არმური (ნისლი მთათა ზედა)
არმური
არმური (ნისლი მთათა ზედა)

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri (scotch mist over mountains) - literary Arena from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  CalendarCalendar  GalleryGallery  FAQFAQ  SearchSearch  MemberlistMemberlist  UsergroupsUsergroups  RegisterRegister  Log inLog in  
* თამარ გელოვანი"სიმღერიდან სიტყვამდე". * მიხო მოსულიშვილი„ჰელესა“ (კინორომანი). * თამარ ლომიძე"ზღვარი" (ლექსები).
* ანრი გიდელი"პიკასო" (ბიოგრაფიული რომანი) * გიგი სულაკაური"ხეტიალი" (ლექსები. რჩეული) * ბელა ჩეკურიშვილი"შეკითხვად სიზიფეს" (ლექსები)
* ლაშა ბუღაძე"ნავიგატორი" (პიესა). * ნინო ქაჯაია (მთარგმნელი)უილიმ გოლდინგი - "ბუზთა ბატონი" (რომანი) * ზაზა თვარაძე"სიტყვები" (რომანი).
* მიხეილ ანთაძე"საიდუმლოებით მოცული უ.შ", "სინქრონისტულობის პრინციპი". *
* რადიარდ კიპლინგი - "აი ასეთი ამბები" (თორმეტი და კიდევ ერთი ზღაპარი), მთარგმნელი ანი მოსულიშვილი * ვახტანგ ჯავახაძე"ვახტანგური" (ლექსები. რჩეული)
* მიხო მოსულიშვილი"დიდი ძუ დათვი" (რომანი). * ნინო ნადირაძე"VIA SOLIS" (ლექსები). * მარიამ ხუცურაული"სანათა" (ლექსები და ჩანაწერები).
* Zurab Karumidze"Dagny or a Love Feast" (English brushed up and fine-tuned by Amy Spurling). * გივი ალხაზიშვილი"ეპისტოლეთა წიგნი" (ლექსები).
* ბესიკ ხარანაული"მთავარი გამთამაშებელი". * მიხო მოსულიშვილი"სულის მდინარე" (თორმეტი ნოველა). * ნინო სადღობელაშვილი"ფრთები და ხელები" (ლექსები).
* მამუკა ხერხეულიძე„ომში, როგორც ომში“ (მოთხრობები). * ნატა ვარადა – „დედის კერძი“ (მოთხრობები). * ზაალ სამადაშვილი – „ავტოპორტრეტი წიგნების ფონზე“ (მოთხრობები). * ვაჟა ხორნაული – „როგორც ბაღიდან...“ (ლექსები). * ირაკლი ლომოური – „ავტონეკროლოგი“ (მოთხრობები).
* მანანა ანთაძე (მთარგმნელი)ტენესი უილიამსი - Camino Real (პიესა). * თამარ ბართაია, დავით გაბუნია, ნინო მირზიაშვილი, მიხო მოსულიშვილი, ნანუკა სეფაშვილი, ირაკლი ცხადაია„ქართული პიესა 2012“ (ექვსი პიესა).
* ნატა ვარადა – "დედის კერძი" (მოთხრობები). * თამრი ფხაკაძე – "ბოსტანი კონფლიქტის ზონაში" (მოთხრობა). * რიუნოსკე აკუტაგავა – "დიალოგი წყვდიადში" (მოთხრობები).
* გიორგი კაკაბაძე"ნიკო ფიროსმანი" (ბიოგრაფიული რომანი). * მიხო მოსულიშვილი – "ვაჟა-ფშაველა" (ბიოგრაფიული რომანი).

Share | 
 

 ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli

View previous topic View next topic Go down 
Go to page : 1, 2  Next
AuthorMessage
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Mon Dec 01, 2008 12:54 pm



ომარ თურმანაული – http://ka.wikipedia.org/wiki/ომარ_თურმანაული

დაიბადა 1959 წლის 25 მაისს, დუშეთის რაიონის სოფელ ხილიანში. 1990 წელს დაამთავრა თბილისის უცხო ენათა ინსტიტუტი ფრანგული ენის სპეციალობით. ავტორია პოეტური კრებულების: "დღე-ღამის დედა" (1984), "ცოდვები და გვირილები" (1991), "აფხაზეთი... ჯარისკაცის ჩანაწერები" (1993), "რა" (1994). თარგმნის ფრანგულ პოეზიას. ამჟამად ცხოვრობს საფრანგეთში.

ბმული:
* https://www.facebook.com/omar.turmanauli
* http://biblioteka.litklubi.ge/index-nawarmoebi.php?author=თურმანაული ომარ

Omar Tourmanaouli -- http://fr.wikipedia.org/wiki/Omar_Tourmanaouli

Omar Tourmanaouli (en géorgien : ომარ თურმანაული), né le 25 mai 1959, est un écrivain, traducteur du géorgien en français et un poète géorgien.

Poète, romancier et traducteur, Omar Tourmanaouli naît dans le petit village de Khiliani (municipalité de Dusheti, Khevsourétie-Pchavie, une partie montagneuse de la région de Mtskheta-Mtianeti).

Omar Tourmanaouli a étudié la langue et la littérature françaises à l'Institut des langues étrangères de Tbilissi.

Son premier recueil poétique, la Mère des jours et les nuits, est imprimé à Tbilissi en 1984.

Il participe à la guerre de l'Abkhazie, après quoi il publie en 1993, l'Abkhazie... Les notes du soldat.

Actuellement, Omar Tourmanaouli vit en France, à Strasbourg, écrit des romans en français et traduit des poètes et des écrivains géorgiens.




ომარ თურმანაული – "ცოდვები და გვირილები" (ლექსები), თბ. "მერანი", 1991 წელი.

ტკივილების გადაფრენა

ფშავის არაგვის ხეობაში,
ქალაქიდან შორს,
სოფელთან ახლოს,
ველ-ტყიანში თეთრად ყვავის პანტის ხეები;
და სადღაც იქვე,
ცხელი მზით და ნოტიო მიწით,
ტანს იმსხვილებს საშეშე რცხილა,
რომ შეაღწიოს ღუმელში და
ცაში გაფრინდეს.

აქ კი, ქალაქში,
სოფლიდან შორს,
პანტებიდან შორს,
ჩემი ტკივილი თავის მუქ ფრთებს იღონიერებს
და ზამთრის პირზე,
როცა მოჭრიან საშეშე რცხილას
და დამწიფდება პანტა ფშავის ტყე-ველიანში
და გადამფრენი ყველა ფრინველი
გაიკრიფება სამშობლო მხარის ტყე-ჰაერიდან,
შემისვამს ფრთებზე ღონიერი, ფრთამუქი ჯავრა
და სოფლამდე ფრენით მატარებს...

გადახვევია რცხილას შეშის სითბო და კვამლი
(კვამლი, ვითომდა ცრემლის მიზეზი);
ძველი ხელადით შემოჰყვება დედის დაღლილ ხელს
პანტის წვენი -
მეგობარი ჩემი სიყრმისა;
ჩამოჯდება პატარა ხანს დედაჩემი ხელსაქმით ხელში;
ჩამოისვენებს პატარა ხანს ჩემი ტკივილი.




Published on May 14, 2012

პოეტისა და მთარგმნელის ომარ თურმანაულის ტელე მონოლოგი.

study


Last edited by Admin on Sun Dec 14, 2014 12:51 pm; edited 12 times in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Mon Dec 01, 2008 12:56 pm

მაშენებს ვიღაც

მე სიტყვები ვარ. სიტყვის კუბებით
მაშენებს ბედი - ჭკვიანი ბავშვი,
და ჯერ არ ვიცი, რა ვარ მე, კიბე?
კოშკი - რომელსაც სიმძიმე დაშლის?
თუ რაიმე სხვა, რაც დაინგრევა,
სწორედ როდესაც მთავრდება, მაშინ...

მაშენებს ვიღაც; ერთობა ვიღაც;
აქ სიტყვა "ლექსით", იქ სიტყვა "ტაშით";
რომ არ წავიქცე, აქეთ, ორ რიგად
"დედის ლოცვით" და "ტირილით ბავშვის..."
ბოლომდე გავძლებ, თუ წავიქცევი
სწორედ როდესაც ვმთავრდები, მაშინ?..

სიმძიმე ცრემლის ბზარს თუ დამამჩნევს
დაფარავს ღიმილის ნაზი არშიით,
მაგრამ ღიმილი რას გადამარჩენს,
ღიმილი როგორ ამიყვანს ცაში...
გავიგებ, რა ვარ, თუ დავინგრევი
სწორედ როდესაც ვმთავრდები, მაშინ?..


ღამე მილიონიან ქალაქში
მალხაზ უძილაურს

დაიწკავწკავა საბრალობლად ქუჩაში ძაღლმა.
გამომეღვიძა, რომ იტყვიან, მოვედი აზრზე.
წამოიტირა ცოლის გვერდზე მძინარე ბალღმაც.
დამიფრთხა ძილი. წამოვდექი. ჩაიდნით გაზზე
შემოვდგი წყალი ჩაისთვის და ფანჯრიდან მაღლა
შიშით გავხედე მოციმციმე წერტილებს ცაზე:
ვარსკვლავებია?.. ღმერთმა უწყის! იმ ღმერთმა, სადღაც
აბელის სისხლი რომ ღაღადებს დღესაც მის კარზე...

მილიონიან (პირობითად) ქალაქში ახლა
(ჩვენ ხომ ვიცით, რომ მილიონზე ბევრად მეტნი ვართ),
მილიონიან (პირობითად) ქალაქში, მალხაზ,
ჩვენი ცოლ-შვილიც ჩაუწერლად უყურებს სიზმრებს...
ამ ზამთრის ღამეს, ალბათ, ყველა მეორე სახლში,
სოფლელ დედ-მამას, ან დას, ან ძმას ვინმე იფარებს;
მილიონიან (პირობითად) ქალაქში, ახლა,
ქალაქელობას ჩამოსულნიც კარგად ვიფერებთ...

მაგრამ მე სულ სხვა რამე მსურდა, რომ მეთქვა, მალხაზ,
მეთქვა კი არა, უფრო ზუსტად, მეკითხა შენთვის.
მილიონიან (პირობითად) ქალაქში ახლა
თავის ფეხით რომ ანგელოზი გესტუმროს ღმერთის
და გითხრას: “ცოდვა ქალაქისა ცას სწვდება მაღლა,
დროა, რომ იგი აღიგავოს წყალით ან ცეცხლით”.
მთელი ქალაქი რომ დაიხსნას, ერგას კაცს ნახავ?
თუ უბრად წახვალ ქალაქიდან ცოლ-შვილით, ერთი?


გვირილა

გვირილავ, სითბოს ამოჰყოლიხარ
და იღიმები მუდამ იმგვარად,
რომ ჩემთვის ვფიქრობ: "ღმერთს, ამ ორიდან
ნეტავ რომელი ჩვენგანი ვგავართ".

მგონია, მუდამ ბედნიერი ხარ,
თეთრ ღიმილს ისე უხვად არიგებ.
არ ვიცი, ალბათ... ანდა იქნება
იცი ის, რასაც მე ვერ გავიგებ.

ისეც და ასეც შენზე ცოდო ვარ
და ღმერთს თუ ხედავ, ჩემზეც ანიშნე:
"ეყოფა მაგას კაცად ჯახირი,
მინდვრად ყვავილად სადმე დანიშნე".

ეგება თვალი მეც ავახილო -
სიკვდილ-სიცოცხლის რამე გავიგო,
სანამდე მომძოვს სოფლის ნახირი,
მომძოვს, ან სულაც ჩლიქქვეშ გამიგებს,

მაგრამ იქნებ შენ ჩემზე შორიდან
უყურებ ღმერთს და არა იცი-რა;
მაშინ გავუყოთ, მოდი, ორივემ
ერთ-ურთს, რაც ჩვეში თრთის და ციმციმებს.

ცოტას იტირებ შენაც, ჩემსავით,
ცოტას, შენსავით, მეც გავიცინებ,
მერე ორივე ერთად დავწვებით,
ჩაგეხუტები და დავიძინებთ.
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Mon Dec 01, 2008 12:57 pm

დაუმთავრებელი ლექსი

გარშემო მყოფთა მწუხარება და სიხარული,
საპნის ბრჭყვიალა ბუშტებივით რომ მოსწყდებიან,
მათსავე გულებს და მათსავე თვალებს,
და როცა იცი: "უგზო-უკვლოდ გაქრებიან, სულ უშედეგოდ".
და იცი ისიც, რომ "ისინი წყვდიადში არ ჩანს",
და ისიც იცი,
რომ "თავად მზეც თხელი ბუშტია
და საშინლად ეშინია მარადისობის",
მაშინ სხეულის,
შენი სხეულის ფუტუროდან,
ღამის მწუხარე ფრინველივით,
ნაღვლიან ხმაზე გამოჰკივლებს
ბნელ წყვდიადს რაღაც:
"იპოვეო?"
და პასუხს კი არსაიდან არ აღირსებენ,
არც კიო და არც ვერა, ვერაო...
მერე კიდევ რომ გამოჰკივლებს,
კიდევ და კიდევ...


სასჯელი

გამოგერიდე და წავედი.
წასვლისას მითხარ:
"თუ წახვალ, უკან არ მოიხედო".
მე კი გულმა არ გამიძლო, ისევ მოვბრუნდი,
რომ ერთხელ კიდევ შეგხებოდი,
ერთხელ კიდევ რომ...
მაგრამ, ჰოი, საშინელებავ,
აღარსად ჩანდა შენი სხეული,
რომლის სითბო კვლავ ახსოვდათ
ჩემს ხელისგულებს,
ხოლო ჩემი ბაგეების ნაკვალევი
მტვრიან მიწას ემჩნეოდა აცა-ბაცად,
გზადაბნეულის ნაფეხურებივით...

და სანამ მიწად ვიქცეოდი მეც,
ვცდილობდი ნახევრად მიწად ქცეული გონის
დარწმუნებას, რომ "მე შენთან დაბრუნების
გამო კი არა, შენგან წასვლის გამო
ვისჯები".


მოვა გასული გაზაფხული

ყველაფერს სძინავს, ალბათ, ძალზე უდროო დროა –
გაკვირვებული მთვარე თვალად ქცეული მიმზერს.
გაოცებული ვარსკვლავებიც ხმას ვერ იღებენ.
ცაც თითქოს მიწას საყვედურით მისჩერებია:
“ამ დროს კაციშვილს რა უნდა გარეთ?”
და უხერხულად იშუშნება ჩემს ფეხქვეშ მიწა
და დუმს,
დუმს დამნაშავის დუმილით.

ისეა ირგვლივ ყველაფერი დამუნჯებული,
რომ მძინარე მზეს გააღვიძებს ეს მდუმარება,
მოვა და დასავლეთის მხრიდან
უდროო დროს ამოიხედავს.
და დაიბნევა დამნაშავე მიწა, უკუღმა დატრიალდება
და შემოდგომა მიბრუნდება ზაფხულისაკენ.
უკვე სიყვითლეშეპარული ფოთლებიც ისევ გამწვანდებიან
და ნელა-ნელა იქცევიან ისევ კვირტებად,
მოვა გასული გაზავხული და
იმ ქუჩის მოსახვევიდან,
სადაც მაშინ თვალს მიეფარე,
გამოჩნდები და (გამომშვიდობების ნიშნად)
შენი პაწია ხელი ისევ
იმ გარდასული გაზაფხულის ჰაერს შეარხევს,
კვლავ შებრუნდები, მოხვალ ჩემამდე,
მობრუნდები და გამიღიმებ, გადამეხვევი.
გასული გაზაფხულის ჰაერს ღრმად ჩავისუნთქავთ,
გარდასული მღელვარებით კვლავ ავღელდებით
და დიდხანს, დიდხანს ვისაუბრებთ,
ან უფრო სწორად,
ძალიან დიდხანს მოვუნდებით ყველა სიტყვის,
ყველა ღიმილის, ყველა ცრემლის უკან წაღებას,
და სულ ბოლოს ჩვენ პირველად შევხვდებით ერთ-ურთს,
მე გაოცებას, აღტაცებას, ვნებიან მზერას წავიღებ უკან,
შენ – შენს წკრიალა ხმას და მორცხვ ღიმილს,
ყველა ფიქრს უკან ჩავიბრუნებთ,
და ყველა სიზმარს,
და უცნობები წავალთ ჩვენი ბავშვობისაკენ...


ეჭვი

რა დამავიწყებს, სულ ცხადად მახსოვს,
წვიმის ყველა წვეთს ვიხსენებ თითქმის
და შენ ხომ ისე ცხადად და ახლოს,
რომ ზოგჯერ ვცდილობ შეგახო ხელი.
თითოეული შენი თმის ღერი,
თითოეული ნერვივით მითრთის...
მაგრამ... ხსოვნის ამ ძვირფასი ტვირთით
ვუახლოვდები თანდათან სიკვდილს
და ვფიქრობ შიშით: "გამატანს ღმერთი
რაიმეს ჩემი სიკვდილის იქით?"


* * *

ჩემს სიყვარულს ხომ
არავისთან არ მიაქვს იის თაიგულები:
ის სტიქიაა,
და ჩემს სხეულს, ფესვებიანად მოთხრილ ხეს,
შენსკენ მოატივტივებს.
და შენი დაგმანული კარის შემტვრევას ცდილობს.

მრცხვენია ჩემი სიყვარულის, მღვრიე მდინარის,
რომლისაც ასე გეშინია,
მაგრამ მე რა ვქნა,
მე ხომ თვითონ მისი მსხვერპლი ვარ.
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Mon Dec 01, 2008 12:58 pm



***
გაუღე კარი ღამეს და როცა წყვდიადი ზღურბლზე შემოდგება, შენც შედექი აქეთიდან იმ კარის ზღურბლზე და თბილი მკერდი მიაბჯინე ბნელეთის ცივ მკერდს... მერე გადადგი ნაბიჯი იქით და ღამის ფსკერზე დაფენილი თოვლის შრიალით ამოივსე ყურის ხვრელები... თოვლს ჯერ შეაკრთობს შენი ფეხისგულების სითბო, მერე თანდათან მიეჩვევა, რადგან თანდათან შენც გაცივდები ღამესავით, გარს რომ გაკრავს და თოვლის ფიფქი მხოლოდ სიმძიმით გამოგარჩევს, გამოგიცნობს იმ ღამისაგან... გაჯახუბნდება ზურგს უკან კარი და კარიც და მისი ხმაურიც შეერევა წყვდიადს და დუმილს და ამაოდღა დასტანჯავ გულს ნათელ სითბოში დაბრუნების მცირე იმედით... ყველაფერი მირაჟი იყო, სითბო და შუქი არასოდეს არ არსებულა; ანდა თუნდაც ყოფილიყო, ხომ არაფერი აღარ არის და ამას რა მნიშვნელობა აქვს... მიდი, იარე... ვის რას უხსნი, ვის რას უმტკიცებ? არარაობას შენს რაობას როგორ აუხსნი... გარდაისახე შენც იმავე არარაობად და მოისვენე... ნუ შფოთავ და ნუ გეშინია: ნებით ჩაყოლა სჯობს ყოველთვის გარდუვალისკენ.

მიდი, იარე... სიბნელეში შენც სიბნელე ხარ, და არავინ იცის არსებობა შენი შენს გარდა; არც ის, რომ დახვალ, არც ის, რომ დგახარ, არც ის, რომ ფიქრობ; არავინ იცის.

ამ ღამეში ნახშირდება შენი სიცოცხლე და სიყვარული, უჰაეროდ იწვის როგორც გიგანტური გვიმრა მიწაში; ამოთხრიან მას მილიარდი წლების შემდგომ და გაითბობენ ხელისგულებს, მისით გამთბარი ცენტრალური გათბობის მილზე ზამთრის ღამიდან ოთახში დაბრუნებული შეყვარებულნი, გარეთ იქნება ღამე შავი შენი ლექსივით, რომელიც იწვის და იძლევა სითბოს და ნათელს.

ნუ სწყევლი ქარს და ყიამათ ღამეს, და ნურც აზრს ეძებ სიტყვათ ქოსში, აზრი აქვს კივილს, აზრი აქვს ღიმილს, ცრემლსაც აზრი აქვს... სიტყვას აზრი არ გააჩნია... დაიკივლე და წყვდიადში დატოვე შენი კივილის ექო, რომელიც ერთხანს იხეტიალებს გზადაბნეული, როგორც ყველა ადამიანი, და არსებობას დაამთავრებს უაზროდ, სადმე ცივი კლდის ქიმზე...

არასოდეს არ თქვა "მიყვარხარ", რადგან არ იცი, შენ ვინა ხარ, არც ის იცი, რაა (ან ვინ), "მიყვარხარო" რომ ეუბნები... და თან ხომ გითხრეს, "სიტყვებს აზრი არ გააჩნიათ", არაფერიც არ თქვა არასდროს...



და ვწერ

თბილი ღიმილით ან ცრემლის სითხით
და ტკივილების მწარე კუნწულით
დატვირთული მაქვს ურიცხვი სიტყვა -
ფიქრის ურიცხვი მცირე კუნძული -
არა იმიტომ, დროს, ძირს რომ გვითხრის,
გადავუმალო ფიქრი მცირედი,
მე, თიხით ქმნილმა, სანამ კვლავ თიხის
მღვრიე ბელტებში ჩავიძირები,

ვწერ, რადგან სიტყვის ამოსვლა, თვითონ,
მინდვრად ბალახის ამოსვლასავით,
ბუნებრივია - ჯერ თითო-თითო,
მერე წყვილ-წყვილი, მერე სამ-სამი
და სიტყვა, როგორც ყვავილი სითბოს
სიხარულსა და ტკივილს მორჩილებს;
და თუმცა ვხედავ ყვავილებს ცელით,
სიტყვებს კი ისევ სიტყვით მოჭრილებს,

ისე ვწერ, თითქოს ვიცინი, ვტირი
და ჭირსაც, ლხინსაც ვუძლებ რაღაცით,
რადგანაც ამ დროს ვემორჩილები
ჭირზე და ლხინზე უფრო რაღაც დიდს
და იგი, ჩვენი სულის მპყრობელი,
ჭირსა და ლხინს რომ ქვეყნად არიგებს,
ქედს მახრევინებს: "ესე სოფელი
ასე უქმნია არსთა გამრიგეს".
და ვწერ..


Last edited by გამრიგე on Mon May 17, 2010 4:00 am; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Mon Dec 01, 2008 1:18 pm

როგორ მჯობნიან ჩემი ლექსები!..

როგორ მჯობნიან ჩემი ლექსები!..
ჩემზე სუფთანი არიან და ჩემზე წმინდანნი;
ჩემზე დიდნი და ამაღლებულნი;
თუ უყვართ ჩემზე მეტად უყვართ,
თუ წუხან, ჩემზე მეტად წუხან,
ფიქრითაც ჩემზე უკეთ ფიქრობენ
და ჩემზე უფრო ჭკვიანურად ამბობენ სათქმელს...
მერე მიდიან, როგორც მოხუც მშობელს, მტოვებენ
არც ერთმა მე არ მიერთგულა,
ჩემი დაუმთავრებელი, ხეიბარი ლექსების გარდა...
მაგრამ ისინიც, ჩემგან თვითონ საპატრონონი,
უკვე გარეთ, სხვის გულებისკენ იყურებიან,
სხვას უღიმიან, სხვას შესტირიან...
არც ერთმა მე არ მიერთგულა,
ვერც ერთმა სრულად ვერ გამიგო გულისტკივილი.
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Mon Dec 01, 2008 1:19 pm

სიკვდილის შემდეგ
ლ. ს.

სად წავიდეთ ჩვენ როცა მოვკვდებით?..
ვიღაც სხვა ვაჟი დაიკავებს ჩემს წილ სივრცეს ამ კედლებს შორის;
სხვა ქალიშვილი
შენს გაციებულ ნაფეხურებს წაშლის, ალბათ, თბილი ტერფებით;
მათი მხურვალე ბაგეები
ჩვენი ვნების ნაშთებს სულ მთლად გააძევებენ ამ ოთახიდან...
ჩვენ სად წავიდეთ როცა მოვკვდებით?..
სად წავიღოთ ეს სიყვარული, სხეულები რომ აღარ გვექნება;
როგორ ვიმღეროთ, სიმღერა რომ მოგვენატრება,
ან დარდი როგორ მოვიფინოთ მაშინ ცრემლის ღვრით?
რა ეშველება ჩვენს სიყვარულს როცა მოვკვდებით...
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Mon Dec 01, 2008 1:20 pm

ფიქრი ექიმის მისაღებში
თამარ რეხვიაშვილს

თუ სულ ესა ვარ: მტკივანი გული,
მტკივანი კბილი, ღვიძლი და კუჭი
და თორმეტგოჯა ნაწლავზე წყლული _
მიწამ შემჭამოს მუჭა და მუჭა!
მიწამ დაშალოს სიცოცხლე ჩემი,
თუ სულ ისა ვარ, რაც ვსვი და ვცეცხლე;
მიწამვე ჩანთქას ამ ჩემი ენის
"ოქროს დუმილი" და "სიტყვა ვერცხლის".
მაგრამ...
ხანდახან, ყვავილს რომ ხედავს
ჩემი თვალები, ავსილი ტანჯვით
და რომ ვივიწყებ ჩემს ბეჩავ ცხედარს
არათანაბრად მფეთქავი მაჯით _
ვხვდები, ექიმო, რომ რაღაც სხვაც ვარ
ამ ავადმყოფი სხეულის იქით
და მინდა, ცოტა მაცალოს კიდევ
სიკვდილმა, თუნდაც სიკვდილზე ფიქრი...
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Mon Dec 01, 2008 1:21 pm

ჩვენს გულებს, როგორც ოაზისებს მექარავნენი...


ჩვენ არაფერი გვეკუთვნის თურმე.
ჩვენს გულებს, როგორც ოაზისებს მექარავნენი,
დღეები ისე აღმოაჩენენ
და მხოლოდ ერთხანს არწყულებენ
თავის ქარავანს
ჩვენი ცრემლით და ჩვენი ღიმილით.
ჩვენ არაფერი გვეკუთვნის თურმე,
არც ძმა,
არც მტერი,
ყველაფერი ამ დღე-ღამეთა საკუთრებაა,
ამ მომთაბარე მექარავნეთა,
ჩვენს გულებში რომ მხოლოდ ერთხანს იდებენ ბინას...
ჩვენს გულებში მხოლოდ ერთხანს იდებენ ბინას
და მერე ჩვენი სასიკვდილო სარეცლებიდან,
როგორც დამშრალი ოაზისიდან,
ვინ იცის, ვისი გულებისაკენ
გაირეკავენ თავის ქარავანს _
მზეს,
ვარსკვლავებს,
სამშობლოს და სხვას...
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Mon Dec 01, 2008 1:22 pm

ცოდვა

როგორღაც მიყვარს მე ჩემი ცოდვა,
ჩემს სიზმრებში რომ ჩუმად წრიალებს
და გარეთ უნდა რომ გამოვიდეს
და შეხვდეს ცოდვილ ადამიანებს:
ვიცი, რომ მისი ადგილი სწორედ
გარეთ არის და, არა აქ, გულში,
მაგრამ საშინლად ვუფრთხი კვლავ ჭორებს
და ცოდვას გარეთ გამოსვლას ვუშლი.
ის კი იზრდება და იმ წუთს ელის,
მე რომ ვიქნები მასზე პატარა,
რათა როგორც ბავშვს, ჩამკიდოს ხელი
და დღე და ღამე შენთან მატაროს...
ჯერ ტოლები ვართ. გავდივართ გარეთ.
ლაღობს; გაზაფხულს და მზეს შეხარის;
მეჩურჩულება: "ოთხივე მხარეს
ყველა ცოდვილი არის შენსავით"
ნაცნობ ქუჩაზე გავდივართ ერთად;
ნაცნობ ტელეფონს ზუსტად მახსენებს;
მე: "არა-მეთქი... დაგწყევლოს ღმერთმა,
ჩამომეხსენი და მომასვენე".
ვდაობთ. არაფრით არ მიშვებს სახლში,
ვიღლები _ არც მე ვჩანვარ ძლიერი
და ცოტას ვუთმობ, შევდივარ ბაღში
და უცნობ წყვილებს ვათვალიერებ.
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Thu Mar 19, 2009 12:40 pm

ომარო თურმანაულო, მე აექ სოფელში შევექცევი კაი ანზორაულ არაყსა და ვიძახი, რო ნეტაი, ომარიც აქა მყავდეს მეთქი, და შე ოხერ-ტიალო შენა, რო გადაიკარგე მაგ საფრანგეთშია, როდის უნდა ჩამახვიდე აქეთკენა?!
ვა!
არ გააჭირვე საქმე?

აი, როგორი რამე დაუწერნია, თურმე:

Arrow

ომარ თურმანაული

ბესიკ ხარანაულს

შეპყრობილი ვარ რატომღაც
შენი ლექსების "შარმ"-ითა:
რისი თქმაც მინდა, შენ ამბობ,
მე რა ვაკეთო კალმითა?
ავდგები, გთარგმნი ფრანგულად,
ან სულ უბრალოდ, გაგრითმავ!


და ეს აქაც დავდე - http://archandamo.blogspot.com/

cheers


ომარ თურმანაულის ლექსები და ინტერვიუ - http://www.urakparaki.ge/?m=7&WUID=366&order=Rating&OO=desc

sunny


Last edited by გამრიგე on Mon Mar 15, 2010 8:53 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
ჯალალი
Into Armury
Into Armury


Female
Number of posts : 222
Registration date : 11.11.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Thu Mar 19, 2009 2:56 pm

გამრიგე wrote:
დაუმთავრებელი ლექსი

სასჯელი

გამოგერიდე და წავედი.
წასვლისას მითხარ:
"თუ წახვალ, უკან არ მოიხედო".
მე კი გულმა არ გამიძლო, ისევ მოვბრუნდი,
რომ ერთხელ კიდევ შეგხებოდი,
ერთხელ კიდევ რომ...
მაგრამ, ჰოი, საშინელებავ,
აღარსად ჩანდა შენი სხეული,
რომლის სითბო კვლავ ახსოვდათ
ჩემს ხელისგულებს,
ხოლო ჩემი ბაგეების ნაკვალევი
მტვრიან მიწას ემჩნეოდა აცა-ბაცად,
გზადაბნეულის ნაფეხურებივით...

და სანამ მიწად ვიქცეოდი მეც,
ვცდილობდი ნახევრად მიწად ქცეული გონის
დარწმუნებას, რომ "მე შენთან დაბრუნების
გამო კი არა, შენგან წასვლის გამო
ვისჯები".


მოვა გასული გაზაფხული

ყველაფერს სძინავს, ალბათ, ძალზე უდროო დროა –
გაკვირვებული მთვარე თვალად ქცეული მიმზერს.
გაოცებული ვარსკვლავებიც ხმას ვერ იღებენ.
ცაც თითქოს მიწას საყვედურით მისჩერებია:
“ამ დროს კაციშვილს რა უნდა გარეთ?”
და უხერხულად იშუშნება ჩემს ფეხქვეშ მიწა
და დუმს,
დუმს დამნაშავის დუმილით.

ისეა ირგვლივ ყველაფერი დამუნჯებული,
რომ მძინარე მზეს გააღვიძებს ეს მდუმარება,
მოვა და დასავლეთის მხრიდან
უდროო დროს ამოიხედავს.
და დაიბნევა დამნაშავე მიწა, უკუღმა დატრიალდება
და შემოდგომა მიბრუნდება ზაფხულისაკენ.
უკვე სიყვითლეშეპარული ფოთლებიც ისევ გამწვანდებიან
და ნელა-ნელა იქცევიან ისევ კვირტებად,
მოვა გასული გაზავხული და
იმ ქუჩის მოსახვევიდან,
სადაც მაშინ თვალს მიეფარე,
გამოჩნდები და (გამომშვიდობების ნიშნად)
შენი პაწია ხელი ისევ
იმ გარდასული გაზაფხულის ჰაერს შეარხევს,
კვლავ შებრუნდები, მოხვალ ჩემამდე,
მობრუნდები და გამიღიმებ, გადამეხვევი.
გასული გაზაფხულის ჰაერს ღრმად ჩავისუნთქავთ,
გარდასული მღელვარებით კვლავ ავღელდებით
და დიდხანს, დიდხანს ვისაუბრებთ,
ან უფრო სწორად,
ძალიან დიდხანს მოვუნდებით ყველა სიტყვის,
ყველა ღიმილის, ყველა ცრემლის უკან წაღებას,
და სულ ბოლოს ჩვენ პირველად შევხვდებით ერთ-ურთს,
მე გაოცებას, აღტაცებას, ვნებიან მზერას წავიღებ უკან,
შენ – შენს წკრიალა ხმას და მორცხვ ღიმილს,
ყველა ფიქრს უკან ჩავიბრუნებთ,
და ყველა სიზმარს,
და უცნობები წავალთ ჩვენი ბავშვობისაკენ...


ეჭვი

რა დამავიწყებს, სულ ცხადად მახსოვს,
წვიმის ყველა წვეთს ვიხსენებ თითქმის
და შენ ხომ ისე ცხადად და ახლოს,
რომ ზოგჯერ ვცდილობ შეგახო ხელი.
თითოეული შენი თმის ღერი,
თითოეული ნერვივით მითრთის...
მაგრამ... ხსოვნის ამ ძვირფასი ტვირთით
ვუახლოვდები თანდათან სიკვდილს
და ვფიქრობ შიშით: "გამატანს ღმერთი
რაიმეს ჩემი სიკვდილის იქით?"




sunny
Back to top Go down
View user profile
nino nadiradze
Into Armury
Into Armury


Female
Number of posts : 106
Age : 30
Location : თბილისი
Job/hobbies : მუსიკა, კითხვა...
Humor : მყოფნის... :)
Registration date : 21.01.09

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Thu Mar 19, 2009 5:09 pm

გამრიგე wrote:
მაშენებს ვიღაც

მე სიტყვები ვარ. სიტყვის კუბებით
მაშენებს ბედი - ჭკვიანი ბავშვი,
და ჯერ არ ვიცი, რა ვარ მე, კიბე?
კოშკი - რომელსაც სიმძიმე დაშლის?
თუ რაიმე სხვა, რაც დაინგრევა,
სწორედ როდესაც მთავრდება, მაშინ...

მაშენებს ვიღაც; ერთობა ვიღაც;
აქ სიტყვა "ლექსით", იქ სიტყვა "ტაშით";
რომ არ წავიქცე, აქეთ, ორ რიგად
"დედის ლოცვით" და "ტირილით ბავშვის..."
ბოლომდე გავძლებ, თუ წავიქცევი
სწორედ როდესაც ვმთავრდები, მაშინ?..

სიმძიმე ცრემლის ბზარს თუ დამამჩნევს
დაფარავს ღიმილის ნაზი არშიით,
მაგრამ ღიმილი რას გადამარჩენს,
ღიმილი როგორ ამიყვანს ცაში...
გავიგებ, რა ვარ, თუ დავინგრევი
სწორედ როდესაც ვმთავრდები, მაშინ?..


ღამე მილიონიან ქალაქში
მალხაზ უძილაურს

დაიწკავწკავა საბრალობლად ქუჩაში ძაღლმა.
გამომეღვიძა, რომ იტყვიან, მოვედი აზრზე.
წამოიტირა ცოლის გვერდზე მძინარე ბალღმაც.
დამიფრთხა ძილი. წამოვდექი. ჩაიდნით გაზზე
შემოვდგი წყალი ჩაისთვის და ფანჯრიდან მაღლა
შიშით გავხედე მოციმციმე წერტილებს ცაზე:
ვარსკვლავებია?.. ღმერთმა უწყის! იმ ღმერთმა, სადღაც
აბელის სისხლი რომ ღაღადებს დღესაც მის კარზე...

მილიონიან (პირობითად) ქალაქში ახლა
(ჩვენ ხომ ვიცით, რომ მილიონზე ბევრად მეტნი ვართ),
მილიონიან (პირობითად) ქალაქში, მალხაზ,
ჩვენი ცოლ-შვილიც ჩაუწერლად უყურებს სიზმრებს...
ამ ზამთრის ღამეს, ალბათ, ყველა მეორე სახლში,
სოფლელ დედ-მამას, ან დას, ან ძმას ვინმე იფარებს;
მილიონიან (პირობითად) ქალაქში, ახლა,
ქალაქელობას ჩამოსულნიც კარგად ვიფერებთ...

მაგრამ მე სულ სხვა რამე მსურდა, რომ მეთქვა, მალხაზ,
მეთქვა კი არა, უფრო ზუსტად, მეკითხა შენთვის.
მილიონიან (პირობითად) ქალაქში ახლა
თავის ფეხით რომ ანგელოზი გესტუმროს ღმერთის
და გითხრას: “ცოდვა ქალაქისა ცას სწვდება მაღლა,
დროა, რომ იგი აღიგავოს წყალით ან ცეცხლით”.
მთელი ქალაქი რომ დაიხსნას, ერგას კაცს ნახავ?
თუ უბრად წახვალ ქალაქიდან ცოლ-შვილით, ერთი?


გვირილა

გვირილავ, სითბოს ამოჰყოლიხარ
და იღიმები მუდამ იმგვარად,
რომ ჩემთვის ვფიქრობ: "ღმერთს, ამ ორიდან
ნეტავ რომელი ჩვენგანი ვგავართ".

მგონია, მუდამ ბედნიერი ხარ,
თეთრ ღიმილს ისე უხვად არიგებ.
არ ვიცი, ალბათ... ანდა იქნება
იცი ის, რასაც მე ვერ გავიგებ.

ისეც და ასეც შენზე ცოდო ვარ
და ღმერთს თუ ხედავ, ჩემზეც ანიშნე:
"ეყოფა მაგას კაცად ჯახირი,
მინდვრად ყვავილად სადმე დანიშნე".

ეგება თვალი მეც ავახილო -
სიკვდილ-სიცოცხლის რამე გავიგო,
სანამდე მომძოვს სოფლის ნახირი,
მომძოვს, ან სულაც ჩლიქქვეშ გამიგებს,

მაგრამ იქნებ შენ ჩემზე შორიდან
უყურებ ღმერთს და არა იცი-რა;
მაშინ გავუყოთ, მოდი, ორივემ
ერთ-ურთს, რაც ჩვეში თრთის და ციმციმებს.

ცოტას იტირებ შენაც, ჩემსავით,
ცოტას, შენსავით, მეც გავიცინებ,
მერე ორივე ერთად დავწვებით,
ჩაგეხუტები და დავიძინებთ.

ტკივილიანი და თბილი ლექსები..
განსაკუთრებით ”გვირილა”..
Back to top Go down
View user profile
gio gurji
Way at Armury
Way at Armury


Male
Number of posts : 34
Age : 36
Registration date : 27.02.09

PostSubject: . . .   Thu Mar 19, 2009 8:08 pm

რა კარგი ლექსებია...
Back to top Go down
View user profile http://www.poetry.com
მინდია
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 172
Age : 31
Location : გადაღმა
Job/hobbies : მეზღაპრე
Humor : ჰორიზონტი სუფთაა
Registration date : 13.12.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Fri Mar 20, 2009 10:31 am

Quote :
ღამე მილიონიან ქალაქში
მალხაზ უძილაურს

ეს მახსოვდა მგონი
ძალიან კარგია
Back to top Go down
View user profile http://www.xevsureti.ge
Guest
Guest



PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Fri Oct 09, 2009 2:50 pm

ომარას რითმიანი წერილი იმირას
(იმირ მამედლის)

დღეს პოეტებს წასულებსაც კი აღარ სწყალობენ, იმირა!
ნაღდად წასულებზე ვამბობ და არა, ისე, მე და შენ რო წავედით - იმირა და ომარა...
იმირა...
ჰე, ჰეე, იმირა!...
დღეთა საფქვავი თანდათან ჩქარა გასდის ჩვენი ცხოვრების ხვიმირას
და...
ნახე!
ჩვენ თავზეც როგორ ჩამოითოვლა და ჩამოიწვიმირა?!
დრო არ ანსხვავებს იმირას და ომარას!
და ვიდრე არ ჩამოცლილა ჩვენი სიცოცხლის ტომარა (ან ხვიმირა),
მე, ომარამ , ეს უნდა გკითხო შენ,იმირას:
ვთქვათ და შენ ყოფილიყავი ომარა
ხოლო მე,ომარა, რო ვყოფილიყავი იმირა,
ანუ ღმერთს შენთვის რომ მოეცა ჩემი დღეების ტომარა
ალაჰს კი ჩემთვის - შენი დღეების ხვიმირა,
ხომ შეიძლებოდა, რატომ არა?..
ეჰ!..
ხუმრობა მინდოდა იმირა, ჰო, მარა... არა...
არ გამომივიდა... ვერა ვარ ხუმარა...


study

ომარ თურმანაულის სხვა ლექსები ნახეთ აქ - http://armuri1.blogspot.com/2008/07/blog-post_02.html


Idea
Back to top Go down
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Sun Apr 11, 2010 2:27 pm




study



Last edited by Admin on Fri May 31, 2013 4:46 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Tue Aug 24, 2010 3:45 pm



ესეც ომარ თურმანაულის წიგნი ფრანგულად: Omar Tourmanaouli – La veuve, l'hirondelle et le voyant ("ქვრივი, მერცხალი და ნათელმხილველი"), გამომცემლობა La Fosse aux ours – ISBN 2912042062

Exclamation
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Tue Dec 21, 2010 10:45 am




ომარ თურმანაული

ზვიად რატიანმა... კი არ დამხატა, ათი წლის წინ "მიწინასწარმეტყველა" აი, ესეთი სიბერე!

მე ეს სურათი ზვიადის (რატიანის) გამო მიყვარს...
საქართველოში სამი წლის არყოფნის შემდეგ რო ჩამოვედი, ყველას ნახვა ვერ მოვახერხე... მათ შორის ზვიადიც (ისევ რატიანი, რა თქმა უნდა) იყო.
ზვიადმა (რატიანმა) ეს პორტრეტი პირდაპირ აეროპორტში მომიტანა გამოფრენის წინა წუთებში...
ასეთი სიყვარული იცის ამ უდიდესმა ადამიანმა.
სურათს ერთ–ერთი ჩემი ლექსის, – "მჯერა, მოხუცო" სახელი (სათაური) ჰქვია.
ასეთი ზუსტი დანახვა (თანაც როგორ დავემსგავსე ათი წლის მერე!) არ არსებობს...
აი, ასეთი სიბერე მიწინასწარმეტყველა ჩემმა მეგობარმა და...
ზუსტად ამიხდა.




მჯერა, მოხუცო
(წიგნიდან: "ცოდვები და გვირილები", გამომცემლობა "მერანი", 1991 წ.)

შენ დროს, მოხუცო, ეგ ბევრს უთქვამს შენამდეც ჩემთვის,
და მჯერა, ხალხი სანახევროდ მშიერი იყო;
ტანსაცმლითა და ფეხსაცმლით არვინ გმოსავდა,
რომ ნახირში ათენებდი და აღამებდი,
მაგრამ მაინც რომ წერა-კითხვა ისწავლე თვითონ,
რომ დაოჯახდი,
რომ შვილებიც ბევრი დაზარდე...
მჯერა, მოხუცო, ეგ შენამდეც ბევრს უთქვამს ჩემთვის,
მაგრამ ამ ცაზე, ნაცვლად აი, ამ პლანეტებისა,
შენ დროს, ამბობენ,
მზე და მთვარე ამოდიოდა,
თუ გახსოვს,
მათზე მიამბე რამე...


Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Tue Sep 20, 2011 10:11 am


Armenian literary magazine GARUN, 1999, # 2, February

ომარ თურმანაულის ორი ლექსის თარგმანი: "ნეტავ არ ვგავდე ჩემს თავს" და უსათაურო. სომხურად თარგმნა ედვარდ ჰახერღიანმა. ლიტერატურული ჟურნალი "გარუნი", 1999 წლის # 2 (თებერვალი). გვერდი 25.



http://www.ysu.am/site/index.php?lang=1&page=2&search_keyword&m&y&p_num=3&id=21100 - აქ იხილე თუ რა ჟურნალია ეს "გარუნი"?

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Thu Jun 28, 2012 12:22 pm

ომარ თურმანაული

ნეტავ ჩემ თავს არა ვგავდე

ნეტავ ჩემ თავს არა ვგავდე (ჩემი არაფერი მინდა),
სანატრელი არაფერი არა მქონდეს ამ ქვეყნიდან.
ნეტავი შენ იას ჰგავდე, არა ჰგავდე ადამიანს,
იასავით არ იცოდე, რომ კარგი ხარ ,როგორც ია,
გიყვარდე და არ იცოდე, სიყვარული რასა ჰქვია,
მე შენს თმაში თითებს ვხვევდე,
სხივებივით ცხელს და მზიანს,
შენს სულს ვზრდიდე,
როგორც მზის სხივს გაზაფხული გაუზრდია,
თუ მოგჭარბდე,
მოკვდავივით არ ინატრო წვიმა ციდან,
თუ მოგაკლდე,
მოკვდავივით არ იტირო ,,მზესთან მინდა''...
გარედან არ მოიმოსო ძაძა, არცა ბნელი რიდე,
შავი ძაძა მოჟონავდეს შენი ლურჯი თვალებიდან,
შენი ხმიდან მოჟონავდეს, მხრებიდან, თუ ხელებიდან,
ენამჭევრმა რაყიფებმა,
ქებით სულს რომ გხდიან ახლა,
მიწისგან ვერ გაგარჩიონ, ჩაგიარონ გვერდზე მშვიდად,
შენი ძაძის გახდა ჰგავდეს წამოდგომას სამარიდან,–
ერთმანეთი მოგვწყურდეს და, შენ აქედან, მე იქიდან,
ლეთის წყალი ყლუპად შევსვათ,–
გზა გამოჩნდეს სულეთიდან...
არც ცოლივით მომეგებო,
–რომ ინახავს ნამუსს წმინდად,
არც ისე, ვით საყვარელი,
–უნახავი დიდი ხნიდან,
არც ღიმილი მომაგებო,
არც ცრემლები თვალებიდან,
არც მიამბო, რა გადაგხდა ამა წლამდე, იმა წლიდან,–
შევხდეთ,
თითქოს გამოვედით ერთმანეთის სიზმრებიდან;
სიზმარ–ცხადი აგვერიოს
–ცხადს ვყვებოდეთ სიზმარიდან...
ჩვენს მხრებზე გზა გადიოდეს სამზეოში
სულეთიდან.

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Mon Sep 17, 2012 9:40 pm

ომარ თურმანაული

ზოგჯერ

ზოგჯერ მგონია, რომ ვარ ღმერთის ეული ცრემლი
რომელიც ღმერთში სიმარტოვის წუხილმა ზარდა,
თანდათანობით აავსო და დააშორა მას…
და როცა ღმერთის კენტი ცრემლი მგონია თავი –
ვცდილობ ჩავწვდე დამბადებლის წუხილის მიზეზს
და ევას ვეძებ, ჩემს წყვილს, ღმერთის მეორე თვალზე
ჩემსავით შობილს…
ვეხები ხელით, ბაგეებით,
მაგრამ ისიც ჩემნაირი ცრემლია მხოლოდ,
ისიც ღვთიური სიმლაშით სავსე
და მიჟონავს ჩემს ხელისგულებში…

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Fri May 10, 2013 12:49 am

შარლ ბოდლერი

გიგანტი ქალწული

როდესაც მძლავრი შთაგონებით ბუნება-ღმერთი
საშიშ არსებებს ქმნიდა ჯერაც საკუთარ ხატად,
ნეტავ მრგებოდა ყოფნა გიგანტ ქალუწულის ფერთხთით,
როგორც დედოფლის გვერდით იმის ნებიერ კატას;

ხან ავყოლოდი მასთან თამაშს, თავზარის დამცემს,
მისი სულ-ხორცის ყვავილობა მეხილა, ლაღი,
ხან იმის გულში ანთებული ღადარის მაცნე,
იმის თვალებში ჩაწოლილი მენახა ჯანღი;

ხან იმის მუხლთა ფერდობების აღმგზნებ სირბილეს
შევხოხებოდი და მის ლამაზ ტანზე სირბილით
დავღლილიყავ და, ზაფხულში კი, მზით, გამთანგავით,

მოთენთილი რომ დაიპყრობდა სხეულით მინდორს,
მეც დავწვებოდი უზარმაზარ მთების მაგვარი
ძუძუთა ჩრდილში და მეც მშვიდად ჩავთვლემდი იმდროს.


ფრანგულიდან თარგმნა ომარ თურმანაულმა



Charles Baudelaire

Les Fleurs du mal (1857)
Poulet-Malassis et de Broise, 1857 (pp. 50-51).


XIX

LA GÉANTE


Du temps que la Nature en sa verve puissante
Concevait chaque jour des enfants monstrueux,
J’eusse aimé vivre auprès d’une jeune géante,
Comme aux pieds d’une reine un chat voluptueux.

J’eusse aimé voir son corps fleurir avec son âme
Et grandir librement dans ses terribles jeux,
Deviner si son cœur couve une sombre flamme
Aux humides brouillards qui nagent dans ses yeux,

Parcourir à loisir ses magnifiques formes,
Ramper sur le versant de ses genoux énormes,
Et parfois en été, quand les soleils malsains,

Lasse, la font s’étendre à travers la campagne,
Dormir nonchalamment à l’ombre de ses seins,
Comme un hameau paisible au pied d’une montagne.


ბმული - http://fr.wikisource.org/wiki/Les_Fleurs_du_mal/1857/La_G%C3%A9ante
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Fri Nov 15, 2013 9:00 am



ომარ თურმანაული

შენ მაინც არ მიღალატებ!

შენ მაინც არ მიღალატებ,
ე, მაგით მაინც მშვიდი ვარ:
ჩემთან ხარ განუშორებლად
მძინავს თუ მოვდი–მივდივარ...
ზოგჯერ მთვრალს მიმავიწყდები,
გამოვფხიზლდები, რიდი მაქვს...
ბოლოს შენ დამინარჩუნებ
თუმცაღა შენზე დიდი ვარ,
ჩემო სიკვდილო...
შენ გარდა,
ყველას ფეხებზე ვკიდივარ...

2013

sunny


Last edited by Admin on Sat Nov 19, 2016 1:21 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Thu May 08, 2014 10:37 am



ომარ თურმანაული

მარი-მადლენ ბარტი გარდაიცვალა... ხვალ არის დაკრძალვა. ჩემი დიდი მეგობარი, რომელსაც მე ვერ ვუერთგულე ბოლომდე... მარტო ვარ ჩემი მტკივნეული სინდისის და მისი არყოფნის წინაშე... მეგონა, საფრაგეთით ჩემს იღბალს ვეთამაშებოდი და საფრანგეთი ჩემს ბედისწერად იქცა... ლექსებს აღარ (ვეღარ) ვწერ და ჩემი ოცდაათი წლის წინანდელი ეს ლექსი, რომელიც არავის არ ეძღვნებოდა, მინდა მარი მადლენის ხსოვნას მივუძღვნა...
ავტორი
2014 წლის 6 მაისი


***
კი, ყველაფერი ის ცხადად მახსოვს,
წვიმის ყველა წვეთს ვიხსენებ თითქმის
და შენ ხომ ისე ცხადად და ახლოს
რომ ზოგჯერ ვცდილობ, შეგახო ხელი...
თვითოეული შენი თმის ღერი
კვლავ საკუთარი ნერვივით მითრთის
მაგრამ...
ხსოვნის ამ ძვირფასი ტვირთით
ვუახლოვდები მე თვითონ სიკვდილს
და შიში მიპყრობს: „გამატანს ღმერთი
ამ ხსოვნას ჩემი სიკვდილის იქით?“


sunny

შენიშვნა:
რევაზ გაბაშვილი - პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, პუბლიცისტი, დაიბადა 1882 წლის 6 ნოემბერს, თბილისში, გარდაიცვალა 1969 წელს, პარიზში, 86 წლის ასაკში. დაკრძალულია პარიზის ბანიოს სასაფლაოზე, მეუღლის – ლიზა ყიფიანის გვერდით. მისი საფლავი დაკარგვას გადაარჩინა ციცინო და სოფიკო ჯერვალიძეებმა. საფ-ლავის მოძებნაში კი დაეხმარა საქართველოზე უსაზღვროდ შეყვარებული ფრანგი ქალბატონი – მარი-მადლენ ბარტი, რომელმაც გაარკვია – საფლავის მიწა შეძენილი ყოფილა 1963 წელს, როცა რევაზ გაბაშვილის მეუღლე – ლიზა ყიფიანი დაკრძალეს. საფლავის ნასყიდობის ვადა 1993 წელს გასულა. თანხა არ იყო გადახდილი და საფლავის დაკარგვის საშიშროება შეიქმნა. ბიუროკრატიული ფორმალობის შესრულების შემდეგ,
ციცინო ჯერვალიძემ პარიზში – ბანიოს სასაფლაოს ადმინისტრაციას გაუგზავნა საჭირო თანხა და საფლავი ათი წლით იქნა შენარჩუნებული. ზუსტად რევაზ გაბაშვილის საიუბილეო თარიღის – დაბადებიდან 130 წლისთავს დაემთხვა ეს მოვლენა
(იხ.სოფიკო ჯერვალიძე, „მარი-მადლენ ბარტი, საქართველო და რეზო გაბაშვილის გადარჩენილი საფლავი პარიზში”. ჟურნ. „ჩვენი მწერლობა”, 2014,№1).

ბმული - http://www.scribd.com/doc/207245252/Literaturuli-Meskheti-February-2014-182
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3860
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Tue May 13, 2014 8:16 am

ომარ თურმანაულის ლექსები აზერბაიჯანულად, თარგმანი იმირ მამედლის


ძველი დღიურიდან

1.გამომიკეტეს სახლის კარები
და გუდით მომცეს თბილი ნაცარი
თქვვენი ღიმილი, თქვენი ფიქრი და
გულისტკივილი... თქვენი რაც არის...
გზად უკანონოდ შობილ შვილივით
გაუმხელელი ეჭვი მაწვალებს:
„არის კი ქვეყნად ვინმე ცოდვილი
არის კი ქვეყნად ვინმე მართალი“.
2. „ ...რად იღიმება ირონიულად
ცის შავ სიღრმეში თეთრი ვარკვლავი,
მოსჩანს კი მისგან ჩვენი კალამი,
ჩვენი თოხი, ან ხმალი, სამკლავე,
იქნებ არ ღირდეს წყევლად იუდა,
ერთს რად აქებენ, ან სხვას რად კლავენ“...
შეუცნობლობის მტანჯველ ტკივილის
კიდეზე ჩემი სული კანკალებს...
3. „ ...რანი ვართ ჩვენ ამ თაობიანად,
ან ეს ჩვენს ირგვლივ რაა, რაც არის...
იქნებ ბალახიც ბაობაბია
და ამ ბაობაბს ვუმზერთ სხვა თვალით,
გული, აქ, მკერდში მწოლი ნებივრად
თავს რომ აქა სძრავს, ბოლო სად არის...“
შეუცნობლობის მტანჯველ ტკივილის
კიდეზე ჩემი სული კანკალებს.
4 „ ...იქნება მადლი სულ სხვა რამეა,
იქნება ცოდვაც არის სხვა რამე
– იუდას ცოდვა, იობის მადლი,
ვაი, თუ ცოდვა–მადლი არ არი...
ეს დღე–ნათელი იქნებ ღამეა
და ღამე იქნებ...“ და სხვა მრავალი
– შეუცნობლობის მტანჯველ ტკივილის
კიდეზე ჩემი სული კანკალებს...
5. „ ...სად მივალ, ან ეს რა მიმაქვს გუდით,
ნაცარია თუ ღმერთის სამხარი...
იქნებ ღმერთს აქეთ არა აქვს ბუდე
და მე ეშმას გზას მივლევ ხანხანლით;
ან ეს სვლა რითი სჯობია ყუდილს,
ვინ გამოჰყვება ჩემს სუსტ ნაკვალევს...“
შეუცნობლობის მტანჯველ ტკივილის
კიდეზე ჩემი სული კანკალებს.
6. მიმძიმებს გუდას მრავალი ხატის
მზერა და ვნების ბევრი ზღაპარი:
„იმედი“, „შიში“, „სურვილი“, „ხათრი“...
და აღარსაით ძალმიძს გაპარვა...
წინ ჯერ კუბოს ხე არა ჩანს, არსად,
უკან აღარ ჩანს ჩემი აკვანი
და გარეთ, მთელი ხორცით და სულით,
კუბოს და აკვნის გარეთ ვკანკალებ...


İKİ ARZU

Əlində tabaşır şıltaq bir uşaq
Asfaltın üstünə ağ günəş çəkir.
Dilənçi papağının içindəki sikkələrin üzərində də
Parlayır günəş.
Uzunmu yol var
Asfaltdakı o ağ günəşdən
Papaqdakı günəşə qədər?
Asfaltda da, dilənçinin papağında da
Parlayır günəş...

Körpə qığıldanır,
Zümzümə edir küçədə əyyaş.
Uzunmu yol var
Bu qığıltıdan o zümzüməyə?

Bakirə qızın ilk öpüşündən
Fahişə qadının öpüşünədək
Uzunmu yol var?
Günəş yavaş – yavaş əyilir, batır.
Neçə - neçə adam iki arzuyla baxır günəşə;
“Ay günəş, batma!”
“Tez bat, ay günəş!”
Hardasa ömrün son axşamıdı,
Hardasa sevginin ilk gecəsi döyür qapını.
“Ay günəş, batma!”
“Tez bat, ay günəş!”
Günəş sürətini tənzimləyir bu iki arzu.

KÖHNƏ GÜNDƏLİKDƏN

I

Qapını bağlayıb gedibdir hamı,
Evdə - mən, kədərim, ocağın külü...
Fikirlə doludu bu evin damı,
Bu şübhə xəlvətdə doğulan bic tək
Utanmaz – utanmza üzümə gülür...
Varmı bu dünyada haqlı və haqsız? –
Yer üzü cavabsız, göylər mürgülü.

II

Niyə istehzayla yanır o ulduz,
Niyə bizdən üstün bilir özünü?
Görəsən o bizi görürmü göydən?
Görmürsə, niyə bəs çəkmir gözünü?!
Yer – göyün ovucu, şeytanın qabı.
Hanı sualların şəksiz cavabı!?

III

Bu dünya kimindir, bu aləm kimin
Onu tanımamış özünü tanı...
Sinəmdə vurnuxan dustaq qəlbimin
Əvvəli burdadır,axırı hanı?
Yer – göyün ovucu, şeytanın qabı.
Hanı sualların şəksiz cavabı!?

IV

Günah günah deyil, ilahi, bəlkə,
Savab bildiyimiz savab deyil heç.
Ay Allah, ağzımız dirənib bərkə,
Savab günahdırsa bu günahdan keç.
Yer – göyün ovucu, şeytanın qabı.
Hanı sualların şəksiz cavabı!?

V

Hayana gedirik, yolumuz ulu,
Bu yolu götürüb yarama sarı...
Bəlkə bu yol deyil Allahın yolu
Bəlkə bu yol gedir iblisə sarı?
Yer – göyün ovucu, şeytanın qabı.
Hanı sualların şəksiz cavabı!?

VI

Mələk baxışları çiynimə düşüb,
Bu eşqi boyuma biçə bilmirəm.
Siznlə yaşamaq boynuma düşüb,
Dünyadan heç yana qaça bilmirəm.

Görünmür tabutluq palıd ağacım,
Arxada nişan yox doğma beşikdən.
Eşikdə yaşamaq hər şeydən acı,
Beşiksiz, tabutsuz qaldım eşikdə.

Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Sponsored content




PostSubject: Re: ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli   Today at 6:01 am

Back to top Go down
 
ომარ თურმანაული - Omar Tourmanaouli
View previous topic View next topic Back to top 
Page 1 of 2Go to page : 1, 2  Next

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური (ნისლი მთათა ზედა) :: მთქმელი და გამგონებელი :: პოეტების ქვეყანა-
Jump to: