არმური (ნისლი მთათა ზედა)
არმური
არმური (ნისლი მთათა ზედა)

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri (scotch mist over mountains) - literary Arena from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  CalendarCalendar  GalleryGallery  FAQFAQ  SearchSearch  MemberlistMemberlist  UsergroupsUsergroups  RegisterRegister  Log inLog in  
* თამარ გელოვანისიმღერიდან სიტყვამდე. * მიხო მოსულიშვილიჰელესა (კინორომანი). * თამარ ლომიძეზღვარი (ლექსები).
* ბელა ჩეკურიშვილიშეკითხვად სიზიფეს (ლექსები) * ხათუნა ცხადაძე (მთარგმნელი) უმბერტო ეკო „ფუკოს ქანქარა“
* ლაშა ბუღაძენავიგატორი (პიესა). * ნინო ქაჯაია (მთარგმნელი)უილიმ გოლდინგი - „ბუზთა ბატონი“ (რომანი) * ზაზა თვარაძესიტყვები (რომანი).
* მიხეილ ანთაძესაიდუმლოებით მოცული უ.შ, სინქრონისტულობის პრინციპი. *
* რადიარდ კიპლინგი - აი ასეთი ამბები (თორმეტი და კიდევ ერთი ზღაპარი), მთარგმნელი ანი მოსულიშვილი * ვახტანგ ჯავახაძევახტანგური (ლექსები. რჩეული)
* მიხო მოსულიშვილიდიდი ძუ დათვი (რომანი). * ნინო ნადირაძეVIA SOLIS (ლექსები). * მარიამ ხუცურაულისანათა (ლექსები და ჩანაწერები).
* Zurab Karumidze"Dagny or a Love Feast" (English brushed up and fine-tuned by Amy Spurling).
* ბესიკ ხარანაულიმთავარი გამთამაშებელი. * მიხო მოსულიშვილისულის მდინარე (თორმეტი ნოველა). * ნინო სადღობელაშვილიფრთები და ხელები (ლექსები).
* მამუკა ხერხეულიძეომში, როგორც ომში * ზაალ სამადაშვილი – ავტოპორტრეტი წიგნების ფონზე * ირაკლი ლომოური – ავტონეკროლოგი
* მანანა ანთაძე (მთარგმნელი)ტენესი უილიამსი - Camino Real (პიესა). * ქართული პიესა 2012 (ექვსი პიესა).
* თამრი ფხაკაძე – ბოსტანი კონფლიქტის ზონაში (მოთხრობა). * რიუნოსკე აკუტაგავა – დიალოგი წყვდიადში
* გიორგი კაკაბაძენიკო ფიროსმანი (ბიოგრაფიული რომანი). * მიხო მოსულიშვილი – ვაჟა-ფშაველა (ბიოგრაფიული რომანი).

Share | 
 

 მიხეილ ანთაძე

View previous topic View next topic Go down 
AuthorMessage
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 4104
Registration date : 09.11.08

PostSubject: მიხეილ ანთაძე   Sun Jan 30, 2011 2:41 pm


Mikheil Antadze

მიხეილ ანთაძე

დაიბადა 1956 წლის 10 ივლისს ქალაქ თბილისში.
1978 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი, 1987 წელს კი თბილისის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კინოსარეჟისორო ფაკულტეტი.
1975 წელს პირველი ნაწარმოებები გამოაქვეყნა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ალმანახ „პირველ სხივში“.
მიხეილ ანთაძე არის ავტორი სასწავლო მეთოდისა „თეატრალიზებული სწავლა/სწავლება“.
დადგმული აქვს 40-მდე ზღაპარ-სპექტაკლი, მათ შორის: „ნაცარქექია“, „ორი ცრუპენტელა“, „ტელეფონი“, „კონკია“, „ფიფქია“, „კომბლე“, „თოვლის ბაბუას არჩევნები“, „ჰარი პოტერი და მისი მეგობრები“, „ზღაპარი მუსიკის შესახებ“ და სხვა.
1990 წლიდან არის მწერალთა კავშირის წევრი.

წიგნები:
* სიცილია გვალვაში[1], მიხეილ ანთაძის გამომცემლობა, 2014
* საიდუმლოებით მოცული უ.შ და სინქრონისტულობის პრინციპი, თბ. გამომცემლობა ტრიასი, 2012, ISBN 978-9941-9249-0-3
* ფარანი ბნელში (ნოველები), თბ. საარი, 2011, ISBN 978-9941-427-107
* ოქროს ტახტი (მოთხრობა ქართ. და რუს. ენაზე), თბ., 2011, ISBN 978-9941-0-3522-7
* სტრატეგია (რომანი), თბ. პეგასი, 2010, ISBN 978-9941-9179-5-0
* გვირილა ქარში (ლექსები), თბ., ენა და კულტურა, 2006, ISBN 99940-23-17-9
* მთვარე ფინჯანში (მინიატურები), თბ., ენა და კულტურა, 2006, ISBN 99940-23-40-3
* დუეტი, თბილისი, ენა და კულტურა, 2005, ISBN 99940-23-39-X
* ცოფი (მოთხრობები), თბ., მერანი, 1996; მეორე გამოცემა, ბაურ სულაკაურის გამომცემლობა, 2005, ISBN 99940-30-52-3
* კომენდანტის საათი, თბ., საქინფორმკინო, 1991
* უსიამო ვნებები (მოთხრობები), თბ. მერანი, 1988
* პურის მარცვალი (მოთხრობა), თბ., მერანი, 1984

ბმულები:
* მიხეილ ანთაძე, ეროვნული ფილმოგრაფია - http://www.geocinema.ge/ge/scenari.php?kod5=318
* 3-1 - http://ka.wikipedia.org/wiki/3-1[/i]
* https://ka.wikipedia.org/wiki/მიხეილ_ანთაძე

study


Last edited by Admin on Sat May 27, 2017 12:06 pm; edited 5 times in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 4104
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: მიხეილ ანთაძე   Sun Jan 30, 2011 2:47 pm



მიხეილ ანთაძე

ერთი მილიმეტრი

(მოთხრობა)

ჩემი ვაჟიშვილი ხუთი წლისაა. სოლიდური ასაკია - ამხელა კაცის მოტყუება არც ისე ადვილია. მაგრამ იგი კარგა ხანია უკვე ღრმადაა დარწმუნებული, რომ მე მის თვალებში შემიძლია წავიკითხო ყველაფერი, რასაც ის დღის განმავლობაში ჩაიდენს.
ეს ამბავი ასე დაიწყო:
სარკის წინ ვიპარსავდი. სარკეში მეორე ოთახის კუთხე ჩანდა. ჰოდა, შევნიშნე, რომ ჩემი ვაჟიშვილი ფეხშიშველი დარბოდა, არადა, სულ ახალი გადატანილი ჰქონდა ფილტვების ანთება.
- ჰეი, - გაბრაზებულმა დავუყვირე, - რატომ ხარ ფეხშიშველი?!
სარკეში დავინახე: სასწრაფოდ ჩაიცვა ფეხზე და გამომძახა:
-არა ვარ ფეხშიშველი. - და, ვითომც აქ არაფერიაო, გამომეცხადა. მარცხენა მარჯვენაზე ეცვა და მარჯვენა - მარცხენაზე.
- ჩაწოლა მოგენატრა? - ვკითხე.
- ხომ მაცვია! - თავისზე იდგა ის.
- ეს წუთია ჩაიცვი!
- არა, - თქვა მან. - სულ ყოველთვის მეცვა.
- რატომ იტყუები? - ხომ ვიცოდი, რომ ტყუოდა.
- არ ვიტყუები. - მან რა იცოდა, რომ მე ყველაფერს ვხედავდი სარკეში.
ჰოდა, სწორედ მაშინ მომივიდა აზრად ეს ხუმრობა და ვუთხარი:
- აბა, თვალებში შემომხედე.
შემომხედა. მე დავიხარე და დაკვირვებით ჩავხედე დიდრონ, შავ-შავ თვალებში.
- შენს თვალებში ყველაფერი წერია. დაიმახსოვრე, ყველაფერი. ასე რომ, ფრთხილად იყავი.
ამ ამბავმა საგონებელში ჩააგდო. ერთხანს ჩაფიქრდა, რაღაც მოიფიქრა და მკითხა:
- თუ ეგრეა, ის რატომ არ წერია, დღეს დედას რომ მოვეხმარე სახლის დალაგებაში - ცოცხი და აქანდაზი მივუტანე. ჰოდა, კიდევ მტვერსასრუტიც ჩავრთე.
- როგორ არა... ეგეც წერია, აი, წავიკითხოთ: `ცოცხი`, `აქანდაზი`, `მტვე...მტვე...` კარგად გააღე, თორემ ვერ ვხედავ. აჰა... `რსასრუტი`. აი, თუ არ წერია. ყოჩაღ, დედას რომ დახმარებიხარ. ოღონდ იცოდე, თუ ცუდად მოიქცევი, თვალები ყოველთვის გაგამხელენ. მამებმა იციან შვილების თვალებში კითხვა.
დაიჯერა...

* * *
მას შემდეგ, შინ რომ მოვდიოდი, მუდამ `ვკითხულობდი თვალებში`, ვკითხულობდი, როგორ ამტვრევდა ფინჯნებს, ბებიკოს აბრაზებდა, ცუდად ჭამდა, ოფლიანდებოდა, სათამაშოებს აფუჭებდა... ვინ მოთვლის, რამდენი `დანაშაულის` ჩადენას ასწრებდა მთელი დღის მანძილზე. `ვკითხულობდი~ რაღა თქმა უნდა, ისევ ბებიკოს ან კიდევ დედიკოს დახმარებით...
ხანდახან ეს თამაში ძალიან მკაცრი მეჩვენებოდა.
ერთხელ, როდესაც `მძიმე დანაშაულის` გამო (თავის მეზღვაურ `მიკლუხოს` თავი გადახოტრა) მთელი დღე სახეზე წიგნაფარებული დადიოდა, დიდხანს ვითმინე და საღამო იყო უკვე, მივედი, მივუახლოვდი მხილების მტანჯველი მოლოდინით კუთხეში მიყუჟულ `ბოროტმოქმედს`, ხელი მოვკიდე და სასწრაფოდ - ცრემლებისათვის რომ დამესწრო - ვუთხარი:
- მე შემიძლია წავშალო, რაც შენს თვალებში წერია. თუ გინდა, დღეს წაუკითხავად ამოვშლი. დახუჭე თვალები.
ქუთუთოებზე ხელი გადავუსვი.
სულგანაბული იცდიდა, სანამ უკანასკნელ სიტყვას `წავუშლიდი`.
- მორჩა, წაშლილია, - ვუთხარი.
შვებით ამოისუნთქა და თვალები გაახილა.
- რა აზრი აქვს თვალების დამალვას, ასე ხომ ყველა მიხვდება, რომ რაღაც დაგიშავებია. მთელი სიცოცხლე თვალდახუჭული ხომ არ ივლი.
რამდენიმე დღის შემდეგ სარკის წინ მდგარს წავაწყდი - დაკვირვებით ჩასცქეროდა საკუთარ თვალებს.
- მამა, კითხვას როდის მასწავლი? - მკითხა.
- მალე, - ვუპასუხე მე.

* * *
ამ ქვეყნად არც ერთ ხუთი წლის ბიჭს არ შეუძლია ისე იცხოვროს, რომ მთელი დღის მანძილზე ერთი `დანაშაული` მაინც არ ჩაიდინოს.
ჰოდა, იგი გულმოდგინედ ეძებდა გამოსავალს შექმნილი მდგომარეობიდან.
და იპოვნა კიდეც...

სამზარეულოში შევედი და რას ვხედავ... მაცივრის თეთრი კედელი წითელი წვეთებით იყო ჩამოწინწკლული. წვეთების კვალი მაგიდამდე მიდიოდა, მაგიდაზე კი ხენდროს წვენის ტკბილი, ბლანტი ლაქა გათხაპნილიყო.
თვითონ კი ისე სუფთად, ალალმართლად ამომცქეროდა, თითქოს ტუჩები ტკბილად არ ჰქონოდა მოთხუპნული. მისმა უდანაშაულო მზერამ დამაბნია და შემაეჭვა კიდეც, თუმცა ფაქტი სახეზე იყო.
- რა ჰქენი?
- არაფერი, - ურცხვად მიპასუხა. – რა ვქენი?
- ვითომ არ იცი.
- მე?
- ჰო, შენ.
- მე არაფერი არ მიქნია.
- აბა, შემომხედე თვალებში.
ისიც ამომყურებდა თამამად, მიცქერდა გამომწვევად.
ყოველი შემთხვევისათვის, ისევ მაცივარს მივუბრუნდი. წვეთები ნამდვილად იყო... შიგნით შევიხედე. მაცივარში ცარიელი თეფში იდგა. იმ დილით მთელი კილოგრამი ხენდრო მოვიტანე. `ბებიკომ` კი დაშაქრა, რათა სადილობამდე ხენდროს ტკბილი, სურნელოვანი წვენი დაემზადებინა.
ამ წვენის კვალს პატარა დამნაშავესთან მივყავდი.
მივედი, მის წინ ჩავიჩოქე. ახლა ჩვენი თვალები ერთმანეთის პირდაპირ აღმოჩნდნენ.
- ჩვენ ხომ შევთანხმდით, - მოთმინებით დავიწყე მე, ვცდილობდი აღმზრდელობითი ტონით მელაპარაკა, - ხომ შევთანხმდით, რომ დედიკოს დავლოდებოდით, მასთან ერთად ვისადილებდით და ხენდროს კი სადილს დავაყოლებდით, ყველანი ერთად, შენ, დედიკო, ბებიკო და მე.
- მე არ მიჭამია.
- გიჭამია! - არ დავუთმე მე, - გიჭამია კი არა, შეგიყლაპია! თანაც სადილის წინ, და თანაც მარტოს.
- არა, მე არ მიჭამია! თუ არ გჯერა, თვალებში ნახე.
- უკვე ვნახე. სწორედ მანდ წერია, აგე.
- არაფერიც არ წერია.
- აი, თუ არ წერია: `შე-ყლა-პა`, `მა-და წა-იხდი-ნა`, `დე-დას არ და-ელოდა`.
იმედგაცრუებულს სახე შეეცვალა, თვალები ცრემლით აევსო.
- კი მაგრამ, როგორღა დაიწერა, მე ხომ თვალდახუჭული ვიყავი... თვალდახუჭულმა გავაღე მაცივარი, თვალდახუჭულმა გამოვიღე თეფში, თვალდახუჭულმა წამოვიღე, თვალდახუჭულმა შევჭამე და თვალდახუჭულმა შევდე და მაცივარი როცა დავხურე, მარტო მერე გავხუჭე თვალები.
და გული ამოუჯდა.
მე ისღა დამრჩენოდა, განზოგადებისათვის მიმემართა:
- ჯერ ერთი, გავხუჭე კი არა, გავახილე, მეორეც - სიმართლეს წინ ვერაფერი დაუდგება. დახუჭულ თვალებშიც კი ატანს. გინდ თვალდახუჭულმა ჩაიდინო ცუდი საქციელი, გინდაც თვალღიამ - სულერთია - მაინც შენი ჩადენილია და პასუხიც შენ მოგეთხოვება. გაიგე?!
მობუზული, თავჩაქინდრული იდგა ჩემს წინ პატარა ადამიანი, მაგრამ მომეჩვენა, რომ იგი სწორედ ახლა, ამ წამს პირდაპირ ჩემს თვალწინ ოდნავ გაიზარდა.
სულ რაღაც ერთი მილიმეტრით...

2009.07.13

წყარო - http://literatura.lit.ge/html/index.php?page=15&composition=31126


Last edited by Admin on Fri May 26, 2017 10:07 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 4104
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: მიხეილ ანთაძე   Sat Jun 16, 2012 8:43 am



წიგნის დასახელება – "საიდუმლოებით მოცული უ.შ", "სინქრონისტულობის პრინციპი"
ავტორი – მიხეილ ანთაძე
რედაქტორი - თამრი ფხაკაძე
გარეკანის მხატვრობა - თათა ხვედელიძე
ილუსტრაციები - ჯემალ ზენაიშვილი
გამომცემლობა – "ტრიასი"
ISBN 978-9941-9249-0-3
ყდა – მაგარი
გვერდების რაოდენობა – 58, 128
წელი – 2012



ანოტაცია - ეს წიგნი ისეა გამოცემული, როგორც მილორად პავიჩის რომანი "ქარის შიგნითა მხარე" (რომანი ჰეროზე და ლეანდრზე) - ერთი მხრიდან რომ ჰეროს ამბავი მიუყვება, მეორედან - ლეანდრისა. ასევეა აქაც.
წავიკითხავთ ამ წიგნს და გავიგებთ, რომ "ადამიანის ადამიანობა მეტყველებაა. სამყაროს სამყაროობაც ასევე". და იმასაც გავიგებთ, უილიამ შექსპირი მართლა უილიამ შექსპირია თუ არა.





წიგნის დასახელება – "ცოფი"
ავტორი – მიხეილ ანთაძე
ISBN 99940-30-52-3
გამომცემლობა – "სულაკაური"
ყდა – თხელი
გვერდების რაოდენობა – 156
წელი – 2005
ფასი– 5.00

Smile


Last edited by Admin on Fri May 26, 2017 10:12 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 4104
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: მიხეილ ანთაძე   Fri May 26, 2017 9:42 pm



წიგნის დასახელება – „ჩაპაევი და სიცარიელე“
ავტორი – ვიქტორ პელევინი
მთარგმნელი - მიხეილ ანთაძე
გამომცემლობა – სულაკაური
ISBN
ყდა – მაგარი
წელი – 2017

ანოტაცია
რომანი „ჩაპაევი და სიცარიელე“ თვით ავტორის დახასიათებით „მსოფლიო ლიტერატურაში ერთადერთი ნაწარმოებია, რომლის სიუჟეტი აბსოლუტურ სიცარიელეში ვითარდება“. ამბავი 1919 წელს ჩაპაევის დივიზიაში ხდება, სადაც მთავარი გმირი, პოეტი-დეკადენტი პიოტრ პუსტოტა (სიცარიელე) კომისრად მსახურობს, აგრეთვე ჩვენს დღევანდელობაშიც და, აგრეთვე, როგორც პელევინს სჩვევია, ვირტუალურ სივრცეშიც, სადაც პროტაგონისტი ხვდება კავაბატას, შვარცნეგერს, „უბრალოდ მარიას“...
კრიტიკოსების აზრით, „ჩაპაევი და სიცარიელე“ რუსულ მწერლობაში პირველი სერიოზული ძენ-ბუდისტური რომანია.


ბმული:
* https://www.sulakauri.ge/books/chapaevi-da-sicariele

„იმას, ვინც კალამს ხელი მოჰკიდა და ფურცელს დაეღირა, მხოლოდ ის მოეთხოვება, რამენაირად სულში გაფანტული ჭუჭრუტანები ერთ რიგად ისე ჩაამწკრივოს, რომ ქაღალდს მოულოდნელად მზის სხივი დაეცეს“ -- ვიქტორ პელევინი.

study

«Но в нас горит еще желанье,
к нему уходят поезда,
и мчится бабочка сознанья
из ниоткуда в никуда».

* http://loveread.ec/read_book.php?id=2939&p=78

***
გული სავსე გვაქვს ვნებიან ფიქრით,
შორს ჩაიქროლა მატარებელმა,
და არსაიდან არსაით მიქრის
ცნობიერების ჭრელი პეპელა.

ვიქტორ პელევინი „ჩაპაევი და სიცარიელე“, თარგმნა მიხეილ ანთაძემ, მეცხრე თავი, გვერდი 353

„– И, оказывается, ничего страшного нет в мире, – продолжал Шурик. – Ну ничего совершенно. Все знаю, все вижу. Что хочешь увидеть могу и понять. Да вот хотя бы… Ну и ну… Слышь, Колян, зря мы Косого-то завалили тогда. Он в натуре бабок не брал. Это… Так это ж ты взял, Колян!
– Я!!! Я!!! Я!!! Я!!!
– Кончай базарить, – вмешался Володин, – а то выкинет всех.
– Так он же сука, – заорал Шурик, – он всех кинул!
– Говорю, кончай. Нашел время. На себя лучше посмотри.
– На какого еще себя?
– А кто сейчас говорит? Вот на него и посмотри.
– На себя? Ой… Да… Ой…
– Так-то. А говоришь, страшного ничего нет в мире.
– Да… Верно… Ой, бля-я-я! Слышь, Володин, и правда страшно. Очень страшно. На самом деле страшно. Володин, слышь, а где свет-то? Володин? Страшно!
– А говоришь, страшного ничего нет в мире, – сказал Володин, поднял голову и расширившимися глазами посмотрел в пустоту, будто что-то в ней увидел.
– Так, – сказал он изменившимся голосом, пихая Шурика и Коляна, – ноги делаем. Быстро!“

Виктор Пелевин - „Чапаев и Пустота“, глава 8

* http://loveread.ec/read_book.php?id=2939&p=73

„- და თან ამაზე საფარაჯა ქვეყანაზე არაფერია, - განაგრძო შურიკამ, - აბსოლუტურად არაფერი. ყველაფერი ვიცი, ყველაფერს ვხედავ. რასაც გინდა, დავინახავ და გავიგებ. აი, თუნდაც... ეგრეა... გესმის, კოლიან, ბრუციანი მაშინ სულ ტყუილად მივაწვინეთ, ის მაყუთი მაგის წაღებული ნაღდად არ ყოფილა... ის მაყუთი... ხომ შენ მოტეხე, კოლიან?
- მე!!! მე!!! მე!!! მე!!!
- მაგ ბაზარს შეეშვი, - ჩაერია ვოლოდინი, - თორემ ყველას დაგვხოცავს!
- ოხ, ეგ ნაბოზარი, - აყვირდა შურიკა, - ყველა გადაგვაგდო!
- გეუბნები მოკეტე. რა დროს ეგაა. შენ თავს მიხედე.
- ჩემს თავს? ვაი... ჰო... ვაი...
- ხედავ? შენ კიდევ აგიჩემებია, ამაზე საფარაჯა ქვეყენაზე არაფერიაო.
- მართალი ხარ... ეგრეა... ვაიმე, ჩემი! გესმის, ვოლოდინ, ისე, მართლა საფარაჯაა. ძალიან საფარაჯა. მართლა ძალიან მეშინია. ვოლოდინ? გესმის? სინათლე სადღა გაქრა. ვოლოდინ? მეშინია!
- ხომ ამბობდი, ამქვეყნად არაფრის მეშინიაო, - თქვა ვოლოდინმა, თავი ასწია და გაფართოებული თვალებით სიცარიელეს შეხედა, თითქოს მასში ვიღაცა დაინახაო.
- აბა, - თქვა ხმაშევდლილმა, თან შურიკას და კოლიანს ხელი ჰკრა, - დავახვიეთ, სწრაფად!“

ვიქტორ პეევინი „ჩაპაევი და სიცარიელე“, თარგმნა მიხეილ ანთაძემ, მერვე თავი, გვერდი 331-332.

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Sponsored content




PostSubject: Re: მიხეილ ანთაძე   

Back to top Go down
 
მიხეილ ანთაძე
View previous topic View next topic Back to top 
Page 1 of 1

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური (ნისლი მთათა ზედა) :: მთქმელი და გამგონებელი :: მთხრობელთა და მოსათხრობთათვის-
Jump to: