ადგილი ეთმობა.

ქრონიკა რამდენიმე წლის წინ დიდ ბრიტანეთში, კემბრიჯის უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკაში იპოვა უნივერსიტეტის პროფესორმა, ცნობილმა ირანისტმა ჩარლზ მელვილმა. თხზულება წარმოადგენს დაკარგულად მიჩნეული ფაზლი იბნ ზაინ ალ-აბიდინ ხუზანის ქრონიკის "აფზათ ათ-თავარიხის" (`მშვენიერი ისტორია") მესამე ნაწილს, სადაც ვრცლად არის მოთხრობილი შაჰ-აბასის მმართველობის ხანაში მომხდარი პოლიტიკური ამბები. ხელნაწერი 600-ამდე გვერდისგან შედგება, საიდანაც დაახლოებით 100 გვერდი საქართველოს შესახებ მოგვითხრობს. საქართველოს ისტორიისთვის ფაზლი ხუნანის ქრონიკა ძვირფას წყაროს წარმოადგენს სეფიანთა ირანთან ურთიერთობის შესწავლის კუთხით. საგულისხმოა, რომ ამ ქრონიკის ავტორის ბედი მარტყოფის ბრძოლასთან არის დაკავშირებული. ფაზლი ხუზანი მე-17 საუკუნეში კახეთის მმართველად დანიშნული ფეიქარ ხანის ვეზირი გახლდათ და 1625 წლის მარტყოფის აჯანყებამდე საქართველოში იმყოფებოდა.

შაჰ-აბას პირველის მმართველობის შესახებ ირანულ წყაროებში ცნობები არ მოიპოვება, გარდა ისკანდერ მუნშის ქრონიკისა, რომელიც თვით ხელისუფალმა დაუკვეთა და თვითონვე აკონტროლებდა. ისკანდერ მუნშისგან განსხვავებით, ფაზლი ხუნანი პერიფერიაში მოღვაწეობდა და იგი პირუთვნელად აღწერს მოვლენებს, გვაწვდის მოღვაწეთა შესახებ აქამდე უცნობ ბიოგრაფიულ ცნობებს. მაგალითად, ცნობილია, რომ სეფიანთა ირანის ისტორიის განსაზღვრულ პერიოდში დედაქალაქის, ისფაჰანის, ტარუღა ანუ მოურავი, როგორც წესი, ბაგრატიონთა საგვარეულოდან გახლდათ. ამ ტრადიციის ჩამოყალიბების თაობაზე დღემდე არაფერი ვიცოდით. ცნობილი იყო მხოლოდ ის, რომ ქართლის მეფის დავით XI-ის (1569-1578 წწ.), იმავე დაუთ-ხანის უკანონო შვილი ხოსრო-მირზა (შემდგომ - ქართლის მეფე როსტომი (1632-1658 წწ.)) შაჰ-აბასის გარდაცვალებისას ისპაჰანის ტარუღობას ფლობდა და დიდი როლი შეასრულა სეფი I-ის (1629-1642 წწ.) ტახტზე აყვანაში.

როგორც იაპონელი მეცნიერი მიუთითებს, ფაზლის ქრონიკაში, ისქანდერ მუნშის თხზულებისგან განსხვავებით, ისფაჰანის ქართველი ტარუღა ჯერ კიდევ შაჰ-აბასის მმართველობის დასაწყისში ჩნდება. ეს გახლავთ ბეჟან-ბეგი, როსტომ-ხან სააკაძის მამა. ქართულ სამეცნიერო ლიტერტურაში ბეჟან სააკაძე ცნობილი იყო როგორც ქართლის მეფის ბაგრატ VII-ის (1615-1619 წ.წ.) ბაგრატ მეფის სახლთუხუცესი. ფაზლი ხუნანის "მშვენიერი ისტორიიდან" კი ირკვევა, რომ გარკვეულ პერიოდში მას ზემოაღნიშნული თანამდებობა - ისპაჰანის ტარუღობაც ეჭირა. უნდა ვიფიქროთ, რომ ბეჟანის დაწინაურება ნიშნავდა შაჰ-აბასის ინტერესის ზრდას კავკასიის და, კერძოდ, საქართველოს მიმართ ჯერ კიდევ მისი მმართველობის ადრეულ პერიოდში.

ფაზლის ქრონიკაში კიდევ ერთი საინტერესო სიახლე გვხვდება: ზემოაღნიშნულ პერიოდში ირანის იმდროინდელი დედაქალაქის, ყაზვინის, ტარუღა იყო კონსტანტინე ბატონიშვილი, იგივე კონსტანტინე-მირზა, რომელიც კარგად არის ცნობილი საქართველოს ისტორიაში. მან შემდგომ მამა, კახეთის მეფე ალექსანდრე II (1574-1605 წწ.), და ძმა, გიორგი ბატონიშვილი, გამოასალმა სიცოცხლეს. ფაზლის ინფორმაციით, 1602-1603 წლებში შაჰ-აბასმა კონსტანტინე-მირზას ახალი დედაქალაქის - ისპაჰანის მოურავობა მისცა. გავიხსენოთ, რომ მალე აბასმა დაიწყო დიდი ლაშქრობა ოსმალთა წინააღმდეგ. მას მთელი აზერბაიჯანისა და აღმოსავლეთ ამიერკავკასიის დაპყრობა ჰქონდა განზრახული.

საინტერესოა, რომ ისქანდერ მუნშის თხზულებაში არაფერია ნათქვამი კონსტანტინე ბატონიშვილის მოღვაწეობის თაობაზე მის საქართველოში დაბრუნებამდე. ამის ერთ-ერთი მიზეზი ალბათ ისიც არის, რომ ისქანდერ მუნშს მკვეთრად უარყოფითი დამოკიდებულება ჰქონდა მამის მკვლელი კონსტანტინეს მიმართ.

აღსანიშნავია, რომ მხოლოდ ახალაღმოჩენილ ფაზლის ქრონიკაშია დაცული ინფორმაცია კონსტანტინეს ქორწინების შესახებ. როგორც თხზულებიდან ვიგებთ, 1604-1605 წლებში შაჰ-აბასმა კონსტანტინეს ცოლად შერთო მოჰამედ-ხანის ასული. თავად მოჰამედი იყო წარმომადგენელი ყიზილბაშთა ერთ-ერთი გავლენიანი ტომისა - თურქმანებისა, რომლებიც, ტრადიციულად, თავრიზს განაგებდნენ. ფაზლის თხზულება გვაწვდის ახალ ცნობას, რომ მოჰამედ-ხანს ცოლად ჰყავდა ალექსანდრე II-ის ასული, ანუ კონსტანტინე-მირზას საკუთარი დისშვილი შეურთავს ცოლად. მოჰამედის ვაჟი ბექთაში (ანუ კონსტანტინეს დისშვილი და იმავდროულად ცოლისძმა) 1605 წელს კონსტანტინესთან ერთად ჩამოვიდა კახეთში. მოგვიანებით იგი კახეთის მმართველიც გახდა, მაგრამ მალე დავით ჯანდიერის აჯანყებას (1615 წ.) შეეწირა. ფაზლი საინტერესო ინფორმაციას გვაწვდის ისპაჰანის კიდევ ერთი ქართველი ტარუღას შესახებ ბაგრატიონთა გვარიდან. ეს არის ხოსრო-მირზა (შემდგომში - ქართლის მეფე როსტომი). ქართლის მეფის ბაგრატ-ხანის გარდაცვალებისას (1619 წ.) მისი ვაჟი სვიმონი (შემდგომ - ქართლის მეფე სვიმონ II (1619-1631 წ.წ.)) მცირეწლოვანი იყო. ბაგრატ-ხანის ძმა ხოსრო დაუთ-ხანის უკანონო შვილი გახლდათ. ფაზლი წერს, რომ ქართველებს არ სურდათ უკანონოდ შობილის გამეფება, ამიტომ შაჰ-აბასმა ქართლის მეფობა სვიმონს უბოძა, ხოსროს კი ბაგრატ-ხანის ირანში მდებარე მამულები გადასცა.

აღნიშნულ ცნობაზე დაყრდნობით შეგვიძლია ვივარაუდოთ, რომ ქართლის მეფობის ერთ-ერთ შესაძლო კანდიდატად ხოსრო-მირზა ადრევე მოიაზრებოდა. სვიმონ II-ის გამეფებიდან სულ მოკლე ხანში ხოსრო-მირზა ისპაჰანის ტარუღა გახდა. ისქანდერ მუნშის თხზულებაში ასეთი ინფორმაცია არ არის. ფაზლი გვამცნობს, რომ ქართველებს არ სურდათ გამაჰმადიანებული მეფე. საქართველოში არსებული ტრადიციის თანახმად, თუკი მეფეს არ ჰყავს ვაჟი, მაშინ მეფე მისი ქალიშვილი ხდებაო, წერის იგი. საინტერესოა, რომ ფაზლი ბაგრატიონებს მოიხსენიებს როგორც "სულარ-ი დუდმან-ე დაუდი" (რაც ნიშნავს "დავითის მოდგმისას"). როგორც ჩანს, ფაზლიმ იცის თქმულება ბაგრატიონთა დავით წინასწარმეტყველისგან წარმოშობის შესახებ.

ფაზლი ხუნანის ქრონიკის გაცნობისას, ისტორულ ფაქტებთან ერთად, იაპონელი მეცნიერის ყურადღება პირთა პორტრეტებმაც მიიპყრო.
ისქანდერ მუნშის ქრონიკიდან ვიცით, რომ კახეთის აჯანყების მეთაური ქეთევან დედოფალი იყო, რასაც ფაზლი ხუნანიც ადასტურებს, თუმცა კი იგი დედოფლის შესახებ თხრობას ამით არ წყვეტს. ქრონიკაში ვკითხულობთ, რომ მას შემდეგ, რაც ყიზილბაშები გაქცნენ, დედოფალმა აკრძალვა დააწესა: „ამიერიდან ხელად ნურვინ იღებს მუსლიმთა და ქართველთა ხოცვასო".

ქეთევანმა ბრძანება გასცა, გაქცეული მტერი გაეშვათ, ვინც დაჭრილი იყო, მოევლოთ, ვიდრე ფეხზე დადგებოდნენ და წასვლას შეძლებდნენ, ხოლო თუ დარჩენას მოისურვებდნენ, სამსახურში აეყვანათ და ჯამაგირი დაენიშნათ. მან გაძარცულ მუსლიმანებს ცხენები და სახარჯო ფული მისცა და ისე გაისტუმრა. დახმარება აღმოუჩინა ვაჭარებს, რომლებიც მაშინდელი ძარცვის მსხვერპლნი გამხდარიყნენ. საინტერესო ცნობაა დაცული ებრაელ ვაჭარზე - ხოჯა ლალეზარზე, რომლისთვისაც ქეთევანს აჯანყების მონაწილეებისთვის ტანსაცმელი შეუკვეთავს - როგორც ქართველთა, ისე ყიზილბაშთა. იმ დღეს ხოჯა ლალაზარს სამი ათასი პერანგი და საცვალი შეუკერავს. ფაზლი ხუნანი აღწერს, რომ ქეთევანმა კუბოში ჩაასვენებინა მოკლული კონსტანტინეს ცხედარი და არდებილისკენ გაგზავნა.

ჰიროტაკე მაედა მოხიბლული აღნიშნავს დედოფლის ტოლერანტობას, მით უფრო, რომ ამაზე ირანელი ქრონისტი მიუთითებს.
„თანამედროვე წყარო ქეთევან დედოფლის წამების შესახებ არ არსებობს. თვით თეიმურაზ პირველმაც კი ამის შესახებ წლების შემდეგ დაწერა, გვიანდელია მისიონერების ნაწერებიც. ფაზლი ხუნანი წერს დედოფლის პატიმრობაზე, თუმცა კი იგი საქართველოში რჩება ქეთევანის ირანში გაგზავნის შემდეგაც. ამ ქრონიკიდან ვიგებთ, რომ შაჰის კარზე გამგზავრებულ დედოფალს ყარაბაღში შეაჩერებენ, მერე კი პირდაპირ შირაზისკენ მიაცილებენ. გვაძლევს ცნობას, თუ ვინ ხელმძღვანელობდა ამ მგზავრობას, და ეს ერთადერთი წყაროა სპარსულ ქრონიკებში, საიდანაც თარიღის დადგენა შეგვიძლია. ეს ცნობები ამდიდრებს ინფორმაციას ქეთევან დედოფლის ცხოვრების შესახებ. ოთხი საუკუნის წინ შექმნილი და ახლად გამოვლენილი წყარო, ფაზლის ქრონიკა `აფზათ ათ-თავარიხ~, უმნიშვნელოვანესი წყაროა არა მარტო სეფიანთა ირანის, არამედ საქართველოსა და კავკასიის ისტორიისთვისაც~, - ამბობს იაპონელი მეცნიერი. ქართულ წყაროებში შაჰ-აბასის შესახებ ინფორმაცია გვიანდელია, ფაზლის ქრონიკა კი თანადროულია და თანაც საქართველოში მომხდარი ამბები თვითმხილველის მიერაა აღწერილი, რაც ერთობ იშვიათია.

ფაზლი ხუნანის ქრონიკაში ასევე აღწერილია გიორგი სააკაძის ჩასვლა შაჰ-აბასის კარზე. თუ ისქანდერ მუნში მხოლოდ აჯანყების ფაქტს ახსენებს, ფაზლი ხუნანთან ვხვდებით ცნობებს, როგორ ჩავიდა გიორგი სააკაძე ირანში, რა გზით, რა უთხრა შაჰს; ცნობებს გიორგის ძმაზე, ქაიხოსრო სააკაძეზე - როგორ მოიყოლა იგი ბაღდადის ციხის აღებისას ზარბაზნის მიერ წაქცეულმა ხემ და სიცოცხლეს გამოასალმა. ფაზლის თქმით, შაჰს ჰყავდა მრჩეველი ესფანდიარ-ბეგი, რომლის გარდაცვალების შემდეგ სააკაძე შაჰის უახლოესი პირი გამხდარა. ფაზლი ბრალსაც სდებს სააკაძეს - მას ლუარსაბ მეორის სიკვდილს აბრალებს. ქრონიკაში რამდენიმე ქართული სიტყვაც აქვს გამოყენებული, რაც იმაზე მიანიშნებს, რომ აღმწერმა, ასე თუ ისე, ქართულიც იცოდა.

ქრონიკა ჯერ წიგნად არ გამოსულა, ჰიროტაკე მაედამ მისი ხელნაწერის ასლი გადაიღო და მასზე ათი წელი იმუშავა. იგი პირველი მეცნიერია, ვინც ფაზლი ხუნანის წყარო თავის ნაშრომში გამოიყენა და ასევე პირველია, ვინც ამის შესახებ გვაცნობა.


ბმული - http://www.mastsavlebeli.ge/?action=news&npid=618

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: 前田弘毅 - ჰიროტაკე მაედა – Hirotake Maeda   Fri Nov 16, 2012 11:11 pm



Published on Nov 16, 2012

http://info9.ge
კატეგორია: საზოგადოება
ავტორი: ცირა ელიაშვილი, კახა ხუციშვილი
გამოქვეყნების თარიღი: 2012-11-12 16:06

იაპონელი ქართველოლოგი ჰიროტაკე მაედა საქართველოში იმყოფება და ქვეყნის ისტორიასა და კულტურას სწავლობს. ქართველოლოგი დაინტერესებულია ვაჟა-ფშაველას ფენომენით და გადაწყვეტილი აქვს, მწერლის პოემები იაპონურ ენაზე თარგმნოს. ჰიროტაკე მაედა ფშავის კულტურის, ბუნებისა და იქაური ხალხის ცხოვრების ადათ-წესებს ეცნობა. მას მეგზურობას უწევენ მწერალი მიხო მოსულიშვილი და ისტორიკოსი ბონდო კუპატაძე. იაპონელი ქართველოლოგი პარალელურად სხვა თემებზეც მუშაობს. იგი 16 ნოემბერს ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრსა და ეროვნულ ბიბლიოთეკაში ქეთევან წამებულის შესახებ კვლევას წაიკითხავს. მაედას განმარტებით, ქართველი მსმენელი ბევრ აქამდე უცნობ ინფორმაციას მოისმენს.

ბმული: http://info9.ge/?l=G&m=1000&id=9169

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: 前田弘毅 - ჰიროტაკე მაედა – Hirotake Maeda   Fri Dec 21, 2012 11:12 pm



რუსუდან დარჩიაშვილი

ჰიროტაკე მაედას საქართველო

"24 საათი", 23.12.12


- საქართველოს მთა-ბარი ფეხით მაქვს მოვლილი. წელსაც ფშავში "ფოთლებზე ნადირობის" სეზონი იდგა, საოცარი სანახაობა.

იაპონიაში შემოდგომობით მთელი ქვეყანა ყოველდღიურობას სწყდება და ახლობლებთან ერთად სილამაზეზე "სანადიროდ მიდის" მთებში ან საყვარელ პარკებში. ამას "მომიჯიგარის" ვეძახით ("მომიჯი" წითელ ფოთლებს ნიშნავს, "გარი" - ნადირობას). ამ დროს გრძნობ, წელიწადის დროთა ცვლას როგორ მიჰყვები... ცხოვრებისა და სამყაროს წესია - ყველაფერი იცვლება, ბუნება კი რჩება და მეორდება...

- ფშავის ბუნებასა და ცხოვრების ადათ-წესებს უკეთ ეცნობით... ვაჟა ფშაველას თარგმნას აპირებთ?

- პირველ ყოვლისა, "სტუმარ-მასპინძელი" მინდა ვთარგმნო, დაწყებულიც მაქვს. კავკასიელების სულიერ ღირსებათა, მორალის შესახებ ბრწყინვალედაა დაწერილი. როგორც ისტორიკოსს, "ბახტრიონი" და ისტორიულ მოვლენათა ამსახავი სხვა ნაწარმოებებიც ძალიან მაინტერესებს, ლექსებიდან "იაც"მიყვარს და "არწივიც"... არა მარტო იმიტომ, რომ სამშობლოს, ადამიანის ბედისწერას ან სულჩადგმულ ბუნებას ეძღვნება, არამედ იაპონურ ლიტერატურასთან მსგავსებასა და, ცხადია, განსხვავებასაც ვგრძნობ. ეს სამომავლოდ თარგმანშიც მინდა გამოვაჩინო...

ვაჟას ენა რთულია, მაგრამ ძალიან მეხმარება მწერალი, ვაჟას ბიოგრაფიის ავტორი, ბატონი მიხო მოსულიშვილი. ძალიან მიყვარს პოეზია, ლექსი... ბედმა გამიღიმა, რომ ენას მასწავლიდა ქალბატონი ნინო დარბაისელი. მან მასწავლა არა მარტო გრამატიკა ან ენის სისტემა, არამედ ის, როგორ გამოიხატავს ქართველი კაცი გრძნობებს ენის საშუალებით. მაშინ გალაკტიონის ბევრი ლექსი ზეპირად ვისწავლე გაკვეთილისთვის, ეს ისეთი სილამაზე იყო... ენას ყველგან სწავლობ. როცა ბავშვი იზრდება, ლაპარაკს კი სწავლობს, მაგრამ მთავარს მოკლებულია - აზროვნებას და გრძნობების გამოხატვას. ძალიან მაინტერესებს ქართული ენის დიდი ისტორია, როცა ვკითხულობ მე-7-8 საუკუნეების იაპონურ ლექსებს, ვგრძნობ სილამაზეს ჩვენი ენისას, მაგრამ ქართული ენის ტრადიცია არანაკლებ მნიშვნელოვანია ჩემთვის.

- პირველად "მთვარის ნაამბობიდან" თარგმნეთ. ეს იყო გალაკტიონის იაპონურად თარგმნის პირველი პრეცედენტი და იაპონურ ენაზე გამოქვეყნებული პირველი ქართული ლექსი. მისი გენეზისისა და ტიპოლოგიის შესახებ ორიოდე წლის წინ თქვენი წერილი დაიბეჭდა კრებულ "გალაკტიონოლოგია 5"-ში. გასულ წელს კი ნინო დარბაისელთან თანაავტორობით - ოსაკას უნივერსიტეტის სამეცნიერო გამოცემათა ყოველწლიურ კრებულში გამოქვეყნდა კვლევაც. ამ ლექსის კვლევით რატომ დაინტერესდით?

- მას შემდეგ, რაც ენის შესწავლის დროს გალაკტიონი პირველად წავიკითხე, ყოველთვის ვოცნებობდი მის თარგმნაზე. ნინომ მითხრა, რომ გალაკტიონის ერთ ლექსი ახლოსაა ცნობილ და ძალიან საინტერესო იაპონელ პოეტსა და საზოგადო მოღვაწესთან, იუკიო მიშიმასთან. ამ ლექსში მე-20 საუკუნის საქართველოსა და იაპონიის ისტორიული ურთიერთობებიც ჩანს, ამითაც არის მნიშვნელოვანი.

ერთად მოვამზადეთ ლექსის იაპონური ბწკარედიც, რომლის პოეტური თარგმანი ჩემი მეუღლის - ლიტერატურათმცოდნე კიმიე მაედას დახმარებით დავასრულე. პირველმა ცდამ პოზიტიური გამოცდილება შეგვძინა და ამ მიმართულებით კვლავ ვაპირებთ მუშაობას.

ჰიროტაკე მაედა - ტოკიოს უნივერსიტეტის ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი და ტოკიოს მეტროპოლიტან უნივერსიტეტის ასისტენტ-პროფესორი, ირანისტი და ქართველოლოგი "გალაკტიონის კვლევის ცენტრის წარმომადგენელთა საერთაშორისო ქსელის" აქტიური წევრი და კოორდინატორია. მის ფუნქციებში საქართველო-იაპონიას შორის ლიტერატურულ-სამეცნიერო და კულტურული ინფორმაციების გაცვლა, უცხოეთში ქართული ლიტერატურული კულტურის პოპულარიზაცია შედის.

ჰიროტაკე პირველი იაპონელი მეცნიერია, რომელიც თბილისში ქართული ენის შესასწავლად ჩამოვიდა.

კითხვაზე, თუ როდის და როგორ დაინტერესდა ქართული ენით, იგონებს: ბავშვობიდან მაინტერესებდა უძველესი ცივილიზაციები და ქვეყნები. საქართველო პირველად ქართულმა კინომ გამაცნო. ულამაზესი უცნობი ქვეყანა აღმოვაჩინე ფილმებში: გიორგი შენგელაიას "ფიროსმანი", ელდარ შენგელაიას "ცისფერი მთები", თენგიზ აბულაძის "ნატვრის ხე", სერგო ფარაჯანოვის "ბროწეულის ფერი"...

ტოკიოს უნივერსიტეტში ჩემი მასწავლებელი სეფიანთა დინასტიის სპეციალისტი იყო. იცოდა ჩემი დაინტერესების შესახებ და მითხრა, საქართველო ხშირად არის მოხსენიებული ირანულ ისტორიულ წყაროებშიო.

ლექციებს, ძირითადად, ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნების ისტორიაში ვკითხულობ, ამავე დროს, უკვე 10 წელია, სხვადასხვა უნივერსიტეტში - საქართველოსა და კავკასიის ისტორიასა და კულტურაზეც. სტუდენტებმა ბევრი არაფერი იციან საქართველოს შესახებ და ამიტომაც მოდიან ჩემს ლექციებზე.

იაპონურ ენაზე ხუთი საავტორო წიგნი მაქვს გამოცემული და დაახლოებით ასამდე სტატია სამეცნიერო კრებულებსა და ჟურნალებში.

ასე თუ ისე, ვფლობ რამდენიმე უცხო ენას, მაგრამ ქართული ჩემთვის განსაკუთრებულია. მის შესასწავლად ორი წელი ვიცხოვრე საქართველოში. იცით, რა გამახსენდა... რუსთაველის ძეგლთან მეგობარს უნდა შევხვედროდი. უცნობი კაცი მომიახლოვდა და წერილი გადმომცა - ბოდიში, გეგმები შემეცვალა და ვეღარ მოვდივარო. ის კაცი თურმე თავისთვის რუსთაველზე სეირნობდა და ჩემს მეგობარს უთხოვია, ძეგლთან იაპონელი იდგება და ეს წერილი გადაეციო. 1995 წელს თბილისში ერთადერთი იაპონელი ვიყავი, მგონი, აზიელიც მარტო მე ვიყავი...

- ვის შეგიძლიათ უწოდოთ თქვენი მასწავლებლები (არა მხოლოდ პირდაპირი მნიშვნელობით), ვინც გავლენა მოახდინა თქვენი ცნობიერების ჩამოყალიბებაზე?

- ყველაზე მეტად ბაბუის გავლენას ვგრძნობ. ის 2009 წელს 96 წლისა გარდაიცვალა. ძალიან თბილი, განათლებული და ძლიერი პიროვნება იყო. გაიზარდა მაშინ, როცა იაპონიაში ტაიშოს ეპოქა (1912-1926) - მოდერნიზაციის პერიოდი იყო. ტიპური ჯენტლმენი გახლდათ, ტოკიოს მოქალაქე, რომელშიც იდეალურად იყო შერწყმული ტრადიცია და ლიბერალური აზროვნება, ჭკვიანი და თავისუფალი ადამიანი იყო. 15 წელი რომ შემისრულდა, ბაბუამ ერთი კვირით ამერიკაში წამიყვანა - ქვეყანა ნახოსო - მიუხედავად იმისა, რომ უმცროსი ძმა და ბევრი მეგობარი ამერიკელებთან ომის დროს ჰყავდა დაღუპული.

ჩემს თავს ხშირად შევკითხებივარ: ბაბუა რას იტყოდა? მისგან შევისწავლე იაპონიის ძველი კულტურა და ტრადიცია, ადათ-წესები და ოჯახური ურთიერთობები - მაგალითს მშობლებისგან, მასწავლებლებისგან და წიგნებიდან ვიღებდი... საბოლოოდ მივხვდი, რომ ყველაფერზე პასუხისმგებლობას თვითონ იღებ, მაგრამ მახსენდება, რა დიდი ნდობა ჰქონდათ ჩემს მშობლებს, ბაბუასა და ბებიას ჩემ მიმართ.

საქართველოში კი, ბედნიერება მქონდა, ქვეყნის ისტორია და კულტურა უშუალოდ გამოჩენილი ადამიანებისაგან, საუკეთესო მცოდნეებისგან მესწავლა. ბევრ მათგანთან ახლო ურთიერთობა მაქვს.

ჩემს ვიზიტის საერთო კოორდინატორი გახლდათ მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდენტი (მაშინ აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის დირექტორი), აკადემიკოსი თამაზ გამყრელიძე.

ვახუშტი კოტეტიშვილი სულ მეუბნებოდა, ჩემი მესამე შვილი ხარო. ცნობილი ირანისტი შურა (ალექსანდრე) გვახარია ჩემი საყვარელი მასწავლებელი იყო. განსაკუთრებული შთაბეჭდილება მოახდინა თენგიზ მირზაშვილისა და ერლომ ახვლედიანის გაცნობამ (ბატონი ერლომის "ვანო და ნიკო" ნაწილობრივ ვთარგმნე და მალე დაიბეჭდება). რამდენჯერმე ვყოფილვარ საქართველოს კათალიკოს- პატრიარქთან, მის უწმინდესობა ილია მეორესთან, რეზიდენციაში. ახლაც, ყოველი ჩამოსვლისას, ბატონ ანზორ ერქომაიშვილს ვსტუმრობ. ჩემი შთაბეჭდილებების გადმოცემა ორიოდ სიტყვით არ შემიძლია...

- ერთი გამოჩენილი მეცნიერი ამბობს: 21-ე საუკუნე ან ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა საუკუნე იქნება, ან საერთოდ არ იქნებაო. დღეს დასავლეთში სულ უფრო ხშირად საუბრობენ "არაზუსტი" მეცნიერებების კრიზისზე. ჰუმანიტარს ალბათ ძლიერი მოტივაცია უნდა ჰქონდეს, რომ ამ პროფესიას გაჰყვეს, რა მდგომარეობაა ამ მხრივ იაპონიაში?

- სრულიად არ იკარგება ჰუმანიტარული მეცნიერების მნიშვნელობა - ადამიანმა თავისი სახე რომ არ დაკარგოს, ამ კრიზისის დროსაც ადამიანურობა შეინარჩუნოს, უაღრესად მნიშვნელოვანი როლი აკისრია ნამდვილ ჰუმანიტარულ მეცნიერებას. ეს საერთო პრობლემაა, იაპონიაშიც, როგორც ყველგან, ეს შეიმჩნევა, მე ვფიქრობ, ჰუმანიტარულ მეცნიერებებს საზოგადოებასთან ჯანსაღი და აქტიური ურთიერთობა უნდა ჰქონდეს, რაც თითქოს იკარგებოდა, ალბათ, ჩაკეტილობის გამო. ყველაფერი სახელმწიფოზე იყო დამოკიდებული, ჩვენთანაც, მე ვიტყოდი, ზედმეტად იყო დამოკიდებული და ეს უნდა შეიცვალოს.

ჰუმანიტარული განათლება, ცხადია, არ არის ადვილი, ვფიქრობ, ტექნიკურ მეცნიერებებზე რთულიც კია, რადგან ის დამოკიდებულია არა მარტო ადამიანის ნიჭზე, არამედ სამყაროსთან ურთიერთობებსა და მიმართებებზე. ჰუმანიტარული მეცნიერება არ არის მხოლოდ ცოდნა ან ნიჭი და განათლება, არამედ ხელოვნებაც, თუმცა ნებისმიერმა ცოდნამ - ადამიანს ეხება თუ ტექნიკის სფეროს - ბოლოს ოსტატად უნდა ჩამოგვაყალიბოს, მთავარი პროფესონალიზმი, განსწავლულობაა.

თუ გადარჩება ეროვნება და საკუთრება, იარსებებს ჰუმანიტარული მეცნიერებაც. კავშირები და ურთიერთობები გლობალურ ბაზაზე, მჭიდრო კონტაქტები პერსპექტივას გადაგვიშლის. მაგალითად, დიდ ბრიტანეთში სამი საუკუნის განმავლობაში უცნობი იყო სპარსული ხელნაწერი, რომელიც ქეთევან დედოფალსა და სხვა ქართველ მოღვაწეებზე ძვირფას ცნობებს ინახავდა.

საქართველოს ისტორიაზე, რა თქმა უნდა, საქართველოში იმუშავებენ, მაგრამ უცხოელი მეცნიერებიც უნდა იყვნენ ჩართულნი, როგორც იყო, მაგალითად, მარი ბროსე. "ღმერთმა ისე გაგახაროს და გაგაბედნიეროს თქვენის სახლეულობით, როგორც მე გამახარა ნიკა ამილახვარის წერილმა, რომლიდამაცა ვსცან, რომ თქუენის გულითადის სურვილითა მიგიღიათ შუამდგომლობა ხელმწიფის წინაშე ჩუენის დაცემულის თავადაზნაურების აღსადგენად იმ საშინელის მდგომარეობიდან, რომელშიც ახლა არის იგი ჩაფლულ-ჩაღუპპილი პრიკაზის ვალის გამო... ჩუმად ოხვრით, კვნესით კვდება ის და ჰქრება ის სახელოვანი თავადაზნაურობა, რომელიცა ათასისწლის განმავლობაში მამაცობით ებრძოდა მარტო მთელს აზიასა ქრისტეს სარწმუნოებისა და მამულის დასაცავად!" - ასე იწყება გრიგოლ ორბელიანის მიერ 1881 წლის 16 აპრილს თბილისიდან მოსკოვში მიწერილი წერილი, რომელიც შემთხვევით აღმოვაჩინე მოსკოვის სახელმწიფო არქივის არაბულ ფონდში. მისი ადრესატი მაშინდელი რუსეთის იმპერატორის კარის შინაგან საქმეთა მინისტრი, თბილისელი სომეხი ლორის მელიქოვია (წერილის შავი პირი თბილისის ხელნაწერთა ინსტიტუტში ინახება). დავინახე, რომ ხელნაწერი არა არაბული, არამედ ქართული იყო და გამიკვირდა.

(გაგრძელება ქვემოთ)


Last edited by Admin on Fri Dec 21, 2012 11:18 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: 前田弘毅 - ჰიროტაკე მაედა – Hirotake Maeda   Fri Dec 21, 2012 11:14 pm

რუსუდან დარჩიაშვილი

ჰიროტაკე მაედას საქართველო

"24 საათი", 23.12.12

(დასასრული)


ჰიროტაკე მაედამ თბილისის ხელნაწერთა ინსტიტუტსა და საჯარო ბიბლიოთეკაში წაიკითხა მოხსენებები: "ახალი მასალები ქეთევან დედოფლის მოღვაწეობის შესახებ" და "ფაზლის ქრონიკა და საქართველო: გიორგი სააკაძის აჯანყება ირანელი ავტორის თვალით". პირველი იაპონელი მეცნიერია, რომლის წიგნი "ქართველები სეფიანთა ირანში" ქართულ ენაზე დაიბეჭდა. ნაშრომი დღემდე სრულიად უცნობ სპარსულ ქრონიკას ეხება, რომელსაც კემბრიჯის უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკაში მიაკვლიეს. ძვირფასი წყაროა საქართველოს ისტორიისა და განსაკუთრებით სეფიანთა ირანთან ურთიერთობის შესწავლისთვის. მასში მოცემულია XVI-XVIII საუკუნეებში ღულამთა ოთხი გვარის - ბარათაშვილების, სააკაძეების, უნდილაძეებისა და მირიმანიძეთა ცხოვრება და საქმიანობა სეფიანთა კარზე - საქართველოს ისტორიისათვის უაღრესად საინტერესო მასალები და დასკვნები.

- ჩემი წიგნი ალბათ იმით იქცევს ყურადღებას, რომ მასში ახალი სპარსული წყაროები და ქართული ლიტერატურა ხვდება ერთმანეთს. ირანულ წყაროებში განსაკუთრებით საინტერესო მასალა ფაზლი ხუზანის (ფეიქარ ხანის ვეზირი და გიორგი სააკაძის აჯანყების თვითმხილველი) ქრონიკაა, მე-20 საუკუნის ბოლოს დიდ ბრიტანეთში აღმოჩენილი. მე ერთ-ერთი პირველი მეცნიერი ვიყავი, რომელმაც ეს ხელნაწერი გამოიყენა. გარდა ქეთევან დედოფალზე შემონახული ცნობებისა, სხვა ბევრი ცნობაც შეგიძლიათ ნახოთ ამ სტატიაში, ბევრი ახლად მიკვლეული მასალა, მაგალითად, ალექსანდრე ორბელიანის თხზულება მე-19 საუკუნისა, რომელიც თვით ირანის ისტორიისათვის ძალიან საინტერესოა. საკმაოდ ბევრი სტატია მაქვს ინგლისურ ენაზე გამოქვეყნებული და ქართული წყაროების მნიშვნელობას ამერიკასა და ევროპაში ამ სტატიებით შეიტყობენ.

* * *

- ასე მგონია, საერთო ბევრი გვაქვს - ბუნება, მთები, მებრძოლი ბუნება და ხასიათი. მე ვფიქრობ, კავკასია ევროპასა და აზიას შორის გადაშლილი ზურმუხტოვანი კუნძულია, ტყეებითა და ანკარა წყაროებით. ასეთია ჩემი ქვეყანაც - მწვანე კუნძული ოკეანეში. დიდი ცივილიზაციების - ბიზანტიის, ირანის, ჩინეთის კიდეებზე ისტორიაგამოვლილი ქვეყნები. იაპონიაც და საქართველოც - ორივე დიდი ცივილიზაციების გავლენას განიცდიდა, მაგრამ თავისებურება და თვითმყოფადობის შენარჩუნება შეძლო, ერთი დიდი განსხვავების გათვალისწინებით: კომუნისტური რეჟიმი ჩვენთან არ ყოფილა და ამიტომ ტრადიციებს ვერ ავნო.

როცა მეკითხებიან საყვარელ ადგილებზე, სადაც დაბრუნებას ვისურვებდი, პირველად თვალწინ ჩვენი სახლის (ბებია და პაპა სადაც ცხოვრობდნენ) გვერდით მდებარე პატარა პარკი წარმომიდგება. იქ განმარტოებისას პირველად ვიგრძენი თავი პიროვნებად (ამ სიტყვის საუკეთესო განცდით - თავისუფალი ხარ და იცი, ვინ ხარ). მაშინ 5-6 წლის ვიყავი. მაქვს კიდევ ერთი საყვარელი ადგილი - ტაბიძის 29 ნომერი, სადაც 90-იან წლებში ორი წელიწადი გავატარე, სოლოლაკი, იქაური მეზობლობა. იაპონიაში ძალიან მენატრება ეს ყველაფერი. წესად მაქვს, ყოველი ჩამოსვლისას ჩემს ძველ მასპინძელთან დავდივარ. ძალიან თბილ ქართულ ოჯახში ვცხოვრობდი. უშუქობისას მეზობლები შემოდიოდნენ და სანთლის შუქზე ერთად ვატარებდით საღამოებს. ახლა ესეც კი ტკბილად მახსენდება.

საქართველოში პირველად რომ ჩამოვედი, ზამთარში დენი დღეში მხოლოდ სამი საათით იყო და ტელევიზორში სულ გადმოსცემდნენ ინფორმაციას "ლეგენდარული" მეცხრე ბლოკის შესახებ... პირველი სიტყვა, რომელიც დავიმახსოვრე, დენთან იყო დაკავშირებული: "წავიდა", მერე - "მოვიდა". დენისა და გაზის გამო, ერთი-ორჯერ მეც ჩავვარდი შავ დღეში.

და მაინც, საქართველოსთან სულიერი კავშირის ყველაზე მაღალი ნიშნული ჩემთვის მცხეთის ჯვარია. შემიძლია ვთქვა, ეს ჩემთვის ყველაფერია, გზიდან რომ დავინახავ, მაშინ ვამბობ: აი ისევ საქართველოში ვარ-მეთქი. პირველად ჯვარზე ფეხით ავედით. მეგობრებმა მითხრეს, ასე უნდა, ეკლესიაში ასე უნდა მიხვიდეო.

ჩემთვის სიმბოლური ადგილია სულხან-საბას სახლი და ეკლესია ქვემო ქართლში. ისეთი გემრიელი წყალი არსად დამილევია, თუმცა საქართველოში ყველგან კარგი წყალია.

ძალიან მიყვარს ბუნებაში ხეტიალი, ისტორიული ძეგლების დათვალიერება. უნდა ნახო მთა - ფშავი, თუშეთი, სვანეთი, ხევსურეთი. კახეთი, რაჭა, სამცხე, სამეგრელო, გურია თუ აჭარა...

ერთხელ უფლისციხეში ასაკოვანი ქალი შემხვდა, ზურგზე ვაშლით სავსე ტომარა ჰქონდა მოკიდებული. გამარჯობა-მეთქი, - ჩვეულებრივ მივესალმე. - ისე გაუხარდა, ქართულად რომ მივესალმე, ადგა და, რაც ვაშლი ჰქონდა, მაჩუქა.

როგორც ისტორიკოსს, ყველაფერი მაინტერესებს, რაც საქართველოს ეხება - საინგილო თუ ფერეიდანიც მოვიარე (სამჯერ) და ყველაფერს თავისებური სილამაზე აქვს. ჩემი ოცნება იყო, მენახა ბაგრატიონთა დინასტის ერთ-ერთი უძველესი და დიდებული ცენტრი და რამდენიმე წლის წინ თბილისის ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის სიმპოზიუმის შემდეგ, სხვა მონაწილეებთან ერთად, ტაო-კლარჯეთში მოგზაურობისას ვნახე: ხანძთა, ოშკი და იშხნის ლამაზი ფრესკები, ხახული და პარხალი... ძალიან დიდი შთაბეჭდილება დატოვა ბანამ, ოთხთამ თუ არტანუჯის, ქაჯეთისა თუ შავშეთის ციხეებმა. იაპონური ჟურნალისთვის უკვე პატარა სტატიაც დავწერე ქართული ხუროთმოძღვრების იქაურ ძეგლებსა და მათ მდგომარეობაზე.

ჩვენთან ერთად გახლდათ ფრანგი ქართველოლოგი, ბატონი ბერნარ უტიე. ჩემთვის დიდი პატივი იყო, ასაკითა და ცოდნით ჩემზე უფროს, ასეთ დიდ მეცნიერთან მეგობრული ურთიერთობა. ძალიან გამიხარდა, სიაში რომ გნახეთო, მითხრა. გზაში ბევრი ვისწავლე მისგან. ასეთ კეთილ ადამიანებს, როგორიც ბ-ნი ბერნარ უტიეა, გული არ უბერდებათ.

- რომელია თქვენი სამაგიდო წიგნი? საყვარელი სტრიქონები იაპონური პოეზიიდან ...

- ჰეიკე მონოგატარი ანუ ჰეიკეს ნაამბობი (The Tales of Heike) - შუა საუკუნეების ისტორიული ძეგლი. სამურაების რომანია. ათასზე მეტი გმირის ცხოვრებაა აღწერილი, ყოველი მათგანი რეალური პიროვნება იყო და მათი ცხოვრებაა აღწერილი სიცოცხლის დასასრულამდე ან სიკვდილი.

ასე იწყება:"გიონ-შოჯა ნო კანე-ნო-კოე შოგიო-მუჯო ნო ჰიბიკი არი"... (ინგლისური თარგმანია: The sound of the Gion Shôja bells echoes the impermanence of all things (The temple-bell proclaims the vanity of earthly things)

- შარშან, ცუნამის დღეებში, რეზო გაბრიაძე წერდა: "იმ საშინელ დღეებში იყო ის, რაც უდიდეს იმედს მაძლევს, რომ ადამიანებად დავრჩებით: გრძელი რიგი წყალზე. ადამიანებს შორის 60 სანტიმეტრია, მაგრამ ადამიანი ადამიანად რჩება. ეს ისეთი ლამაზი და ძლიერი რამ იყო. იერიშზე არ გადადიოდნენ, უბრალოდ იდგნენ. გაითვალისწინეთ: არა საჭმლისთვის, ეს სულ სხვა რიგია. მწყურვალები იდგნენ და ადამიანური სახე შეინარჩუნეს"... იმ მძიმე დღეებში იაპონელებს ახასიათებდნენ ორი სიტყვით: სიმშვიდე და ღირსება. რა ადგილი უკავია იაპონურ კულტურაში ბუნებრივ კატაკლიზმებს? საზოგადოებრივი ქცევის რა წესები მოქმედებს, როცა ასეთი ტრაგედია ხდება?

- ძალიან მნიშვნელოვანი კითხვაა. გამიჭირდება, მოკლედ გიპასუხოთ. სიმშვიდე ჩვენთვის ღირსებასთანაა დაკავშირებული. სხვისთვის საკუთარი დარდის თავსმოხვევა ყველაზე დიდი დანაშულია. ერთ მაგალითს მოვიყვან: მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ქალაქში საჭმელი ცოტა იყო. სახელმწიფო მოსახლეობას ბრინჯს ურიგებდა, მაგრამ არ ჰყოფნიდათ. ყველა მიდიოდა სოფელში და ტანსაცმელს ან სხვა ნივთებს ყიდდა, რომ სანაცვლოდ ბრინჯი ეყიდათ. რამდენიმე სახელმწიფო მოხელე შიმშილით დაიღუპა, იმიტომ რომ, მარტო სახელმწიფოს მოცემულ ბრინჯზე იყვნენ დამოკიდებულები. იცოდნენ, რომ საკმარისი არ იყო, მაგრამ უარი თქვეს არაკანონიერი ბრინჯის ჭამაზე. თუ შინაგან სიმშვიდეზეა საუბარი, ალბათ, ბუდისტური და სხვა ტრადიციული ცერემონიები, მაგალითად, ჩაის ცერემონია, ასევე დამოკიდებულება ბუნების მიმართ.

- რა არის თქვენთვის მნიშვნელოვანი კარიერის გარდა?

- ყველაზე მნიშვნელოვანია ჩემი ოჯახი. ჩემი მეუღლე - კიმიე მაედა გახლავთ პოეტი და ფილოლოგი, ირანისტი. ტოკიოს უნივერსიტეტში სპარსულ ენას ასწავლის. პირველი იაპონელია, ვინც იაპონური ჰაიკუ პირდაპირ იაპონურიდან თარგმნა სპარსულად და წიგნად გამოსცა. ყოველთვის ძალიან მეხმარება მთარგმნელობით საქმიანობაში. მყავს ვაჟი ტაცუქი და ქალიშვილი აზუსა. ორივე ჩვენთვის ყველაფერია. ჩემი შვილების, ახალი თაობის მომავალი, ბუნებრივია, ჩვენი ერის მომავალია და ჩემს პატარა კარიერზე მეტად მნიშვნელოვანი.

ნინო დარბაისელი: წლების მანძილზე, საქართველოში თუ უცხოეთში, ჩვენი მშობლიური ენის შესწავლის მსურველი არაერთი მოწაფე მყოლია, მაგრამ მათ შორის ჰიროტაკე მაედა ჩემთვის სრულიად განსაკუთრებულია - გაცილებით მეტი, ვიდრე მოწაფე და ოდნავ ნაკლები, ვიდრე საკუთარი შვილი.

გასული საუკუნის ოთხმოცდაათიან წლებში ლამის მთელი რუსთაველის გამზირი გულითადად ესალმებოდა შორეული იაპონიიდან ჩამოსულ უცნაურ ახალგაზრდას... უცნაურს იმიტომ, რომ დანგრეულ-გაუბედურებულ, ჩაბნელებულ ქვეყანაში, სადაც მუდმივად იარაღის ჟღარუნი ისმოდა, მაშინ ცოტა თუ გაბედავდა ჩამოსვლას, მას კი არა მხოლოდ ჩვენი სალიტერატურო ენის, არამედ ისტორიის, კულტურის, სულიერების, ყოფის შესწავლის, ქართული ფენომენის წვდომის სურვილი აღმოაჩნდა.

მახსოვს, ვიდრე მეცადინეობებს შევუდგებოდით, შევთანხმდით, რაკი პოეზია - ენის საგანძურია და თანაც ჰიროტაკესაც ძალიან ჰყვარებია იგი, ენობრივ სავარჯიშოებში ინტენსიურად გამოგვეყენებინა. მეცადინეობით გადაღლილნიც "ქართული პოეზიის ხუთი წუთით" ვისვენებდით, მორიგეობით ხმამაღლა ვკითხულობდით არა მხოლოდ თანამედროვე, არამედ კლასიკურ პოეზიას, სტროფებს "ვეფხისტყაოსნიდან".

მისთვის ქართული პოეტური საგანძურის კარი კი უძველესი ხალხური ლექსით გაიღო.

პირველი გაკვეთილისთვის მზადებისას, რაღაცას ასეთს ვფიქრობდი: რამდენი ენაც იცი, იმდენი კაცი ხარო. ესე იგი, რამდენ ახალ ენასაც შეისწავლი, იმდენჯერ ახლიდან იბადები, არა? და, ბავშვი ენას რომ იდგამს, რა სიტყვებია მისთვის პირველი? - დედა და მამა... ადვილად გამოსათქმელი, ყველაზე მშობლიური, მაგრამ როგორ გავუმშობლიურო ჩემი ენა ახალგაზრდა უცხოელ კაცს, თანაც იმ პირობებში, როცა საურთიერთოდ მხოლოდ ინგლისური გვაქვს.

საქართველოსა და იაპონიას შორის ახლა უფრო და უფრო მჭიდრო ურთიერთობა მყარდება, მაშინ კი რა გვქონდა საერთო? თითქმის არც არაფერი, ალბათ ცა - თავზე, მზე და მთვარე, თავისი ვარსკვლავებით, მაგრამ თუ ასე შევხედავდით ერთმანეთსა და სამყაროს, როგორი ერთნი გამოვდიოდით... და სულში თითქოს რაღაც გამინათდა:

მზე დედაა ჩემი

მთვარე- მამაჩემი

და წვრილ-წვრილი ვარსკვლავები

დაა და ძმაა ჩემი.

- გაკვეთილზე ავუხსენი თუ არა ამ უძველესი, ერთი შეხედვით, მარტივი ლექსის ღრმა აზრი, უცებ გაიგო, უცებაც დაიხსომა, მაგრამ რამდენი გვაწვალა "წვრილ-წვრილმა ვარსკვლავებმა" მაშინ!

საცაა, ოცი წელი შესრულდება იმ დღიდან.

ჩვენი საზოგადოება იცნობს ღვაწლს, რომელიც ჰიროტაკე მაედამ ამ ხნის მანძილზე დასდო საქართველოს ისტორიის ახალ წყაროთა გამოვლენა-შესწავლას, იცნობს მის გალაკტიონოლოგიურ ნაშრომს და თარგმანს გალაკტიონ ტაბიძის ლექსისა. მოელის ახალ ისტორიოგრაფიულ ნაშრომებს, თარგმანებსაც არა მხოლოდ ჩვენი მეფე-პოეტის, არამედ ვაჟა-ფშაველას შემოქმედებიდან. იაპონიაში ჩვენი მეცნიერების, ლიტერატურის და ზოგადად კულტურის პოპულარიზაციისათვის მას სხვაც მრავალი აქვს გაკეთებული, სამომავლო გეგმებიც აქვს, მაგრამ არ მინდა, მათზე წინასწარი საუბრით მოვლენებს გავუსწრო.

"მეგობარი არის ადამიანი, რომელიც შენ ღირსეულად წარმოგადგენს იქ, სადაც არ იმყოფებიო" უთქვამთ ძველებს. ბედნიერი ვარ, რომ, ამ გაგებით, ჩვენი საზოგადოებრივი სამზერიდან ჰიროტაკე მაედა ქართული კულტურის, ქართველი ერის ჭეშმარიტი მეგობარია.

სტატიის მისამართი: http://24saati.ge/index.php/category/culture/2012-12-23/34700.html

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: 前田弘毅 - ჰიროტაკე მაედა – Hirotake Maeda   Mon Jul 01, 2013 7:37 pm



エルロム・アフヴレディアニ (Erlom Akhvlediani, 1933-2012年3月) -- ერლომ ახვლედიანის "ვანო და ნიკო" 『ニコとヴァノ』 (შვიდი მინიატურა იაპონურად) ახლო აღმოსავლეთის ლიტერატურულ ალმანახში, თარგმნეს ჰიროტაკე მაედამ და მისმა მეუღლემ. გვერდები 162-175.

ISBN 978-4-904767-21-4

Erlom Akhvlediani, Vano da Niko, Tbilisi: Nekeri, n.d.

http://en.wikipedia.org/wiki/Katakana







http://www.mi-te-press.net/essay/bn1206.html

Smile
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Sponsored content




PostSubject: Re: 前田弘毅 - ჰიროტაკე მაედა – Hirotake Maeda   Today at 4:02 am

Back to top Go down
 
前田弘毅 - ჰიროტაკე მაედა – Hirotake Maeda
View previous topic View next topic Back to top 
Page 1 of 1

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური (ნისლი მთათა ზედა) :: მთქმელი და გამგონებელი :: მთარგმანებელთა და თარგმანთათვის-
Jump to: