არმური (ნისლი მთათა ზედა)
არმური
არმური (ნისლი მთათა ზედა)

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri (scotch mist over mountains) - literary Arena from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  CalendarCalendar  GalleryGallery  FAQFAQ  SearchSearch  MemberlistMemberlist  UsergroupsUsergroups  RegisterRegister  Log inLog in  
* თამარ გელოვანი"სიმღერიდან სიტყვამდე". * მიხო მოსულიშვილი„ჰელესა“ (კინორომანი). * თამარ ლომიძე"ზღვარი" (ლექსები).
* ანრი გიდელი"პიკასო" (ბიოგრაფიული რომანი) * გიგი სულაკაური"ხეტიალი" (ლექსები. რჩეული) * ბელა ჩეკურიშვილი"შეკითხვად სიზიფეს" (ლექსები)
* ლაშა ბუღაძე"ნავიგატორი" (პიესა). * ნინო ქაჯაია (მთარგმნელი)უილიმ გოლდინგი - "ბუზთა ბატონი" (რომანი) * ზაზა თვარაძე"სიტყვები" (რომანი).
* მიხეილ ანთაძე"საიდუმლოებით მოცული უ.შ", "სინქრონისტულობის პრინციპი". *
* რადიარდ კიპლინგი - "აი ასეთი ამბები" (თორმეტი და კიდევ ერთი ზღაპარი), მთარგმნელი ანი მოსულიშვილი * ვახტანგ ჯავახაძე"ვახტანგური" (ლექსები. რჩეული)
* მიხო მოსულიშვილი"დიდი ძუ დათვი" (რომანი). * ნინო ნადირაძე"VIA SOLIS" (ლექსები). * მარიამ ხუცურაული"სანათა" (ლექსები და ჩანაწერები).
* Zurab Karumidze"Dagny or a Love Feast" (English brushed up and fine-tuned by Amy Spurling). * გივი ალხაზიშვილი"ეპისტოლეთა წიგნი" (ლექსები).
* ბესიკ ხარანაული"მთავარი გამთამაშებელი". * მიხო მოსულიშვილი"სულის მდინარე" (თორმეტი ნოველა). * ნინო სადღობელაშვილი"ფრთები და ხელები" (ლექსები).
* მამუკა ხერხეულიძე„ომში, როგორც ომში“ (მოთხრობები). * ნატა ვარადა – „დედის კერძი“ (მოთხრობები). * ზაალ სამადაშვილი – „ავტოპორტრეტი წიგნების ფონზე“ (მოთხრობები). * ვაჟა ხორნაული – „როგორც ბაღიდან...“ (ლექსები). * ირაკლი ლომოური – „ავტონეკროლოგი“ (მოთხრობები).
* მანანა ანთაძე (მთარგმნელი)ტენესი უილიამსი - Camino Real (პიესა). * თამარ ბართაია, დავით გაბუნია, ნინო მირზიაშვილი, მიხო მოსულიშვილი, ნანუკა სეფაშვილი, ირაკლი ცხადაია„ქართული პიესა 2012“ (ექვსი პიესა).
* ნატა ვარადა – "დედის კერძი" (მოთხრობები). * თამრი ფხაკაძე – "ბოსტანი კონფლიქტის ზონაში" (მოთხრობა). * რიუნოსკე აკუტაგავა – "დიალოგი წყვდიადში" (მოთხრობები).
* გიორგი კაკაბაძე"ნიკო ფიროსმანი" (ბიოგრაფიული რომანი). * მიხო მოსულიშვილი – "ვაჟა-ფშაველა" (ბიოგრაფიული რომანი).

Share | 
 

 ხათუნა ცხადაძე

View previous topic View next topic Go down 
AuthorMessage
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: ხათუნა ცხადაძე   Fri Mar 25, 2011 1:13 am


Katu Tskhadadze

ხათუნა ცხადაძე


მუშაობს – თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში
სწავლობდა – თსუ-ში
ცხოვრობს – Tbilisi, Georgia-ში
წარმოშობით – Tbilisi, Georgia-დან
დაბადებულია – 1973 წლის 03 05
თარგმნის – იტალიურიდან

ბმული:
* ნიკოლო ამანიტი, ლუიზა ბრანკაჩო – გასეირნება – http://arili2.blogspot.com/2010/11/blog-post_1257.html



study


Last edited by Admin on Tue Sep 30, 2014 9:18 am; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ხათუნა ცხადაძე   Fri Mar 25, 2011 1:16 am



ხათუნა ცხადაძის თარგმანები

1. გინცბურგი, ნატალია

ვალენტინო : [I თავი რომანიდან] / ნატალია გინცბურგი ; იტალიურიდან თარგმნა ხათუნა ცხადაძემ // ცისკარი. - , 1997. - N12. - გვ.84-91[MFN: 304629]

UDC: 821.131.1-31

• ცხადაძე, ხათუნა (მთარგმნ.);

მატიანის რუბრიკა: მხატვრული ლიტერატურა; ლიტერატურათმცოდნეობა; საზღვარგარეთის ლიტერატურა.



2. გუერა, ტონინო

ფოტოსურათი; აყვავებული ალუბალი; მაღვიძარა; დროის ფერი : [მინიატურები] / ტონინო გუერა ; იტალიურიდან თარგმნა ხათუნა ცხადაძემ // ცისკარი. - , 1997. - N12. - გვ.83-84[MFN: 304634]

UDC: 821.131.1-3

• ცხადაძე, ხათუნა (მთარგმნ.);

მატიანის რუბრიკა: მხატვრული ლიტერატურა; ლიტერატურათმცოდნეობა; საზღვარგარეთის ლიტერატურა.



3. კალვინო, იტალო

"სადილი მწყემსთან ერთად" : [მოთხრობა] / იტალო კალვინო ; იტალიურიდან თარგმნა ხათუნა ცხადაძემ // ცისკარი. - , 1997. - N12. - გვ.79-82[MFN: 304650]

UDC: 821.131.1-3

• ცხადაძე, ხათუნა (მთარგმნ.);

მატიანის რუბრიკა: მხატვრული ლიტერატურა; ლიტერატურათმცოდნეობა; საზღვარგარეთის ლიტერატურა.



4. როდარი, ჯანი

წვიმის კაცუნა : [მინიატურა] / ჯანი როდარი ; იტალიურიდან თარგმნა ხათუნა ცხადაძემ // ცისკარი. - , 1997. - გვ.91[MFN: 304667]

UDC: 821.131.1-3

• ცხადაძე, ხათუნა (მთარგმნ.);

მატიანის რუბრიკა: მხატვრული ლიტერატურა; ლიტერატურათმცოდნეობა; საზღვარგარეთის ლიტერატურა.



5. ბარიკო, ალექსანდრე

ნოვეჩენტო: მონოლოგი : [წინასიტყვაობა ალდო კასტელანისა] / ალექსანდრე ბარიკო ; მთარგმნ. ხათუნა ცხადაძე // ცისკარი. - , 2001. - N7. - გვ.88-89[MFN: 355787]

UDC: 821.353.1

• ცხადაძე, ხათუნა (მთარგმნ.);

მატიანის რუბრიკა: მხატვრული ლიტერატურა; ქართული ლიტერატურა.

ბმული:
http://www.nplg.gov.ge/ec/ka/amat/search.html?cmd=search&pft=biblio&qs=700%3A1%3Aცხადაძე+ხათუნა

Idea
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ხათუნა ცხადაძე   Fri Mar 25, 2011 1:29 am


Katu Tskhadadze and Umberto Eco


ხათუნა ცხადაძემ იტალიურიდან თარგმნა და გამომცემლობა "დიოგენემ" დასტამბა უმბერტო ეკოს პირველი რომანი "ვარდის სახელი"

უმბერტო ეკოს ”ვარდის სახელის” პრეზენტაცია

დრო – 2011 წლის 25 მარტს, პარასკევს, 19:00 - 22:00
მდებარეობა – მარჯანიშვილის 7, ”თი ბი სი გალერეა”
წარდგინებას აწყობს – წიგნის მაღაზია "დიოგენე"




წიგნის დასახელება – "ვარდის სახელი"
ავტორი – უმბერტო ეკო
მთარგმნელი – ხათუნა ცხადაძე
ჟანრი – პროზა (რომანი)
გამომცემლობა – "დიოგენე"
მხატვარი – კოტე სულაბერიძე
ISBN 978-9941-11-225-6
გვერდების რაოდენობა – 840
წელი – 2011

"ვარდის სახელი" ცნობილი იტალიელი მწერლის, სემიოლოგისა და შუა საუკუნეების მკვლევარის – უმბერტო ეკოს პირველი რომანია. წიგნი 1980 წელს გამოიცა და პოსტმოდერნისტული ლიტერატურის კლასიკად ითვლება. ეს არის ტექსტი, რომელიც, ერთდროულად, ისტორიული რომანივით მასშტაბური, გოთიკური რომანივით პირქუში და დეტექტივივით მძაფრია.
წიგნის მოქმედება 1327 წელს იტალიის ჩრდილო–დასავლეთით მდებარე ბენედიქტელთა მონასტერში ხდება. ფრანცისკელი ბერი უილიამ ბასკერვილი და მისი ყმაწვილი თანამგზავრი ადსო მონასტერში მომხდარი საზარელი მკვლელობების გამოძიებას ცდილობენ.
რომანი ქართულ ენაზე პირველად ითარგმნა. წიგნის ბოლოთქმაში უმბერტო ეკო დაწვრილებით აღწერს "ვარდის სახელის" შექმნის ისტორიას, რომელიც თავად რომანზე არანაკლებ საინტერესოა.

Umberto Eco - Il nome della rosa (1980) - http://it.wikipedia.org/wiki/Il_nome_della_rosa

უმბერტო ეკოს რომანების პოეტიკა (წაიკითხე: მწერლური ოსტატობა) ან, თუ გინდა, სტრუქტურა უხვად არის გამოყენებული ნობელიანტი ორჰან ფამუკის შემოქმედებაში, ასევე ბორის აკუნინთან და კიდევ მრავალ სხვა მწერალთან. ამ რომანმა, წესით და რიგით, თავისი ადგილი უნდა მიუჩინოს უმბერტო ეკოს ერთგვარ ლიტერატურულ გამოძახილებს ჩვენშიც, თუ ღრმად შევხედავთ, მაგრამ მაინც არა მგონია, რომ ეს მოხდეს – "რომანის პოეტიკა" რა არის და როგორ უნდა გვესმოდეს, დიდ ქვეყნებშიც კი ცოტა ძნელი მისახვედრია ხოლმე, არათუ ჩვენთან...

Exclamation


Last edited by Admin on Mon Apr 04, 2011 9:58 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ხათუნა ცხადაძე   Mon Mar 28, 2011 10:28 am

ბელა ჩეკურიშვილი

24 საათი 24.03.11


უმბერტო ეკო ქართულად


არსებობს ლიტერატურული ნაწარმოებები, რომელთა წაკითხვა არა მხოლოდ სასიამოვნო, სავალ­დებულოა, რათა სამყაროს ახალი თვალით შევხედოთ და, უბრალოდ, ჩარჩოები გავარღვიოთ.

იმ უამრავ შედევრთა შორის, რაც კი კაცობრიობას შეუქმნია, ლიტერატურათმცოდნეები ასეთ საჭი­რო ნაწარმოებად მიიჩნევენ უმბერტო ეკოს რომანს "ვარდის სახელი".

და თუ აქამდე მისი წაკითხვა მხოლოდ დედანში (ქართველებისათვის რუსულადაც) იყო შესაძლე­ბელი, გამომცემლობა "დიოგენემ" ეს "ხარვეზი" შეგვივსო - ქართულ ენაზე გვითარგმნა და შემოგვ­თავაზა. წიგნის თარგმანი ხათუნა ცხადაძეს ეკუთვნის, ხოლო გამომცემლობა "დიოგენეს" შეძენი­ლი აქვს საავტორო უფლება მის სხვა ნაწარმოებებზეც, მათ შორის, ბოლო რომანზე "პრაღის სასაფ­ლაო".

თამარ ლებანიძე, გამომცემლობა "დიოგენეს" დირექტორი: "ჩვენ მჭიდრო კონტაქტი გვაქვს უმბერ­ტო ეკოს საავტორო უფლბების მფლობელთან და როცა კი რამეს დაწერს, შემოგვთავაზებენ. განზ­რახული გვაქვს გამოვცეთ მისი რომანი "ფუკოს ქანქარა" და უმბერტო ეკოსა და კარდინალ მარტი­ნის წერილობითი საჯარო დისკუსია, რომელიც 1995 წელს შედგა და შემდეგ წიგნადაც გამოიცა. ვფიქრობთ, ეს დისკუსია ჩვენი მკითხველისთვისაც საინტერესო იქნება.

რაც შეეხება რომანს "ვარდის სახლი", მიგვაჩნია, რომ თანამედროვე ქართველი მკითხველისათვის იგი აქტუალური იქნება სიმართლის მიმართ დამოკიდებულების თემატიკით, ასევე რელიგიისად­მი მიმართებით. რა არის რელიგია? რა შეკითხვებს უნდა პასუხობდეს იგი? რატომ აქვთ ადამია­ნებს ასეთი ძლიერი სურვილი, რომ მის წიაღში იგრძნონ თავი? ამ ყველაფერზე უმბერტო ეკო საკ­მაოდ საინტერესოდ გვპასუხობს."

"ვარდის სახელი" იტალიელი მწერლის, სემიოლოგისა და შუა საუკუნეების მკვლევარის - უმბერ­ტო ეკოს პირველი რომანია. წიგნი 1980 წელს გამოიცა და პოსტმოდერნისტული ლიტერატურის კლასიკად ითვლება. ეს არის ტექსტი, რომელიც ისტორიული რომანივით მასშტაბური, გოთიკური რომანივით პირქუში და დეტექტივივით მძაფრია.

მოქმედება 1327 წელს იტალიის ჩრდილო-დასავლეთით მდებარე ბენედიქტელთა მონასტერში ხდება. ფრანცისკელი ბერი უილიამ ბასკერვილელი და მისი ყმაწვილი თანამგზავრი ადსო მონას­ტერში მომხდარი საზარელი მკვლელობების გამოძიებას ცდილობენ. მკვლელობები მონასტრის ბიბლიოთეკაში შენახულ საიდუმლო სიბრძნის შემცველ წიგნს უკავშირდება, რომლის ხელში ჩაგ­დების მსურველებიც უცნაურ ვითარებაში იღუპებიან.

რომანის გამოქვეყნებამ ეკოს მსოფლიო აღიარება მოუტანა. წიგნი ათობით ენაზე ითარგმნა და დღემდე მსოფლიო ბესტსელერების სიაშია. რთული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური მსჯელობე­ბით გაჯერებული წიგნი ეკრანიზაციის შემდეგ ძალიან პოპულარული გახდა, ხოლო დიდი ხნის განმავლობაში მხოლოდ აკადემიურ წრეებში აღიარებული მეცნიერი და მოაზროვნე უმბერტო ეკო ერთ-ერთ ყველაზე ხშირად ციტირებად ავტორად იქცა. ეკოს მომდევნო რომანებმა მისი, როგორც შემოქმედის, ავტორიტეტი უფრო გაამყარა, თუმცა "ვარდის სახელი" იტალიელი მწერლის magnum opus-ად რჩება.

წიგნის ბოლოთქმაში უმბერტო ეკო დაწვრილებით აღწერს "ვარდის სახლის" შექმნის ისტორიას, რომელიც თავად რომანზე არანაკლებ საინტერესოა.


სტატიის მისამართი: http://24saati.ge/index.php/category/culture/books/2011-03-24/15249.html
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ხათუნა ცხადაძე   Tue Apr 05, 2011 10:05 am

ქართულად ნათარგმანები "ვარდის სახელი"



არ ვიცი, თქვენ ეგზემპლარს მოჰყვა თუ არა ეს პატარა გლობუსი, წიგნზე რომ დევს... მიშა ანთაძემ ორი ცალი იყიდა პრეზენტაციაზე და იმისებს არ მოჰყოლია, მაგრამ მიშა დიდი ეშმაკი ვინმეა, შეიძლება ჯიბეში ედო ორივე გლობუსი...
არადა, გლობუსი რაღად უნდოდა, ისედაც გასუქებულია წიგნი, რვაას ორმოცი გვერდია და ცოტა სიმაღლეში რომ გაზრდილიყო წიგნი და უფრო თხელი ქაღალდი აეღოთ, ჩამოვიდოდა ხუთას გვერდამდე და კაი ფერხორციანი ვაჟკაცივით იქნებოდა, თორემ ეხლა არის კარლსონივით სასიამოვნოდ მოსული...



ამ წიგნის მთარგმნელი იმიტომაც არის ჩემთვის გამორჩეული, რომ მუსიკალური სმენასავით აქვს ენის გრძნობა და ყოველთვის ველოდები ხოლმე მის ახალ თარგმანებს. ამ წიგნს, მით უმეტეს, – ჯერ კიდევ 1996 წელს მაჩვენა პირველი თავების თარგმანი და – იმის შემდეგ, რამდენი წელი გავიდა, თხუთმეტი...
არადა, თავად ამბობს, ჩემი ხუთი წლის შრომაა ამ წიგნშიო...



პირველი ოცდაათი გვერდი წავიკითხე წუხელ და ჯერ–ჯერობით სულ ნავარდ–ნავარდით მიდის ქართულად...

დანარჩენი თავად უნდა ნახოთ, გინდაც გლობუსი არ მოაყოლონ, მაინც უნდა ნახოთ, რადგან ამ წიგნმა ახალი ეპოქა შექმნა ლიტერატურაში...

მე კიდევ გავაგორ–გამოვაგორებ ამ გლობუსს და ისე ჩავალ ამ წიგნის ბოლოში, ვერც კი გავიგებ, როგორ შემომეკითხება...

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ხათუნა ცხადაძე   Tue Apr 05, 2011 11:10 am

ეკა ქევანიშვილი


”დიოგენემ” ”ვარდის სახელის” ქართული თარგმანი გამოსცა



ნოდარ ცხვირაშვილის ფოტო


01.04.2011, რადიო "თავისუფლება", მეათე სტუდია

გამომცემლობა ”დიოგენემ” გამოსცა ცნობილი იტალიელი მწერლის, სემიოლოგისა და შუა საუკუნეების მკვლევარის, უმბერტო ეკოს პირველი გახმაურებული რომანი ”ვარდის სახელი”, რომელიც შეფასებულია ყველა დროის ბესტსელერად და ინტელექტუალურ დეტექტივად. ”ვარდის სახელი” ქართულად ხათუნა ცხადაძემ თარგმნა. რვაასგვერდიანი რომანი თავად ავტორის ბოლოთქმით სრულდება, რომელიც რომანის ერთგვარი გზამკვლევიცაა.

უმბერტო ეკოს ”ვარდის სახელი” ქართულად მსოფლიო ლიტერატურულ სივრცეში გამოჩენიდან 30 წლის დაგვიანებით ითარგმნა. ამ წიგნის გამოსვლის შემდეგ ეკო გახდა ერთ-ერთი ავტორი, რომელსაც ყველაზე ხშირად ციტირებენ. ეს წიგნი დღემდე რჩება მსოფლიო ბესტსელერად. რეჟისორ ჟან-ჟაკ ანოს ცნობილი ეკრანიზაციის შემდეგ რომანმა კიდევ უფრო მეტი პოპულარობა მოიხვეჭა. რომანში 1337 წელია. ფრანცისკელი ბერი უილიამ ბასკერვილელი და მისი ყმაწვილი თანამგზავრი ადსო, რომელიც რომანში მთავარი მთხრობელია, იტალიის ჩრდილო-დასავლეთით მდებარე ბენედიქტელთა მონასტერში მომხდარი საზარელი მკვლელობების გამოძიებას ცდილობენ. მკვლელობები მონასტრის ბიბლიოთეკაში შენახულ საიდუმლო სიბრძნის შემცველ წიგნს უკავშირდება. თუმცა წიგნის ხელში ჩაგდების ყველა მსურველი გაურკვეველ ვითარებაში იღუპება. ამ რომანს საქართველოში ძირითადად რუსული თარგმანით იცნობენ. დღეიდან კი, როგორც ”დიოგენეს” ხელმძღვანელი თამარ ლებანიძე გვეუბნება, ეს თეთრი ლაქაც შეივსო და პრინციპით - ჯობს გვიან, ვიდრე არასოდეს, „ვარდის სახელის“ გარდა, სხვა არაერთი, მსოფლიოში უკვე კარგად ცნობილი და ტირაჟირებული წიგნის გამოცემაცაა დაგეგმილი:

”ესეც არის ერთ-ერთი იმ პროექტებს შორის, რომელიც შეავსებს იმ თეთრ კულტურულ ლაქას საქართველოს ლიტერატურაში, საგამომცემლო სივრცეში, რომელსაც ჰქვია უმბერტო ეკოს წიგნები ზოგადად და, კონკრეტულად კი, რომანი ”ვარდის სახელი“. მალე ჩვენ მივიღებთ ეკოს სულ ბოლო წიგნს - სავარაუდოდ, ერთ წელიწადში გამოვცემთ ”პრაღის სასაფლაოს”, რომელიც სულ ახლახან გამოიცა იტალიაშიც. გარდა ამისა, საავტორო უფლება გვაქვს ”ფუკოს ქანქარაზე” და ძალიან გვინდა ხელახლა გამოვცეთ ერთი წიგნი, რომელიც იყო ქართულად გამოცემული, მაგრამ შეუმჩნევლად ჩაიარა ქართული საზოგადოებისათვის ამ ფაქტმა. ვგულისხმობ უმბერტო ეკოსა და კარდინალ მარტინის საჯარო დისკუსიას, რომელიც ძალიან მნიშვნელოვანი იყო იტალიური საზოგადოებისათვის და ვფიქრობ, რომ არც ქართული საზოგადოებისთვის იქნება უინტერესო.”

ხათუნა ცხადაძე ეკოს ”ვარდის სახელის” თარგმანზე ხუთი წლის განმავლობაში მუშაობდა.. ეს არის ტექსტი, ამბობს თავად მთარგმნელი, რომელიც გამდიდრებს, გასწავლის და გხდის უფრო ცნობისმოყვარეს:

”ვარდის სახელი” უნდა წაიკითხო იმიტომ, რომ ეს არის ყველა დროის ბესტსელერი და ინტელექტუალური დეტექტივი, წიგნი, რომელიც გაგიჩენს ცნობისმოყვარეობას უამრავი ისეთი რაღაცის და ვიღაცის მიმართ, რომელზეც წარმოდგენაც კი არ გქონდა იქამდე. მე მიყვარს ეკოში ის, რომ ეს არის კაცი, რომელიც არის ამოუწურავი ცოდნის წყარო და თან არის საოცრად სახალისო. მე მას შევხვდი კიდევ შარშან, ბოლონიაში, მთელი საათი ვისაუბრეთ და დავრწმუნდი, რომ ეს არის კაცი, რომელიც ხალისობს იმით, რასაც აკეთებს. ის არის საოცრად ცნობისმოყვარე ადამიანი, ამ სიტყვის ყველაზე კარგი და ჯანსაღი გაგებით.”

ბოლოთქმაში, რომელიც, როგორც გითხარით, რომანს ახლავს, ეკო წერს, რომ ამ რომანს თავიდან სხვა, დროებითი სახელი ჰქონდა - „სისხლიანი მონასტერი“. შემდეგ ოცნებობდა „მელქელი ადსო“ დაერქმია, მაგრამ ადსო ხომ მთავარი მთხრობელია რომანში და იტალიელ გამომცემლებს კიდევ საკუთარი სახელები არ უყვართო, წერს ავტორი. „ვარდის სახელი“ კი თითქმის შემთხვევით მომივიდა აზრად და მომეწონა, ვარდი ხომ მნიშვნელობებით საოცრად დატვირთული სიმბოლოაო... უფრო მეტ საინტერესო ამბავს, თუ როგორ იწერებოდა „ვარდის სახელი“, სწორედ ამ ბოლოთქმაში წაიკითხავთ. შეგიძლიათ სულაც ბოლოდან დაიწყოთ კითხვა, როგორც ამას მწერალი ზაზა აბზიანიძე და მისი თაობის მეგობრები აკეთებდნენ. დღეს, როცა წლების შემდეგ „ვარდის სახელს“ ქართული თარგმანით დაუბრუნდა, ზაზა აბზიანიძე „ვარდის სახელთან“ დაკავშირებულ თავის პირველ ემოციებს იხსენებს:

”ერთხანს უმბერტო ეკო ამტკიცებდა, რომ ერთი ადამიანი სრულყოფილად მხოლოდ და მხოლოდ ერთ წიგნს აღიქვამს. შემდეგ ცოტა შეარბილა ეს განაჩენი. თუ ამ ეკოსეულ პარადოქსს შევეთამაშებით, შეგვიძლია ვთქვათ, რომ „ვარდის სახელის“ ყველა მკითხველს ჰყავს თავისი უმბერტო ეკო. ეს სეხნიები საკმაოდ განსხვავდებიან ერთმანეთისგან. ერთნი კითხულობენ ამ ნაწარმოებს როგორც კლასიკურ დეტექტივს, მეორენი - როგორც ისტორიულ რომანს და მესამენი - როგორც თეოლოგიურ თუ ფილოსოფიურ ნარატივს. თუ მკითხავთ, როგორია ჩემი ეკო, მაშინ ორი ათეული წლით უკან უნდა გადავინაცვლო, როცა ჩემი ლიტერატურული თაობა „ვარდის სახელს“ პირველად რუსული თარგმანით გაეცნო და უმეტესობა მკითხველთაგან კითხვას უკუღმა იწყებდა, ანუ ეკოს ბრწყინვალე ბოლოთქმიდან თავისი რომანისათვის.”

”ვარდის სახელის” პრეზენტაციას თბილისში ესწრებოდა იტალიის ელჩი საქართველოში ვიტორიო სანდალი, რომელიც განსაკუთრებით ამაყი იყო იმის გამო, რომ ეკოს მსოფლიოს არაერთ ენაზე შესრულებულ თარგმანებს ახლა ქათული თარგმანიც შეემატა:

”ჩემთვის, როგორც იტალიელისთვის, პირველ რიგში, და როგორც ელჩისთვის, ძალიან სასიხარულოა ის ფაქტი, რომ ქართულად ითარგმნა ასეთი დონის ნაწარმოები. ეს წიგნი მსოფლიო ლიტერატურაში ცნობილი თანამედროვე იტალიური ლიტერატურის შედევრია და ის ახლა უკვე ქართულადაც არსებობს. ეს ადასტურებს ზოგადად იტალიისადმი ინტერესს და მგონია, რომ უფრო აახლოებს ერთმანეთთან ქართულ და იტალიურ საზოგადოებას, რაც ჩვენთვის უაღრესად დიდი მნიშვნელობის მქონე ფაქტია.”

კარგი იქნებოდა, ქართულად კიდევ ერთი თანამედროვე იტალიელი მწერალი, ბარიკო, ითარგმნოსო ,- კი არ გვითხრა, გვისურვა იტალიის ელჩმა ვიტორიო სანდალიმ. ეკოს ”ვარდის სახელი” კი უკვე წიგნის მაღაზიებშია და ის 29 ლარი ღირს.

წყარო – http://www.radiotavisupleba.ge/content/article/3543710.html

study

იტალიის ელჩისთვის აი, ეს უნდა გეპასუხათ:

ბარიკო, ალექსანდრე

ნოვეჩენტო: მონოლოგი : [წინასიტყვაობა ალდო კასტელანისა] / ალექსანდრე ბარიკო ; მთარგმნ. ხათუნა ცხადაძე // ცისკარი. - , 2001. - N7. - გვ.88-89[MFN: 355787]

UDC: 821.353.1

• ცხადაძე, ხათუნა (მთარგმნ.);

მატიანის რუბრიკა: მხატვრული ლიტერატურა; ქართული ლიტერატურა.

ბმული:
http://www.nplg.gov.ge/ec/ka/amat/search.html?cmd=search&pft=biblio&qs=700%3A1%3Aცხადაძე+ხათუნა

Idea
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ხათუნა ცხადაძე   Wed Aug 31, 2011 1:15 pm

"ვარდის სახელის" ქართული თარგმანის გამო

უმბერტო ეკოს magnum opus–ის, "ვარდის სახელის" ქართულად მთარგმნელი, ხათუნა ცხადაძე იმიტომაც არის ჩემთვის გამორჩეული შემოქმედი, რომ მუსიკალური სმენასავით აქვს მომდლებული ენის გრძნობა და ყოველთვის ველოდები ხოლმე მის ახალ ნამუშევრებს. ამ წიგნს – მით უმეტეს, რადგან ჯერ კიდევ 1996 წელს მაჩვენა ხათუნამ ამ რომანის პირველი თავების თარგმანი და, – იმის შემდეგ, რამდენი წელი გავიდა, თხუთმეტი...
არადა, თავად ამბობს, ჩემი ხუთი წლის შრომა არის ჩადებული ამ წიგნშიო...
წლების წინ რუსულად გაცნობილი "ვარდის სახელის" კითხვა ახლა ჩემს მშობლიურ ენაზე დავიწყე, სულ ნავარდ–ნავარდით, ლაღად და სხარტად საკითხავი გამოდგა და ისე გავედი ბოლოში, ვერც კი გავიგე, როგორ შემომეკითხა...
ამ წიგნმა ხომ ახალი ეპოქა შექმნა ლიტერატურაში, – უმბერტო ეკოს რომანების პოეტიკა (წაიკითხე: მწერლური ოსტატობა) ან, თუ გინდა, სტრუქტურა უხვად არის გამოყენებული ნობელიანტი ორჰან ფამუკის შემოქმედებაში, ასევე ბორის აკუნინთან და კიდევ მრავალ სხვა მწერალთან.
ოცდათერთმეტი წლის დაგვიანებით, – 1980 წელს დაწერილი "ვარდის სახელის" ქართულად გამოჩენა 2011 წელს, – დიდი მოვლენაა ქართული ლიტერატურისთვის და ამ რომანმა, წესით და რიგით, თავისი ადგილი უნდა მიუჩინოს უმბერტო ეკოს ერთგვარ ლიტერატურულ გამოძახილებს ჩვენშიც, თუ ღრმად შევხედავთ...
და რაკი ხათუნა ცხადაძე მშვენიერი ქართულით ალაპარაკებს უმბერტო ეკოს, ამიტომაც ვუსურვებდი, რომ იტალიაში 1988 წელს გამოცემულ "ფუკოს ქანქარას", სადაც პროფესორი ეკო თითქოსდა თავშესაქცევად ჰყვება არსებული თუ არარსებული მასონების ამბავს, ასევე ამ დიდი ოსტატობის მქონე მწერლის სხვა რომანებსაც, ქართულ ენაზე არ დაეგვიანოს "ვარდის სახელივით"...

მიხო მოსულიშვილი
31 აგვისტო, ოთხშაბათი, 2011

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ხათუნა ცხადაძე   Wed Oct 19, 2011 10:50 am



Gala (literary prize) winner: The best translation - 2011
Khatuna Tskhadadze for transalation 'The Name of the Rose' (Il nome della rosa, 1980) by Umberto Eco (Diogene publishing)

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ხათუნა ცხადაძე   Sat Dec 08, 2012 10:23 am

ხათუნა ცხადაძე

ეს ფილმი წაგიკითხავს?

ორი წლის წინ იტალიაში ორიგინალური კამპანია წამოიწყეს მკითხველთა წასახალისებლად. წიგნის მაღაზიაში შესვლისთანავე თვალს მოგტაცებდა პროვოკაციული შეკითხვა: "ეს ფილმი წაგიკითხავს?” აშკარად მიმზიდველი საგამომცემლო მიგნება იყო ეს თითქოს ბავშვური აზრობრივი შეუთავსებლობა: ერთგვარი მსუბუქი შემოლაწუნება ბანალურ ფრაზაზე: "არ წამიკითხავს, ფილმი მაქვს ნანახი”. გთავაზობდნენ წიგნებს, რომლებიც კინოფილმებს დასდებია საფუძვლად. ვინ იცის, ოდესმე იქნებ მართლა მეტმა თქვას: `არ მინახავს, მაგრამ წაკითხული მაქვს...”
ანტონიო ტაბუკის დოქტორი პერეირა მარჩელო მასტროიანის უკანასკნელი როლი აღმოჩნდა იტალიურ კინოში. "მიაჩნია პერეირას” იმ იშვიათ შემთხვევათაგანია იტალიაში, როცა წიგნს ბევრად მეტი მკითხველი ჰყავს, ვიდრე მასზე გადაღებულ ფილმს – მაყურებელი; როცა ლიტერატურული გმირი წარმოუდგენლად უფრო ცოცხალი და მეტყველია, ვიდრე თუნდაც სევდიანი და მარტოსული უკანასკნელი მასტროიანი.



"800 სიტყვა”, - მითხრა რედაქტორმა.
800 სიტყვაში ბევრს ვერაფერს იტყვი ანტონიო ტაბუკიზე, ვერც რომანზე, რომელიც გამოსვლისთანავე იქცა ყველა დროის ერთ-ერთ უსაყვარლეს წიგნად იტალიელებისთვის. 800 სიტყვაში, თუ მოინდომებ, შეგიძლია, ცნობისმოყვარეობა გაუღვიძო ადამიანებს, დანარჩენი თავისით ხდება. ტაბუკი ამბობდა, ცნობისწადილმა განავითარა კაცობრიობა; ეს გრძნობა რომ არა, ადამიანი დღესაც გამოქვაბულში იცხოვრებდაო.

1960-იან წლებში, პარიზში, ბუკინისტის დახლზე ფერნანდო პესოას წიგნს გადააწყდა. მას შემდეგ პორტუგალია მისი მეორე სამშობლო გახდა, პორტუგალიური კი – მისი მშობლიური ენა. თუმცა, სამშობლოზე – ბოლოს.

ჯერ იყო პორტუგალიური ლიტერატურა, პესოა, თარგმანი. "თარგმანი უცნაური ხელობაა, - ამბობდა, – პარადოქსია, მაგრამ მთარგმნელში ორი თვისება უნდა თანაარსებობდეს: თავხედობა და თავმდაბლობა”. შემდეგ – ლექციები ბოლონიის, გენუის, სიენას უნივერსიტეტებში. ტაბუკის უყვარდა ეს საქმე: "მე მხოლოდ ონტოლოგიურად ვარ მწერალი, ეგზისტენციურად უნივერსიტეტის პროფესორი ვარ”. “...ლიტერატურა ჩემთვის მხოლოდ პროფესია არაა. ლიტერატურა არის რაღაც, რაშიც თავს იყრის ჩემი ოცნებები, მისწრაფებები, ფანტაზია”.

შემდეგ იყო "იტალიის მოედანი”, `პატარა, უმნიშვნელო გაუგებრობები”, "ჰორიზონტის ხაზი”, "ინდური ნოქტიურნი”, "რეკვიემი”, "ფერნანდო პესოას უკანასკნელი სამი დღე” – ქვეყნებისა და ადამიანების ისტორიებით, სურვილებით, ოცნებებით სავსე მოთხრობები და რომანები. ტაბუკი მუდამ ფიქრობს დროზე, წერს დროზე, ყვება დროზე, აკვირდება, უსმენს, სწავლობს მას, ცოცხალ სუბსტანციად აქცევს. "ანტონიო, – მეუბნებოდა პატარაობაში ბებია, რომელსაც კვირაობით ვსტუმრობდი ხოლმე, – ცხოვრება წამში გარბის, მაგრამ ისე უსაშველოდ იწელება ხანდახან ერთი ჩვეულებრივი კვირადღე...” დროის ფიზიკური შეგრძნება განსაკუთრებით მძაფრი და გადამდებია ტაბუკის ბოლო წლების ნაწერებში: "სულ უფრო გვიანაა”, "ტრისტანი კვდება”, "დრო სწრაფად ბერდება”. "დრო კი არ გადის, – ამბობდა ტაბუკი, – ბერდება, ნაოჭდება, იჩუტება და ცვდება.”

ეს გაცრეცილი, დაჩუტული, მდორე დროა "მიაჩნია პერეირას” ნარატიული სხეულიც რომანის დასაწყისში. ინერტული, მრუმე, წარსულისა და სიკვდილის სუნით გაჟღენთილი დრო, რომელიც პირდაპირ ასოცირდება აუტანელი ხვატის ღრუბელთან, ლისაბონს რომ ახრჩობს 1938 წლის აგვისტოში.

სიუჟეტი პირველი გვერდიდანვე გნუსხავს, პერსონაჟები გამოჩენისთანავე გიყვარდება, თხრობა ყოველ მომდევნო გვერდზე ჩქარდება და ის, ჩაჩუტული ბურთივით მომჩვარული დროც ჰაერით, სიცოცხლით, შეკითხვებით, მომავლით ივსება.

ორმოცდაათს გადაცილებული, მსუქანი, რომანტიკული კაცია პერეირა, გული აწუხებს და გაუთავებლად ფიქრობს სიკვდილზე. ყველაფერი, რაც მას უყვარდა, წარსულშია: გარდაცვლილი ცოლი, კოიმბრა, ზღვა. მისი ცხოვრების თანამგზავრი მისივე წარსულია, მისი მესაიდუმლე და გულისნადების გამზიარებელი – ცოლის ფოტოსურათი: მას ელაპარაკება პერეირა, წვრილად უყვება რედაქციის ამბებს, თავის ერთფეროვან დღეებს, ხანდახან შვილზეც ესაუბრება, რომელიც არასოდეს ჰყოლიათ. პერეირას სუნამოც კი "მაშინდელია”: იმ დროინდელი, რომელზეც "პერეირას საუბარი არ სურს”.

სუნელებიანი ერბოკვერცხი, ლიმონის წვენი, მანუელთან საუბარი უყვარს პერეირას, ენდობა თავის მეგობარ მოძღვარს – პადრე ანტონიოს, ბალზაკს, ალფონს დოდეს. აფრთხობს თავისი მონოტონური ყოველდღიურობის მცირე ხელყოფაც: სიმშვიდეს უკარგავს შენობის მეთვალყურე ალქაჯი დედაკაცის გადაკრული საუბრები, მანუელის დაძაბული მზერა, პადრე ანტონიოს საყვედურები: ეს ყველაფერი რაღაცას მოასწავებს, რაზეც პერეირას ფიქრი არ უნდა. კათოლიკეა პერეირა, ღრმად მორწმუნე კათოლიკე – თავად ასე თვლის – მაგრამ სხეულის აღდგომას ვერ ეთანხმება. აფორიაქებს ეს აზრი პერეირას, სააქაოშიც ახრჩობს, აწუხებს, ეზედმეტება საკუთარი მსუქანი სხეული და ამ სხეულით მარადისობაში გადასვლის წარმოდგენაც კი თავზარს სცემს, სულს უხუთავს. მხოლოდ სული უნდა მარადისობაში, შვებით ფიქრობს სულზე, რომელიც მსუბუქია და ძველ, გამხდარ პერეირასთან ასოცირდება – ლაღ, ხუჭუჭა ბიჭთან, გიტარაზე რომ უკრავდა და ფერმკრთალ, ავადმყოფ გოგონას ეტრფოდა. ამიტომაც შეიკედლებს ასე უცნაურად, ასე აუხსნელად იმ თავქარიან, სრულიად უცხო ყმაწვილს, რომელიც მყუდროებას ურღვევს და თან საშინლად აღიზიანებს. თუმცა, პერეირას საკუთარი საქციელი უფრო აღიზიანებს, რადგან ვერ გაუგია, რატომ აკეთებს ამას. ამიტომ "ამ ყველაფერზე დუმილს ამჯობინებს”.

სევდიანი ღიმილის მომგვრელია პერეირას – როგორც ლიტერატურული გვერდის რედაქტორის – საზრუნავიც: ცნობილი მწერლების ნეკროლოგების წინასწარ გაშანშალება: "ღმერთო ჩემო, მორიაკი რომ მოკვდეს უცებ, რა უნდა ვქნა?” "მოწოდების სიმაღლეზე უნდა ვიყოთ”. ლისაბონი კი სისხლის სუნით ყარს, წიწილებივით დახოცილი უდანაშაულო ადამიანების სისხლის სუნით. "...მთელი ევროპა სიკვდილის სუნით ყარს”. თავს იცავს პერეირა, თუმცა, თავადაც ხვდება, უმწეოდ: "ჩვენი გაზეთი აპოლიტიკურია. მე ლიტერატურის გვერდი მაბარია”. აღიზიანებს მარტას სითამამე და მონტეირო როსის უმწიფარი პათოსი; აშინებენ და თან იზიდავენ ახალგაზრდები, გრძნობს, ვეღარ ინარჩუნებს იმ დამცავი გარსის მთლიანობას, რომლითაც ოდესღაც სამყაროს გაემიჯნა და რომელიც საკუთარივე ნებით გაარღვია, როცა მონტეირო როსი შეუშვა თავის ცხოვრებაში. სიცოცხლე მოთქრიალებს მონტეირო როსის დაწერილი ნეკროლოგებიდან, აწვება და რეცხავს, როგორც ღვარცოფი ჯებირს, პერეირას ჩაკირულ აკვიატებებს. დაბნეული, აფორიაქებულია პერეირა, მაგრამ გრძნობს, რომ შვების ნიავიც იმ შენგრეული კარიდან უბერავს. აღარ უძალიანდება პერეირა იმ მოზღვავებულ სიცოცხლეს და საკუთარ თავს, საკუთარ სხეულს იბრუნებს: უცნაური სილაღითა და სიმსუბუქით ცეკვავს ნაცისტურ ზეიმზე საშიშად თამამ, მეტისმეტად თავდაჯერებულ, ჟღალთმიან, ლამაზ გოგონასთან. იგივე, სიმსუბუქის, თავისუფლების განცდა ეუფლება, როცა, მრავალი წლის შემდეგ, ზღვაში შეცურავს: ის ლივლივა, მონატრებული ზღვა თავის მარადიულ, ეგზისტენციურ ტკივილსაც კი უამებს: სხეულს უმსუბუქებს.

მთავარი გმირის აკვიატებებით სავსე ტექსტში ავტორის აკვიატებასავით ისმის თავიდან ცოტა შემაწუხებელი, დამაბრკოლებელი "მიაჩნია”: თხრობიდან თითქოს ამოვარდნილი და რომანის ნარატიული ქსოვილის უცნაურად დამარღვეველი. "მიაჩნია” დროდადრო უხეშად გაბრუნებს აწმყოში და გაფიქრებს, სად, როდის, ვის წინაშე "მიაჩნია” პერეირას ეს ყველაფერი? მაგრამ ტექსტი წამსვე უკან გითრევს, სანამ შემდეგი "მიაჩნია” არ დაგიტრიალებს გონებაში კითხვის ნიშნების კორიანტელს. ობსესიურია უპასუხო შეკითხვაც "რატომ?” "რატომ გააკეთა ასე?” "რატომ თქვა ასე?” პერეირას ამ კითხვებზე პასუხი არ გააჩნია. მკითხველი თავად პოულობს პასუხებს, პასუხები მოდის მაშინ, როცა პერეირა აღარ ფიქრობს შვილზე, რომელიც არასოდეს ჰყოლია და ზრუნავს მონტეირო როსიზე, რომელიც "რაღაცას აგონებს”, რაღაცას, რაც უყვარდა, ან ეყვარებოდა, რომ ჰქონოდა. ესეცაა ტაბუკის განსაკუთრებული სიფაქიზე: სევდიანი მოგონება და მონატრება არა მხოლოდ იმის, რაც გქონდა და გიყვარდა, არამედ იმისაც, რაც არ გქონია. ეს ხალისიანი, თავქარიანი და ცოტა მიამიტი ბიჭი პერეირას წარსულსაც აგონებს და მომავალსაც, რომელიც არ ჰქონია, და რომელიც ასე უსაშველოდ ენატრება. ეს რომ ტაბუკი არ ყოფილიყო, ამ უცნაურ განცდას, ალბათ, სინანული უფრო დაერქმეოდა, მაგრამ პერეირა არ ნანობს, რომ შვილი არ ჰყოლია: მას ენატრება, უყვარს ის შვილი, რომელიც არ ჰყოლია და რომელსაც მონტეირო როსი აგონებს.

ესაა წიგნი ადამიანურ პასუხისმგებლობაზე, პირად პასუხისმგებლობაზე, რომელიც უაღრესად დიდია, მაშინაც კი, როცა ფიქრობ, რომ არავის წინაშე და არაფერზე აგებ პასუხს; იმაზე, რომ "პოლიტიკა” განყენებული მოვლენა არაა; რომ ის, რაც შენ ირგვლივ ხდება, შეუძლებელია, "არ გეხებოდეს”; რომ კაცთმოძულე რეჟიმი, პირადად რომც არ შეგეხოს, მოყვასის სისხლის შხეფებით აუცილებლად გაგისვრის მხედველობის არეს. "მათ, ვინც დროს უარყოფს, ვინც მომხდარს უარყოფს, – წერდა ტაბუკი, – ერთადერთ რამეს ვკითხავდი: "როდის? როდის არ მოხდა?”

ტაბუკიმ დატოვა იტალიის, პორტუგალიის, ლიტერატურის, ადამიანის სიყვარულით სავსე მოთხრობები, რომანები, კრიტიკული წერილები, ინტერვიუები. თავის ხალხს ფერნანდო პესოას შემოქმედება დაუტოვა იტალიურ ენაზე. არავის გაკვირვებია, რომ იქვე ისურვა სამუდამო განსასვენებელი, სადაც პესოა ეგულებოდა: ლისაბონში, დოშ პრასერეშის სასაფლაოზე.

"რომელია შენი სამშობლო?” – ხშირად ეკითხებოდნენ ტაბუკის – მწერალს, რომელიც ორ ენაზე წერდა, ბოლო ოცდაათი წელი ძირითადად პორტუგალიაში ცხოვრობდა და დიდ დროს ატარებდა საფრანგეთში. `ჩემი სამშობლო იტალიური ენაა, ეს ჩვენი ლამაზი იტალიური, ის ჩემშია, სულ თან ვატარებ”.


© ჟურნალი "ცხელი შოკოლადი", 2012, დეკემბერი

Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ხათუნა ცხადაძე   Wed Sep 04, 2013 12:52 am



წიგნის დასახელება - „მიაჩნია პერეირას“
ავტორი - ანტონიო ტაბუკი
მთარგმნელი - ხათუნა ცხადაძე
ISBN 978-9941-15-661-8
კატეგორიები - თარგმნილი პროზა
გვერდების რაოდენობა - 162
ყდა - რბილი
ფორმატი - 13X19.5
გამოცემის თარიღი - 2012

ანოტაცია - ...1938 წელი. პორტუგალია. სალაზარის რეჟიმი. შიშით დათრგუნული, აგვისტოს ხვატში გამომხრჩვალი ლისაბონი. "პოლიტიკა არ მაინტერესებს", – თავს იმხნევებს რომანის მთავარი გმირი, პერეირა. ფრანგი მწერლები, კაფე "ორქიდეა", მიმტანი მანუელი, ყინულიანი ლიმონის წვენი, ძველი ვენტილატორი, გარდაცვლილი ცოლის სურათი – ეს მისი ერთფეროვანი, მდორე ცხოვრების განუყრელი ატრიბუტებია. მსუქანია პერეირა, გული აწუხებს და განუწყვეტლივ ფიქრობს სიკვდილზე. ერთ დღეს პერეირა მონტეირო როსის გაიცნობს და სიცოცხლით სავსე, თავქარიან ყმაწვილს ნეკროლოგების წერას დაავალებს. თხრობა ჩქარდება, პერეირას ჩაკირულ აკვიატებებს ერთიმეორის მიყოლებით ეშლება ნიადაგი და მოვლენებიც სრულიად მოულოდნელად ვითარდება...

ლიტერატურული პრემია „საბას“ 2013 წლის ფინალისტი ნომინაციაში „საუკეთესო თარგმანი“

Smile
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ხათუნა ცხადაძე   Tue Sep 30, 2014 8:53 am



წიგნის დასახელება - „პრაღის სასაფლაო“
ავტორი - უმბერტო ეკო
მთარგმნელი - ხათუნა ცხადაძე
რედაქტორი - ლალი ქადაგიძე
მხატვარი - კოტე სულაბერიძე
კატეგორია - უცხოური პროზა
ISBN - 978-9941-11-463-2
გვერდები - 558
ფასი - 15.9 GEL
ყდა - რბილი
გამოცემის თარიღი - 2014
წიგნის თარგმანის თანადაფინანსება - იტალიის საგარეო საქმეთა სამინისტრო

ანოტაცია - ოკულტისტები, სატანისტები, მასონები, იეზუიტები, რევოლუციონერები, საფრანგეთის, იტალიის, პრუსიისა და რუსეთის საიდუმლო სამსახურები, ანტისემიტიზმის აფეთქებისა და ფაშისტური ისტერიის ზღვარზე მყოფი ევროპა, კონსპირაციული თეორიები, მსოფლიო შეთქმულების შიში...

სრულიად დაუჯერებელი და ამავე დროს რეალურად არსებული პერსონაჟებით სავსე, წარმოუდგენელი ინტრიგებით ნაქარგი სიუჟეტი მოდუნების საშუალებას არ გაძლევს. რომანის ერთადერთი გამოგონილი პერსონაჟი სიმონინო სიმონინია. გამოგონილი, მაგრამ ყველაზე ნამდვილი და „მარად ჩვენ შორის მყოფი“

აქ ვნახოთ და მოვისმინოთ, რას ლაპარაკობს რომანზე მთარგმნელი -- http://youtu.be/1s7TER9iOjw?list=FLJmM6ipn5NQ3HX6xP30Fhqw

Smile
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ხათუნა ცხადაძე   Fri Feb 26, 2016 9:20 am

ხათუნა ცხადაძე

ეჰ, სადაა ახლა ეკო


19 თებერვალი. მილანი. ჩემოდანი ოთახში დავაგდე და ფოიეში ჩამოვედი. კრისტიანომ მომაკითხა. მილანის უნივერსიტეტში რომ ვსწავლობდი, კრისტიანო ბიბლიოთეკარად მუშაობდა, ახალი დამთავრებული ჰქონდა უნივერსიტეტი. ფენოლიოს ვკითხულობდი და გამომელაპარაკა, ფენოლიოზე დაუცავს დიპლომი. ასე გავიცანი. 11 წელია, არ მინახავს.

კრისტიანო წერს, თარგმნის, ინგლისურს ასწავლის. ამ წლების თავგადასავლები მომიყვა. ძნელია, წერით, თარგმნით და მასწავლებლობით იცხოვრო იტალიაშიო. გამეცინა. ჩემი ამბები გამომკითხა, რას ვთარგმნი, რას ვკითხულობ, რას ვშვები საერთოდ. „ფუკოს ქანქარას“ ვთარგმნი-მეთქი. ახლა იმას გაეცინა. „Forza, dai… Coraggio”, მითხრა. იცი, ამ კვრიაში ეკოს ახალი წიგნი გამოდისო. კი-მეთქი. 27-ში გამოდის, 28-ში მივდივარ, მოვასწრებ ყიდვას.

მე „პროსეკო“ ავიღე. კრისტიანომ - რაღაც უალკოჰოლო კოქტეილი. „აღარ ვსვამო“, მითხრა. რაღაცნაირად თქვა ეს „აღარ“. არ მიკითხავს არაფერი. 11 წელი დიდი დროა.

დილით კრისტიანოს მესიჯი დამხვდა: „წუხელ ეკო გარდაცვლილა“. კომპიუტერი ჩავრთე. აკლებული იყო ფეისბუქი. უამრავი მესიჯი, კედელზე თუ ინბოქსში. მეილებიც კი. დედაჩემმა დამირეკა სკაიპზე. როგორ იმგზავრეო, არც უკითხავს: „დედი, ძალიან მეწყინა!“ ოთახში მამაჩემი ქოთქოთებდა: „ეჰ, ეჰ.“


* * *
ბოლოს დაბადების დღე მივულოცე, 5 იანვარს. არ უპასუხია. ამასწინათ მანუელას მივწერე. მანუელა მელატო. ეკოს მდივანი და მარჯვენა ხელია. ტექსტებზე, ტექნიკურ ამბებზე მანუელასთან მაქვს ურთიერთობა. ვერ ჩამოვა თბილისში, ჯანმრთელობის პრობლემები აქვსო. კიბო არ უხსენებია. გაზაფხულზე დავილაპარაკოთო, მითხრა. რადგან მილანში მოვდიოდი, ვაპირებდი, მანუელასთვის დამერეკა და ნომერი გამომერთმია, რომ ტელეფონით მომეკითხა. არასდროს არ გამიკეთებია ეს და გული მწყდება, რომ ვერ მოვასწარი. კიდევ ერთი სათხოვარი მქონდა მანუელასთან: ერთი ბიჭია თბილისში, სტუდენტი, თენგო, ძალიან უყვარს ეკო, ამასწინათ წიგნი მაჩუქა, ეკოზე დაწერილი ესეები ინგლისურად, ძალიან საინტერესო კრებულია. ეკოს და მარტინის დიალოგი წამოვიღე (თხელი წიგნია, წონა თითქმის არ აქვს), მანუელასთვის მინდოდა, მეთხოვა, ეკოსთვის ხელი მოეწერინებინა წიგნზე ამ ბიჭისთვის. შემდეგ ჩამოსვლაზე გამოვართმევ ან ფოსტით გამოვაგზავნინებ-მეთქი. ვეღარც ეს მოვასწარი.


* * *
ბოლონიაში წამოვედი. ორშაბათს, 22-ში შეხვედრა მაქვს უნივერსიტეტში. ეკოს 23-ში ასაფლავებენ მილანში. ვიფიქრე, დილით წავალ-მეთქი მატარებლით.

დილას ბარში ჩავედი ყავის დასალევად, ტელევიზორი იყო ჩართული. რაი დუე. ეკოს სახლთან ჟურნალისტები დაბანაკებულან, მიკროფონიანი ქალი აღგზნებული დარბის აქეთ-იქით და კაკანა ხმით გვაუწყებს, ვის ელოდებიან დღეს გასვენებაში, პიაცა კასტელოს ცამეტ ნომერში. მილანის მერი, ალექსანდრიის მერი, ბოლონიის მერი, განათლების მინისტრი, კულტურის მინისტრი. განათლების მინისტრი, კულტურის მინისტრი. განათლების მინისტრი, კულტურის მინისტრი. ეჰ, სადაა ახლა ეკო.

ყავა დავლიე და სახლში ამოვბრუნდი. მილანში წასვლა გადავიფიქრე. არსადაც არ წავალ. უმბერტო ეკო ამ ქალაქს სულ სხვანაირად უკავშირდება. აქ მინდა, ვიბოდიალო. აქ კუბოსა და მინისტრების მომლოდინე ჟურნალისტები არ დარბიან. აქ ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა და კომუნიკაციის მეცნიერებათა ფაკულტეტების ყველა შენობაზე A4 ფურცელია მიკრული: „19 თებერვალს გარდაიცვალა პროფესორი უმბერტო ეკო“. ბოლონიაში უნივერისტეტის შენობები მთელ ქალაქშია მიმოფანტული, თუმცა ვია ძამბონი უნივერსიტეტის სახლია. აქ, 38 ნომერში, #3 აუდიტორიაში კითხულობდა ეკო ლექციებს, მრავალი წლის მანძილზე. სტუდენტებს მიუკრავთ: “Ciao, Prof.” ჩაო, მასწ.

ივანო დიონიჯი, ბოლონიის უნივერსიტეტის ყოფილი რექტორი, ეკოს მეგობარი და უამრავი საუნივერსიტეტო წამოწყების თანამონაწილე (ავანტიურის, ასე ამბობს თავად, თუმცა „ავანტიურა“ იტალიურად თავგადასავალია და მეტი არაფერი. ეკომ მართლა უამრავი „თავგადასავალი“ წამოიწყო ბოლონიის უნივერსიტეტში, 70-ან წლებში ცნობილი DAMS, მოგვიანებით - კომუნიკაციის მეცნიერებათა ფაკულტეტი და კიდევ ბევრი სხვა), დავობლდითო, ამბობს.

ეს ქალაქი სხვანაირად გლოვობს ეკოს. ამ ქალაქისთვის უმბერტო ეკო მასწავლებელი იყო. 1961 წლიდან, როცა პირველად შევიდა აუდიტორიაში. აქ ეკოს „მასწ“-ს ეძახდნენ.


* * *
„ფუკოს ქანქარას“ ვთარგმნი. უცნაური შეგრძნება მაქვს. რამის კითხვა რომ მომინდეს, ცოცხალი აღარაა. სულ ორჯერ ვკითხე რაღაც, მაგრამ ახლა ვიცი, რომ ვეღარ ვკითხავ, და საშინლად მწყდება გული. სიკვდილი იმასაც სამუდამოდ გამორიცხავს, რაც არასოდეს მომხდარა და შეიძლება, არც არასოდეს მომხდარიყო. მისი ელ. ფოსტის მისამართზე ვფიქრობ რატომღაც, უპატრონოდ დარჩენილ მისამართზე, რომელიც აღარასოდეს აღარ გაიხსნება. ისე, ვინ იცის. იქნებ დაუტოვა კიდეც ვინმეს პაროლი. ცოლს, მაგალითად. „პირველად რომ ითარგმნა ჩემი ნაშრომი ინგლისურად, მიხაროდა, რომ ჩემს ცოლს მთლად შტერი აღარ ვეგონებოდიო.“ მთელი ცხოვრება გაატარა ამ ქალთან ერთად.

მესამე თავს ვთარგმნი. „- რატომ მენდობით? - თქვენ არ გენდობით. თქვენს ცნობისმოყვარეობას ვენდობი.“ პრინციპში, ამას ასწავლიდა თავის სტუდენტებსაც: ცნობისმოყვარეობას. იმას, რომ ცნობისმოყვარეობას უნდა ენდოს ადამიანი.


* * *
მეგობარმა ჩამომაკითხა ფლორენციიდან. დასალევად გავედით. 15 წლის ბიჭი ჰყავს, ფედერიკო. მოვიკითხე. რაღაც უხერხულად უჭირავს ჭიქა ხელში. უცებ მეუბნება, იცი, რა მინოდოდა, დამერქმია ფედერიკოსთვისო? მხრები ავიჩეჩე. საშინლად მინდოდა, მაგრამ ერთხელ ვთქვი და ცოლს ისეთი რეაქცია ჰქონდა, ხმა აღარ ამომიღიაო. რა-მეთქი. „დანტე. ხო მაგარია? ნახე რა სახელია. დანტე!“ და ღვინო მოსვა.

დანტე. WOW. რამდენი მიზეზია, რის გამოც მიყვარს იტალია.


25 February - 2016
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Sponsored content




PostSubject: Re: ხათუნა ცხადაძე   Today at 4:01 am

Back to top Go down
 
ხათუნა ცხადაძე
View previous topic View next topic Back to top 
Page 1 of 1

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური (ნისლი მთათა ზედა) :: მთქმელი და გამგონებელი :: მთარგმანებელთა და თარგმანთათვის-
Jump to: