არმური (ნისლი მთათა ზედა)
არმური
არმური (ნისლი მთათა ზედა)

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri (scotch mist over mountains) - literary Arena from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  CalendarCalendar  GalleryGallery  FAQFAQ  SearchSearch  MemberlistMemberlist  UsergroupsUsergroups  RegisterRegister  Log inLog in  

Share | 
 

 ვაჟა-ფშაველა

View previous topic View next topic Go down 
Go to page : Previous  1, 2, 3, 4  Next
AuthorMessage
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 4286
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Fri Dec 26, 2008 12:54 am

გია არგანაშვილი

ამაოდ არც მთაწმინდაზე უსეირნიათ
(როსტომ ჩხეიძის ერთი კითხვის პასუხად)
ვარაუდი


თუმცა ამ გმირს, ჯერ თავისი დროის წვრილბურჟუაზიული გავლენისგან უნდა დაეღწია თავი („გამრავლდა ჩვენს ქვეყანაში მიკიტანი და ჭონია“), კაბინეტისა და კანცელარიული იდეალებისაგან უნდა გამოეტაცა თავისი რაინდული სული, „სისხლის დაღვრასთან სწორედ გვაჩნს, ქაღალდს ნათითხნი მელანი“) ბუნებასთან დაახლოების, თანაცხოვრების („ჩემნი წაწალნი იანი“) გზით უნდა დაეძლია ის შინაგანი წინააღმდეგობა, რომელიც ნიკოლოზ ბარათაშვილის შემოქმედებიდან მემკვიდრეობით გადმოყვა.
ვაჟა-ფშაველა დიდხანს ემზადებოდა, რათა თავის მხატვრულ პერსონაჟთა გალერიიდან საკუთარი ზნეობრივი მრწამსის გამომხატველი ერთი გმირის სახე გამოერჩია, თითქოს გაუჭიანურდა ეს პროცესი, ხალხური ფოლკლორიდან ამოზრდილი მითოლოგიური გმირები „სუსტობდნენ“, (შესაძლოა ვაჟა-ფშაველას შემოქმედება მომავალში მითოლოგიურ სკოლას და მისი იდეოლოგიური ფუძემდებლის, ფ. შელინგის ნააზრევსაც კი დაუკავშირდეს) ხელის ოდნავ შეხებაზეც კი კვნესოდნენ, არ ეთმობოდათ ერთხელ და სამუდამოდ ჩამოყალიბებული სახის შეცვლა, პოეტს კი სურდა ეს მითოსური მოდელები საგანთა და მოვლენათა ტიპობრივი განჭვრეტისთვის გამოეყენებინა (მითოლოგიისა და ლიტერატურის სინთეზი ვასილ ბარნოვის შემოქმედებაში განხორციელდა, ამ მხრივ მწერალი ვაჟა-ფშაველას წინამორბედად (მამად?) შეგვიძლია მვიჩნიოთ.) არადა, რა გამოდიოდა? თუ ერთის მხრივ, ვაჟა-ფშაველას შვლის ნუკრის ცოდვა-ბრალი მკითხველის გულს აკვნესებდა, მეორე მხრივ, მისი გოგოთურიც (კეთილი სული) მხოლოდ იმაზე სწუხდა, ხმა რომ არ ისმოდა ომისა. გიგლია, ძაღლიკა, მყვირალი, კოტორაშვილი ხომ მთლად შურისძიების ღმერთებად იყვნენ წარმოდგენილნი. თითქოს მართლაც ვაჟა-ფშაველას შემოქმედებაში დაგუბდა კაცობრიობის მიერ ამდენი ხნის მანძილზე დაღვრილი სისხლი.
ვერც „კაი ყმა“ გაცდა საზოგადო მოთხოვნილებათა ნორმებს, თითქოს არავითარი განსხვავება აღარ იყო მის გმირსა და იმ იდეალს შორის, ფრუშკა და ყრუ გიორგი რომ ჰქმნიდნენ ძალდაუტანებლად, ტრადიციულად, ზედმეტი ხმაურის გარეშე.
ასეთი გმირი კი მხოლოდ არსებული საზოგადოების მიზნების აღსასრულებლად თუ გამოდგებოდა. ცხოვრება და პოეტის ბუნება კი მეტს ითხოვდა, გმირი იყო საჭირო, ნამდვილი გმირი, ისეთი, ქვეყანას ხელს რომ ჩასჭიდებდა და ამ კლდე-ღრიდან რომ გაიყვანდა, არა ზეკაცი, არა მეამბოხე, არამედ მოვალეობის და ზნეობრივი იდეალების ერთგული, მაძიებელი თავგანწირული გმირი.
სწორედ ამ დროს პოეტმა თავისი ყურადღება კლასიკურ ლიტერატურულ მემკვიდრეობას მიაპყრო, რუსთაველს და გურამიშვილს დაემოწაფა, დაიხსნა თავი ხალხური ფოლკლორის გავლენისგან. (ამ მხრივ სრულიად განსხვავებულია „კოპალას“ ქრისტიანულ-მითოლოგიური სახე) გაჩნდა მის ლირიკულ პოეზიაში ჯერ მკრთალი მონახაზი, მერე უფრო თვალსაჩინო კონტურები შემოქმედებითი, მოაზროვნე, არჩევანის თავისუფლების მქონე პიროვნებისა. (ვაჟა-ფშაველას „ჩემს ვედრებაში“ შექმნილი პიროვნული სრულყოფილების სქემა-მოდელი, „ბალახი ვიყო სათიბი...“ ალბათ კაცობრიობის მხოლოდ ხვალინდელი დღის ოცნებად გამოდგება.)
ვაჟა-ფშაველა მიხვდა, რომ მის გმირს, სწორედ არსებული ცხოვრების წესი, ტრადიცია_რომელიც ვერ მოხვდა კულტურის არეალში_ბოჭავდა. ეს წარმართული ცნობიერება ჰქმნიდა საუკეთესო ნიადაგს, მოსალოდნელი სტიქიური უბედურებისთვის, რომლის გუგუნი მიყრუებულ ჩარგალსაც სწვდებოდა. ახალი დღის გმირს უდიდესი მსხვერპლის ფასად უნდა დაერღვია ძალადობის, შეუბრალებლობის ეს ყრუ კედელი. გმირი უკვე ისეთი ცოცხალი იყო, რომ არავითარი მნიშვნელობა აღარ ჰქონდა მის სამოქმედო გარემოს, დროს, პოლიტიკურ-სოციალურ მსოფლმხედველობას, არც “დიალექტის იერდაკრულ” მეტყველების დაწუნებულ ფორმას.
სჩანს, პოეტს მკითხველზე არანაკლებ აინტერესებდა, თუ როგორ შეხვდებოდა საზოგადოება (თემი) ასეთი გმირის გამოჩენას, მასაც მოლოდინის ცნობისწადილი სტანჯავდა. ამიტომ, როდესაც მდევრიდან დაბრუნებულ ალუდას (“ალუდა ქეთელაური”) ხევსურთა წყრომა და უნდობლობა შემოეგება, გმირმა თავისი ტომის კრებულს (სიტუაციის ხელოვნური დაძაბვა) ესპანელი მატადორივით თვალწინ აუფრიალა “ქისტის ცხონების” სრულიად მიუღებელი აზრი. ესეც არ იკმარა, უსჯულოს სულის მოსახსენებლად საკუთარი ხელით დაკლა კურატი და თემის სასტიკი სასჯელი დაიმსახურა.
მწერალმაც ალბათ სრულიად შეგნებულად წაშალა თემისგან გაძევებული ალუდას კვალი, (“თხრილი აღარ სჩანს კვალისა”) რითაც არაორაზროვნად მიანიშნა მკითხველს, რომ სიმართლის დანახვის იშვიათი უნარიც კი არ ათავისუფლებს ადამიანს იმ მოვალეობისგან, (სოფლისთვის ზრუნვა) რომლის აღსრულებასაც უფრო მეტი გულისხმიერება, (ალუდა თითქოს ეჯიბრება (“ჯიბრითა”) თემს) თავმდაბლობა და მოთმინება სჭირდება.
და მაინც, “ალუდა ქეთელაური” ჯერ-ჯერობით (1888წ.) ვაჟა-ფშაველას შემოქმედებით ქურაში ფოლკლორულ სახეთა ყველაზე უკეთესი ნადნობი იყო. ახალი, ჯერ გაუაზრებელი აღმოჩენის წინაშე მდგარი, დაფიქრებული ხევსური, ზუსტად გამოხატავდა შუა საუკუნეების ფეოდალური ძილ-ბურანიდან გამოღვიძებული ქვეყნის გაოცებულ სახეს. გაკვირვებას ცივილიზებული სამყაროს უცხო ფასეულობათა ხილვა იწვევდა. სულ მალე ამ ქვეყანას ახალი ცხოვრება უნდა დაეწყო, თანდათანობით უნდა გადაეფასებინა თავისი შეხედულებანი ზოგადსაკაცობრიო იდეალების სასარგებლოდ.

(გაგრძელება ქვემოთ)
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 4286
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Fri Dec 26, 2008 12:56 am

გია არგანაშვილი

ამაოდ არც მთაწმინდაზე უსეირნიათ
(როსტომ ჩხეიძის ერთი კითხვის პასუხად)
ვარაუდი


“მოკვეთილის” თემა ვაჟა-ფშაველამ “სტუმარ-მასპინძელში” განავრცო. ეს პოემა “ალუდა ქეთელაურის” ერთგვარი გაგრძელებაა. თითქოს პოეტმა იგრძნო, რომ ახალ გმირს (ალუდა) მოქმედების უფრო მეტი პოტენცია გააჩნდა, ბევრად მეტი ვიდრე “ძველი დღის” (ანტიკური სამყარო) გმირს (კორიონალოსი) მოეთხოდებოდა. ამიტომ ამ პოემაში (“სტუმარ-მასპინძელი”) საოცარი ამბავი მაშინ იწყება, როდესაც თემისგან მოძულებულ ჯოყოლას ამავე თემის (სამშობლოს) თავსდამტყდარ უბედურებაზე შეატყობინებენ.
ვინც ერთხელ მაინც მდგარა საზოგადოების პირისპირ და უგვრძნია მისი სტიქიური ყოვლისწამლეკავი ძალა, ვისაც მოთმინებით აუტანია ამ საზოგადოების მიერ გადაწყვეტილი დაუმსახურებული სასჯელი (თემმა ჯოყოლას პიროვნების სრული იგნორირება მოახდინა) მხოლოდ ის მიხვდება და შეაფასებს ჯოყოლას გადაწყვეტილებას “...მარტოკამ უნდა ვიომო”. იმ უმადური სამშობლოს გადასარჩენად, რომელიც მისი ძვლების დამარხვის ღირსიც არ იყო. (სციპიონ აფრიკელი)
“კერის პირს იჯდა ჯოყოლა, მუხლი გადეგდო მუხლზედა”. აი როდენის “მოაზროვნის” ფარდი ლიტერატურული სახე, ჯერ კიდევ გუშინ, შინაგანი წინააღმდეგობით გატანჯული და წუთისოფლის ამაოებაზე “იდაყვდაყრდნობით” დაფიქრებული გმირი (ბარათაშვილი) “ახალი დღის” გამოცდილებას იაზრებს, ამ “მოაზროვნემ” სულ მალე ჯერ გაუგონარი სიმართლე უნდა დაბადოს: “იტირე?! მადლი გიქნიაო...” (მჯერა, რომ ამ სიმართლეს ნიკოლოზ ბარათაშვილიც დაეთანხმებოდა, თანაც მეეჭვება, უმემკვიდრეოდ გადაგებულ პოეტს უარი ეთქვა ასეთი გრძნობადი ბუნების მქონე “შვილის” მამობაზე.
ჯოყოლას (ავტორის) ეს სიტყვები, არა მხოლოდ ტირილის-ცრემლის ღრმა რელიგიურ-მისტიკურ შინაარსს გადმოსცემს, არამედ საკუთარ (ავტორის) მსოფლმხედველობრივ პოზიციასაც აფიქსირებს. იმ ლიტერატურული მიმართულების სასარგებლოდ, რომლის იდეოლოგიური საფუძვლები ლიტერატურულმა კრიტიკამ პლატონის, ლაიბნიცის, შელინგის, ჰეგელის ფილოსოფიურ მოძღვრებას დაუკავშირა.
სხვა ლექსში “მე რო ტირილი მეწადოს” ერთგვარი კატეგორიულობით, თითქოს შიშველი პათოსით ამტკიცებს ავტორი თავის სიმართლეს: “...მაგრამ გავიგებთ ერთხელაც, ვინ ახლო ვდგევართ ღმერთთანაო.”
იმდენად მთლიანია და განუყოფელი ვაჟა-ფშაველას შემოქმედება, რომ გულისა და გონების გაუთავებელ და გაუმართლებელ გლობალური მასშტაბის ჭიდილში, თითქოს არც უნდა ჩარეულიყო ავტორი. ქართული ლიტერატურული აზროვნებაც ხომ იმთავითვე შერიგების მომხრე იყო. (“გული, გრძნობა და გონება ერთმანერთზედა ჰკიდია” – რუსთაველი, “გული-დ გონება ძმანია” – ვაჟა-ფშაველა) მაგრამ ეტყობა, ადამიანის სულიერ ცხოვრებაში ისეთი წინააღმდეგობა შექმნა გონითი საწყისის პრიმატით ჩამოყალიბებულმა სისტემამ, (ბარათაშვილის შემოქმედება ამის მაგალითია) იმდენად დაანგრია ადამიანის მყუდროების სადგური, რომ გრძნობადი ბუნების დაცვა და მისი გამოსარჩლება ვაჟა-ფშაველამ თავისი შემოქმედების მთავარ მოტივად აქცია.
როგორც ჩანს, კამათმა იმდენად სერიოზული სახე მიიღო, რომ გაღიზიანების ზღურბლზე მდგარმა პოეტმა საკმაოდ მკვახედაც კი შეუძახა თავის იდუმალ მოწინააღმდეგეს: რაც უნდ სთქვით, ყველაზე მეტად ღმერთი უხდება ზეცასა-ო.
ეს შეძახილი ხომ გვეცნობა, (“განვედ ჩემგან, ჰოი, მაცთურო, სულო ბოროტო” – ბარათაშვილი) შავი ყორანის სახეც ნაცნობია: “სად მიხვალ, სადა, ყორანო, შენ მაინც შამიბრალია” (ვაჟა-ფშაველა). ახალგაზრდა მგოსნების მიმართ გამოთქმული მუდარა კი ყველაზე უფრო ზუსტად გამოხატავს პოეტის შინაგან მრწამსს და ლიტერატურული მემკვიდრეობის სურვილს: “...ეგებ თქვენ დაიჯილავოთ ბარათაშვილის მერანი”-ო.
გულის-გულში თურმე ისიც “მერანზე” ოცნებობდა, ბუნებით ისიც მხედარი იყო, ესწრაფვოდა გონების მიერ დაწესებული საზღვრის (ბედისწერის რკალი) გადალახვას, რომლის მიღმა ზენაართ სამყოფი, განგების მარადიული სასუფეველი მოჩანდა..
ამ საზღვრის გადალახვა კი მხოლოდ თავგანწირული ჭენებით, (“მერანი”)
ზეგონიერი ექსტაზით („კოპალა“) იყო შესაძლებელი.
რა თქმა უნდა, სხვაც ბევრი, უფრო ნათელი მაგალითის მოყვანაც შეგვეძლო, ამ ორი შემოქმედის (ნ. ბარათაშვილი, ვაჟა-ფშაველა) სულიერი ნათესაობის დასამტკიცებლად, თუმცა მე მაინც ვერ დავიჩემებ, რომ (თუნდაც მედიცინაში აპრობირებული სისხლის ანალიზის მეთოდისთვის მიგვემართა) შესაძლებელია წარსულში იმგვარი ლიტერატურული კავშირის მოძებნა, მაინცდამაინც მამა-შვილობა რომ ეთქმის, ისიც კარგად გვახსოვს (წერილის დასაწყისში ილია ჭავჭავაძე რომ დავიმოწმეთ, სადაც მწერალი ნიკოლოზ ბარათაშვილს უწინაპრო და უმემკვიდრეო ობოლ მარგალიტს ადარებდა. მკითხველისთვის, ალბათ ისიც საინტერესოა, თუ როგორ აგრძელებს ილია ჭავჭავაძე თავის აზრს: (წერილები ქართულ ლიტერატურაზე) „...ამ უკანასკნელ ხანებში ერთმა ახალგაზრდამ და, ჩვენის ფიქრით, დიდადსაიმედო პოეტმა ორიოდე სასახელო მაგალითი გვიჩვენა, რომ აპირობს, მის კვალში ჩადგომას, მისთა აზრთა სფეროში გახმაურებას, მაგრამ თითო-ოროლა მაგალითი ჯერ საკმაო საბუთი არ არის ეს ახლად გამოსული მწერალი ნ. ბარათაშვილის მემკვიდრედ მივიჩნიოთ.“
ვის გულისხმობდა ილია ჭავჭავაძე? ვის შეიძლებოდა ნიკოლოზ ბარათაშვილის მემკვიდრეობის პატივი თვით ილია ჭავჭავაძის ხელდასხმით ღირსებოდა?
ამ კითხვაზე პასუხი დროს უნდა გაეცა.
ყური დავუგდოთ, იქნებ დრომ უკვე ამოიოხრა ვაჟა-ფშაველას სახელი.

(დასასრული)


Last edited by არჩანდა on Fri Dec 26, 2008 1:02 am; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
არგანი
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 295
Location : თბილისი
Registration date : 18.12.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Fri Dec 26, 2008 12:59 am

შაბაშ, კაცო! რამხელა შრომა გაწიე. ვინაა ახლა ამის წამკითხველი? Evil or Very Mad Twisted Evil Shocked
Back to top Go down
View user profile
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 4286
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Fri Dec 26, 2008 1:04 am

study
თაფლი იყოს, არგანო, და ბუზი ბაღდადიდან მოვა!

და ეს კიდევ - ალუდაზე ეპიზოდია, ხო?

drunken

ვაჟა-ფშაველა მიხვდა, რომ მის გმირს, სწორედ არსებული ცხოვრების წესი, ტრადიცია_რომელიც ვერ მოხვდა კულტურის არეალში_ბოჭავდა. ეს წარმართული ცნობიერება ჰქმნიდა საუკეთესო ნიადაგს, მოსალოდნელი სტიქიური უბედურებისთვის, რომლის გუგუნი მიყრუებულ ჩარგალსაც სწვდებოდა. ახალი დღის გმირს უდიდესი მსხვერპლის ფასად უნდა დაერღვია ძალადობის, შეუბრალებლობის ეს ყრუ კედელი. გმირი უკვე ისეთი ცოცხალი იყო, რომ არავითარი მნიშვნელობა აღარ ჰქონდა მის სამოქმედო გარემოს, დროს, პოლიტიკურ-სოციალურ მსოფლმხედველობას, არც “დიალექტის იერდაკრულ” მეტყველების დაწუნებულ ფორმას.
სჩანს, პოეტს მკითხველზე არანაკლებ აინტერესებდა, თუ როგორ შეხვდებოდა საზოგადოება (თემი) ასეთი გმირის გამოჩენას, მასაც მოლოდინის ცნობისწადილი სტანჯავდა. ამიტომ, როდესაც მდევრიდან დაბრუნებულ ალუდას (“ალუდა ქეთელაური”) ხევსურთა წყრომა და უნდობლობა შემოეგება, გმირმა თავისი ტომის კრებულს (სიტუაციის ხელოვნური დაძაბვა) ესპანელი მატადორივით თვალწინ აუფრიალა “ქისტის ცხონების” სრულიად მიუღებელი აზრი. ესეც არ იკმარა, უსჯულოს სულის მოსახსენებლად საკუთარი ხელით დაკლა კურატი და თემის სასტიკი სასჯელი დაიმსახურა.
მწერალმაც ალბათ სრულიად შეგნებულად წაშალა თემისგან გაძევებული ალუდას კვალი, (“თხრილი აღარ სჩანს კვალისა”) რითაც არაორაზროვნად მიანიშნა მკითხველს, რომ სიმართლის დანახვის იშვიათი უნარიც კი არ ათავისუფლებს ადამიანს იმ მოვალეობისგან, (სოფლისთვის ზრუნვა) რომლის აღსრულებასაც უფრო მეტი გულისხმიერება, (ალუდა თითქოს ეჯიბრება (“ჯიბრითა”) თემს) თავმდაბლობა და მოთმინება სჭირდება.
და მაინც, “ალუდა ქეთელაური” ჯერ-ჯერობით (1888წ.) ვაჟა-ფშაველას შემოქმედებით ქურაში ფოლკლორულ სახეთა ყველაზე უკეთესი ნადნობი იყო. ახალი, ჯერ გაუაზრებელი აღმოჩენის წინაშე მდგარი, დაფიქრებული ხევსური, ზუსტად გამოხატავდა შუა საუკუნეების ფეოდალური ძილ-ბურანიდან გამოღვიძებული ქვეყნის გაოცებულ სახეს. გაკვირვებას ცივილიზებული სამყაროს უცხო ფასეულობათა ხილვა იწვევდა. სულ მალე ამ ქვეყანას ახალი ცხოვრება უნდა დაეწყო, თანდათანობით უნდა გადაეფასებინა თავისი შეხედულებანი ზოგადსაკაცობრიო იდეალების სასარგებლოდ.


Last edited by არჩანდა on Fri Dec 26, 2008 1:33 am; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
სანათა
Into Armury
Into Armury
avatar

Female
Number of posts : 340
Age : 57
Registration date : 10.11.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Fri Dec 26, 2008 1:17 am

მე ვარ წამკითხველი!

და არამხოლოდ წამკითხველი!
Back to top Go down
View user profile http://www.geowebi.com/sanatha/
არგანი
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 295
Location : თბილისი
Registration date : 18.12.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Fri Dec 26, 2008 1:36 am

მგონი, ისევ წამიშალა, არადა თითქოს დაიდო... Sleep
Back to top Go down
View user profile
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 4286
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Fri Dec 26, 2008 1:37 am

გია, აქ შექმნილი მდგომარეობა ეგებ მოითხოვს, რომ როსტომ ჩხეიძის ის წერილიც დავდოთ აქვე, რამაც ეს პასუხი დაგაწერინა?
ხომ არ გეგულება სადმე ინტერნეტში?

http://www.medianews.ge/magazin/ - ეს არის ჟურნალი "ჩვენი მწერლობა".
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
არგანი
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 295
Location : თბილისი
Registration date : 18.12.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Fri Dec 26, 2008 1:46 am

ნამდვილად არ ვიცი, სადმე თუ არის. როგორც მახსოვს ,როსტომმა (გურამიშვილისადმი ვაჟა-ფშაველას ლექსის საფუძველზე "შენ ჩემო წინამორბედო/ უძვირფასესო პაპაო...") ერთგვარი გამოწვევა გააკეთა რამდენიმე წერილში და შემდეგ, ჩემ წერილს, თავისიც მოაყოლა, სადაც ვაჟა-ფშაველს "ლიტერატურული მამის" შესახებ, თავისი ვერსია გააცნო მკითხველს.
Back to top Go down
View user profile
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 4286
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Fri Dec 26, 2008 10:25 am

არგანი wrote:
მოუმზადებელი მეჩვენება ალუდას ტირილი (ჩემი აზრით დრო არ ეყო მოსამზადებლად), როდესაც მუცალმა იარაღი გადაუყარა.
ხოლო როდესაც ალუდა ხევსურებთან თავისი საქციელზე მსჯელობს, იქ უკვე ყველაფერი დამაჯერებელია, ლოგიკურია,რომ ალუდამ გზაში გაიაზრა ყველაფერი, თანაც ავტორმაც წააშველა ხელი.

Question

ალუდა ქეთელაურის ატირება, ამ დროს:

"თოფიც ალუდას გადუგდო,
ერთს კიდევ ეტყვის სიტყვასა:
- ეხლა შენ იყოს, რჯულ-ძაღლო,
ხელს არ ჩავარდეს სხვისასა.
სიტყვა გაუშრა პირზედა,
დაბლა გაერთხა მიწასა.
ალუდას თოფი არ უნდა,
ატირდა, როგორც ქალიო;
არ აჰყრის იარაღებსა,
არ ეხარბება თვალიო".


თითქოს მართლა მოუმზადებელია, მაგრამ ეს ერთი შეხედვით არის ეგრე.
და აი, რატომ:
მანამდე ერთმანეთს ესვრიან ალუდა და მუცალი. ერთმანეთის "ნასრევებს" აღუწერენ ერთმანეთს -

"- არ მოგხვდაუა, რჯულ-ძაღლო? -
ისევ ეხახის იმასა.
- მუცალს არა სჭირს, რჯულ-ძაღლო,
ნამტვრევს მაშლიდა კლდისასა...
- ოჰო, ქუდ გაუხვრეტია,
წვერებსა სტრუსავს თმისასა.
- მაღლა დაგიცდა, ბეჩავო,
კენჩხას არა სჭირს ძვლისასა".


ანუ ალუდამ, ვისი ქავის კარზედაც ჯღრდეებად ჰკიდია მტრის მოჭრილი მარჯვენები, ამჯერად ღირსეულ, თავის თანაბარ ვაჟკაცთან გამართა ეს ტყვიითპაექრობა - სულ თამაშ-თამაშით და ხალისით. მუცალიც - ღირსეულია, ძმამკვდარი კაცია და, იმასაც თამაშად და მღერად უჩანს ეს სასიკვდილო ბრძოლა. ესენი, არგანო, ორთავენი იგეთა ვაჟკაცებ არიან, რო სიკვდილს მასხარად იგდებენ, კაცოო...

მოკლედ, მუცალისნაირი კაცის მოჭრილი მარჯვენა არა ჰკიდავს ალუდა ქეთელაურის ქავის კარზე.
და არც დაიკიდება!..
არასდროსა!..

ამიტომ ატირდება ალუდა - ვაჟკაცობით თავის ტოლ-სწორი მოჰკლა, თავისნაირი, თავისი ძმა...
ეს, მე მგონი, ძალიან ზუსტი რეაქციაა.

რჯული კი სხვადასხვა აქვთ ალუდასა და მუცალს, მაგრამ მაინც ძმები არიან - ამას მერე გაიაზრებს ალუდა ("სისხლშია ჰქონდეს ქორწილი", სიზმარი, სადაც კაცის ხორცს სჭამს) და სამხვეწრო შავი კურატიც იმიტომ მიჰყავს ხევისბერ ბერდიასთან გუდანის ხატში.

აი, მე ეგრე ავუხსნიდი მსახიობებს ამ ეპიზოდს...

Arrow

გია, ეს პოემა შედევრია - აქ არაფერი არის ნაჩქარევი!


Last edited by არჩანდა on Fri Dec 26, 2008 12:43 pm; edited 5 times in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 4286
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Fri Dec 26, 2008 10:45 am

არგანი wrote:
ნამდვილად არ ვიცი, სადმე თუ არის. როგორც მახსოვს ,როსტომმა (გურამიშვილისადმი ვაჟა-ფშაველას ლექსის საფუძველზე "შენ ჩემო წინამორბედო/ უძვირფასესო პაპაო...") ერთგვარი გამოწვევა გააკეთა რამდენიმე წერილში და შემდეგ, ჩემ წერილს, თავისიც მოაყოლა, სადაც ვაჟა-ფშაველს "ლიტერატურული მამის" შესახებ, თავისი ვერსია გააცნო მკითხველს.

Shocked

და ეხლა, რაც შეეხება ვაჟა-ფშაველას ლიტერატურული წინაპრების ძიებას...

მე ვიზიარებ იმ შეხედულებას, რომ ვაჟა განცალკევებით დგას ყველასგან და მისი წარმომავლობის ფესვები იმ დიდ იბერიაში არის მოსაძიებელი, რომელიც მერე ინდოევროპელებმა დაანგრიეს და აქეთ საქართველო, იქით - ესპანეთი, სიცილია, კორსიკა და ირლანდია შემოგვრჩა დღეისათვის...

თავად როსტომ ჩხეიძეს ვაჟა-ფშაველა უილიამ ბატლერ იეიტსს აგონებს - ამაზე იხილე ჩემი წერილი მის წიგნზე "ირლანდიული მელოდიები" სათაურით - "მთელ ირლანდიაში თოვს" (მაუსის "წკაპ!" დაჰკარ სანახავადა).

Idea


Last edited by არჩანდა on Sat Dec 27, 2008 12:19 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
არგანი
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 295
Location : თბილისი
Registration date : 18.12.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Fri Dec 26, 2008 9:44 pm

ვერ დაგეთანხმები, მიხო, მაგრამ აღარ ვკამათობ, კამათი კიდევ უფრო დაგვაშორებს ჭეშმარიტებას.
სხვაგან ვთქვი და აქაც გავიმეორებ, შემუმცდარი ღმერთია.
ვაჟასაცა აქვს სუსტი სტრიქონები, გურამიშვილსაც, ბარათაშვილსაც და რუსთაველსაც!
ჩვენ, რა თქმა უნდა, შეგვიძლია ეს დავმალოთ.
ასეც ვიზამ Embarassed
Back to top Go down
View user profile
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 4286
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Fri Dec 26, 2008 11:55 pm

არგანი wrote:
ვერ დაგეთანხმები, მიხო, მაგრამ აღარ ვკამათობ, კამათი კიდევ უფრო დაგვაშორებს ჭეშმარიტებას.
სხვაგან ვთქვი და აქაც გავიმეორებ, შემუმცდარი ღმერთია.
ვაჟასაცა აქვს სუსტი სტრიქონები, გურამიშვილსაც, ბარათაშვილსაც და რუსთაველსაც!
ჩვენ, რა თქმა უნდა, შეგვიძლია ეს დავმალოთ.
ასეც ვიზამ Embarassed

Idea

გია, კაცოოო!

თუ ვერ მეთანხმები, ხო უნდა საბუთიც მოიყვანო, რო შენ დაგიჯეროთ?
აბა, თუ გავჩუმდით ორთავენი, რა გამოვა ეგრე?

მე ხო იმას არ ვამბობ, რო სუსტი ადგილები არა აქვთ ჩვენ კლასიკოსებს და გინდაც ჰქონდეთ,- ეს არა ვთქვათ, დავმალოთ მეთქი...

მე ეგრე ვიცი, რო - შენი შენი უნდა მითხრა, მე ჩემი გიპასუხო და რომელი უფრო სიმართლესთან ახლოა, მკითხველმა იფიქროს.


Last edited by არჩანდა on Sat Dec 27, 2008 9:10 pm; edited 2 times in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
ვაჟა ხორნაული
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 1351
Location : თბილისი
Job/hobbies : პოეტი
Humor : სანაქებო
Registration date : 09.12.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Sat Dec 27, 2008 9:02 am

[quote="არჩანდა"]
არგანი wrote:
მოუმზადებელი მეჩვენება ალუდას ტირილი (ჩემი აზრით დრო არ ეყო მოსამზადებლად), როდესაც მუცალმა იარაღი გადაუყარა.
ხოლო როდესაც ალუდა ხევსურებთან თავისი საქციელზე მსჯელობს, იქ უკვე ყველაფერი დამაჯერებელია, ლოგიკურია,რომ ალუდამ გზაში გაიაზრა ყველაფერი, თანაც ავტორმაც წააშველა ხელი.



მუცალის საქციელი(მკვლელისათვის თოფის ჩუქება) იმდენად მოულოდნელია,რომ საპასუხოდ ასევე მოულოდნელი რეაქცია უნდა მოჰყოლოდა და მოჰყვა კიდევაც_ალუდა ატირდა.მხოლოდ თოფის ჩუქება(შეცდომაა "იარაღი გადაუყარა"_მხოლოდ თოფი "გადუგდო")არაა ამ ატირების მიზეზი_ამ მომენტამდე(თოფის ჩუქება)ალუდა მუცალმა მოხიბლა ვაჟკაცობით(სიკვდილთან შეთამაშებით)...საოცარი ინტუიციის წყალობით ვაჟა ქმნის გენიალურ სურათს_ისეთი შთაბეჭდილება იქმნება,თითქოს მოწმენდილ ცაზე მეხი მეხს შეეხმიანაო.
ასე რომ,ალუდას ატირება შინაგანად გამართლებულია.გულმა გული იცნო...
Back to top Go down
View user profile http://www.urakparaki.ge/?m=7&WUID=1466
არგანი
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 295
Location : თბილისი
Registration date : 18.12.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Sat Dec 27, 2008 11:19 am

ვაჟა, მოკლედ გეტყვი. ერთადერთი მიზეზი ალუდას ტირილისა, მუცალის მიერ თოფის გადაგდებაა, მაგრამ არასაკმარისი მიზეზია.
მუცალის საქციელი პირველ რიგში გაოცებას გამოიწვევდა ალუდაში (ამას წინ უძღვოდა გამარჯვების სიხარული), შემდეგ ჩნდება შეფასების მოთხოვნილება (რა ჩაიდინა მუცალმა?), შემდეგ ახსნა, შემდეგ და შემდეგ...
ალუდამ სარკეში ჩაიხედა და მუცალში საკუთარი თავი იცნო.
ალუდამ საკუთარი თავი წარმოიდგინა მუცალის ადგილზე და მიხვდა, რომ მას გაუჭირდებოდა იგივეს (მუცალის საქციელის) გამეორება და შეაწუხა საკუთარმა უსუსურობამ...
კიდევ რამდენი ფაზაა აქვს გასავლელი, რომ ღრმა სინანული განიცადოს ალუდამ (სწორედ სინანულია დროში გაწელილი)და ქალივით ატირდეს?
თუმცა, ეს წვრილმანებია, ამაზე საერთოდ არ ვიდავებდი, ალუდას საქციელი, რომ ბოლომდე გააზრებული იყოს (ალუდას მიერ) და შესაბამისად მისი შემდგომი მოქმედებებიც გარკვეულ ლოგიკას მიყვებოდეს.
ამაზე შემდეგ, ვრცელი თემაა და კომენტარის რეჟიმში მიჭირს მსჯელობა.
Back to top Go down
View user profile
ვაჟა ხორნაული
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 1351
Location : თბილისი
Job/hobbies : პოეტი
Humor : სანაქებო
Registration date : 09.12.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Sat Dec 27, 2008 11:37 am

აექ არ გავიგო კიდე ფშავ-ხევსურების ეგეთი კამათი, თორო - ვაი, თქვენი ბრალი!



მე არავისთან ვკამათობ
(ია მაქვს,განა ბებუთი)_
სამი სიტყვა ვთქვი,სამივე
ვაჟა-ფშაველას ეკუთვნის!
Back to top Go down
View user profile http://www.urakparaki.ge/?m=7&WUID=1466
არგანი
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 295
Location : თბილისი
Registration date : 18.12.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Sat Dec 27, 2008 12:56 pm

მეც მაგის მოსურნე ვარ, მიხო.
გაგიკვირდება და ლიტერატურას ჩემისთანა მტერი არ ეყოლება, რადგან ვფიქრობ, რომ ადამიანების გარყვნა სწორედ ლიტერატურის სინდისზეა.
ვაჟადან კი იმიტომ ვიწყებ (აქ), რომ ვაჟა დიდია და ნაკლები სარეველა მოყვება მის შემოქმედებას (შესაბამისად შრომაც ნაკლები მომიწევს).
ერთი სიტყვით, კრიტიკულ აზროვნებას ვემხრობი.
თვითონ ვაჟაც ხომ ასე უდგება თავის შემოქმედებას:
"დამისხი, დამალევინე,
ჭაბუკობისას ვყვიროდი,
როცა მოვცადე ცხოვრება
ჩემს უსირცხვობას ვკვირობდი..."
(ხომ არ შემეშალა?)
ვაჟა თავის შემოქმედებაში (ჭაბუკობის და მოწიფულობის ჟამს) ხშირად ურთიერთსაპირისპირო იდეალებს ამკვიდრებს. მე მხოლოდ ამის შესახებ მინდა ვუთხრა მკითხველს, რომ ვაჟას გაგებაში შეცდომა გამოირიცხოს..
Back to top Go down
View user profile
არგანი
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 295
Location : თბილისი
Registration date : 18.12.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Sat Dec 27, 2008 4:45 pm

მოდით, საქმეზე გადავიდეთ და ვაჟას ბევრისათვის ბუნდოვანი სტრიქონების აზრი ავხსნათ.

როგორ გვესმის ამ სტრიქონის აზრი:
" ...თოფს დაუპირა ტალია"
Back to top Go down
View user profile
ვაჟა ხორნაული
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 1351
Location : თბილისი
Job/hobbies : პოეტი
Humor : სანაქებო
Registration date : 09.12.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Sun Dec 28, 2008 11:25 am

არგანი wrote:
მოდით, საქმეზე გადავიდეთ და ვაჟას ბევრისათვის ბუნდოვანი სტრიქონების აზრი ავხსნათ.

როგორ გვესმის ამ სტრიქონის აზრი:
" ...თოფს დაუპირა ტალია"



"თოფს დაუპირა ტალია"_შეცდომაა.
უნდა იყოს:
"თოფს დაუპირა ტალიო."
----------

ეს ნიშნავს:ტალს(კაჟს) ნაპირები ჩამოატეხა,რომ უფრო ბევრი ნაპერწკლები გაეყარა
(რომ არ გაეყალბებინა).
ტალი ჩახმახის დაცემინებისას თოფის წამალს აფეთქებს.
Back to top Go down
View user profile http://www.urakparaki.ge/?m=7&WUID=1466
არგანი
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 295
Location : თბილისი
Registration date : 18.12.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Sun Dec 28, 2008 8:57 pm

ნაპირები ჩამოატეხა თუ წვერი გაუმახვილა (დაუპირა, მოუპირა), ვთქვათ ქლიბით ან სალესი (ქასური სალესავით).
თუ ნაპირები ჩამოატეხა, ვთქვათ რით გააკეთა ეს. საერთოდ , თუ შეიძლება უფრო ვრცლად, კაჟიანი თოფის ირგვლივ. რომელ საუკუნეში იყენებდნენ, რამდენი ხანი უნდოდა მის დატენვას სროლას და ა.შ.
ასეთი ინფორმაცია უთუოდ დააინტერესებს "ალუდას" მკითხველს, რომელმაც ძალიან ცოტა იცის ვაჟას სამყაროზე, იმ ნივთიერ კულტურაზე რომელიც იმ დროს გამოიყენებოდა...
კითხვები მრავლადაა, თუ განმარტებებს არ დაიზარებ, საშვილიშვილო საქმეს გააკეთებ.
Back to top Go down
View user profile
ვაჟა ხორნაული
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 1351
Location : თბილისი
Job/hobbies : პოეტი
Humor : სანაქებო
Registration date : 09.12.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Mon Dec 29, 2008 9:18 am

არგანი wrote:
ნაპირები ჩამოატეხა თუ წვერი გაუმახვილა (დაუპირა, მოუპირა), ვთქვათ ქლიბით ან სალესი (ქასური სალესავით).
თუ ნაპირები ჩამოატეხა, ვთქვათ რით გააკეთა ეს. საერთოდ , თუ შეიძლება უფრო ვრცლად, კაჟიანი თოფის ირგვლივ. რომელ საუკუნეში იყენებდნენ, რამდენი ხანი უნდოდა მის დატენვას სროლას და ა.შ.
ასეთი ინფორმაცია უთუოდ დააინტერესებს "ალუდას" მკითხველს, რომელმაც ძალიან ცოტა იცის ვაჟას სამყაროზე, იმ ნივთიერ კულტურაზე რომელიც იმ დროს გამოიყენებოდა...
კითხვები მრავლადაა, თუ განმარტებებს არ დაიზარებ, საშვილიშვილო საქმეს გააკეთებ.


შემრცხვა,რომ თოფის(ამ შემთხვევაში კაჟიანის) შესახებ არაფერი მცოდნია.არადა,წინაპარი თუ გიყვარს,უნდა გიყვარდეს ის იარაღიც,რომელსაც პატრონი ოჯახის წევრივით შეხაროდა.რასაკვირველია,უნდა ვიცოდეთ ამ იარაღის ბიოგრაფიაც...მე კი არ მცოდნია და ახლა ენციკლოპედიურ მონაცემებზე დაყრდნობით შეძლებისდაგვარად გიპასუხებ:თოფი ევროპაში მე_14_15 სს-გაჩენილა,რქმევია არკებუზი და კულევრინი.პატრუქიანი ჩახმახის(ფითილი,ფილთა) გამოგონების შემდეგ იგი შეცვალა შედარებით მსუბუქმა(7_10კგ)შორსსასროლმა (300 მ_მდე) და უფრო მოხერხებულმა მუშკეტმა,რომლის ტყვია რაინდის მძიმე ჯავშანს ჭრიდა.მუშკეტს ლულის ტუჩიდან ტენიდნენ,სროლის დროს ლულას საბჯენს უდგამდნენ.
კაჟიანი ჩახმახის("მოკვესილი") შექმნის შემდეგ(მე _17 ს.ი ნახევარი)მუშკეტი შეცვალა უფრო მსუბუქმა და სწრაფსასროლმა კაჟიანმა თოფმა...
მე_19 საუკუნის 1 ნახევარში გამოუგონებიათ კაფსული და ნემსიანი ჩახმახი.

კითხვაზე,თუ რომელი ეპოქაა ასახული "ალუდა ქეთელაურში",პასუხი ხშირად გაურკვეველი და მიახლოებითია,ხოლო ტალიანი(კაჟიანი) თოფის დახმარებით აღნიშნულ კითხვას ვოველგვარი ყოყმანის გარეშე შეიძლება გაეცეს პასუხი:"ალუდა ქეთელაურში" იგრძნობა მე-17_19(ი ნახევარი)დრო...
კაჟის ნაპირების ჩამოტეხვა ხდებოდა ნებისმიერი მაგარი იარაღით(ალბათ,სალესით,ქლიბით,ქვით,რკინის ნაჭრით)წრიულად.თოფის დატენვისა და სროლის დრო იარაღის პატრონის სისწრაფეზე იქნებოდა დამოკიდებული_ზოგს,ალბათ,წუთი დასჭირდებოდა,ზოგს_უფრო ნაკლები.
ვაჟას სამყარო საოცარია და,შენი თქმისა არ იყოს,"კითხვები მრავლადაა."მათი პასუხებიც არსებობს(შორსა თუ ახლოს)და იმედია,კვლავაც გვექნება მათი ძიებითა და მიგნებით განცდილი სიხარული.
Back to top Go down
View user profile http://www.urakparaki.ge/?m=7&WUID=1466
არგანი
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 295
Location : თბილისი
Registration date : 18.12.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Mon Dec 29, 2008 12:06 pm

დიდი მადლობა, ვააჟა, სრული ინფორმაციისთვის.
თოფი, ლათინურ-თურქულ წარმომავლობის სიტყვაა, ქართულად თვდაპირველად [ხ ე ლ მ ე ხ ა]ერქვა.
ტალიანი თოფები ჩვენში მეჩვიდმეტე საუკუნის ბოლოს უკვე ფართოდ გამოიყენებოდა.
1659 წელს ბახტრიონში ლუხუმს ფალიანი თოფი ჰქონდა.
ახლა ცოტა ტექსტიც გამოვწუროთ.
ალუდას მუცალმა რქის საპირისწამლე გაუტეხა.
როგორც ვაჟამ აღნიშნა კაჟიან (ტალიან) თოფში, ჩახმახის გამოკვრის დროს, ტალი ეცემოდა ფალიას, აფეთქებდა მას და ტყვიას ისროდა.
თუმცა, ფალია რომ აფეთქებულიყო, მასზე სროლის წინ აყრიდნენ მშრალად შენახულ თოფის წამალს, სწორედ ასეთ წამალს ინახავდნენ რქის საპირისწამლეში.
საპრისწამლეს კისერზე იკიდებდნენ, ასე რომ უნდა ვივარაუდოთ, მუცალმა ალუდას გულის არეში ("გულს არ სჭირს") მოარტყა.
ვეთანხმები ვაჟას, რომ თვითოელ სროლას( ტყვიის ჩადება, საპირისწამლიდან წამლის ამოღება და ფალიაზე დაყრა, დამიზნება) წუთი ან წუთზე მეტი უნდა დასჭირდებოდა.
სავარაუდოდ, ალუდას და მუცალის ორთაბრძოლა (თუ მუცალის ბოლო ქმედებებსაც გავითვალისწინებთ) ათიდან თხუთმეტ წუთამდე გრძელდებოდა.
Back to top Go down
View user profile
არგანი
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 295
Location : თბილისი
Registration date : 18.12.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Mon Dec 29, 2008 12:16 pm

ვამატებ:
"ძეგლიგი" - კაჟიანი თოფია, ალუდამ მუცალს გულზე ძეგლიგი დაადვა, ანუ ის თოფი, რომელიც მუცალმა გადაუგდო "ალუდას თოფი არ უნდა...").
Back to top Go down
View user profile
არგანი
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 295
Location : თბილისი
Registration date : 18.12.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Mon Dec 29, 2008 12:25 pm

ისევ "ალუდას" გარშემო:
ცნობილი სტრიქონები "ვისაც მტერობა მასწყურდეს.." თავისთავად იწვევს "ამირანის " ერთი ეპიზოდის ალუზიას, როდესაც ამირანი დევებს ხოცავს და მათ სისხლში იღრჩობა...
მოდერატორს ვთხოვ "ამირანის" თემა ცალკე გაგვიხსნას, რადგან ბევრი სხვა ტექსტის (განსაკუთრებით "ვეფხისტყაოსნის") შემთხვევაში მოგვიწევს პარალელების დაძებნა.
Back to top Go down
View user profile
არგანი
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 295
Location : თბილისი
Registration date : 18.12.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Mon Dec 29, 2008 12:51 pm

"ალუდას" მოქმედების დრო, რომ დავაზუსტოთ, კიდევ ერთი დეტალი შეგვეძლია დავიხმაროთ.
ტექსტში ნახსენებია "დამბაჩა", ვისაც საშუალება გაქვთ, გადაამოწმეთ ენციკლოპედიაში, რომელი საუკუნიდან იხსენიება დამბაჩა უცხოეთში ან ჩვენთან?
(გავითვალისწინოთ, რომ მინდიას საბრძოლო იარაღი ჯერ კიდევ შუბია (თორმეტი ქისტის მამკლავი...), ბალღები ისრით ყორანს აგდებენ. ხოლო დამბაჩა, ქალის სახელსაქმო იარაღებში თითისტარის ასოციაციას აღძრავს...)
Back to top Go down
View user profile
ვაჟა ხორნაული
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 1351
Location : თბილისი
Job/hobbies : პოეტი
Humor : სანაქებო
Registration date : 09.12.08

PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   Mon Dec 29, 2008 3:40 pm

[quote="ალუდა ამბობს:[size=18]
"სამ მე ვესროლე,სამ_ იმან,
მესამით დავასრულია..."
არადა,ალუდამ მუცალს ორჯერ ესროლა.ამ ფაქტის გამო დღემდე კამათობენ.
თუ ზედაპირულად შევხედავთ,მართლაც, ორჯერაა ნასროლი,ხოლო თუ ალუდას ფსიქოლოგიას ჩავუღრმავდებით,
იგი მართალია,როდესაც ამბობს:"სამ მე ვესროლე,სამ_იმან..."
თავის დროზე მე გამოვაქვეყნე პატარა წერილი ამასთან დაკავშირებით_"ალუდამ,მართლაც,სამჯერ ესროლა"(ანუ სიბრძნე
სიცრუისა 'ალუდა ქეთელაურში")...თუ გაინტერესებთ,სხვა დროს შემოგთავაზებთ.[/size14]
Back to top Go down
View user profile http://www.urakparaki.ge/?m=7&WUID=1466
Sponsored content




PostSubject: Re: ვაჟა-ფშაველა   

Back to top Go down
 
ვაჟა-ფშაველა
View previous topic View next topic Back to top 
Page 2 of 4Go to page : Previous  1, 2, 3, 4  Next

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური (ნისლი მთათა ზედა) :: სტუმრები და მასპინძლები :: ამაოდ არც მთაწმინდაზე უსეირნიათ - სტუმრად გია არგანაშვილთან-
Jump to: