არმური (ნისლი მთათა ზედა)
არმური
არმური (ნისლი მთათა ზედა)

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri (scotch mist over mountains) - literary Arena from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  CalendarCalendar  GalleryGallery  FAQFAQ  SearchSearch  MemberlistMemberlist  UsergroupsUsergroups  RegisterRegister  Log inLog in  
* თამარ გელოვანი"სიმღერიდან სიტყვამდე". * მიხო მოსულიშვილი„ჰელესა“ (კინორომანი). * თამარ ლომიძე"ზღვარი" (ლექსები).
* ანრი გიდელი"პიკასო" (ბიოგრაფიული რომანი) * გიგი სულაკაური"ხეტიალი" (ლექსები. რჩეული) * ბელა ჩეკურიშვილი"შეკითხვად სიზიფეს" (ლექსები)
* ლაშა ბუღაძე"ნავიგატორი" (პიესა). * ნინო ქაჯაია (მთარგმნელი)უილიმ გოლდინგი - "ბუზთა ბატონი" (რომანი) * ზაზა თვარაძე"სიტყვები" (რომანი).
* მიხეილ ანთაძე"საიდუმლოებით მოცული უ.შ", "სინქრონისტულობის პრინციპი". *
* რადიარდ კიპლინგი - "აი ასეთი ამბები" (თორმეტი და კიდევ ერთი ზღაპარი), მთარგმნელი ანი მოსულიშვილი * ვახტანგ ჯავახაძე"ვახტანგური" (ლექსები. რჩეული)
* მიხო მოსულიშვილი"დიდი ძუ დათვი" (რომანი). * ნინო ნადირაძე"VIA SOLIS" (ლექსები). * მარიამ ხუცურაული"სანათა" (ლექსები და ჩანაწერები).
* Zurab Karumidze"Dagny or a Love Feast" (English brushed up and fine-tuned by Amy Spurling). * გივი ალხაზიშვილი"ეპისტოლეთა წიგნი" (ლექსები).
* ბესიკ ხარანაული"მთავარი გამთამაშებელი". * მიხო მოსულიშვილი"სულის მდინარე" (თორმეტი ნოველა). * ნინო სადღობელაშვილი"ფრთები და ხელები" (ლექსები).
* მამუკა ხერხეულიძე„ომში, როგორც ომში“ (მოთხრობები). * ნატა ვარადა – „დედის კერძი“ (მოთხრობები). * ზაალ სამადაშვილი – „ავტოპორტრეტი წიგნების ფონზე“ (მოთხრობები). * ვაჟა ხორნაული – „როგორც ბაღიდან...“ (ლექსები). * ირაკლი ლომოური – „ავტონეკროლოგი“ (მოთხრობები).
* მანანა ანთაძე (მთარგმნელი)ტენესი უილიამსი - Camino Real (პიესა). * თამარ ბართაია, დავით გაბუნია, ნინო მირზიაშვილი, მიხო მოსულიშვილი, ნანუკა სეფაშვილი, ირაკლი ცხადაია„ქართული პიესა 2012“ (ექვსი პიესა).
* ნატა ვარადა – "დედის კერძი" (მოთხრობები). * თამრი ფხაკაძე – "ბოსტანი კონფლიქტის ზონაში" (მოთხრობა). * რიუნოსკე აკუტაგავა – "დიალოგი წყვდიადში" (მოთხრობები).
* გიორგი კაკაბაძე"ნიკო ფიროსმანი" (ბიოგრაფიული რომანი). * მიხო მოსულიშვილი – "ვაჟა-ფშაველა" (ბიოგრაფიული რომანი).

Share | 
 

 მირზა გელოვანი

View previous topic View next topic Go down 
AuthorMessage
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: მირზა გელოვანი   Mon Dec 15, 2008 10:47 am



მირზა გელოვანი (დ. 2 მარტი, 1917, სოფ. ნაქალაქარი, ახლანდელი თიანეთის რაიონი ― გ. ივლისი, 1944, ვიტებსკის ოლქი, ბელორუსიის სსრ) — ქართველი პოეტი, შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1975, სიკვდილის შემდეგ).
მირზა (რევაზ) გედეონის ძე გელოვანი დაიბადა 1917 წლის 2 მარტს სოფელ ნაქალაქარში (ახლანდელი თიანეთის მუნიციპალიტეტი). 1936-1939 წლებში ცხოვრობდა თბილისში, თავისუფალ მსმენელად დადიოდა უნივერსიტეტში. მუშაობდა გამომცემლობა „ფედერაციაში“, „საბჭოთა აფხაზეთის“ რედაქციაში. მისი ლექსები 1935 წლიდან იბეჭდებოდა „ჩვენს თაობაში“ და სხვა ჟურნალ გაზეთებში. 1939 წელს წითელ არმიაში გაიწვიეს. მირზა გელოვანი იმ ახალგაზრდა პოეტთა თაობას ეკუთვნოდა, რომლებმაც თვითმყოფადი, ხალასი და ალალ-მართალი ლექსებით თავისებური ხიბლი შემატეს თბილისის ლიტერატურულ ცხოვრებას.
მირზა გელოვანმა შექმნა თავისთავადი პოეტური სამყარო. მისი ლექსები (განსაკუთრებით სამიჯნურო) გამოირჩევა ნათელი სახეებით, ლაკონიზმით, ემოციურობითა და ექსპრესიულობით. აღიარება მოუტანეს ლექსებმა: „თუშის ქალი წყაროზე“, „ცხრაკარა“, „შავლეგო“, „მელოდე“, „მთაწმინდიდან სმოლენსკამდე“, „იჯექი წყნარად“, „მთვარე“, „შემოღამება საბადურზე“, „მახსოვს“, „ხრეშად დაცვივდა სიტყვები“; ასევე აღსანიშნავია ბალადა „აონი“, პოემა „შავნაბადა“ და სხვა. მირზა გელოვანმა სულ სამიოდე წელი იტრიალა დედაქალაქის ლიტერატურულ წრეებში, ხოლო შემდეგ, ომში წასული პოეტი, დროდადრო სამშობლოში აგზავნიდა ნაჩქარევად დაწერილ ლექსებსა და წერილებს, რომლებშიც თბილისის მონატრება ჩანდა:

წუხელ ვებრძოდი ცეცხლს და ურაგანს
და საშინელი ბრძოლების ნისლში
მე მომეჩვენა, სადღაც, ჩემს უკან
აელვებული იდგა თბილისი.

გამოცემულია მისი ლექსების კრებულები: „ლექსები“ (1954), „შავნაბადა“ (1956), „ცხრაკარა“ (1960), „უბის წიგნაკიდან“ (1964), „თეთრი მიწა“ (1972), „ფრონტული ლექსები“ (1975).

მირზა გელოვანს სიკვდილის შემდეგ მიენიჭა საქართველოს კომკავშირის პრემია (1973). თბილისში, ვაჟა-ფშაველას პროსპექტზე, არის მირზა გელოვანის სახელობის ბიბლიოთეკა. თელეთში, თბილისის მახლობლად, დგას მისი ძეგლი.

მირზა გელოვანი დაიღუპა ომის მიწურულს, 1944 წლის ივლისში, როდესაც უკანგაქცეულ მტერს დადევნებული გადადიოდა დასავლეთ დვინის სამდინარო დაბრკოლებაზე. დაკრძალულია ბელარუსში, ვიტებსკის ოლქის ბერენკოვიჩის რაიონის სოფელ სანიკის საძმო სასაფლაოზე.

ბმული -- https://ka.wikipedia.org/wiki/მირზა_გელოვანი



ლადო ასათიანი, მირზა გელოვანი, შალვა დემეტრაძე და იაკობ ბალახაშვილი, 1940 წ.

აი, პირველი თოვლი მოვიდა და...
როგორ არ უნდა გაგახსენდეს კაცს ეს ტრაგიკული ბედის თოვლის პოეტი...
და ერთი ობოლი ცრემლი როგორ არ უნდა ჩამოგიგორდეს...
ეს ლექსი თვრამეტი წლის რეზო გელოვანმა თავის შეყვარებულს, ნელი ჭყონიას მიუძღვნა... და თავდაპირველად რაჟდენ გვეტაძემ დაბეჭდა თავის რომანში "ლაშაური საღამოები".
მირზა მერე იყო...



თეთრი მიწა

დედამიწა შეიმოსა თეთრი სამოსელით,
თეთრ კარავებს დაემგვანენ ატეხილი მთები.
მახსოვს შენი გუნდაობა უხელთათმნო ხელით,
ახლაც მინდა შენი ნახვა,
ახლაც მენატრები.
ჩემი გრძნობა ძლიერია, როგორც ქარიშხალი,
სისპეტაკით შემოსილი , ვით ეს თოვლი წმინდა.
მომაგონდა შენს სახეზე პაწაწინა ხალი
და თუ შენი ღიმილი მსურს,
შენი გულიც მინდა.

1935

Arrow


Last edited by Admin on Sat Nov 28, 2015 8:11 pm; edited 5 times in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: მირზა გელოვანი   Mon Dec 15, 2008 10:48 am

თოვლი

თოვლი მოვიდა, ო, არა თეთრი,
სულ სხვანაირი თოვლი მოვიდა.
მგონია, მოხვალ, შენ მოხვალ ერთი
და თოვლის სპეტაკ კუბოს მომიტან.
დამმარხე თოვლში, დამმარხე ქარში,
თორემ მომბეზრდა მიწა ბოროტი.
იჩქარე, ვიდრე თოვლივით წავშლი
შენზე ფიქრებს და შენზე მოლოდინს.
წახვედი როდის, ჰბრუნდები როდის -
დამწვარი თოვლის მსუბუქი ბოლი,
ჩემკენ, ო, ჩქარა, გზაც აქეთ მოდის -
თოვლი, თოვლი, თოვლი.
მათოვდა წუხელ, ავად ვარ ახლა
და თვალზეც ბინდი ჩამორხეულა.
ამდენი ვნება, ამდენი დაღლა
სად დაიტიოს ჩვილმა სხეულმა.
თოვლი მოსულა. რომელ მხარეში,
სად გიღამდება დღე თოვლნარევი,
დავრჩი მზისა და თოვლის გარეშე,
ამ თოვლზე უფრო ნამტირალევი.
წახვედი როდის, ჰბრუნდები როდის -
დამწვარი თოვლის მსუბუქი ბოლი,
წამოდი ჩემთან, გზაც აქეთ მოდის -
თოვლი, თოვლი, თოვლი.

1944
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: მირზა გელოვანი   Mon Dec 15, 2008 11:12 am

ხევსურული ნანა

- დაიძინე, ქალავ, თორო
შავი ღამე ფშვინავს,
დაიძინე დედის თოლო,
დაიძინე, შვილავ!..
ახლა გარეთ ოჩოპინტრე დადის,
ნისლის ქუდი პატარა რქებს მალავს,
მძივს აგისხამ, სამძჲმარას დარდო,
დაიძინე, ქალავ!..
ღამეა და უღამური ღამე -
არც ვარსკვლავი ბზინავს.
დავიღალე...
დაიძინე, ქალავ!
დაიძინე, დედის თოლო,
ძილს სიმშვიდე მოჰყავს.
დაიძინე, ქალავ, თორო
გაბაცდება ლოყა.
მამაშენი ქარაფებში ათევს,
ჯიხვის მწვადებს ჩამოგიტანს მამა...
იქნებ ახლა ლეკურ ხანჯალს ფართეს
წმინდა სისხლი კალმახივით ნამავს.
ჭრაქის შუქი ფარფატებს და ლანდობს,
კერას უკვე სძინავს.
დაიძინე, სამძიმარას დარდო,
დაიძინე, ძილავ...

1937
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
nel
Into Armury
Into Armury


Female
Number of posts : 137
Age : 54
Registration date : 21.11.08

PostSubject: Re: მირზა გელოვანი   Mon Dec 15, 2008 11:22 pm

თქვენ ღვინოს ნუ სვამთ სხვა თასიდან, უარი თასებს!
უარი ყველას... სიყვარული ერთს ათასიდან.
ვინც უკვდავებას, როგორც ხვითოს, ქვეყნად აფასებს,
დალიეთ ღვინო ჩემი თასიდან.
ვულკანის ტკივილს სიყვარული ვინც შეავედროს,
ვისაც სურს ღამის ნაოჭებში ცამ გაუღიმოს,
დალიეთ სისხლი ამ თასიდან უალავერდოდ,
ჩემი თასიდან დალიეთ ღვინო.

1940

მირზა– ჩემი უსაყვარლესი პოეტი
Back to top Go down
View user profile http://www.kibe.ge
Tabagari Tea
Into Armury
Into Armury


Female
Number of posts : 127
Age : 31
Registration date : 27.12.08

PostSubject: Re: მირზა გელოვანი   Sun Feb 15, 2009 11:43 am

მირზა გელოვანს

ჩვენს ბაღში ნუში აღარ ყვავილობს,
ზეცას დაშორდა თითქოს მთაწმინდა,
ვგლოვობ ხელახლა გადატანილ ომს,
და უშენობა მიპყრობს ფანჯრიდან.

თბილისი ისევ გაზაფხულს ელის,
მე კი ნუგეშსაც აღარსით ვითხოვ,
თვალების სივრცეს მპარავს ფურცელი,
მაკლია შენი ალერსის სითბო.

ფერშეცვლილია მტკვართან მეტეხიც.
რაც ხანი გადის, უფრო, სულ უფრო
მეტს ვებრძოლები წარმართ ქარტეხილს,
მოგონებების სკივრთან ვსაუბრობ.

და გწერ, რომ მიჭირს ყოფა ამგვარი,
მაინც ვამძიმებ ქალაქს სხეულით,
ადრე მოწყვეტილ ვარსკვლავს გამგვანებ
ქალი, პოეტად გადაქცეული.


მოწიწებით ჩემგან...
Back to top Go down
View user profile
არაბული
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 190
Age : 25
Location :
Job/hobbies :
Humor :
Registration date : 27.12.08

PostSubject: Re: მირზა გელოვანი   Mon Feb 16, 2009 2:15 pm



Exclamation Exclamation Exclamation
Back to top Go down
View user profile http://lib.ge/
არაბული
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 190
Age : 25
Location :
Job/hobbies :
Humor :
Registration date : 27.12.08

PostSubject: Re: მირზა გელოვანი   Mon Feb 16, 2009 2:23 pm

აქ შეგიძლიათ ნახოთ მირზა გელოვანის შემოქმედება
Back to top Go down
View user profile http://lib.ge/
nel
Into Armury
Into Armury


Female
Number of posts : 137
Age : 54
Registration date : 21.11.08

PostSubject: Re: მირზა გელოვანი   Wed Feb 25, 2009 9:58 pm

მელოდე

მე დაბრუნებით ტკივილებს წავშლი,
ოღონდ მოსვლამდის, ოღონდ ბოლომდის,
როგორც გაზაფხულს ელიან მთაში, -
შენი ლამაზი გული მელოდეს.
შევყრი მეგობრებს, მაღალ მაყრიონს,
ორღობეებში გასროლას დოღის,
ზეცის ჩამოხსნას, მთების შერყევას
ჯილდოდ მოვუტან ბრწყინვალე ლოდინს.
და შენს ეზოში დაუკრავს ზურნა,
დაბალი ხმებით დუდუნი დოლის,
აგიცხადდება სიზმარი შორი,
გაგახსენდება დობილთა ზრუნვა.
გეტყვიან... ოი, ჰკარგავ ბავშვობას,
ოი, დობილებს გვტოვებ ბავშვებად,
მშვიდობა ყრმობას და თამაშობას,
მშვიდობის შუქი ნურც მოგეშვება.
... და ქორწილს ზეცის სუფრაზე გავშლი,
ოღონდ მოსვლამდის, ოღონდ ბოლომდის,
როგორც გაზაფხულს ელიან მთაში,-
შენი ლამაზი თრთოლვა მელოდეს.
Back to top Go down
View user profile http://www.kibe.ge
ნიკა ჩერქეზიშვილი
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 277
Age : 35
Location : თბილისი
Job/hobbies : ქრიზანთემები
Humor : ცხოვრება
Registration date : 24.02.09

PostSubject: Re: მირზა გელოვანი   Wed Mar 25, 2009 2:55 pm

"იქ, ჩვენს ეზოში ძაღლი ჯავრია,
ჯავრობს, ყმუის და ეს მე ვარ თითქოს."


გულს გამოგიღებენ ტკივილით ეს სიტყვები მკერდიდან..


ჩვენი საყვარელი პოეტია მირზა..
Back to top Go down
View user profile http://www.geogen.ge
მხოლოდ მთებშია თვისუფლება
Front of Armury
Front of Armury


Female
Number of posts : 81
Age : 25
Location : შენქალაქი
Job/hobbies : მთა, პოეზია
Registration date : 25.10.11

PostSubject: Re: მირზა გელოვანი   Mon Jan 16, 2012 3:30 pm

ო, მაპატიეთ

ბედმა უცნობი გზით გამაქამანა,
თქვენ დარჩით შორი... ცაზედაც შორი...
და, როგორც კარტში აგურის ქალებს,
გქონდათ ქერა თმა და ყელი ბროლის.
მე გპირდებოდით, რომ დავბრუნდები,
რომ თქვენი თმები დამაბრუნებენ,
მაგრამ დღეები, როგორც ქურდები,
ჩემს შეპირებას ანადგურებენ.
და სადმე ტყვია თუ გააციებს
გულს საშინელი განადგურებით,
თქვენ მაპატიეთ, ჰო, მაპატიეთ,
დანაშაული არდაბრუნების.
Back to top Go down
View user profile http://dadala.blogspot.com
მხოლოდ მთებშია თვისუფლება
Front of Armury
Front of Armury


Female
Number of posts : 81
Age : 25
Location : შენქალაქი
Job/hobbies : მთა, პოეზია
Registration date : 25.10.11

PostSubject: Re: მირზა გელოვანი   Mon Jan 16, 2012 3:31 pm

მე არ ვარ გმირი...

მე არ ვარ გმირი, ცეცხლში ბრძოლების
ბედი მწყალობს და სიკვდილს ახელებს.
არდაბრუნება არ მეძნელება,
უფრო ძნელია თქვენზე წუხილი,
მიტომ კი არა, რომ სიყვარული
იყო პირველი, იყო უთქმელი,
რომ მოპარული, რომ დაფარული
არ ჰგავდა სხვისას ალერსი თქვენი,
რომ ღამე, ჩვენგან დამწვარი ერთად,
იყო მხურვალე, ვიდრე ვიცოდი,
რომ გრძნობა ჩემი მძაფრი და მკვეტრი
სხვასთან ამგვარად ვერ დაიწვოდა!..
ო, არა... მაგრამ სიკვდილის გვერდით,
სისხლიან ჩრდილში მწვავე ბრძოლების,
თქვენ მაგონდებით, როგორც იმედი
წარსულთა დღეთა განმეორების
Back to top Go down
View user profile http://dadala.blogspot.com
მხოლოდ მთებშია თვისუფლება
Front of Armury
Front of Armury


Female
Number of posts : 81
Age : 25
Location : შენქალაქი
Job/hobbies : მთა, პოეზია
Registration date : 25.10.11

PostSubject: Re: მირზა გელოვანი   Mon Jan 16, 2012 3:31 pm

ნუ მწერ...
მირზა გელოვანი

ნუ მწერ, რომ ბაღში აყვავდა ნუში,
რომ მთაწმინდაზე ცა დაწვა თითქოს,
რომ საქართველო ამ გაზაფხულში,
როგორც ყოველთვის წააგავს ხვითოს,

რომ ორთაჭალამ ჩაიცვა თეთრი,
რომ შენც ჩაიცვი კაბა ყვავილის,
რომ მტკვარი ოხრავს, როგორც ყოველთვის,
როცა მეტეხის ახლოს ჩაივლის.

...წუხელ ვებრძოდი ცეცხლს და ურაგანს,
და საშინელი ბრძოლების ნისლში
მე მომეჩვენა, სადღაც ჩვენს უკან
აელვებული იდგა თბილისი.

ორთაჭალაში ჰყვაოდა ნუში,
მთაწმინდის მხრებზე მზე იწვა თითქოს,
და შენ, ძვირფასო, ამ გაზაფხულში,
როგორც ყოველთვის მოჰგავდი ხვითოს.

ნუ მომწერ... ისეც ვიცი, რაგვარი
ფერებით ჰყვავის თბილისი ახლა,
რომ ვიღაც დადის მინდვრებში ღამით
და დილისათვის ამწვანებს ნახნავს.

მე ისიც ვიცი, რომ კარგ ამინდებს
მოაქვს გულების საამო ფეთქვა,
და თუ ბოლომდის ტყვია დამინდობს,
თუ გაზაფხულებს შევხვდებით ერთად, -

გეტყვი, რომ მოვედ ბრძოლანახული
და სიკვდილამდის შენთან დავრჩები,
რომ ლამაზია მზე გაზაფხულის,
ბრძოლების შემდეგ - მზე გამარჯვების.
Back to top Go down
View user profile http://dadala.blogspot.com
მხოლოდ მთებშია თვისუფლება
Front of Armury
Front of Armury


Female
Number of posts : 81
Age : 25
Location : შენქალაქი
Job/hobbies : მთა, პოეზია
Registration date : 25.10.11

PostSubject: Re: მირზა გელოვანი   Mon Jan 16, 2012 3:31 pm

"ყველა მოკლე და ქერა თმის ნახვით,
განმახსენდება თმები შოლტები.
როგორ არ მინდა, როგორ არ მინდა,
მაინც მივდივარ, მაინც გშორდები.

ასე თიშავდნენ ძველი ზღაპრები
ასფურცელასა და ოქროსთმებიანს
ქარმა დაგლიჯა ყველა აფრები,
და შენზე დარდში დამთენებია.

მგზავრი ვარ, შენზე ფიქრებს ვუნდები
და აჩრდილებთან თამაშს უვნებელს,
მე დავბრუნდები, ხო, დავბრუნდები,
მე შენი თმები დამაბრუნებენ.“
Back to top Go down
View user profile http://dadala.blogspot.com
მხოლოდ მთებშია თვისუფლება
Front of Armury
Front of Armury


Female
Number of posts : 81
Age : 25
Location : შენქალაქი
Job/hobbies : მთა, პოეზია
Registration date : 25.10.11

PostSubject: Re: მირზა გელოვანი   Mon Jan 16, 2012 3:33 pm

ცხრაკარა


ჩემს ბავშვობაში ცხრა მთათა კალთას
ციხე რად იდგა მთაზე მაღალი,
ცხრაკარა ერქვა და თითო კართან
ცხრა ლოდი იწვა ცხრა ძმისმაგვარი.
ციხე მდუმარე დარბაზი ქონდა,
დამხობილი დაუენო ზარი,
და ღამღამობით ცხრაპირად ქროდა
ცხრა კარებიდან ამდგარი ქარი
მე ყოველ დილა ავდევდი აღმართს
მოწყენილი და უმიზნოდ ჩუმი,
ჩამოვჯდებოდი დანგრეულ თაღთან
და ყურს ვუდგებდი წარსულის დუმილს.
მეგონა, ქარი უშორეს ზღაპრად
მომახარებდა რამეს საოცარს,
მიმასწავლიდა თამარის საფლავს
და დაუწერელ "ვეფხისტყაოსანს"...
მაგრამ ნელ-ნელა შევიგენ თითქოს
ძნელია უხმო აჩრდილებს მიჰყვე
ყოველდღე ლოდი ცვიოლდა თIთო
დამტკინვეულად ოხრავდა ციხე.
ასე დაინგრნენ ცხრაკარას ბჭენი
მაგრამ ნანაგრევთან როცა გავივლი,
დამხვდება თაღთან ბავშვობა ჩემი,
როგორც ლამაზი, თეთრი ყვავილი.
დამხვდება ქარიც და როგორც ღრუბელს
გამაქანებს და წარსულში მიხვევს.
კედლები დგება და ჩემს ვრცელ უბეს
შეეფარება მდუნარე ციხე.
..<3..
Back to top Go down
View user profile http://dadala.blogspot.com
მხოლოდ მთებშია თვისუფლება
Front of Armury
Front of Armury


Female
Number of posts : 81
Age : 25
Location : შენქალაქი
Job/hobbies : მთა, პოეზია
Registration date : 25.10.11

PostSubject: Re: მირზა გელოვანი   Mon Jan 16, 2012 3:34 pm

ირიბად დავალ, შენი ლანდი ბარბაცით დამსდევს
ცა სისხლისფერად შეიღება როგორც იარა. . .
ო, მე ოდესმე მოვიპარავ თოვლივით ვარდებს
და შენს სახლის წინ თავს მოვიკლავ ვარდებიანად
cheers
Back to top Go down
View user profile http://dadala.blogspot.com
მხოლოდ მთებშია თვისუფლება
Front of Armury
Front of Armury


Female
Number of posts : 81
Age : 25
Location : შენქალაქი
Job/hobbies : მთა, პოეზია
Registration date : 25.10.11

PostSubject: Re: მირზა გელოვანი   Mon Jan 16, 2012 3:34 pm

ერთ-ერთი წერილი ფრონტიდან..

"წუხელ მეზმანა: ჩემი ლექსების წიგნი გამოეშვეთ ჩემს გაუგებრად. მაკვირვებდა მისი სიდიდე და შავი ყდა"

"ძვირფასო
მშობლებო! მე საოცრად შევეჩვიე სიზმრებს, მაგრამ თქვენ არასოდეს
მესიზმრებით. ზოგჯერ თქვენზე მიფიქრია და ისე დამიძინია, მაგრამ არა და
არა, თქვენი ნახვა არ მიხერხდება.
დასწყევლოს ღმერთმა, ისე იფიქრებს ვინმე ამ წერილის წაკითხვაზე, თითქოს ბავშვი ვიყო, ოცდახუთი წელი კი დამეწყო.
ამბობენ, რომ ეს ყველაზე კარგი წლებია ცხოვრებაში. მე მათ ვერ ვხედავ."

"ჩემი
გზა მილიონობით გზას მიჰყვება და არსად თავდება, რადგან მილიონების გზის
დამთავრება არ შეიძლება. მე ის ზღაპრული მოყმე ვარ ყველგან რომ იპოვიდა
საკუთარ ადგილს"

"მჯერა: მე დავიბადე უდიდესი ძვრების მონაწილედ და
ამ ომიდან, ამ გრიგალიდან დავბრუნდები გამარჯვებულ ლაშქართან ერთად.
მოვივლი ყველა გრიგალებს და დავბრუნდები. ახალგაზრდა ვარ და იმედიანი. არ
არის ტყვია, რომელიც მე მომკლავს, რადგან ჩემი ფესვები იმ ქვეყანაშია, რომელსაც ჰკლავდნენ და არ კვდებოდა, რადგან იმედიანი ვარ და იმედი ამარცხებს სიკვდილს. რადგან გამბედავი ვარ და სიცოცხლით მოთამაშე."

მ ი რ ზ ა
1941წელი
ფრონტი
Crying or Very sad
Back to top Go down
View user profile http://dadala.blogspot.com
მხოლოდ მთებშია თვისუფლება
Front of Armury
Front of Armury


Female
Number of posts : 81
Age : 25
Location : შენქალაქი
Job/hobbies : მთა, პოეზია
Registration date : 25.10.11

PostSubject: Re: მირზა გელოვანი   Mon Jan 16, 2012 3:35 pm


შენ ნახე, როგორ იწვოდა ზეცა
გაუგონარი, მღვრიე დაწვითა,
შენ გახსოვს, ტყვია მე როგორ ამცდა
და ამხანაგის გულში გაცივდა.
როგორ დაეცა იგი დაჭრილი,
როგორ კაწრავდნენ მიწას თითები
და გაზაფხულის შორი აჩრდილი
როგორ მოჰქონდა დღეს გაფითრებით.
მაგრამ მითხარი, განა გიშველის,
რომ შედრკე ახლა სიკვდილის გამო!
რამდენი ნახე შენ ფეხშიშველი
ბავშვი უსახლო და უდედმამო!
შენ მიდიოდი... გზა იყო სისხლის
და ბავშვის თვალებს უცვლიდა იერს...
სიკვდილისაგან შენ ვერრა გიხსნის,
თვითონ სიკვდილი თუ არა სძლიე.





Back to top Go down
View user profile http://dadala.blogspot.com
ნინო ჭინჭარაული
Front of Armury
Front of Armury


Female
Number of posts : 82
Age : 28
Location : tianeti
Job/hobbies : journalistic.literature
Humor : .
Registration date : 06.02.11

PostSubject: Re: მირზა გელოვანი   Wed Feb 22, 2012 6:26 pm

მირზა ყველაზე ახლოსაა ჩემს სულთან
და ნათესაურ ფესვებთანაც .


* * *

როგორც ყოველთვის,არც ამ წერილს გამოგიგზავნი,
არცერთი ლოცვა
ცამდის არ ადის,
ახლა მგზავრი ვარ და დუმილში ვჩურჩულებ
მგზავრი:
- მშვიდობით იყავ,აწ და მარადის!
ამ განშორებამ არ გაფინა
ფერები ფითრის
არც დავიწყებად,არც უკვდავებად.
შენ ოცი წელი გებევრება, მე ასებს ვითვლი
და ათასებიც მეცოტავება.
I love you



Back to top Go down
View user profile http://xevsurety.blogspot.com
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: მირზა გელოვანი   Thu Nov 27, 2014 1:17 pm

მირზა გელოვანი

ოი, ბავშვობის დღეები

ოცნებას დავემონები
მუდამ ლაღი და იოლი,
რატომ არ ჩემი წნორები,
რატომ არ ჩემი იორი.
ჩემი ძვირფასი გორები,
ძნები - კაცები ყვითლები,
თიანეთი და სწორები,
თიანეთი და ფიქრები.
მეზობლის ბიჭის ქორწილი,
ღვინო, ეჯიბი*, მაყარი...
ურჩი ვაჟკაცის ბორკილი -
თმა მხრებზე გადანაყარი.
ოი, რანაირ გეძებდი,
ქალშავავ, შავი თმებითა,
ვინც მკლავდი, ვინც მახარებდი
გაყრით და შერიგებითა.
ოი, დღეებო ბავშვობის,
არასდროს დამიბრუნდებით,
დამტოვეთ, ჩუმად დამშორდით
და როგორც მტრედთა გუნდები,
ცას გადაუვლით ბრძოლებით
და დამაღონებთ იოლად.
... რატომ არ ჩემი სწორები,
რატომ არ ჩემი იორი.

---
* ეჯიბი (არაბ. ჰაჯიბ - მეფის მეკარე, კარისკაცი), ორი მნიშვნელობა აქვს:
1. ერთ-ერთი დიდმოხელე ქართველი მეფის სასახლეში, მეკარე, მეფისთვის მთხოვნელთა სურვილის მომხსენებელი. ამირეჯიბის ხელქვეითი. ჰქონდა დარბაზში შესვლის განსაკუთრებული უფლება. საქართველოში ეჯიბები ჰყავდათ დიდებულ ხელისუფლებსაც და მაღალი წრის მანდილოსნებსაც. სელჩუკთა სახელმწიფოში სასახლის მსახურთა უფროსი იყო საგანგებო მოხელე "დიდი ჰაჯიბი" ("ჰაჯიბთ-ჰაჯიბი").
2. (ეთნოგრაფია) ქართულ საქორწინო ცერემონიალში ვაჟის მაყრების უფროსი, რომელიც მეფის (ნეფის) წარმომადგენელი და ნება-სურვილის აღმსრულებელი იყო. მთიულეთში ეჯიბი სასიძოს მკვიდრი ბიძაშვილი უნდა ყოფილიყო. მისი ერთ-ერთი მთავარი მოვალეობა ჯვარდაწერილი ნეფე-დედოფლისათვის გვირგვინის მოხდა იყო.


Arrow
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: მირზა გელოვანი   Sat Nov 28, 2015 6:28 pm



ნელი თორდია

„ნუ მწერ, რომ ბაღში აყვავდა ნუში...“ - მირზა გელოვანის პირველი და უკანასკნელი სიყვარული

„არ არის ტყვია, რომელიც მე მომკლავს, რადგან ჩემი ფესვები იმ ქვეყანაშია, რომელსაც ჰკლავდნენ და არ კვდებოდა, რადგან იმედიანი ვარ და იმედი ამარცხებს სიკვდილს, რადგან გამბედავი ვარ და სიცოცხლით მოთამაშე“, - წერდა მირზა გელოვანი ფრონტიდან, მაგრამ „სიცოცხლით მოთამაშე“ პოეტს შინ დაბრუნება არ ეწერა. 1944 წელს ბელორუსში, მდინარე დვინის გადალახვის დროს დაიღუპა. მაშინ მირზა 27 წლის იყო...

მირზა გელოვანი ნაქალაქარში დაიბადა, მაგრამ მოგვიანებით, მისი მრავალრიცხოვანი ოჯახი თიანეთში, იმ ადგილას დასახლდა, სადაც დღეს მირზა გელოვანის სახლ-მუზეუმია განთავსებული.
მირზას მამა, ეკონომისტი გედეონ გელოვანი წიგნიერი და განათლებული ადამიანი იყო და მის სახლს ყოველთვის ცნობილი და საპატიო ადამიანები სტუმრობდნენ. გედეონ გელოვანსა და ევა მაჩურიშვილს რვა შვილი ჰყავდათ. მომავალი პოეტი, რომელსაც რეზო დაარქვეს, 1917 წლის 2 მარტს დაიბადა.

ლექსების წერა ადრეული ბავშვობიდან დაიწყო. თავიდან ლექსებს „მზის კაცის“ ფსევდონიმით წერდა, მაგრამ შემდეგ ფსევდონიმად მირზა შეარჩია.
თანამედროვეთა მოგონებებიდან ჩანს, რომ მირზა გელოვანი ლამაზი გარეგნობისა და დაუდგრომელი ბუნების, თამამი, ამაყი და თავნება ბიჭი იყო, რომელიც გამუდმებით თავგადასავლებს ეძებდა და გოგონების დიდი მოწონებით სარგებლობდა. მირზა გელოვანის მემორიალური სახლ-მუზეუმის ხელმძღვანელი ციცინო გაბიდაურის მონაყოლიდან ვიგებთ, რომ მირზას პირველი სიყვარული სრულიად ახალგაზრდა ასაკში სწვევია, მაგრამ:
- მირზა გელოვანის მემორიალური მუზეუმის ხელმძღვანელად 1989 წელს დავინიშნე და ოცდამეშვიდე წელია, აქ ვარ. ამ სახლისა და მასში მცხოვრებთა სულების მიმართ ძალიან დიდი მოკრძალება და მოწიწება მაქვს. მირზას მშობლები და და-ძმა თიანეთის სასაფლაოზე არიან დაკრძალულნი. მე და ჩემი თანამშრომლები დავდივართ, საფლავებს ვუვლით, ეზოში დარჩენილ მირზას ნატერფალებს ვეფერებით და მომავალ თაობას მის შემოქმედებას ვაცნობთ. მირზა ძალიან ლამაზი ახალგაზრდა იყო და ბევრ გოგონას მოსწონდა, მაგრამ მთის ხალხი გრძნობებს ძუნწად გამოხატავს. ისეც ხდება, რომ ახალგაზრდებს უყვართ ერთმანეთი, მაგრამ ერთმანეთს ვერ უმხელენ და მათი გრძნობის შესახებ სხვებმა უფრო მეტი იციან, ვიდრე თავად. ცხადია, რომ ძველ დროში უფრო მეტი უმანკოება და სიწრფელე იყო, ამიტომ შეყვარებულები გრძნობების ფრქვევას შორით ტრფიალს არჩევდნენ. ყურმოკვრით ვიცოდი, რომ მირზას პირველი სიყვარული პოეტ ალაზა ხაიაურის და იყო. ბატონი ალაზა ისეთი კოლორიტული და პატივსაცემი ადამიანი ბრძანდებოდა, რომ ძლივს გავბედე, მისთვის ამის შესახებ მეკითხა. ბატონმა ალაზამ გაიღიმა და მითხრა, ეს ისეთი სიყვარული იყო, რომ ერთმანეთისთვის არც გაუმხელიათო. მე უმცროსი ძმა ვიყავი და ჩემი დის სიყვარულს ან გათხოვებას არავინ მეკითხებოდა, მაგრამ ყურმოკვრით ვიცოდი, რომ სარასა და მირზას ერთმანეთი უყვარდათ. მირზას დაუდგრომელი და თამამი ბუნების გამო, ჩემი ძმები სარას მასთან ურთიერთობას უკრძალავდნენო, მითხრა ბატონმა ალაზამ. როგორც ჩანს, ძმებმა გააფრთხილეს და, რომ მირზასგან თავი შორს დაეჭირა და მუქარანარევი გაფრთხილება მირზასაც შეუთვალეს. მე ვიცნობდი სარას. ეს იყო თეთრი პირისახის და არისტოკრატული გარეგნობის ულამაზესი ქალი, რომელიც თიანეთის ერთ-ერთ სკოლაში მუშაობდა და 76 წლის ასაკში გარდაიცვალა.

მირზა გელოვანის პირველ, უიღბლო სიყვარულს ეძღვნება 1935 წელს დაწერილი ლექსი „თეთრი მიწა“:

„დედამიწა შეიმოსა თეთრი სამოსელით, / თეთრ კარავებს დაემგვანენ ატეხილი მთები. / მახსოვს შენი გუნდაობა უხელთათმნო ხელით, / ახლაც მინდა შენი ნახვა, / ახლაც მენატრები. / ჩემი გრძნობა ძლიერია, როგორც ქარიშხალი, / სისპეტაკით შემოსილი, ვით ეს თოვლი წმინდა. / მომაგონდა შენს სახეზე პაწაწინა ხალი / და თუ შენი ღიმილი მსურს, / შენი გულიც მინდა.“

სარა ხაიაურთან წარუმატებელი სიყვარულის შემდეგ, მირზას ცხოვრებაში ახალი სიყვარული - თანაკურსელი, თიანეთელი გოგონა გამოჩნდა.

17 წლის პოეტმა 16 წლის მარიამ ცალუღელაშვილს ცოლობა სთხოვა, თუმცა ამჯერად, წინააღმდეგობას საკუთარი ოჯახიდან წააწყდა. მარიამი ტრადიციულად ხელის თხოვნას ითხოვდა, ამისთვის კი მირზას ოჯახის თანხმობა იყო საჭირო. ციცინო გაბიდაურის თქმით, „თავნება და ონავარი“ მირზა დედის მიმართ განსაკუთრებულად მოკრძალებული იყო და მას თქვენობითაც კი მიმართავდა, ამდენად, ცხოვრების მეგზურის არჩევაში დედის აზრს აუცილებლად გაითვალისწინებდა.
როგორც ჩანს, მხოლოდ იმიტომ, რომ მირზამ ტრადიციულად ხელი არ სთხოვა, მარიამმა პოეტის სიყვარულს უარი უთხრა და უმაღლესი სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ ქუთაისელ პავლე დავითაიაზე გათხოვდა.

ამ დროს მირზა ორჯონიკიძეში იყო. საერთოდ, უყვარდა მოგზაურობა. მარიამის გათხოვების ამბავი რომ გაიგო, დაწერა არაჩვეულებრივი ლექსი „ჩემი მუქარა“, დღეს რომ „მწყემსის მუქარის“ სახელით არის ცნობილი:

„დამაცადე ნატყვიარში დავიფინო ბალახი, / კვლავ ვიხილო მთები ქარში / ჩემგან გადანალახი./გაგიტაცო, ლურჯა მალი / მიგვაფრენდეს მალვითა, / მომკიოდეს შენი ქმარი ასი მეომარითა. /ასსა ვკრავ და ასს მივაწვენ, / სისხლს გავუშვებ ღვარადა; / ჩემს მეგობარ ხეს მივაღწევ, / ტოტს ვიფარებ ფარადა. / ბაგე-მალო, ვერ დამალავ, / კოცნას მაინც დავაჩენ, / ერთი წუთით შენს შავ დალალს / ბალახებში დავაფენ. / მერე მომწვდნენ, მერე მნახონ, აღარ მედარდებოდეს, / გადამკრან და გადამჩეხონ, /ხმალი მიწას სწვდებოდეს!/

მუზეუმის ხელმძღვანელი მირზა გელოვანის ლექსებში „თმების“ თემატიკაზე ამახვილებს ყურადღებას და ამბობს, რომ პოეტის ლექსების მუზებს სწორედ ლამაზი და გრძელი თმა ჰქონდათ. „ყველა მოკლე და ქერა თმის ნახვით / გამახსენდება თმები შოლტები. / როგორ არ მინდა, როგორ არ მინდა, / მაინც მივდივარ, მაინც გშორდები. / ასე თიშავდნენ ძველი ზღაპრები / ასფურცელას და ოქროსთმებიანს, / ქარმა დაგლიჯა ყველა აფრები / და შენზე დარდში დამთენებია. / მგზავრი ვარ, შენზე ფიქრებს ვუნდები / და აჩრდილებთან თამაშს უვნებელს. / მე დავბრუნდები, ჰო, დავბრუნდები, / მე შენი თმები დამაბრუნებენ“.

1935 წლიდან პოეტის პოპულარობა იზრდება. მირზა გელოვანის ლექსები უკვე „ჩვენს თაობასა“ და სხვა ჟურნალ-გაზეთებში იბეჭდება, მაგრამ მოდის 1939 წლის ნოემბერი და მირზას წითელ არმიის რიგებში იწვევენ. ორ წელიწადში კი დიდი სამამულო ომი იწყება.
როგორც ჩანს, კალმის გარდა, მირზა გელოვანს იარაღთანაც ბავშვობიდან ჰქონდა ურთიერთობა.
ცხრა წლისა ყოფილა, როცა მისთვის პირველი თოფი უჩუქებიათ და 13 წლისა უკვე გამოცდილ მონადირეებთან ერთად, დათვებსა და მგლებზე სანადიროდ, მთებში დადიოდა. „როგორი მადლობელი ვარ დედაჩემო, იარაღი რომ შემაყვარეთ ბავშვობიდან. იარაღი, სიმართლე და ვაჟკაცობა. ქართველი დედები უცრემლოდ ისტუმრებდნენ შვილებს აუცილებელ სიკვდილთან, რადგან სამშობლოსთვის სიკვდილს არ უხდება ცრემლი“. - წერდა მირზა დედისთვის გამოგზავნილ წერილში.

ფრონტიდან გამოგზავნილი, დენთისა და ტყვიის სუნით გაჟღენთილი წერილები ლექსებითაა სავსე და აქ ჩნდება პოეტის ახალი, საყვარელი ქალის თინა მაქსიმელაშვილის ხატება. ქალისა, რომელსაც მირზა გელოვანმა გენიალური ლექსი უძღვნა:

„ნუ მწერ, რომ ბაღში აყვავდა ნუში, / რომ მთაწმინდაზე ცა დაწვა თითქოს, / რომ საქართველო ამ გაზაფხულში, / როგორც ყოველთვის, წააგავს ხვითოს. / რომ ორთაჭალამ ჩაიცვა თეთრი / და შენ ჩაიცვი კაბა ყვავილის, / რომ მტკვარი ღელავს, როგორც ყოველთვის, / როცა მეტეხის ახლოს ჩაივლის./“

ქალბატონი ციცინო აღნიშნავს, რომ თინა პოეტის უკანასკნელი სიყვარული იყო, რომელიც მისავე ნაჩუქარ იებთან ერთად, რომელიც გულისჯიბით დაჰქონდა, საფლავშიც ჩაიყოლა.

მარიამ ცალუღელაშვილის შემდეგ, მირზას ცხოვრებაში იყო კიდევ ერთი ქალი - ნინო ლედიანი, თუმცა მასთან ურთიერთობა მხოლოდ რამდენიმე თვეს გაგრძელდა.
შეიძლება, ვინმეს მოეჩვენოს, რომ მირზა მექალთანე იყო, მაგრამ ასე არაა.
ეს ურთიერთობები ისეთ დროს ყალიბდებოდა, როცა ახალგაზრდა პოეტი თავადაც გრძნობდა ქალებისგან ინტერესსა და სიმპათიას. ცხადია, თავადაც დადებითად იქნებოდა განწყობილი მშვენიერი ქალბატონების მიმართ, თუმცა, ეს ურთიერთობა ყოველთვის მოკრძალებული და გარკვეულ ჩარჩოებში მოქცეული იყო. როცა თინა მაქსიმელაშვილზე ვსაუბრობ, ყოველთვის მახსენდება რამდენიმე წლის წინათ მუზეუმში მოსული ხუთი ქალბატონი. ჩემი ყურადღება განსაკუთრებით ორმა მათგანმა მიიქცია. ქალბატონები მირზას სახლის კედლებს ეფერებოდნენ და მის ხელშენავლებ ნივთებს ესათუთებოდნენ. ბოლოს კი შთაბეჭდილებათა წიგნში ჩანაწერი დატოვეს: „სანამ ჩვენი თაობა ცოცხალია, შენ დაკარგვა არ გიწერია“. როცა ეს ქალბატონები წავიდნენ, ჩანაწერის ნახვის შემდეგ შევიტყვე, რომ ერთ-ერთი მათგანი თინა მაქსიმელაშვილი იყო.

ფრონტიდან გამოგზავნილ ერთ-ერთ წერილში მირზა თინა მაქსიმელაშვილის მიერ გამოგზავნილ იებს ახსენებს: „მარცხენა გულის ჯიბეში ქართული იები მაქვს (სათუთად გახვეული უბის წიგნის ფურცლებში. თინამ გამომიგზავნა ისინი თბილისიდან), კრწანისში თუ კოჯორზე, ოქროყანაზე თუ დიღმის დიდ ველზე უნდა იყვნენ მოკრეფილნი და მე მათში ვგრძნობ ქართული მიწის სუნსა და სიახლოვეს“. „თინასგან იები დამრჩა სახსოვარი, ჩემი - არავის არაფერი. ყოველთვის ღარიბი ვიყავი და ხელმოკლე, მაგრამ მე მქონდა უდიდესი მიზანი და თუ ცოცხალი დავრჩი, ჩვენი გამარჯვების შემდეგ განვახორციელებ ჩემს დიდ ლიტერატურულ მიზანს“.

მირზა გელოვანი 27 წლის ასაკში დაიღუპა. „დიდ ლიტერატურულ მიზანზე“ მეოცნებე პოეტი, ალბათ, ვერც იფიქრებდა, რომ თავისი ხანმოკლე სიცოცხლის მანძილზე შექმნილი გენიალური ლექსების სახით უძვირფასესი საგანძური დაუტოვა შთამომავლობას და უდიდეს ქართველ პოეტთა გვერდით დაიდო ბინა.

ციცინო გაბიდაურის თაოსნობით, მირზა გელოვანის კარ-მიდამოში სახალხო დღესასწაული „მირზაობა“ იმართება, რომელსაც უამრავი ადამიანი სტუმრობს. იმართება ლიტერატურული საღამოები „მთაში გაბნეული მარგალიტები“, სადაც ადგილობრივები თუ ჩამოსულები მირზა გელოვანის ლექსებს კითხულობენ.

„მე გპირდებოდით, რომ დავბრუნდები, / რომ თქვენი თმები დამაბრუნებენ,/ მაგრამ დღეები, როგორც ქურდები,/ ჩემს შეპირებას ანადგურებენ. / და სადმე ტყვია თუ გააციებს / გულს საშინელი განადგურებით ,/ თქვენ მაპატიეთ, ჰო, მაპატიეთ, / დანაშაული არდაბრუნების...“

ბმული -- http://funtime.ge/siyvarulis-istoria/nu-mwer-rom-barshi-ayvavda-nushi---mirza-gelovanis-pirveli-da-ukanaskneli-siyvaruli/

Arrow
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Sponsored content




PostSubject: Re: მირზა გელოვანი   Today at 6:00 am

Back to top Go down
 
მირზა გელოვანი
View previous topic View next topic Back to top 
Page 1 of 1

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური (ნისლი მთათა ზედა) :: მთქმელი და გამგონებელი :: პოეტების ქვეყანა-
Jump to: