არმური (ნისლი მთათა ზედა)
არმური
არმური (ნისლი მთათა ზედა)

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri (scotch mist over mountains) - literary Arena from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  CalendarCalendar  GalleryGallery  FAQFAQ  SearchSearch  MemberlistMemberlist  UsergroupsUsergroups  RegisterRegister  Log inLog in  
* თამარ გელოვანი"სიმღერიდან სიტყვამდე". * მიხო მოსულიშვილი„ჰელესა“ (კინორომანი). * თამარ ლომიძე"ზღვარი" (ლექსები).
* ანრი გიდელი"პიკასო" (ბიოგრაფიული რომანი) * გიგი სულაკაური"ხეტიალი" (ლექსები. რჩეული) * ბელა ჩეკურიშვილი"შეკითხვად სიზიფეს" (ლექსები)
* ლაშა ბუღაძე"ნავიგატორი" (პიესა). * ნინო ქაჯაია (მთარგმნელი)უილიმ გოლდინგი - "ბუზთა ბატონი" (რომანი) * ზაზა თვარაძე"სიტყვები" (რომანი).
* მიხეილ ანთაძე"საიდუმლოებით მოცული უ.შ", "სინქრონისტულობის პრინციპი". *
* რადიარდ კიპლინგი - "აი ასეთი ამბები" (თორმეტი და კიდევ ერთი ზღაპარი), მთარგმნელი ანი მოსულიშვილი * ვახტანგ ჯავახაძე"ვახტანგური" (ლექსები. რჩეული)
* მიხო მოსულიშვილი"დიდი ძუ დათვი" (რომანი). * ნინო ნადირაძე"VIA SOLIS" (ლექსები). * მარიამ ხუცურაული"სანათა" (ლექსები და ჩანაწერები).
* Zurab Karumidze"Dagny or a Love Feast" (English brushed up and fine-tuned by Amy Spurling). * გივი ალხაზიშვილი"ეპისტოლეთა წიგნი" (ლექსები).
* ბესიკ ხარანაული"მთავარი გამთამაშებელი". * მიხო მოსულიშვილი"სულის მდინარე" (თორმეტი ნოველა). * ნინო სადღობელაშვილი"ფრთები და ხელები" (ლექსები).
* მამუკა ხერხეულიძე„ომში, როგორც ომში“ (მოთხრობები). * ნატა ვარადა – „დედის კერძი“ (მოთხრობები). * ზაალ სამადაშვილი – „ავტოპორტრეტი წიგნების ფონზე“ (მოთხრობები). * ვაჟა ხორნაული – „როგორც ბაღიდან...“ (ლექსები). * ირაკლი ლომოური – „ავტონეკროლოგი“ (მოთხრობები).
* მანანა ანთაძე (მთარგმნელი)ტენესი უილიამსი - Camino Real (პიესა). * თამარ ბართაია, დავით გაბუნია, ნინო მირზიაშვილი, მიხო მოსულიშვილი, ნანუკა სეფაშვილი, ირაკლი ცხადაია„ქართული პიესა 2012“ (ექვსი პიესა).
* ნატა ვარადა – "დედის კერძი" (მოთხრობები). * თამრი ფხაკაძე – "ბოსტანი კონფლიქტის ზონაში" (მოთხრობა). * რიუნოსკე აკუტაგავა – "დიალოგი წყვდიადში" (მოთხრობები).
* გიორგი კაკაბაძე"ნიკო ფიროსმანი" (ბიოგრაფიული რომანი). * მიხო მოსულიშვილი – "ვაჟა-ფშაველა" (ბიოგრაფიული რომანი).

Share | 
 

 ნინო ნადირაძე

View previous topic View next topic Go down 
Go to page : 1, 2, 3, 4  Next
AuthorMessage
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: ნინო ნადირაძე   Tue Nov 18, 2008 5:48 pm



ოქტომბერი და სევდის დუბლაჟი


თმააშლილ ბაღებში, ოქტომბრის ხეებზე
აღარ ქანაობენ ფერღია ნატვრები.
ქარიან თვალებით დავხედავ ჩემს ხელებს –
გამხდარან. ხიდთანაც აშალეს მხატვრები.

ჩამიდგა უდაბნოს ყვითელი ზამთარი
ჯიბრში და დარაჯობს მალულ ანგელოზებს.
ავუშვებ ტკივილებს, თუ ნებას დამრთავენ
ჩემი სტრიქონები. გვანან მანდილოსნებს

გაშლილი ქოლგები, მგზავრებს დაჰყვებიან
ტაქსიდან ქუჩამდე.
უკვე საღამოა, ყველა დაღლილია...
და მეც მივჩუმათდი.

მომწერე, ოღონდაც მომწერე სულიდან,
უკვე ხმადქცეული იმედებს მიმაბი.
შენთვის უხილავი მგზავრი ვარ სულეთის,
აქ, შიგნით, ლოცვაა წრფელი და მგმინავი.

თმააშლილ ბაღებში ოქტომბერს დავარცხნის
ჩემი დაღონება და შენი ნუგეში.
ავუშვებ ტკივილს და თუ წვიმაც დაგვაცდის,
ერთად ჩავიხედოთ ნოემბრის გუბეში.





Last edited by Admin on Wed Mar 05, 2014 11:18 pm; edited 3 times in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Sat Dec 06, 2008 4:57 pm

ჩემი მეგობრის - ზაზა ნადირაძის ნიჭიერ შვილს, ჩემს საყვარელ პოეტს, ნინო ნადირაძეს ვულოცავ დაბადების დღეს!
და ვუსურვებ სიკეთეს და ბედნიერებას!


დეკემბრიანი (ხელოვანს)

ფილტვებით დეკემბრის ბურიაყს ვატარებ,
დამჩემდი და შენი თხოვნითვე ვთოვდები.
ეს ცივი ფილტვები ფიფქებით გავტენე
და ასე ძვირფასო, ვრჩები მოგონებად,

თვალების სიწრფელედ, სიცივის ჭაღებად
და კიდევ ვინ იცის. ხელებში გიდნები.
ხელიდან გამცვივდა ცისფერი ჭალები
და სადღაც ბოლოსკენ ნაშთადაც ვდგინდები.

გავძვრები კანიდან, ამოვალ ჩემიდან
და სული ლივლივით გაწვება სივრცეზე.
ვგრძნობ ჩემი თავიდან და ჩემი თხემიდან
შმაგივით ავიგლეჯ სიშორის მიზეზებს.

ფილტვებში დეკემბრის ბურიაყს ვატარებ...
ჰმ, დეკემბრიანო! ჰო, ასე მეძახი.
ფილტვები - ვაზნები, ფიფქებით გავტენე
და ახლა დაგახლი თოვლიან ქვემეხებს.

ადექი, ჩაიცვი ხელები, რომ ოდეს,
ხელებით მიპოვნო, სადმე გარდაცვლილი.
უბრალოდ მინდა, რომ უბრალოდ გჯეროდეს,
მაინც გავთოვდები, ჰორიზონტს გავცდები.

ფილტვებში დეკემბრის ბურიაყს ვაგროვებ,
ქეთიუს, შემხედე, გავფრინდი ხიდიდან.
და ახლა მზესავით ცის თაღზე ავგორდი...
თუმც სხვები იქ მხოლოდ სიკვდილით მიდიან.

შემხედე, ფილტვებით დეკემბერს ვაძინებ.
მძიმედ და უთქმელად, თოვლივით მოვედი.
ჰმ, დეკემბრიანო, დეკემბრის ნაწილო..
ჰო, როგორც მუსიკა, ჩემში ხარ ყოველთვის.
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Wed Dec 17, 2008 10:29 am

თოლია ჯონათანი

წერტილებად განთავსდნენ ფიქრები სივრცეზე.
გარეთ ბურიაყი ჰაერში აშეშებს დეკემბერს და
ხდის და აცმევს ტროტუარებს ქარი
ბებერ ფოთლებს მომტირალებს.
მონოტონურად, უსინდისოთ ყვება ძაღლი ხესთან ზამთარს.
ნინო, თოვს.. ნინო, თოვს..
ის ფანჯრიდან მხედავს ლურჯს და სუფთას, ვეჩვენები?
თოლიებმა ურწმუნო მოხუც - მტკვართან დადგეს
მოლოდინის პიესები,
თამაშობენ ფრენის თემას...
ნინო განაგრძობს თოვას...
შენი სისხლით მინდა გავთბე.
მე არ გხედავ, მე გგრძნობ და თვე,
მიცვლის მისვლის მისამართებს..
ვიკამათებთ მე და ქარი..
და ზამთარი..
არ გამომრთო შენი სულის ჩამრთველიდან...
წერტილებად განმითავსდნენ ჩემი მელანქოლიები.
გასიპული მაჯებიდან, ცივი ხელისგულებიდან
ამიფრინდნენ თოლიები...


ჯონათან! დაბრუნდი და მასწავლე...
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Sun Dec 21, 2008 12:13 am

ჯონათანი დამიბრუნდა

ფეხები ერთად შეატყუპეო, მითხრა..
ხელები გაშალე, ოღონდ გაშალე არა ისე, როგორც
სხვები შლიან, არამედ ისე, როგორც შენ წარმოგიდგენიაო საერთოდ გაშლა..
კისერი, თავი, ფიქრი და ყველაფერი, რაც მარცხნიდან მოგდის,
ოდნავ მარცხნივ მოატრიალე, გულიდან გამოუშვიო სილაღე,
სული შეამზადე...
თითქოს ზიარების რიგში დგახარო..
თვალები არაფრით არ დახუჭოო...
უბრალოდ, გონება გამორთე და სისხლი გაიჩერე..
ნუ გეშინია, მერე თავისით ამუშავდებაო ორივე..
იცოდე, რასაც ახლა იზამ, ამას სიკვდილის ფასი აქვს
და ისიც იცოდე, მარტო შენ მიხვდებიო ამას..
სიკვდილი კიდევ ძვირია და უნდა დაიმსახუროო..
მერე გაჩუმდა...
შენ ყველაფრით მგავხარ,
შენ უკვე დგახარ ისე, როგორც გასწავლე,
მაგრამ..
მაგრამ ეს არაა საკმარისი, ჯერ ცოტა ადრეაო..
ერთი ცხოვრებაც და მერე..
მერე მიდიო...

თქვა ჯონათანმა და არ მეწყინა..
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Wed Dec 31, 2008 1:17 am

მოლურჯო სკამი. სკვერი.

მოლურჯო სკამი. უფრო მეტად მოძველო კიბე,
სკვერი, ბავშვები, ქალაქი და დავიწყე წერა.
ძირს ვერ მოვთავსდი და ათასი წამი გავწირე
რომ რასაც ვწერდი ან დავწერდი, რომ დამეწერა.

მილიონ კაცში გაირჩევა ვინმე სუფთა და...
თან ისე გმარხავს ზოგიერთი, როგორც უკვე მკვდარს.
ახლა ღალატი, სიბოროტე ისე მუქთაა,
რომ სადაცაა ამ ქვეყნიდან წასვლას ვუკვეთავ.

დამიზამთრდა და დისბალანსად მექცა სუნთქვა და
რა უნდა შეძლო, პოეზიას ბევრი ვერ უვლის.
ქარიც ისე დგას თვალებს უკან და მეც უმართავ
მუსტანგს ვხედნი, ვგავარ ბედუინს.

თვალწინ დამიდის თეთრი ცხენის ფლოქვის თქარუნი,
გამიელვა და დამელექა თეთრ შროშანებად
ემოციების აწყვეტილი, ქვიშის მარულა
და მერე მწუხრში მუქ წვიმათა გარდაცვალება.

გავცდი ამ სკვერს და გავცდი კიდევ ვინ იცი რას არ,
ყვითელ ნაპირებს, სამყაროებს ასჯერ დამხობილს,
კარგი ცხენივით გამოარჩევს უფალი მართალს..
მე კი რომელიც ავირჩიე, იმ გზას გავყვები.
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Tabagari Tea
Into Armury
Into Armury


Female
Number of posts : 127
Age : 31
Registration date : 27.12.08

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Sun Jan 04, 2009 10:53 pm

ამბოხი

გაშლაც და მოხრაც პოეზიამ დამატყო მხრებზე,
ჩემი სამშობლოს ცივ მიწაზე წამოვნაბიჯდი,
სახედახოკილ ცას ღაწვებზე და კიდევ მზეზე
ვადგამ ჩემს მზერას და უთქმელი თვალის ნაბიჯებს.

მეწარსულე ვარ, შემონახულ სამშობლოს ვმღერი
გულში და ასე ტკივილიან ღიღინს გიყვები,
ამ ცვარჩატბორილ უპეებში ლექსი იმღვრევა
და ასე ერთი, ასე ფართო, ქუჩას მივყვები.

გამთელავენ თქო, კი ვამბობდი, შენ დამიჯერე...
ყველა ტკივილი დალალივით ჩამოიშლება...
მე მაინც ჩემებრ, შავთვალიან ტაიჭს ვაჭენებ,
საკუთარ ციხეს სხეულზევე შემოვიშენებ.

წავედი თქვენგან ჩემს ლექსებზე წესის საგებად,
დაკოჟრილ მუხას ჩავეხუტო უნდა ფესვებით.
დამნაშავენი ალბათ უფრო პასუხს აგებენ,
მე კი ეს სული უწრფელესი თოვლით მევსება.


ჩემი მეგობარი პოეტი ნინოს ლექსი santa
Back to top Go down
View user profile
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Tue Jan 20, 2009 6:18 pm

ლიზა

მე კაპიტნის ქალიშვილი ვარ.
ლიზა მქვია.
თავიდანვე ზოლიანი ვიყავი.
უფრო მეტიც, სული მქონდა ზოლიანი.
მამა მეუბნება, სევდიანი ზებრა ხარო.
ზღვა როცა ღელავს, გავდივარ და ნაპირზე ვდგები.
წყლიდან პირზე ქაფმოდებული დელფინი
ამოყოფს ხოლმე თავს და ზურგით მოჰყავს ჩემი და..
ჩემი და ზღვის მეცხრე ნაპირზე ცხოვრობს.
მუნჯია, დუმს და იმდენს ლაპარაკობს..ყველაზე მეტს..
ზღვის ქარებსაც კი მირჩევნია მისი დუმილის მოსმენა..
მერე მე და ჩემი დაიკო ვიგონებთ ბოთლებს, სისხლით ვწერთ
წერილებს პალმის ფოთლებზე და ყველა ნაპირს ვუგზავნით
ჩვენს ამანათებს.
ყველა ნაპირზე და გვყავს..

მე კაპიტნის ქალიშვილი ვარ, ლიზა.
იცი, როგორი ტირილი ვიცი?
ისეთი, რომ ჩემი ცრემლები თუ ვინმეს მოხვდა,
ვეღარ იშორებს. ახატია ან აწერია..
ხან ვეხატები, ხან ვეწერები..
მამაჩემი ღვიძლიდან სუნთქავს,
გული კი ზედმეტად აქვს მიწეული,
ისე, რომ როცა სახლში ბრუნდება და მე მის გულისცემას
მინდა ვუსმინო, კვალს ზურგამდე მივყავარ..
ვსხედვართ ასე და მე მასში გავდივარ და გამოვდივარ გულის მეშვეობით..
მან არ იცის..
ზურგში მოხრილია მამაჩემი, მძიმეაო გემის საჭე,
ასე ამბობს.
და იცი, როცა მზე სუიციდით გვეხუმრება ყოველ
საღამოს,
ნაპირზე გადის ჩემი მამა-კაპიტანი და ეძახის,
ეძახის დაუსრულებლად,
მერე გული ამოუჯდება
ხოლმე და ტირილს იწყებს.
ის და მზე საუბრობენ მეთქი, სულ ასე ვფიქრობ.
მამას მუქი თვალები აქვს.
დღეს ნიჟარები მომიტანა მამამ.
ზღვის იატაკზე დავდიოდიო შესაგროვებლად.
ლაყუჩებიც აქვს მამას.
ბადეში შეკრული ნიჟარები მომიტანა
და წავიდა...

დღეს კი მე მესაუბრა მზე...
ნუ გეშინიაო...
აღარ მოვაო მამაშენი...
ჩაიძირაო გემი...
და ახლა ის ჩემთანააო...

მთელ სანაპიროს აწერია ჩემი ცრემლები ახლა..
ვზივარ და ჩემი ზოლიანი ხელებით
პანაშვიდის წერილებს ვგზავნი ცხრავე ნაპირზე..

გარდაიცვალა მზეში..
დაკრძალვა შვიდზე გულებში..

შევხვდებით მამა...

ლიზა
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Tue Jan 20, 2009 6:40 pm

ნინო, ეს შენ პროზაული ჩანახატი ნუ გეგონება - აქაც პოეტური აზროვნებაა და ეს ლექსია. Smile
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
gvantsa jobava/cicana
Into Armury
Into Armury


Female
Number of posts : 108
Age : 30
Registration date : 30.12.08

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Wed Jan 21, 2009 6:07 pm

თანაც არაჩვეულებრივი ლექსი...
Back to top Go down
View user profile
nino nadiradze
Into Armury
Into Armury


Female
Number of posts : 106
Age : 31
Location : თბილისი
Job/hobbies : მუსიკა, კითხვა...
Humor : მყოფნის... :)
Registration date : 21.01.09

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Wed Jan 21, 2009 11:06 pm

aqa mshvidoba, bidzia mixo da yvelas mogesa;mebit.
ver shemovdiodi, aqamde imitom gavchianurdi, zlivs davregistrirdi.

ugrmesi madloba chemi gverdis gaxsnistvis, bidzia mixo..
da tqveni..saertod..madlobeli var da viqnebi yoveltvis..
Back to top Go down
View user profile
nino nadiradze
Into Armury
Into Armury


Female
Number of posts : 106
Age : 31
Location : თბილისი
Job/hobbies : მუსიკა, კითხვა...
Humor : მყოფნის... :)
Registration date : 21.01.09

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Wed Jan 21, 2009 11:43 pm

არსებობის მარადისობა

სიკვდილს ვახსენებ, ვიცი ტუჩებს ამობურცავ და
თვალებდახრილი სუულ ქვემოდან ამომკრავ მზერას.
რამდენს გავყევი, რამდენს კიდევ ერა ვუცადე..
მე სადაც ვცხოვრობ, მეგობრობის ქვია გამზირი...

ჩემს ნაბოდვარში მიხაკივით ხარობს სიკვდილი,
შენს დიდ თვალებში სევდა არის ადეკვატური..
და როცა ცაზე მოღალატე მთვარე სივდება,
მაშინ მოვდივარ და ფეთქვაზე ჩემს პულსს გატოლებ.

ძარღვებში ჩემი არსებობის მარადისობა
დადის და სულიც უპასუხო კითხვების დედა -
წვალობს სხეულში...და მე ახლა..და მე ისე ვარ,
როგორც მუსიკა, უფრო მეტიც, მუსიკა მე ვარ.

რვა სიცოხლე მაქვს, რვა ცხადი და რვაა სიზმარიც,
შეშლილი მზერით გეძებ და თან სუნთქვა ძნელდება,
მივხვდი, ძვირფასო, თავგანწირვა არის მიზანი..
თავგანწირვისთვის რვა სიცოხლეც გამემეტება.

და ეს ღამეა მინორზე რომ ფეხი წამოკრა,
შენთან დაემხო და მაშინვე ლექსით იხარკა..
თვალებდახრილი ისევ ისე მზერას ამომკრავ,
როცა გეტყვი, რომ სიკვდილივით ყრუა მიხაკიც..

gavbede da davde chemitac Smile
Back to top Go down
View user profile
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 3868
Registration date : 09.11.08

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Thu Jan 22, 2009 10:44 am

nino nadiradze wrote:
არსებობის მარადისობა

სიკვდილს ვახსენებ, ვიცი ტუჩებს ამობურცავ და
თვალებდახრილი სუულ ქვემოდან ამომკრავ მზერას.
რამდენს გავყევი, რამდენს კიდევ ერა ვუცადე..
მე სადაც ვცხოვრობ, მეგობრობის ქვია გამზირი...

ჩემს ნაბოდვარში მიხაკივით ხარობს სიკვდილი,
შენს დიდ თვალებში სევდა არის ადეკვატური..
და როცა ცაზე მოღალატე მთვარე სივდება,
მაშინ მოვდივარ და ფეთქვაზე ჩემს პულსს გატოლებ.

ძარღვებში ჩემი არსებობის მარადისობა
დადის და სულიც უპასუხო კითხვების დედა -
წვალობს სხეულში...და მე ახლა..და მე ისე ვარ,
როგორც მუსიკა, უფრო მეტიც, მუსიკა მე ვარ.

რვა სიცოხლე მაქვს, რვა ცხადი და რვაა სიზმარიც,
შეშლილი მზერით გეძებ და თან სუნთქვა ძნელდება,
მივხვდი, ძვირფასო, თავგანწირვა არის მიზანი..
თავგანწირვისთვის რვა სიცოხლეც გამემეტება.

და ეს ღამეა მინორზე რომ ფეხი წამოკრა,
შენთან დაემხო და მაშინვე ლექსით იხარკა..
თვალებდახრილი ისევ ისე მზერას ამომკრავ,
როცა გეტყვი, რომ სიკვდილივით ყრუა მიხაკიც..

gavbede da davde chemitac Smile

Arrow

ნინო, შენით უნდა დადო ხოლმე, კი.
სანამ შენ მოხვიდოდი, მე იმიტომ ვდებდი... sunny
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
nino nadiradze
Into Armury
Into Armury


Female
Number of posts : 106
Age : 31
Location : თბილისი
Job/hobbies : მუსიკა, კითხვა...
Humor : მყოფნის... :)
Registration date : 21.01.09

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Fri Jan 23, 2009 10:32 pm

წავიდეთ მთაში

თითებზე დაიხვევს ოთხივე სეზონს..
მერე ფოთლებით გატენილ ტომრებს
მთელს ჩემს ქალაქს თავზე დააყრის
ღმერთი.
ხმაში დაიტყობს დედა სიცივეს
და ბავშვობიდან ამოაწყობს შავ-თეთრ ფოტოებს,
ჩემი თვალების ვერშეცვლასთან რომ ისაუბროს.
ჩემს ცივ ქუჩაზე გაწვა ღამის ეპილეფსია,
მთვრალი კაცი სანაგვე ყუთს უფათურებს სულში ჭუჭყიან ხელებს.
მიეშველეთ, ღამე ფართხალებს, დაუჭირეთ ენა როგორმე,
არ ჩაყლაპოს ჩვენი ყველა გათენება, ყველა გოლგოთა და ყველა ლექსი.
ვიოლინოზე აფარფატდნენ შენი ფრაზები, აუყვნენ სულის გამათბობელ,
მსუბუქ ნოტებს და დამეფინენ საფეთქლებზე, როგორც ფიფქები.
ბუხრის ცეცხლივით შემოიპარე სხეულში და გაჯეჯილდი, გაყვავდი,
დაიკვირტე, დაგეპენტა გრძნობები ყვავილებად, გამითბი სულთან.
გარეთ შემომდგარ შემოდგომას არას დაუდევ, მაშინ როდესაც
ბაღებში დგანან მზეჩამდგარი კარალიოკები - თავჩაღუნული, ზამთართან ბრძოლაწაგებული
სარდლები, თავებს მიკრავენ მე - ამ თავხედი დეკემბრის პაიკს,
ამიგაზაფხულდი გულის სარკმელთან სეზონთა ასეთ წამლეკავ ომში.
და სანამ ღმერთი ცის ფანჯრიდან
თეთრთოვლიან ტომრებს დაგვაყრის,
ორი ერთად აფეთქებული გაზაფხული
ანუ მე და შენ,
წავიდეთ მთაში..
იქ დავუხვდეთ გამტეხავ ზამთარს,
თანაც ღმერთი მთაში ახლოა.
Back to top Go down
View user profile
nino nadiradze
Into Armury
Into Armury


Female
Number of posts : 106
Age : 31
Location : თბილისი
Job/hobbies : მუსიკა, კითხვა...
Humor : მყოფნის... :)
Registration date : 21.01.09

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Fri Jan 23, 2009 10:44 pm

ქალაქი დაყრუვდა წვიმით.
სულებს სველი ტანსაცმელი მიეკროთ
მკერდზე და დაირცხვინეს.
მაღალ ხმაზე წვიმს.
ისრაელში რომ ასე იწვიმოს,
ღმერთი გვირიგდებაო, იტყვიან რაბინები.
დროდადრო, ახსენდება უფალს
მათი ლურსმნები და დასტირის ცოდვიან უდაბნოს.
სად ვიყავი მაშინ?
სად ვიყავი მაშინ? – ტუჩებმა დაიწერეს ხელისგულებზე.
თბილისში კი წვიმამ უმატა..
ტელეფონის ხაზები ისერავენ მანძილებს
ქუჩებს, ქალაქებს, ფეთქვებს, თვალებს, სუნთქვებს შორის.
ცამ მარანი გამოაღო, წურავს ქუნქულა ღრუბლებს.
ქალაქი უკვე მუნჯდება..
ჩემი სქელი კედლები სხეულის
გვემას განაგრძობენ, სისხლით დამხატეს თავიანთ ტანებზე.
წვიმა მოვიდა და ჩამორეცხა ჩემი არსებობა.

ქალაქი გაყრუმუნჯდა..წვიმით.
ისრაელშიც რომ ასე იწვიმოს...
Back to top Go down
View user profile
gvantsa jobava/cicana
Into Armury
Into Armury


Female
Number of posts : 108
Age : 30
Registration date : 30.12.08

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Sun Jan 25, 2009 11:38 pm

მახსოვს ეს ბოლო ისრაელზე, ჩემო ნიჭიერო...
Back to top Go down
View user profile
nino nadiradze
Into Armury
Into Armury


Female
Number of posts : 106
Age : 31
Location : თბილისი
Job/hobbies : მუსიკა, კითხვა...
Humor : მყოფნის... :)
Registration date : 21.01.09

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Thu Feb 05, 2009 9:18 pm

ქაოსისაკენ

ღამეს, როგორც პატარა ბავშვს,
მეტისმეტად მშვიდი სუნთქვით სძინავს
ჩემს მაჯაზე. მაჯა მიფეთქავს. მცივა.
მე და ტერენტე ისევ ერთ სამყაროს ვქმნით.
ტერენტე ისევ მოწყენილია.
ქუჩა დაცლილი, როგორც ვაზნა... ქშინავს..
ადამიანებით დაცხრილულია ყველა სახლი.
ადამიანებმა არ იციან მე რატომ მღვიძავს.
აქამდე იცოდა მხოლოდ ორმა.
ახლა შენც იცი.
აქამდე ღამე იყო გოლგოთა.
აქამდე მთვარე, როგორც იუდა
გასცემდა ჩემს სულს.
ახლა მთვარემ ცის ლურსმანზე
თავი ჩამოიკიდა,
ხოლო ღამეს ჩემს მკლავზე სძინავს.
რეალობა სველ მიწაზეა დანარცხებული...
სილუეტები ისევ ერთმანეთს ეტმასნებიან.
დღეები, რიცხვები...ცვივდებიან კალენდრებიდან..
მატარებლები აღარ ჩერდებიან..
ქალები მრუშობით სულდგმულობენ,
კაცები უაზროდ იხოცებიან.
ბავშვები...სად არიან ბავშვები?..
გმირი ხარ თუკი იპოვნე მადლი.
ტაძრის საძირკველში მოგიწევს ძრომა.
გულისგულში უნდა ჩაძვრე ეკლესიაში
რომ როგორმე იპოვნო მადლი.
ყველა დაღლილია, არავინ მესულე.
ბარაბა ისევ გარეთაა, ბარაბა ისევ ხალხიდან ყვირის.
სიკვდილი უკვე ჩემს ქეჩაზე იწმენდს შავ ფეხებს.
სიკვდილი ზანგია, თეთრი გუგებით და ხელისგულებით.
სიკვდილი მოდის.
სამყარო მიდის ისევ ქაოსთან...
მე ძალაგამოცლილი ვწევარ ქაოსში და ვფიქრობ:
დალაგებულ სახლს ისევ არეულს გახვედრებთ, ღმერთო...
ღამე კი სუნთქავს კვლავ ჩემს მაჯაზე..



zvelia, iyos aq..
Back to top Go down
View user profile
nino nadiradze
Into Armury
Into Armury


Female
Number of posts : 106
Age : 31
Location : თბილისი
Job/hobbies : მუსიკა, კითხვა...
Humor : მყოფნის... :)
Registration date : 21.01.09

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Mon Feb 09, 2009 9:42 pm

სასოწარკვეთილის ბოდვა

მჭირს და ვწერ ალბათ. ჰო, ასეა ზუსტად და სწორედ,
წერას ხომ ჩემთვის ზიარების ტოლი ფასი აქვს.
მოხრას თუ ვამჩნევ თავს, მინდა რომ ცოტა გავსწორდე,
თუმც გასწორება მოუხრელად ვერ ძვირფასია.

უსასრულობის მდინარეში შეცურავს გემი,
კაცობრიობა მიხვედრილთა სიას შეავსებს.
საითა მხარეს აღმოვჩნდები ან რას ვიგემებ,
ტკბილსა თუ მწარეს, განაჩენი რომელს შემასმევს..

ცხოვრების ასეთ უსაშველო მიეთმოეთში,
ყოველთვის გეძებ, ტაძარივით გეახლო უნდა...
ამ სიცოცხლეში რასაც უნდა მივედ-მოვედო,
ბოლოს ვიცი, რომ ისევ შენთან უნდა დავბრუნდე.

მე ჩემი წილი ედემია, რომ დამაქვს გულით,
თუმც უღალატო, აქ ერთმანეთს არ აცდუნებენ.
ათასჯერ მითქვამს, რომ შენზე ვარ სულით მიბმული,
და ვერასოდეს ვეღარ შევძლებ ვერდაბრუნებას.

ახლა შენ გეტყვი, შენთვის მაინც ვიცოცხლო მინდა...
მჭირს და ვწერ ალბათ, მთელ მსოფლიოს ეს მინდა ვუთხრა.
კაცთმოყვარეო და მოწყალე ღმეთო, შემინდე..
მინდა ცხოვრება ერთიანად გადმოვაფურთხო.
Back to top Go down
View user profile
nino nadiradze
Into Armury
Into Armury


Female
Number of posts : 106
Age : 31
Location : თბილისი
Job/hobbies : მუსიკა, კითხვა...
Humor : მყოფნის... :)
Registration date : 21.01.09

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Wed Feb 11, 2009 11:11 pm

ცალი

"გულო, მოდი შინა, შინა, გულო რაღამ შეგაშინა?
გულო, მოდი გულთანაო, სულო, მოდი სულთანაო..."


ყოველთვის უსულო მოვდივარ შენგან...
სულს გიტოვებ და ცალი სხეულით ვბრუნდები უკან...
მიმაქვს მაშინ, როდესაც ტანჯვით ტაძარს ვაშურებ..
რომ ამ გამხდარი გულბუდედან ამომიფრინდნენ
და სულისაკენ მიფრთიანდნენ თოლიები...
შენ კი ამას თვალს გააყოლებ, როგორც
ბავშვობისას დიდ, სუფთა ცაზე რაკეტის ნაბიჯს..

დღეს ბინძურ მტკვარზე ჩემი თოლიები "ჯონათანობას" ზეიმობდნენ...

და ვიგრძენი რომ უშენოდ ცალი ვარ..
Back to top Go down
View user profile
nino nadiradze
Into Armury
Into Armury


Female
Number of posts : 106
Age : 31
Location : თბილისი
Job/hobbies : მუსიკა, კითხვა...
Humor : მყოფნის... :)
Registration date : 21.01.09

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Wed Feb 11, 2009 11:13 pm

მეუფევ ჩემო...


"იოანე ღვთისმეტყველი სახარებაში ამბობს: „ღმერთი სიყვარული არს“, და მე ვფიქრობ, არავის გამოუთქვამს უფლის ამაზე უფრო ზუსტი სახელწოდება. მართლაც, ღმერთი არის სათავე სიყვარულისა და სადაც სიყვარულია, იქ სიხარულია, იქ მშვიდობაა."

"რწმენა ღვთის არსებობის დაჯერებას კი არ ნიშნავს მხოლოდ, იგი უპირველესად გულისხმობს ცხოვრებას ღმერთში, სასოებას, იმედს მისი წყალობისას."

"ადამიანმა თავისი ცხოვრებით ჯვარი უნდა შექმნას; ეს ჯვარი ასე გამოისახება - სწრაფვა ღვთისაკენ და სწრაფვა ადამიანისაკენ. ბედნიერია ის, ვინც არა მარტო ატარებს თავის ჯვარს, არამედ თავისი ცხოვრებით ქმნის კიდეც მას. ამგვარი ადამიანი თავადაც ცხონდება და გარშემო მყოფთაც აცხოვნებს."

"მე მხატვარი არ ვარ, მაგრამ ხატვის დროს ვისვენებ. ძალიან მძიმეა ჯვარი კათოლიკოს-პატრიარქისა, მასაც სჭირდება დასვენება, და ხატვა ამაში ძალიან მეხმარება."

"ღმერთმა ინებოს, რომ ყოველი თქვენგანი მადლით სავსე გავიდეს ტაძრიდან."




სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი ილია II



ელიას მთაზე ცივი ქარი საღამოს ურტყამს,
სამების კარებს ავეკარი სულის სიმორცხვით.
აი, აქ, ახლა, სიკვდილს მინდა გამოთქმით ვუთხრა:
არ მეშინია! და ამაზეც უნდა ვილოცო.

ტაძრის გუმბათზე გაცრეცილი ფიქრით დავთოვე,
თქვენ, მეუფეო, როცა გიჭირთ, სხვებმა რა ვიცით?..
სიყვარულია ქართული მაქვს, სევდაც ქართული,
იმედია და თქვენს თვალებში იმედობს ისიც.

როდესაც არ ხართ, შორი ლოცვა თქვენი დაგვნათის,
თქვენი ყოველი ამოსუნთქვა თავგანწირვაა.
ყოველ კვირასაც მზეში უფლის ღიმილი დაკრთის..
როდესაც არ ხართ, თქვენს გარეშე რაღა წირვაა?

ელიას მთაზე სულნაწიწკნი ამოვედ დღესაც,
თქვენ, მეუფეო, უსაშველოდ მჭირდებით ახლა..
ღმერთო, "სული წრფელი განმიახლე გვამსა ჩემსა...",
მწამს უწმინდესო, უფლის, თქვენი და ლექსით მარხვის...

ელიას მთაზე ცივი ქარი ამ სულზე მირტყამს,
ცრემლამდე მიდის სიყვარული და ჩემი ლოცვა...
და სწორედ ახლა, მე რიგითმა.. თქვენ მინდა გითხრათ:
მეუფევ ჩემო, გამოგყვებით, თქვენ იტყვით როცა...
Back to top Go down
View user profile
nino nadiradze
Into Armury
Into Armury


Female
Number of posts : 106
Age : 31
Location : თბილისი
Job/hobbies : მუსიკა, კითხვა...
Humor : მყოფნის... :)
Registration date : 21.01.09

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Sun Feb 22, 2009 12:29 am

ძუნწობს სეზონი, ყველაფერში ძუნწი გამოდგა,
სითბოსაც არ თმობს და არც სუსხი არ გაიმეტა.
ჩამღვალ მზისაკენ გაგირბოდი, როცა გავრბოდი
და მერე თავი გაფრენითაც დავაიმედე.

იუდას ხესთან დავდგებოდი არაფრით ხელში,
არაფრით ხელში ავყვებოდი მაცხოვრის ტაძარს,
შენს თბილ ფეთქვასაც შევუშვებდი გამხდარ ფილტვებში
და გიამბობდი სუნთქვა-სუნთქვით, რა როგორ მტანჯავს.

აშლილა მზერა, ნარიყალას დაეტყო ნისლი,
გრანელის ძეგლი არ აღირსეს ნამღერებ თბილისს.
გავტენი ლექსებს სიტყვებით და ათასჯერ ვისვრი,
თუმცა კი ვიცი, ბოლოს მაინც სიკვდილი მელის.

დაქანცულ ზამთარს ათასობით სტრიქონი კვეთავს,
კუდსაც მოიქნევს თებერვალი, ასე ჯიუტი.
არაფრით ხელში დავდგებოდი იუდას ხესთან
და ასე ჩუმად ვიდგებოდი, როგორც იუდა.

დავღლილვარ ჩემო, ლურჯ სიზმარეთს აეხსნა ღილი,
მთვარის კიბეზე გადაქანცულ სხეულს ავზიდავ.
დაღლილიც, ნელიც, გათელილიც ბოლომდე ვივლი,
გამბობ, მოგიხმობ, გამთავრებ და გიწყებ თავიდან.
Back to top Go down
View user profile
ნიკა ჩერქეზიშვილი
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 277
Age : 35
Location : თბილისი
Job/hobbies : ქრიზანთემები
Humor : ცხოვრება
Registration date : 24.02.09

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Wed Feb 25, 2009 10:25 am

ვინც პოეზია ხუთგრამიანი შპრიცივით გამოიყენა...


Last edited by ნიკა ჩერქეზიშვილი on Fri Jun 21, 2013 5:01 pm; edited 3 times in total
Back to top Go down
View user profile http://www.geogen.ge
nino nadiradze
Into Armury
Into Armury


Female
Number of posts : 106
Age : 31
Location : თბილისი
Job/hobbies : მუსიკა, კითხვა...
Humor : მყოფნის... :)
Registration date : 21.01.09

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Fri Feb 27, 2009 12:45 am

დამაცადე

მოდის,მოაქვს ხმები ისეთები,
მოდის,დილას იცმევს შარიშურით,
ატმის ბაღებიდან ჩანისლული
ლექსი გამოხტება აშუღური.

ბიჭი, მეზობელი გოგოს ჟინით
ასჯერ ჩამოივლის შორიახლოს,
ეს ვითომ ისერაჩამოვლილი
მერე რამე სათქმელს გამონახავს.

ქალაქს დაუბრუნდა ანგელოზი,
მარტი მოუნათლავს ხეებს შვილებს.
მერე ურჯულო და ბარბაროსი
ქარი გაძევდება, სხვა იშვილებს

უფრო სხვა ქალაქი, ზამთრიანი,
სახედაღვრემილი და უსულო,
აქეთ, ჩვენ ყოფაში, აფრიანი
გემი დაიძვრება და ორსული

მარტი შვილებს - ლექსებს გამოკვებავს...
მოდის, მოაქვს ხმები აფეთქების,
მოდის..გაზაფხულის გამო ხდება,
რომ პოეტებივით არ ვმშიდდებით.

მალე, მალე მოვა გაზაფხული,
ასე სავსე ვარ და ცარიელიც,
ასე მსუბუქი და დაზაფრულიც,
სულით ვეღარა ვგრძნობ ბარიერებს.

მე კი პოეტობა დამემართა,
ვიცი, პოეტობაც გამაწამებს.
მერე თუგინდ ისევ მარტო დავრჩე,
ოღონდ გაზაფხული დამაცადე.
Back to top Go down
View user profile
Guest
Guest



PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Fri Mar 13, 2009 11:30 am

შენს გამო

მე ახლა სევდის ხახაში ვდგავარ.
მოვიდა მარტი წვიმის ბაკუნით,
მე მერჩის და შენ და კიდევ მავანთ...
თავხედი წვიმა, არომატული.
იტყვიან, მარტზე რამდენი წერეს,
ახალს რას იტყვი, ჯობია დუმდე,
ავი ძაღლივით ჩემსკენ იწევენ
თქვენი სიტყვები, რომლებიც დუღან.
დარდი ბავშვივით კუთხესთან მიმყავს,
ვტუქსავ გაზაფხულს ჩემსავე კართან
და ჩემი თავი, ასე რომ გიყვარს,
მგონი, შენს გამო მეც შემიყვარდა.


Arrow

ნინო რომ ჩვენთან მოდის ხოლმე, ხო მთელ ოჯახს გვიხარია და ამ ბოლო მოსვლაზე დავიმარტოხელე, რომ არ ეჩხუბათ, რად აწყენინეო და ველაპარაკე...
ველაპარაკე თავის ბოლოდროინდელ ლექსებზე, რომლებსაც, სულო ცოდვილო და, მეჩვენება, რომ გართულების ნიშნები აქვს.
განა არ მესმის, რომ ოცდამეერთე საუკუნეა და ჯერ კიდევ წინა საუკუნეში ამბობდა ელიოტი, თანამედროვე პოეტმა რთულად უნდა წეროსო, მაგრამ მაინც...
მე ეგრე მგონია, რომ ეს ჩვენი ერთი ციდა ქვეყანა დიდი პოეზიის ქვეყანაა და ჯერ მარტო ხალხურ ლექსს იმისთანა მრავალსაუკუნოვანი ტრადიციები აქვს, რომ თავის საუკეთესო გამოვლინებებში ბევრად სცილდება გენიალურობის ჩვეულებრივ ფარგლებს და ღვთაებრივს უახლოვდება. ეს მარტო ხალხურ პოეზიაზე რომ ვთქვათ და ჩვენს დიდ პოეტებზეც ხომ ამისთანებია სალაპარაკო...
ამიტომ კარგად მესმის, რამხელა პოეტური ტრადიციის ტვირთს გრძნობს თანამედროვე პოეტი, დიდი ლექსის ტვირთს. მაგრამ, ყოველთვის ვშიშობ ხოლმე, რომ გართულებული პოეტური მეტყველების მიღმა ხელოვნურობის საფრთხე არ იმალებოდეს...

ჰოდა, ეს ლექსი ამ დილას ვნახე და აქაც მოვიტანე...

აი, ეგრე!..

sunny
Back to top Go down
ნიკა ჩერქეზიშვილი
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts : 277
Age : 35
Location : თბილისი
Job/hobbies : ქრიზანთემები
Humor : ცხოვრება
Registration date : 24.02.09

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Fri Mar 13, 2009 1:27 pm

: )


Last edited by ნიკა ჩერქეზიშვილი on Fri Jun 21, 2013 5:02 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://www.geogen.ge
nino nadiradze
Into Armury
Into Armury


Female
Number of posts : 106
Age : 31
Location : თბილისი
Job/hobbies : მუსიკა, კითხვა...
Humor : მყოფნის... :)
Registration date : 21.01.09

PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Wed Mar 18, 2009 9:07 pm

როგორც იქნა მოვაღწიე..რამდენი ხანია არ შემოვსულვარ..

დამხვდა ისეთი პოსტები, რომ პირდაპირ საძვირფასო..

ბიძია მიხოს ყველაფერში ვეთნახმები.
თუმცა კი, რომ გითხრათ ძალიან დამჯერი ვარ თქო, ტყუილი იქნება, მაგრამ ბობოსი ძალიან მჯერა და რასაც მეუბნება, უმეტეს შემთხვევაში მართალია ხოლმე. შეიძლება კიდეც გავრთულდი შინაგანად და ჩემი შინაგანი განცდებითა და ემოციით ლექსი ”შევავიწროვე” და გავართულე..
მე ვფიქრობ, ელიოტმა სირთულეში უფრო მეტი სიღრე იგულისხმა, ასე მგონია..

არსებობს პერიოდი, როდესაც უნდა შეჩერდე და ”დაიტენო”..

მე ვიცი რაც მჭირდება..
და ბობომაც იცის..
Smile

რაც შეეხება ნიკას, ნიკას შეფასება რომ გულწრფელია, ყველაზე მეტად ეს მიხარია..
და მან იცის, რომ მისი შეფასება ჩემთვის ძალიან ბევრს ნიშნავს.

მადლობის მეტი არა მეთქმის რა..
თუ შენამდე მოვიტანე ჩემი მუხტი, ამას არაფერი სჯობს, ნიკ.. Smile

და უფალი რომ ურევია ჩვენს კავშირში ეს ხომ უმნიშვნელოვანესია, გაიხარე და კიდევ ერთი თბილი მოკითხვა შენ და ქეთიუსს Smile
ძალიან მიყვარხართ Smile
Back to top Go down
View user profile
Sponsored content




PostSubject: Re: ნინო ნადირაძე   Today at 4:01 am

Back to top Go down
 
ნინო ნადირაძე
View previous topic View next topic Back to top 
Page 1 of 4Go to page : 1, 2, 3, 4  Next

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური (ნისლი მთათა ზედა) :: მთქმელი და გამგონებელი :: პოეტების ქვეყანა-
Jump to: