არმური (ნისლი მთათა ზედა)
არმური
არმური (ნისლი მთათა ზედა)

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri (scotch mist over mountains) - literary Arena from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  CalendarCalendar  GalleryGallery  FAQFAQ  SearchSearch  MemberlistMemberlist  UsergroupsUsergroups  RegisterRegister  Log inLog in  
* თამარ გელოვანისიმღერიდან სიტყვამდე. * მიხო მოსულიშვილიჰელესა (კინორომანი). * თამარ ლომიძეზღვარი (ლექსები).
* ბელა ჩეკურიშვილიშეკითხვად სიზიფეს (ლექსები) * ხათუნა ცხადაძე (მთარგმნელი) უმბერტო ეკო „ფუკოს ქანქარა“
* ლაშა ბუღაძენავიგატორი (პიესა). * ნინო ქაჯაია (მთარგმნელი)უილიმ გოლდინგი - „ბუზთა ბატონი“ (რომანი) * ზაზა თვარაძესიტყვები (რომანი).
* მიხეილ ანთაძესაიდუმლოებით მოცული უ.შ, სინქრონისტულობის პრინციპი. *
* რადიარდ კიპლინგი - აი ასეთი ამბები (თორმეტი და კიდევ ერთი ზღაპარი), მთარგმნელი ანი მოსულიშვილი * ვახტანგ ჯავახაძევახტანგური (ლექსები. რჩეული)
* მიხო მოსულიშვილიდიდი ძუ დათვი (რომანი). * ნინო ნადირაძეVIA SOLIS (ლექსები). * მარიამ ხუცურაულისანათა (ლექსები და ჩანაწერები).
* Zurab Karumidze"Dagny or a Love Feast" (English brushed up and fine-tuned by Amy Spurling).
* ბესიკ ხარანაულიმთავარი გამთამაშებელი. * მიხო მოსულიშვილისულის მდინარე (თორმეტი ნოველა). * ნინო სადღობელაშვილიფრთები და ხელები (ლექსები).
* მამუკა ხერხეულიძეომში, როგორც ომში * ზაალ სამადაშვილი – ავტოპორტრეტი წიგნების ფონზე * ირაკლი ლომოური – ავტონეკროლოგი
* მანანა ანთაძე (მთარგმნელი)ტენესი უილიამსი - Camino Real (პიესა). * ქართული პიესა 2012 (ექვსი პიესა).
* თამრი ფხაკაძე – ბოსტანი კონფლიქტის ზონაში (მოთხრობა). * რიუნოსკე აკუტაგავა – დიალოგი წყვდიადში
* გიორგი კაკაბაძენიკო ფიროსმანი (ბიოგრაფიული რომანი). * მიხო მოსულიშვილი – ვაჟა-ფშაველა (ბიოგრაფიული რომანი).

Share | 
 

 ბაო - მარიამ წიკლაური

View previous topic View next topic Go down 
Go to page : Previous  1, 2, 3, 4, 5
AuthorMessage
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 3970
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ბაო - მარიამ წიკლაური   Fri Mar 18, 2016 4:00 pm

მარიამ წიკლაური

ბრალი რა მედო

სულში – სიცოცხლე,
გულში – შენ,
თვალებში – ცა არ მეტია...
რაგინდ ფრთა შალოს ოცნებამ,
ცხადი ცხრა მტკავლით მეტია...
ეჰ, ჩემო ბედის პეპელავ,
მაინც საიდან სად გდიე,
ჩემი სახელის შროშანზე
ერთი ღამეც არ ათიე.
შენთვის რომ ნამს ვინახავდი,
სხვისთვის ცრემლებად ვანთხიე,
ბრალი რა მედო ეგეთი,
წამს საუკუნოდ გავდიე,
სულში – სიცოცხლე,
გულში – შენ,
თვალებში – ცა ვერ ჩავტიე.


18.03.2016

Smile
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 3970
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ბაო - მარიამ წიკლაური   Fri Oct 07, 2016 12:02 am



მარიამ წიკლაური

***
სოფელი სოფელს ეძახის:
„დაილიე თუ ხარაო?“
„ვარ, ჯერა ვსუნთქავ კიდევა,
ჯერ კიდევ სიკვდილს ვთვალაო!
ჯერ ხევისბერიც აქა მყავს,
დროშას ცისკრის ცვრით ვნამაო,
შენ როგორა ხარ, ბეჩაო,
ხმიანობ ხანდის-ხანაო?“
„მე შვილებს ველი, გზას გავცქერ
უჩინოდ, მაღლიდანაო,
ნასახლარების გემო მაქვს,
არ მომდევს კერის ძალაო.
სიზმარში დედილას ვხედავ,
ტირის-კე წარა-მარაო,
თან მეუბნება, რადა ხარ,
შვილო, ასეთი ცალაო?
თან მოიდენის თეთრ ხბორებს,
დამიტოვებს და წავაო“.

„მარადისობის რიტუალი“, 2012
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 3970
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ბაო - მარიამ წიკლაური   Wed Oct 26, 2016 11:54 am



მარიამ წიკლაური

კვალი

ვაზის ეს ძირი, ორასი წლისააო, ისე იტყვიან ჩვენები, თითქოს მისი დარგვის დღეს ესწრებოდნენ დაბადებამდე. მთელი ეზო დაუფარავს ტალავერს. გვარივითაა ეს ძირი. სახლი კი რამდენი წლისაა, ზუსტად ვერავინ გეტყვის, ქვისგან ნაგები, სქელი კედლებით. ხან - ასოციო, ხან - ასიო, ამბობენ. ძველია ძალიან.
ჯერ შეძლებული გლეხის, მერე- რაიკომის მდივნის, მერე - ინჟინრის, მერე - მწერლის...
ერთი კაცის შთამომავალი ყოფილა ყველა.
არავის გაუყიდია.
ამ ძველ შიფანერზე ნატყვიარის კვალიცაა, ბერიასგან. სტუმრად მობრძანებულს კარგადაც მოულხენია. მერე იარაღიც უსვრია, აქაოდა, კვალი დარჩეს ჩემიო.
ეს წარწერა 70-იანებიდანაა: “ვიტა ბრევა არტ ლონგ”, მოცარტის სურათი, ბარათაშვილის, ბახის, გენონის ფოტოები. ჭერიდან ჩამოსული წვიმის კვალი და იოანე მარტოდმყოფლის ხატი გვერდიგვერდ ცხოვრობენ...
უამრავი წიგნით, უამრავი ამბითაა სავსე სახლი.
რამდენი კვალია.
რომელს ენდო...
სანთლების ნაღვენთებზე ახლაც თვლემენ ნათელი ღამეები.
ამ ხნის სახლები სოფელში საკმაოდაა. ბევრი მიტოვებული, ჩაშლილი...
ჩვენ სახლში კი, საბედნიეროდ, სიცოცხლე არასდროს შეწყვეტილა, ჩვენ ისევ ვცხოვრობთ აქ. ხან ცოტა ხნით ჩამოვაკითხავთ ქალაქიდან, ხანაც ხანგრძლივად ვიდებთ ბინას იალნოს ძირში.
ამ გაზაფხულზე პაპამ კარგა ხნის წინ გადახდილი და კიბის ქვეშ ნადები კრამიტი გადმოაწყო, მეზობელს ცემენტი და ქვიშა მოაზელინა და ეზოში ფილაქანი მოაგო.
ფინადაც ივარგა კრამიტმა.
ზაფხულის პაპანაქებაში ცხრაჯერ ვრწყავთ ამ მოცემენტებულ-მოკრამიტებულ ეზოს, აღარ ტალახდება ძველებურად.
სახლსაც ხან აივანს ვუახლებთ, ხან ბოძს, ვაახალგაზრდავებთ ხოლმე ჩვენ “ბებერს”, კედლებში ქართული რიყის ქვითა და კუთხეებში ანტიფიქსებივით ქართული აგურებით მორთულ-მოკაზმულს.
კრამიტის ფილაქნებმა სხვანაირად დამშვენეს იქაურობა.
ვინ იცის, სახურავისთვის ცაში საცქერლად შექმნილებს, არასდროს უფიქრიათ მიწაზე, თუმცა ეზოს მორწყვისას ცოცხლდებიან, ფერადდებიან, თითქოს ძველ სხივს იბრუნებენო.
ბრტყელი კრამიტია, ქართული.
კრამიტის ისტორია ვინც იცის, ისიც იცის, რომ ზედ გამოსახულებებს უკეთებდნენ ოსტატები, აწერდნენ, ახატავნენ.
ერთ მშვენიერ დღეს, ერთ-ერთ კრამიტზე უცნაური გამოსახულება აღმოვაჩინე: ასე ორი წლის ბავშვის ხელია გამოსახული, უფრო სწორად კი, გაშლილი ხელის მტევანი, სველ თიხაზე დანადები და გამომწვარი. არასდროს არავის შეუმჩნევია ეს ხელი. თან გამიხარდა, თან ათასი ფიქრი ამიშალა. არც არავისთვის მიჩვენებია. დე, ყველამ თავისად აღმოაჩინოს.
ასე მგონია, ამდენი მიტოვებული სახლის შემხედვარე გარშემო, ჩვენი სახლი ამიტომაც ცოცხლობს დღემდე, რომ ჩვენი საკუთარი ანგელოზის ხელი გვიფარავდა თურმე. სუფთა, მადლიანი.
ვინ იცის, მეკეცეს შვილი იყო. მეკეცეს ეძახდნენ საქართველოში იმას, ვინც თიხისაგან კრამიტს ან სხვა რაიმე ნივთს ამზადებდა.
კეთილი კაცი იქნებოდა ის მეკეცე, ალბათ გვერდით პატარა, იქნება და, მერვე, ან სულაც მეთორმეტე შვილი, ან პირველი შვილიშვილი ედგა და არ ასვენებდა კითხვებით, ეს რაა და ეს როგორო.
ჰოდა, გააშლევინა მარჯვენა და დაატყეპებინა კრამიტზე, აიო, აჩვენა, გაახარა.
მერე გამომწვარი ანახა, უფრო გაახარა.
მერე კიდევ რამდენიმე კრამიტზე დაადებინა, კიდე და კიდეო, კისკისებდა პატარა სიხარულით.
ეს მეკეცეც ათამაშებდა და თან თიხას აჩვევდა, თან მუშაობდა ადამიანი, თან ღმერთს ავედრებდა შვილებს, თან თვალს აპარებდა ლამაზი ქალისკენ, ბოლოლა შვილს რომ ძუძუს აჭმევდა ვეება კაკლის ჩრდილში, სახელოსნოდან მოშორებით.
რამდენი ბედნიერი სახლია ჩვენ მიწაზე, იმდენი ალბათ ასეთი ანგელოზის ხელიანი კრამიტი, ერთი მაინც, მალულად, თვალსმიფარებული ადგას თავხეს და არა მხოლოდ წვიმისა და თოვლისაგან იფარავს სახლს.
ველი...
ვიცი, სხვაც შეამჩნევს კერის ანგელოზის კვალს.

2016



Smile
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Sponsored content




PostSubject: Re: ბაო - მარიამ წიკლაური   

Back to top Go down
 
ბაო - მარიამ წიკლაური
View previous topic View next topic Back to top 
Page 5 of 5Go to page : Previous  1, 2, 3, 4, 5

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური (ნისლი მთათა ზედა) :: მთქმელი და გამგონებელი :: პოეტების ქვეყანა-
Jump to: