არმური (ნისლი მთათა ზედა)
არმური
არმური (ნისლი მთათა ზედა)

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri (scotch mist over mountains) - literary Arena from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  CalendarCalendar  GalleryGallery  FAQFAQ  SearchSearch  MemberlistMemberlist  UsergroupsUsergroups  RegisterRegister  Log inLog in  
* თამარ გელოვანისიმღერიდან სიტყვამდე. * მიხო მოსულიშვილიჰელესა (კინორომანი). * თამარ ლომიძეზღვარი (ლექსები).
* ბელა ჩეკურიშვილიშეკითხვად სიზიფეს (ლექსები) * ხათუნა ცხადაძე (მთარგმნელი) უმბერტო ეკო „ფუკოს ქანქარა“
* ლაშა ბუღაძენავიგატორი (პიესა). * ნინო ქაჯაია (მთარგმნელი)უილიმ გოლდინგი - „ბუზთა ბატონი“ (რომანი) * ზაზა თვარაძესიტყვები (რომანი).
* მიხეილ ანთაძესაიდუმლოებით მოცული უ.შ, სინქრონისტულობის პრინციპი. *
* რადიარდ კიპლინგი - აი ასეთი ამბები (თორმეტი და კიდევ ერთი ზღაპარი), მთარგმნელი ანი მოსულიშვილი * ვახტანგ ჯავახაძევახტანგური (ლექსები. რჩეული)
* მიხო მოსულიშვილიდიდი ძუ დათვი (რომანი). * ნინო ნადირაძეVIA SOLIS (ლექსები). * მარიამ ხუცურაულისანათა (ლექსები და ჩანაწერები).
* Zurab Karumidze"Dagny or a Love Feast" (English brushed up and fine-tuned by Amy Spurling).
* ბესიკ ხარანაულიმთავარი გამთამაშებელი. * მიხო მოსულიშვილისულის მდინარე (თორმეტი ნოველა). * ნინო სადღობელაშვილიფრთები და ხელები (ლექსები).
* მამუკა ხერხეულიძეომში, როგორც ომში * ზაალ სამადაშვილი – ავტოპორტრეტი წიგნების ფონზე * ირაკლი ლომოური – ავტონეკროლოგი
* მანანა ანთაძე (მთარგმნელი)ტენესი უილიამსი - Camino Real (პიესა). * ქართული პიესა 2012 (ექვსი პიესა).
* თამრი ფხაკაძე – ბოსტანი კონფლიქტის ზონაში (მოთხრობა). * რიუნოსკე აკუტაგავა – დიალოგი წყვდიადში
* გიორგი კაკაბაძენიკო ფიროსმანი (ბიოგრაფიული რომანი). * მიხო მოსულიშვილი – ვაჟა-ფშაველა (ბიოგრაფიული რომანი).

Share | 
 

 შაკო - შალვა ბაკურაძე

View previous topic View next topic Go down 
Go to page : Previous  1, 2
AuthorMessage
(dila)adriano

avatar

Male
Number of posts : 5
Age : 43
Location : tbilisi
Job/hobbies : fishing
Humor : inglish
Registration date : 08.01.11

PostSubject: Re: შაკო - შალვა ბაკურაძე   Sun Jan 09, 2011 12:09 am

უღრმესი მადლობა ყველას. აქამდე ეს საიტი არ ვიცოდი.

პ.ს.
ნიკა ჩერქეზიშვილო კარგი ადამიანი უნდა იყო შენ და დააკვირდი ხოლმე რასაც წერ Smile
ნეტა სად გამიცანი? აა?
Back to top Go down
View user profile
ნიკა ჩერქეზიშვილი
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 276
Age : 35
Location : თბილისი
Job/hobbies : ქრიზანთემები
Humor : ცხოვრება
Registration date : 24.02.09

PostSubject: Re: შაკო - შალვა ბაკურაძე   Tue Jan 11, 2011 2:52 pm

თითქოს ვგრძნობდეთ ბავშვობას, როგორც
ძირგახვრეტილ ჩექმებს წვიმაში.

..

ხდება.. დოშკვენც.. ვტკენთ ხოლმე ერთმანეთს გულ(ებ)ს.. აღარც გეხსომება..

ერთი ეგაა.. რომ.. მე-ც აღარ მახსოვდა ეს პოსტი.. როგორც ის გულისტკენა დამავიწყდა..

დასამტვრევია ვირტუალური ფანჯარა..
Back to top Go down
View user profile http://www.geogen.ge
(dila)adriano

avatar

Male
Number of posts : 5
Age : 43
Location : tbilisi
Job/hobbies : fishing
Humor : inglish
Registration date : 08.01.11

PostSubject: Re: შაკო - შალვა ბაკურაძე   Thu Jan 27, 2011 6:46 pm

დაბადების ადგილი - ქ. თბილისი, მშობლები - მამა - გოდერძი ბაკურაძე, დედა - ცისანა ბაკურაძე, დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახემწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის ინგლისური ენის სპეციალობა 1995 წელს, არის მწერალი. ამჟამად მუშაობს სტუდია "გეოსკოპში", უყვარს სპორტი, თევზაობა.

დაბადების ადგილი – სოხუმი (აფხაზეთი)
უკანასკნელი 7 წელია ამზადებს ნიადაგებს მცენარეებისთვის


გამოსაცემად მზად აქვს ასეთი წიგნი

{წინასწარმეტყველმან მან}


განა დადგა დრო, საკუთარ თავს ახალი
სახელი დავარქვა და გამოვაჩინო,
ვინც ოდნავაც კი არ მგავს, რომ კიდევ ერთხელ
ვაზეიმო, საბოლოოდ დავეხმარო
გახდეს ჩემი სახელის და ჩემი თავის

მატარებელი. რა უნდა დავთმო, რომელ
მდინარეებს უნდა შევუწყვიტო სისხლი,
რამდენი სევდის დაგუბება მომიწევს
ან არხით გადასროლა სხვა კალაპოტში,
რა შემრჩება გულისგან, როცა დაშრება?

მოდით, თქვენც ნახეთ, ან უბრალოდ სიტყვაზე
მენდეთ, რა მაქვს, საკუთარი თავის გარდა -
არც არაფერი, თუმცა მე ეს ცოლი და
შვილი და დედა და მამა და მკვდრებიც კი,
უფრო მიყვარს, მათთვის შევიყვარე სიტყვა.

რომელი სიხარულის გახდა მომიწევს,
ბოლო რამ, რაც არავის უსწავლებია,
სიხარულია. სიცოცხლისაგან მხოლოდ
ის მომეცა უკვდავების სარწმუნებლად.
ეს ფესვებიც სიხარულმა მიმახვედრა.

მოდით თქვენც ნახეთ, ან უბრალოდ სიტყვაზე
მენდეთ, რა მაქვს, საკუთარი თავის გარდა -
არც არაფერი, თუმცა მე ეს ცოლი და
შვილი და დედა და მამა და მკვდრებიც კი,
უფრო მიყვარს, მათთვის შევიყვარე სიტყვა.

თავდაპირველად სიტყვა არ იყო, მოდით,
ის სიხარულზე გვიან გაჩნდა, ამიტომ
სიტყვაში სწავლაა უფრო საყვარელი
სიტყვაში სწავლაა უფრო საყვარელი
სიხარულში კი ის, შეცვლა რომ მომიწევს.
Back to top Go down
View user profile
(dila)adriano

avatar

Male
Number of posts : 5
Age : 43
Location : tbilisi
Job/hobbies : fishing
Humor : inglish
Registration date : 08.01.11

PostSubject: Re: შაკო - შალვა ბაკურაძე   Thu Jan 27, 2011 8:29 pm

Анна Золотарева (ანნაზოლა)

Вечерня

То, что я хочу рассказать, светлей
чем младенца смех и теплее рук
материнских, быть может.
Безмятежный сон, что лежит вокруг
бездорожья, там, где нехожен луг,
безмятежен сон, там трава служит ложем.

Океан небес, синевее всех
высей, чище всех, прежде виденных,
высей дальних – бескрайней.
Лишь глаза закрой, сердце вспомнит их
и увидит, лишь задержи на миг,
лишь дыханье на миг задержи, дыханье.

Аз есмь пекарь и, на своем веку,
я влеку судьбу – что мука бела,
счастье – теплое тесто.
Золотым, доставшимся бедняку,
солнцем полон рот – весь словарь дотла,
лишь люблю, люблю, люблю, слов вместо.

Я рыбак – моя улыбка, на дне
глаз твоих, блестит разнежась, плывет
рыбкой в светлой лагуне.
Твоего давно зная сердца ход,
понял лишь сейчас я свое и вот –
без тебя уже не могу, не могу, не могу, не…

Помню, как сейчас, как я покидал
незабвенную родину мою,
небеса с облаками,
в дом к тебе придя, подожди, когда
одиночество сгинет без следа,
под тобой простыню увлажню словами.

Я твоя жена, я тебе верна.
Я твой муж, Господу вверенный, я
муж твой, муж я твой верный.
Знаю, в главном, ты не поймешь меня,
ибо слышишь все из пределов сна,
соглашаясь: ветер, да, ветер в двери.

Вновь ложусь с тобой, моему в ответ
доверяется дыханье твое,
и темнеют волос волны –
так, любя в тебе каждый жизни след,
я люблю твое же небытие,
ну на что мне это, скажи, на что мне?
Back to top Go down
View user profile
(dila)adriano

avatar

Male
Number of posts : 5
Age : 43
Location : tbilisi
Job/hobbies : fishing
Humor : inglish
Registration date : 08.01.11

PostSubject: Re: შაკო - შალვა ბაკურაძე   Thu Jan 27, 2011 8:59 pm

Виноградник
Никогда не стриги мою книгу, в ней ни одно
Слово не будет лозой без тебя. Это вино
Долго искал, подбирая землю, солнце, дожди,
Каждую строчку с любовью к тебе прививая.
Мой виноградник цветет, склон оплетая волной,
Трепетных листьев живые страницы срываю
Бережно и прижимаю к груди.

Вот оно, сердце мое, чувствуешь? — не для чужих.
Не для далеких. Никто, кроме тебя, в нем не жил —
Строк черенки приживутся, надеюсь я слепо.
До ноября в ожиданье вина молодого
Бродит по дому запах, будто старик, и кружит
Голову виноградное слово,
И распрямляет побеги упругие в небо.

Эти слова как трава только с первого взгляда,
А заглядишься под ноги — прозрачна рассада,
Чувственны корни лозы, огнеупорна их плоть.
Царственна жизнь на корнях. Властная гроздь налита.
Стоит отведать хоть раз драгоценного яда,
Слова распробовать вкус: все остальное — вода
Пресная. Будь ты не царь, а Господь —
Ты бы не смог позабыть это вино никогда.

Перевод Ирины Ермаковой




Back to top Go down
View user profile
(dila)adriano

avatar

Male
Number of posts : 5
Age : 43
Location : tbilisi
Job/hobbies : fishing
Humor : inglish
Registration date : 08.01.11

PostSubject: Re: შაკო - შალვა ბაკურაძე   Thu Jan 27, 2011 9:01 pm

Уолт Уитмен против Джорджа Буша

Этим утром, этим хмурым мартовским утром,
Пока Земля еще не перестала дышать,
Пока травы еще не утратили способность под ветром шелестеть,
Пока рыбы еще не исчезли в морях и реках,
Пока льды еще не успели растаять на полюсах,
Пока радость еще не отступилась, тенью следуя за каждым из нас,
Я взываю к вам, люди,
Этим пасмурным мартовским утром взываю я к вам,
Кто на этой Земле укоренился глубже древес первородных,
Кто для этой Земли поважнее, чем дождь и снег, чем Солнце и звезды,
Кто из этой Земли прорастает, подобно траве, кто питается этой Землей и в свой срок возвращается в эту Землю,
Люди, я к вам взываю,
Кто на Дальнем Востоке выходит в открытое море на рыболовецких судах, снастями груженных;
Кто на китайских полях, орошаемых желтой водой, растит рис, принося домой
еженощно на волглых подошвах землю, желтую землю, которой являетесь вы;
Кто в австралийских обитает градах и весях, зная твердо, что блаженная эта земля — ваша;
Кто на дорогах индийских в рубище сидит с рукой протянутой или с цветочными гирляндами торопится в храм, где ждут улыбчивые и молчаливые боги;
Кто в российских бескрайних просторах прозябает, налившись водкой, прозрачной как ваши души;
Кто в Сахаре с оазиса на оазис переносит соль и пшеницу, чья кожа черней той земли, из которой вы произникли, вы, рожденные этой землей и ею наученные терпению;
Кто у подножья египетских пирамид сеет и строит, воспринимая как обыденную данность обступающие вокруг окаменевшие тысячелетия;
Кто в Греции, в Италии, в Испании, во Франции ощупью ищет счастье внутри городских лабиринтов;
Кто в Украине, в Белоруссии, в Грузии учится свободе, ибо ваша она от рождения и нельзя о ней вам забывать;
Кто на Крайнем Севере выносит лютые морозы и любовью постель по ночам
согревает, в чьих жилах кровь течет горячее лавы;
Кто по улицам Нью-Йорка вышагивает и взглядом пытается отыскать привычные небоскребы, сровнявшиеся с землей, — жизни цена вам известна не понаслышке;
Кто в джунглях Амазонки, Конго и Новой Гвинеи пребывает и радуется, глядя
на далекие звезды;
Кто под небом Багдада и Тегерана затравленно ждет с минуты на минуту огненного града; —
К вам я взываю,
Этим мартовским пасмурным утром я к вам взываю, люди,
Кто мною здесь не упомянут, кто мне неведом, кто столь отдален в пространстве,
Что слово мое до вас не дойдет и через многие годы,
Но все же к вам я взываю,
Во имя любви и всего сущего,
Ибо сегодня некому, кроме вас, выступить против смерти,
Ибо сегодня некому, кроме вас, кричать, вопить, орать в защиту жизни,
В защиту нашей всеобщей святыни,
В защиту
Жизни.

Перевод Максима Амелина
Back to top Go down
View user profile
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 3970
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: შაკო - შალვა ბაკურაძე   Tue Mar 28, 2017 11:41 am

შალვა ბაკურაძე

ძლისპირი

ამბავს, რომელსაც ახლა გიამბობ,
ჩვილის ღიმილზე ნათელია და
დედის ხელებზე თბილი.
სიზმარმოკლული ტკბილი ძილია,
ბალახმოვლილს რომ მისდევს ლიანდაგს,
ბალახმოვლილი ძილია, ტკბილი ძილი.


ზღვის ლურჯი ცაა, ადრე დანახულ
სუყველა ცაზე შორეული და
სუყველა ცაზე სუფთა.
მას დაინახავ მხოლოდ გულიდან,
თუკი იქნები დახუჭული და
თუკი შეიკრავ სუნთქვას, წუთით სუნთქვას.


მე მეპურე ვარ, ჩემი სახელი
თბილი ცომივით იკრობს მეპურის
ფქვილისფერ ბედს და იღბალს,
რომ გლახის მიერ ერთხელ გახელილ
პირი მზითა მაქვს ამოვსებული
და სიტყვებს ჰქვიათ: მიყვარს, მიყვარს, მიყვარს.


მე მეთევზე ვარ, ჩემი ღიმილი
ოქროსთევზივით ლაღად ნებივრობს
შენი თვალების ფსკერზე.
რომ შენი გული ვიცი ზეპირად
და თითქოს მხოლოდ ახლა ვხვდები, რომ
ვერ ვძლებ უშენოდ, უშენოდ ვერ ვძლებ, ვერ ვძლებ.


აღარც კი მახსოვს, როდის დავტოვე
დაუვიწყარი ჩემი სამშობლო,
ჩემი ღრუბლები, ზეცა.
შენთან დავსახლდი, ცოტაც მადროვე,
გადამავიწყებ, მწამს სიმარტოვეს,
თბილი სიტყვებით დამილბობ ტანქვეშ ზეწარს.


შენი ცოლი ვარ ქმრისმორჩილი და
უფლისმორჩილი შენი ქმარი ვარ,
ქმარი ვარ, შენი, ქმარი.
ვიცი, ვერ ხვდები ახლა ძირითადს,
რადგან მიყურებ მხოლოდ ძილიდან,
ამბობ: ქარია გარეთ, ჩქარი, ქარი.


მე ისევ ვწვები შენს სიახლოვეს
და შენი სუნთქვა ჩემსას ენდობა,
ბნელ თმებს სახეზე მაშლის.
შენი სიცოცხლის ნიშნებს ვაგროვებ,
რადგან მიყვარხარ და უშენობა
რაში მჭირდება, რაში, მითხარ რაში.

Smile
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 3970
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: შაკო - შალვა ბაკურაძე   Tue Mar 28, 2017 12:39 pm



შალვა ბაკურაძე

„საღვთომან ნისლმან“

გზამ დაიფაროს ყველა მგზავრი,
გზამ აზიაროს მოკლულები,
გზამ ამიხილოს გული
ამ სიმღერაში, რომლისთვისაც
სამ უკანასკნელ შუაღამეს
გარს უშედეგოდ ვუვლი.

ზღვამ გამიმხილოს მარილი და
ამ მიწიანი ლაყუჩებით
კვლავ ამამღეროს შენთვის,
რომ შენი ხელი კიდევ ერთხელ,
რომ შენთან ყოფნა კიდევ დიდხანს,
სხვა არაფერი მეტი.

აქ ყველაფერი შენითაა,
აქ ყველა ძილი შენთვის მღვიძავს
და უფრო ვხვდები, მენდე
თუ ეს სიტყვები დღევანდლამდე
უ ერთმანეთოდ, როგორ ძლებდნენ,
რას ელოდნენ და ძლებდნენ.

ძლებს ჩემი ხსოვნაც ომგამოვლილ
ძვლებ გადამტვრეულ მეგობრებად,
წლებ გადახოტრილ ბავშვად,
რომ ჩემი ლოცვა სიყვარული
მათ დაუვიწყარ სახეებად
ამ სიმღერაში ჩავსვა.

ვსვა შენი წყალი სერობებზე,
ვსვა შენი ღვინო ონკანიდან,
სხვას ვეღარავის ვანდო,
ეს ეჭვით სავსე გულისჯიბე,
მტვრით გაჟღენთილი პერანგი და
მზით გაცრეცილი მანტო.

რომ ყველაფერი დაგავიწყო,
რომ ყველაფერი მაპატიო,
რომ შეჩურთული სადმე,
ბნელ კარადაში მიპოვნო და
ფრთა სახელოში გამიყარო,
ტანთ ჩამიცვა და გავთბე.

ბმული:
* http://gf.ghn.ge/view.php?post=271
* https://youtu.be/LFjBS3smreU

Arrow
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 3970
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: შაკო - შალვა ბაკურაძე   Tue Mar 28, 2017 10:32 pm

შალვა ბაკურაძე

წერილი ნინოს

მე კარგადა ვარ, გიბრუნდები ყველაზე სწრაფი მატარებლით და
გამოვცდი უკვე იერუსალიმს, მცხეთას, არარატს.
უკეთეს სიტყვებს კალკუტელი ბრძენიც ალბათ ვერ დაძებნიდა,
მე კი ვიპოვე, კარგადა ვარ, სხვა გზა არა მაქვს.
ეს გზაც შენამდე, სადაც ამდენ დაუვიწყარ სახეს ვხედავ და
ამდენ სიხარულს ვიმახსოვრებ შენთვის მოსართმევს,
სადაც მოსმენილ ყველა ლექსის ყველა სიტყვაში შენთან ერთად ვარ,
ღიმილთან ერთად ნაოჭებში რომ გამოვზარდე.
ნუ მელოდები, მაინც მოვალ, ცხრა მთას იქეთ რომ წახვიდე და
ცხრა ღმერთის უკან დამემალო - ვერ გამექცევი.
მოვდივარ, ვტოვებ ღიმილის კვალს ქალაქებთან, ზღვებთან, ხიდებთან,
შენთან ყოფნა მაქვს სიცოცხლისგან ნაანდერძევი.
მოვდივარ, შენთან წოლა მინდა, სიზმრად გნახე მილიარდჯერ და
ვიცი, რომ აწი მხოლოდ ცხადში დამესიზმრები,
რადგან სურვილით ამ სხეულის თითეული კუნთი გაჯერდა,
გავათბე შენთვის ლოგინები და ბალიშები.
მოვხვიე ხელი ყველა ღრუბელს, ყველა ვარსკვლავს, ყველა მზესა და
მზეზე მცხუნვარე ადამიანს, რომ სიმარტოვეს
არ წავექციე, წავართვი ცას ფრინველი და თევზი შესართავს
და რიყეებზე ერთი მშრალი ქვაც არ დავტოვე.
მოვთხარე გული ფესვიანად, ძველი მიწა ჩამოვფერთხე და
გადმოვრგი პეშვით კიდევუფროშენსკენმიწაში,
დავწვი ყველა ცა, ყველა დილა, ყველა ფონი რაც მაფერხებდა,
დავემშვიდობე მშობელს, და-ძმას, ძმაკაცს, ბიძაშვილს.
მოვხვეტე ტყეში ყველა სოკო, ავკრიფე ცრემლი საფლავებზე და
სულმოუთქმელად ამოვაშრე ღმერთი ლოცვანში.
მე კარგადა ვარ, ამ სამ სიტყვას უთვალავი ღმერთი ეძებდა,
სამ მთავარ სიტყვას ჩვენს გარშემო წყვდიადს რომ წაშლის.
ვეკითხებოდი მის შესახებ ბალახს, მწერებს, ცაში ჩიტებს და
ვეძებდი დიდხანს ქუჩებსა და ვიწრო სანგრებში
და ახლა მივხვდი, რომ ის იყო ერთადერთი, რაც მარიდებდა
სუნმოკლულ დღეებს სიკვდილზე და ჩემზე დაგეშილს.
მე კარგადა ვარ, გიბრუნდები ყველაზე სწრაფი მატარებლით და
გამოვცდი უკვე იერუსალიმს, მცხეთას, არარატს.
უკეთეს სიტყვებს კალკუტელი ბრძენიც ალბათ ვერ დაძებნიდა
მე კი ვიპოვე, კარგადა ვარ, სხვა გზა არა მაქვს.

Arrow
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 3970
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: შაკო - შალვა ბაკურაძე   Tue Mar 28, 2017 10:33 pm

შალვა ბაკურაძე

მუდამ რომ მახსოვდე

შენ ახლა მამის ოთახში ხარ და აკვირდები,
როგორ დაბრუნდნენ მერცხლები და ჩვენი ფანჯარა
როგორ მოირთო იასამნის თბილი კვირტებით,
როგორ აუშვა მარტმა გული და ააჩქარა.
თუმცა შენ უფრო დაეჭვების მოგწონს პროცესი,
როცა სიხარულს კითხვებს უსვამ, მაგრამ კარებთან
ხედავ აგდია ჭადრის ბეწვი და სიცოცხლეში
მისხალი ეჭვი ვერ შეგაქვს და არც გეპარება.
ათვალიერებ მამის ოთახს ყველა კუთხიდან,
ოთახს, რომელიც უთვალავჯერ სიზმრად გინახავს,
ოთახს, რომელმაც იატაკის აბლაბუდის და
კედლების გარდა ვერაფერი შემოგინახა.
გარეთ კი, თითქოს არც შეცვლილა ისევ სინესტით
დამთბარი მიწა. მსხლის ტოტებში წყვილი ბეღურა.
ძველებური ხმით გალობს შაშვი მანდარინებში,
მაგრამ სუყველა, უცნაურად დაბერებულა.
ფანჯრიდან მერცხლებს აკვირდები, თითქოს მერცხლებმაც
გსურს, რომ იფრინონ შენი ფრთები, შენი ფიქრები,
რომლებსაც საგზლად გაიყოლებ, როცა ერთხელაც
მერცხლებთან ერთად თბილ ქვეყნებში გადაფრინდები.

Arrow
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury
avatar

Male
Number of posts : 3970
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: შაკო - შალვა ბაკურაძე   Tue Mar 28, 2017 10:35 pm

შალვა ბაკურაძე

ამ ლექსის წერა დავიწყე ასე

ამ ლექსის წერა დავიწყე ასე:
წარმოვიდგინე, ვზივარ რაფაზე,
ვამტვრევ და ვისვრი ზღვისკენ სველ ფრაზებს,
თან სიგარეტსაც ვურტყამ ნაფაზებს
და კვამლი მძიმე დუმილით მავსებს.
ვწერდი, ვფიქრობდი. რა უფრო ადრე
გაჩნდა ამ ლექსში: ზღვა, თუ რომ ვამტვრევ
სიტყვებს და ან რა ბედი ეწია
ქალს ნაადრევად მოსახუცებელს,
ვისთვისაც ლექსში დიდხანს ვეძიე
კუთხე და ბოლოს აქ მოვუძებნე.
ხოლო ეს ლექსი შეივსო ასე:
მინდოდა, მაგრამ ვერ მივხვდი რაზე
უნდა მეწერა. გულდაღმა ვეგდე.
თავს ვერ ვუყრიდი გაფანტულ აზრებს.
ვხედავდი ჩემს თავს, ამ ლექსს ზემოდან,
და პირქვე გდება წუთების შემდეგ
ლექსის ნაწილი როგორ ხდებოდა.
ლექსი კი უკვე ითხოვდა წერტილს,
მაგრამ ამის თქმაც სიტყვებს ითხოვდა.
ამიტომ ვწერდი, ჯერ ისევ ვწერდი
და ლექსმა ისე შეავსო გვერდი,
არ დამეწეროს იგი ვითომდაც.



პეიზაჟი დახატული სამრეკლოს ფონზე

"მე რაც მაქვს, მხოლოდ შენთვისა მაქვს და რაც არა მაქვს,
ისიც შენთვის მაქვს ჩათქმული" და ეს რომ გამეგო
ჩუმად ავდექი, გამოვაღე ცალი დარაბა,
დილბურანში რომ დამენახა სოფლის სამრეკლო.
მგონი, ოდნავი ქარი ქროდა, რადგან სარეცხის
ნესტიან თოკზე გადაფენილ ცისფერ სარაფანს
რაღაც არხევდა და ფანჯრისქვეშ ეზო დამრეცი
ხელს ვერ მიშლიდა დამენახა სოფლის სამრეკლო.
ეზოში იდგა სამი მსხალი, ერთი ქლიავი,
ნიგოზი ფილტვებდაჩრდილული - ნიგვზის ფოთლებთან,
ჰო, გამახსენდა, მუდამ დაქრის გრილი ნიავი,
სწორედ ის, ახლა, რომ არხევდა, რომ აცოცხლებდა
სარეცხისთოკზე გადაფენილ ცისფერ სარაფანს...
ეზოში იდგა სამი მსხალი, ერთი ქლიავი...
ეზოს ბოლოში ჩეჩმა იყო, იქვე ბოსელი,
მარჯვნივ საღორე და თექვსმეტი ჩლიქით მოზელილ
სუნთქვადაორთქლილ ტლაპოს ხვნეშას ვერ მოვისმენდი,
რომ არა ნიგვზის თავანკარა გრილი ნიავი
და გარიჟრაჟის ოდნავ სუნი, სწორედ ისეთი,
როგორიც არის გადაღმიდან უცხო მოზვერის
დილის ღმუილი და მის ფონზე სოფლის სამრეკლო.



საიდანაც უნდა დავიწყოთ

არასდროს გასხლა ჩემი წიგნი, მასში ვერცერთი
სიტყვა ვერ ლერწობს შენს გარეშე, დიდხანს ვეძებდი
შესაფერ მიწას, შესაფერ მზეს, შესაფერ წვიმას
ლექსნერგები რომ გადმომერგო შენში გულიდან
და ახლა უკვე, როცა ჰყვავის ბაღის მეცხრედი,
ვხევ ცოცხალ ფურცლებს, უანგარო სიყვარულით და
ღრმა მოწიწებით კვლავ გულთან მიმაქვს.
აი, ეს არის ჩემი გული, სხვისთვის შორია,
შენს გარდა მასში არც არავის არ უცხოვრია
და თავმდაბალი იმედი მაქვს იქ ცხოვრობ ახლაც,
გიორგობისთვეს ველოდები, როცა მაჭარის
სუნი მარანში მოხუცივით იწყებს ბორიალს,
სიყვარულის და შიშის ნაჯვარი
სიტყვები როცა წამოწევენ თავს ცისკენ, მაღლა.
სიტყვები, თითქოს ბალახია, ერთი შეხედვით,
მაგრამ კარგად თუ დააკვირდი, მათი ფეხები
ვაზის ფესვივით ცეცხლგამძლეა და უფრო მეტიც
მე მათზე ვსახლობ, მათზე მძინავს, მათზე დავდივარ
და ამ ვენახში ერთხელ მაინც თუკი შეხვედი
და სიტყვის სუნი შეიგრძენი, გეტყვი ნამდვილად:
მეფე კი არა, რომ იყო ღმერთი,
ამ სილამაზეს ვერ დათმობდი ალბათ ადვილად.

Arrow
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Sponsored content




PostSubject: Re: შაკო - შალვა ბაკურაძე   

Back to top Go down
 
შაკო - შალვა ბაკურაძე
View previous topic View next topic Back to top 
Page 2 of 2Go to page : Previous  1, 2

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური (ნისლი მთათა ზედა) :: მთქმელი და გამგონებელი :: პოეტების ქვეყანა-
Jump to: