არმური (ნისლი მთათა ზედა)
არმური
არმური (ნისლი მთათა ზედა)

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri (scotch mist over mountains) - literary Arena from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  CalendarCalendar  GalleryGallery  FAQFAQ  SearchSearch  MemberlistMemberlist  UsergroupsUsergroups  RegisterRegister  Log inLog in  
* თამარ გელოვანი"სიმღერიდან სიტყვამდე". * მიხო მოსულიშვილი„ჰელესა“ (კინორომანი). * თამარ ლომიძე"ზღვარი" (ლექსები).
* ანრი გიდელი"პიკასო" (ბიოგრაფიული რომანი) * გიგი სულაკაური"ხეტიალი" (ლექსები. რჩეული) * ბელა ჩეკურიშვილი"შეკითხვად სიზიფეს" (ლექსები)
* ლაშა ბუღაძე"ნავიგატორი" (პიესა). * ნინო ქაჯაია (მთარგმნელი)უილიმ გოლდინგი - "ბუზთა ბატონი" (რომანი) * ზაზა თვარაძე"სიტყვები" (რომანი).
* მიხეილ ანთაძე"საიდუმლოებით მოცული უ.შ", "სინქრონისტულობის პრინციპი". *
* რადიარდ კიპლინგი - "აი ასეთი ამბები" (თორმეტი და კიდევ ერთი ზღაპარი), მთარგმნელი ანი მოსულიშვილი * ვახტანგ ჯავახაძე"ვახტანგური" (ლექსები. რჩეული)
* მიხო მოსულიშვილი"დიდი ძუ დათვი" (რომანი). * ნინო ნადირაძე"VIA SOLIS" (ლექსები). * მარიამ ხუცურაული"სანათა" (ლექსები და ჩანაწერები).
* Zurab Karumidze"Dagny or a Love Feast" (English brushed up and fine-tuned by Amy Spurling). * გივი ალხაზიშვილი"ეპისტოლეთა წიგნი" (ლექსები).
* ბესიკ ხარანაული"მთავარი გამთამაშებელი". * მიხო მოსულიშვილი"სულის მდინარე" (თორმეტი ნოველა). * ნინო სადღობელაშვილი"ფრთები და ხელები" (ლექსები).
* მამუკა ხერხეულიძე„ომში, როგორც ომში“ (მოთხრობები). * ნატა ვარადა – „დედის კერძი“ (მოთხრობები). * ზაალ სამადაშვილი – „ავტოპორტრეტი წიგნების ფონზე“ (მოთხრობები). * ვაჟა ხორნაული – „როგორც ბაღიდან...“ (ლექსები). * ირაკლი ლომოური – „ავტონეკროლოგი“ (მოთხრობები).
* მანანა ანთაძე (მთარგმნელი)ტენესი უილიამსი - Camino Real (პიესა). * თამარ ბართაია, დავით გაბუნია, ნინო მირზიაშვილი, მიხო მოსულიშვილი, ნანუკა სეფაშვილი, ირაკლი ცხადაია„ქართული პიესა 2012“ (ექვსი პიესა).
* ნატა ვარადა – "დედის კერძი" (მოთხრობები). * თამრი ფხაკაძე – "ბოსტანი კონფლიქტის ზონაში" (მოთხრობა). * რიუნოსკე აკუტაგავა – "დიალოგი წყვდიადში" (მოთხრობები).
* გიორგი კაკაბაძე"ნიკო ფიროსმანი" (ბიოგრაფიული რომანი). * მიხო მოსულიშვილი – "ვაჟა-ფშაველა" (ბიოგრაფიული რომანი).

Share | 
 

 ია სულაბერიძე

View previous topic View next topic Go down 
AuthorMessage
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3867
Registration date : 09.11.08

PostSubject: ია სულაბერიძე   Thu Feb 24, 2011 8:19 pm


Ia Sulaberidze

ია სულაბერიძე

დაიბადა 1965 წლის 22 აგვისტოს, ქალაქ თბილისში. საშუალო სკოლა დაამთავრა 1982 წელს ქალაქ რუსთავში, ხოლო თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი – 1991 წელს.
1997 წლამდე მუშაობდა ქ. რუსთავის პირველ ბავშვთა პოლიკლინიკაში. შემდეგ, რატომღაც, უარი თქვა პროფესიით მუშაობაზე.
ლექსები პირველად გამოაქვეყნა 1991 წელს გაზეთ "ლიტერატურულ საქართველოში", მურმან ლებანიძის რედაქციითა და წინასიტყვით; ამავე წელს, მურმან ლებანიძისავე რედაქციით, დაისტამბა მისი პირველი წიგნიც.
სისტემატურად იბეჭდება პერიოდულ ლიტერატუტურულ ჟურნალებსა და გაზეთებში.
1999–2001 წლებში მუშაობდა საქართველოს მწერალთა კავშირის ქვემო ქართლის ორგანიზაციის თავმჯდომარედ, საიდანაც საკუთარი სურვილით წამოვიდა.
მისი ლექსები თარგმნილია რუსულ და იტალიურ ენებზე.
ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი.

პრემიები:
* ლადო ასათიანის სახელობის პრემიის ლაურეატი.
* იტალიაში ჩატარებული ყოველწლიური საერთაშორისო კონკურსის "ახალგაზრდა ევროპის" 2001 წლის გამარჯვებული.

წიგნები:
* "40 ლექსი, გამომცემლობა "მერანი".
* "მეორე წიგნი", მურმან ლებანიძის გამომცემლობა "ჩანგი".
* "მე არ ვარ ევა", "მერანი", 2006


ავტოპორტრეტის მაგიერ

მიყვარს ყვავილი და მიყვარს დენთი
და არ მივტირი დროის მანქანებს,
რადგან თუ მომკლავს სიკვდილი ერთი,
მეორე თითსაც ვერ დამაკარებს.

არ დადგა ჩემგან შემკრთალი ნუკრი,
არც სიყვარულის მშვიდი მსახური
და არ მადარდებს, ამქვეყნად თუკი
მოვედი გონჯი და უსახური.

მოხარული ვარ, რომ გრიგალისგან
ზურგით არასდროს შევტრიალდები,
მოხარული ვარ, რომ დედამიწას
თავქარიანიც ვეპრიანები.

რომ ცისქვეშეთში სულ ხიფათს ვეძებ,
რომ ბედისწერას არ ვეხუმრები,
რომ პოეზიის ციცაბო კლდეზე
უნდა ამოვჭრა საფეხურები.




წიგნის დასახელება – "მე არ ვარ ევა"
ავტორი – ია სულაბერიძე
რედაქტორი - ვახტანგ ჯავახაძე
მხატვარი - გოგი წერეთელი
ფოტოების ავტორი - მურმან ჩაჩუა
გვერდების რაოდენობა – 144
ყდა – რბილი
ISBN – 99940-860-3-0
გამოცემის წელი: 2006
გამომცემლობა: “მერანი"
კომპიუტერული უზრუნველყოფა - დალი ზაქარიაშვილი
კორექტორები - მარი გოჩიტაშვილი, შალვა დაუშვილი

Ia Sulaberidze © I'm not Eva, 2006


ია სულაბერიძე: - "დავუმტკიცეთ კი ქალებმა კაცებს, რომ უფრო მაგრები ვართ და მათ ხელი შეგვიშალეს?! არ მახსენდება ისეთი შემთხვევა, რომ მეთქვას ან მეფიქროს: რატომ არ გვიშვებენ მამაკაცები წინ?!" – http://www.ginsc.net/main.php?option=libface_view&mode=0&cat=centuri&country=Georgia&pic=354&lang=ge

ია სულაბერიძე ლიბ.ჯი-ზე - http://lib.ge/authors.php?116

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3867
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ია სულაბერიძე   Thu Feb 24, 2011 8:26 pm


Ia Sulaberidze

ია სულაბერიძე

საქართველოს

მე ვერ დაგიფრთხობ ქურდბაცაცა
პირისფარეშებს
და ვერც მახვილით დავუხვდები
მომხდურს გარეშეს,
მერე შენ რა, თუ არც სიცოცხლე
და არც სიკვდილი
არ შემიძლია, სასურველო,
მე შენ გარეშე.


ფრაგმენტი დახასიათებიდან

ჩემს ხასიათზე წუწუნებს დედა
(მე არხეინად ვუცქერ «პოდიუმს»):
«რად შეეშალა ბუნებას, ნეტა,
შენ ბიჭად უნდა გამჩენოდიო.

დაუდგრომელი ვით მინდვრად ქარი,
თან ჩემპიონი ზარმაცთა შორის,
ხარ რანაირად ოჯახის ქალი
ან რანაირი დედა და ცოლი?

თვითონვე მიკვირს, როს გხედავ მშვიდად _
შენ ხომ სიმშვიდე ძილშიაც გიჭირს...
აღარც ეგ შენი ლექსები მინდა,
არც ფიზიკის და ქიმიის ნიჭი!»

ისევ საყვარლად წუწუნებს დედა
(ეს მისთვის უცხო ხილი როდია):
«არა, შენ ქალის რა გიგავს, ნეტა,
შენ ბიჭად უნდა გამჩენოდიო!»

იცი, ძვირფასო, მეც კარგად ვუწყი,
ვერა ვარ მშვიდი, ნაზი და მქრქალი,
რა მოხდა, ვიყო «ბიჭურად» ფიცხი _
«ქალურ» ქალებზე ათასჯერ ქალი!..


მოძრაობის საპირისპიროდ

მე მეყოლება კაბრიოლეტი _
თეთრი, ქათქათა მფრინავი კვიცი,
დამავიწყდება, რომ ვარ პოეტი,
დამავიწყდება, თუ რამე ვიცი.

თეთრი პერანგით და ლურჯი ჯინსით
მე ყველგან მიცნობს ერთგული კვიცი,
ის დამიფარავს ხიფათისაგან
და სადაც ვეტყვი, მიმაფრენს ციმციმ!

არ არის ჩემში მისხალი შიშის,
სწრაფი ჭენების რიდი და კრძალვა,
მე ვერ გავუგებ საგზაო ნიშნებს,
რადგან არ მესმის სიტყვა: «აკრძალვა».

არ დავუჯერებ მრისხანე ისრებს,
თუნდ რობინ ჰუდის იქცნენ ისრებად _
არავინ იცის, ჩემი გზა-კვალი
სად მთავრდება და სად _ კვლავ იწყება...

შავი სათვალით და ლურჯი ჯინსით
მე მოვალ შენთან _ ქალი, პოეტი,
მე მოვალ შენთან ფეხმარდი კვიცით _
ჩემი ოცნების კაბრიოლეტით.


მე და შენ

მე _ სიფრიფანა პოეტი ქალი,
შენ _ გოლიათი ჩემგან ძლეული...
შენ თუ თვლი, რომ შენ დამადგი თვალი,
ცდები: თვითონ ხარ ჩემი რჩეული.

ფერად სათვალით მე არ გიყურებ,
არც შენ გაქვს, ალბათ, ჯადოქრის ჯოხი,
მოდი და მხრებით გადამიხურე
დიდი იმედის პატარა ქოხი!

მე ვარ ტკივილი _ მცირე და დიდი,
მე ვარ შენ ირგვლივ _ ახლოც და შორიც,
მე დაგრთე ნება, რომ იყო ხიდი
ჩემს ზამთარსა და გაზაფხულს შორის.

შენ თავს მევლები სუსტსა და ძლიერს,
შენ _ მძლეთამძლე და მაინც ძლეული...
შენ რომ გგონია, შენ ამირჩიე _
თვითონ ბრძანდები ჩემი რჩეული.

ლომი

ჩემი საფარი შენ ხარ კედელი,
მე კი რა გითხრა, ისიც არ ვიცი _
მე შენი ფიცხი ვარ მუშკეტერი
და არა _ შენი დიასახლისი.

არ მიყვარს სრბოლა _ ქარს მინდობილი
და არც _ დუელი გადადებული,
არ არის ბედი ჩემი დობილი _
ლომის თვეში ვარ დაბადებული.

ემოციები ისე მმართავენ,
როგორც წყნარ ზღვაში ხომალდს _ მესაჭე,
არ იქნებოდა ღმერთი მართალი,
მშვიდი ბუნებით რომ დავესაჯე...

გჭირდები, როგორც ოთახს _ კედელი,
გჭირდები, როგორც გუთანს _ სახნისი,
მე კი ქალი ვარ და მუშკეტერი
და არა _ შენი დიასახლისი...


განა შენი ვარ

შენთან ვარ _ განა შენი ვარ,
რადა მჩემულობ, ლომო,
მე შენთან რა დამრჩენი ვარ _
ძაანაც მოინდომო.

მე სადაც მინდა, იქა ვარ _
შენ იქნებ მკლავსაც მხვევდე,
მე კი, ლაღი და თავნება,
ცხრა მთის გადაღმა ვფრენდე.

მე ჩემი გამკვირვებია:
ალბათ, გიჟი ვარ, თორემ,
ჭკვათმყოფი ვინ გაექცევა
მაგ შენს უნაზეს ტორებს?!

სულ ჩემთვის გაგნათებია
შუბლი მკაცრი და ფართო,
ყოველთვის როდი მიყვარხარ _
ხშირად მიყვარხარ მარტო.

ოღონდ, როდესაც მიყვარხარ,
რა სათქმელია ცხრა მთა _
სხვა პლანეტიდან მოგივალ
უუსწრაფესად წამთა.

სულერთი არი მანძილი,
უდროოცა და დროცა _
მაშინვე შენთან გავჩნდები,
მომესურვები როცა.

სუმთლად აბუჩად ავიგდებ
მოუცლელობას, მოცლას,
მოვალ და მოვისურვილებ
მაგ შენს გამშოლტველ კოცნას!


ადამს

მე არ ვარ ევა, თუმცა, ვარ ქალი,
შენს თვალში, ალბათ, ესეც ნაკლია:
გაჩენის დღიდან მაქვს შენი ვალი _
შენ ხომ ჩემ გამო ნეკნი გაკლია!

ხუმრობა იქით _ შენ შეგიყვარდა
მოცილებული შენს სხეულს ძვალი,
ყველა ნეკნს დათმობ იმ ერთის გარდა,
რომელსაც ღმერთმა უწოდა «ქალი»!

ეპიტაფია

ამ ქვამდე ისე მოვედი,
დავტოვე ოთხი კვალი :
1) ჩაფიქრებული პოეტის,
2) გაღიმებული ქალის,
3) გაღიმებული პოეტის,
4) ჩაფიქრებული ქალის...

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3867
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ია სულაბერიძე   Thu Feb 24, 2011 8:40 pm


Ia Sulaberidze

ია სულაბერიძე

საქართველოს

მე ვერ დაგიფრთხობ ქურდბაცაცა
პირისფარეშებს
და ვერც მახვილით დავუხვდები
მომხდურს გარეშეს,
მერე შენ რა, თუ არც სიცოცხლე
და არც სიკვდილი
არ შემიძლია, სასურველო,
მე შენ გარეშე.


საქართველოში დაკარგვა

არის ერთი შეგონება -
სადღეისოც, სახვალეოც!
ეძებე და იპოვეო,
იპოვე და დამალეო...

ვერც დარია, ვერც - ავდარი,
წვიმა ერქვას - ისეც ვერ წვიმს...
რას ვიპოვით, რას დავმალავთ -
დამკარგავნი ოქროს ვერძის?...

ვერ აჟღერებს სიმებდამწყდარს,
თვით ილია ადგეს, ვერც - ის!
მერამდენედ - გამარჯვება
ოცდაათიოდე ვერცხლის?!

მერამდენედ - დანის პირი,
მერამდენედ - ხიდი ბეწვის?!
მუდამ ვთესავთ! ეს ოხერი!
დრო არ დადგა მკის და ლეწვის!

ფირუზ ცას და ზურმუხტ ხმელეთს
სულ „მოყვარე მტერი“ ებრძვის,
ჩემი გულის გასახეთქად
მკლავიც მოსდევს, გულიც ერჩის!

ძაღლის კუდი გასწორდება,
გნებავთ, დამაკება ბერწის
არ მომხდარა, არც მოხდება!..
მაინც მტკივა, მაინც მეწვის...

ვერც რას ვპოვებთ, ვერც დავმალავთ -
დამკარგავნი ოქროს ვერძის,
რაც რომ ყველამ „ხუთზე“ ვიცით,
მეც ის მოგახსენეთ, მეც - ის...


გამხელილი ძველმოდურობა

ლექსი ვეფხვისა და მოყმის
და სიმღერა ხასან-ბეგის -
თუკი ასე მემღერება?
თუკი ლექსიც ასე მეთქმის?..

რა ცოტაა საღიღინო!
უფრო მეტი - დასაჭექი,
რამდენია, ეს ოხერი,
შხამი, გულში დასალექი!

რამდენია ირგვლივ კაცი,
გნებავთ, ქალი - გასარეკი,
ანუ გასაგიჟებელი,
განა ირანს გასარეკი!

მოსაჭრელად არ მეთმობა
არცა ცერი, არცა ნეკი!
რაღა დამრჩა წასართმევი
ანდა - წარღვნის წასალეკი?..

ლექსი ვეფხვისა და მოყმის
და სიმღერა ხასან-ბეგის -
სწორედ ასე მემღერება,
ლექსიც სწორედ ასე მეთქმის!..


ეს სამშობლო ჩემია

მართალია, მე - არა,
მე არ ამირჩევია,
მაგრამ ფაქტი ისაა,
ეს სამშობლო - ჩემია.

ფაქტი ფაქტად მივიღო -
მეტი რა დამრჩენია?
ვიცინო თუ ვიტირო? –
ეს სამშობლო - ჩემიაა!..

ეს ხელმწიფე ამ ტახტზე
მე არ დამიჯენია,
მაგრამ, რაკი მაინც ზის,
ღირსი ვარ და - ჩემია.

თან რომ თავსაც მაძულებს,
თან რომ თავს მირჩევნია,
ვერსად რომ ვერ წავუვალ,
ეს სამშობლო - ჩემია.

მტერია თუ - მოკეთე,
რომ ვერ გამირჩევია,
არჩევანის გარეშეც
ეს სამშობლო - ჩემია.

თაობიდან თაობებს
რაც კი გადასცემია,
დიდებაც და დაცემაც
ერთნაირად ჩემია.

თან რომ ჩემი მკვლელია,
თან რომ - გადამრჩენია,
ეს საბრალო სამშობლო,
მადლობა ღმერთს! - ჩემია!


***
მზემ სისხლის ზეწარი ჭიუხებს მოხადა,
ჭაბუკი ხევსური ბედაურს მირჩევს,
მინდა სისხლისფერი გადვიცვა ჩოხა და
გავყვე მარულაში ბიჭებს.

მივქრივართ, ალპები ჭიატობს ათასფერად,
არაფერს გპირდები, არაფერს არ დამპირდე,
აგე იმ მწვერვალზე მწადის გადაფრენა,
პოეტი არ ვიყო, თუ არ გადავფრინდე.


study


Last edited by Admin on Thu Feb 24, 2011 8:47 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3867
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ია სულაბერიძე   Thu Feb 24, 2011 8:46 pm



ია სულაბერიძის ახალი წიგნის წარდგინება საჯარო ბიბლიოთეკაში 2011 წლის 24 თებერვალს, სურათზე - ია სულაბერიძე, გიორგი კილაძე და დამსწრე საზოგადოება.

ია სულაბერიძე კითხულობს ამ ლექსს:


***
„დოქის ტუჩი მირჩევნია ქალისას”

დოქის ტუჩს უმღერი, ქალისას კი არა,
ღვინოს ასახელებ მშვენებად მაგიდის
და მაინც თვალები ხარივით ბრიალა,
დოქისკენ კი არა, ქალისკენ დაგიდის.

შენ არ იუარებ, ლოთი არა ვარო,
მაგრამ ცხრა სიგელიც ლოთისა გეჭიროს,
მაინც მეეჭვება, ჩემო ყარამანო,
რომ შენ დოქის ტუჩი ქალისას გერჩივნოს.




study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3867
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ია სულაბერიძე   Thu Feb 24, 2011 8:52 pm

ია სულაბერიძე

მადლობა ზღაპრისათვის


2002-11-15

გამარჯობა, ბატონო მურმან... ისე ძალიან მენატრებით...ისე ცუდია უთქვენობა!..

ფიქრიასა და სამი ელეგანტური ნაძვისაგან შედგება ის რაზმი, რომლის ალყაშიაც წევხართ ახლა... არადა, მე ხომ ვიცი, როგორ გიყვარდათ სიცოცხლე და როგორ გინდოდათ, ოთხმოცი წელი ცოცხალს შეგსრულებოდათ!

"ოთხმოცი" - ასე ეწოდება თქვენი ასაკის აღმნიშვნელ რიცხვს, ოღონდ სულ ტყუილად ირჯება: ვერაფერსაც ვერ გვეუბნება. ამ რიცხვს წარმოდგენაც კი არა აქვს, თუ რაოდენ აბუჩად აიგდეთ და მოატყუეთ. მოატყუეთ იმით, რომ მას ჰგონია, სიბერეს აღნიშნავს, თქვენ კი ძალიან, ძალიან ახალგაზრდა დარჩით. ისე გატრიალდით და წახვედით, ოდნავადაც არ დაბერებულხართ! დაბერებული როგორ ეთქმის კაცს, რომელიც თქვენებრ ჭინკებიანი ღიმილით იღიმება, გნებავთ, თქვენებრ სუსხიან-ძარღვიანი ორლესული მზერით იყურება!

მაინც, რამდენი რამ ყოფილხართ! "რამდენ რამეში" "რუსთაველისა და სახელმწიფო პრემიების ლაურეატს", "რუსთაველის საზოგადოების თავმჯდომარეს", "რუსთაველისა და სახელმწიფო პრემიების კომიტეტის თავმჯდომარესა" და კიდევ სხვა ტიტულებს როდი ვგულისხმობ - ეს ჭარბი შესახელება სულ ჩვეულებრივი სიტყვებია და ოდნავადაც ვერ გამოხატავს თქვენს არაჩვეულებრიობას. თქვენ დიდი კაცი და დიდი კაცების მეგობარი ხართ აქაც და მანდაც. "დიდი კაცები" ვინც არიან, "იციან, ვიცით".

გუშინ თქვენი დაბადების დღე რუსთაველის საზოგადოებამ აღნიშნა. შევიკრიბეთ დარბაზში, სადაც არამცთუ თითოეულ ნივთს, თითოეულ კედელს, არამედ თვით ამ კედლებს შორის მოქცეულ ჰაერსაც კი თქვენი სახელი და გვარი თქვენივე ავტოგრაფით აწერია. შევიკრიბეთ და საჩუქრად მოგართვით გულდაწყვეტილი სითბო, დაზაფრული სიყვარული და თქვენთვის, თქვენს გამო მორეული ჩვეულებრივი ცრემლი, რომლის შეკავება ან დამალვა არავის უცდია...

"მიმყოფე ბედნიერი, მიმყოფე ბედნიერი - გული იმეორებს ერთს" - დიდი ხნის წინათ ეს სიტყვები პატარა ფურცელზე დამიწერეთ და მაჩუქეთ: ფიქრიასათვის მიძღვნილი ლოცვა და სითბო გამინაწილეთ. თქვენი ფიქრიას ბედნიერება - ალბათ, ბედისწერა იყო და - არ გამოვიდა, მე კი... მე უბედნიერესი ვარ, თუნდაც მხოლოდ იმით, რომ ჩვიდმეტი წელი საოცარ ზღაპარში მაცხოვრეთ და მზარდეთ, იმ ზღაპარში, რომელსაც მურმან ლებანიძესთან მეგობრობა ჰქვია, იმ ზღაპარში, რომელზე ლამაზიც მე არაფერი მსმენია და რომელზე უკეთესიც ჩემს ცხოვრებაში არაფერი მომხდარა. ამ ზღაპარში არის აივანზე დადგმულ სარწეველა სავარძლებში გათენებული კვაშხეთის ღამეები, წიგნზე მუშაობისას თვალის დახამხამებაში დაღამებული დღეები, ცხოვრებაზე ანუ წარსულსა და მომავალზე, სიფხიზლესა და სიმთვრალეზე, გულის რეჩხსა და გამარჯვების ყიჟინაზე, შეფასებასა და დაფასებაზე, კაცებსა და არაკაცებზე, ღალატსა და ერთგულებაზე, სიყვარულსა და კიდევ სიყვარულზე საუბარში გაქცეული საათები, ამ ზღაპარში არის მკაცრი და წარბაწეული "მიჰქარავ!" და რბილი და ალერსიანი "ჭირიმე შენი!" ამ ზღაპარში არის ლექსი, ცხოვრება და სიმართლე, არის ზრუნვა და ყურადღება... ახლა ეს ზღაპარი დამთავრდა და მას გაგრძელება აღარ აქვს. ძალიან ძნელია ჩემთვის უამზღაპრობა, თუმცა მე ის კითხვისა და ძახილის ნიშნებიანად, წერტილებიანად და მრავალწერტილებიანადაც მახსოვს. ის ჩემს თავსა და გულშია და "შერეკილებისა" არ იყოს, "აქედან ვერაფერი ამოშლის". ხსოვნით კი მახსოვს, ოღონდ, ვისწავლე თუ არა - ეს ჯერ არ ვიცი... ზღაპრისათვის გმალობთ, ჩემო დიდებულო ბატონო მურმან! გიკოცნით მოწიწების მომგვრელ ჭაღარასა და კალმის საჭერად აწყობილ თითებს...

ოთხმოცი წელი შეგისრულდათ!

დაბადების დღეს გილოცავთ!


წყარო - http://www.open.ge/index.php?m=57&y=2002&art=10074
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Sponsored content




PostSubject: Re: ია სულაბერიძე   Today at 12:15 am

Back to top Go down
 
ია სულაბერიძე
View previous topic View next topic Back to top 
Page 1 of 1

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური (ნისლი მთათა ზედა) :: მთქმელი და გამგონებელი :: პოეტების ქვეყანა-
Jump to: