არმური (ნისლი მთათა ზედა)
არმური
არმური (ნისლი მთათა ზედა)

არმური - ლიტარენა, უფრო კი – ბიბლიოთეკა
Armuri (scotch mist over mountains) - literary Arena from Georgia (country)


Forum started: Sun 9 Nov 2008
 
HomeHome  PortalPortal  CalendarCalendar  GalleryGallery  FAQFAQ  SearchSearch  MemberlistMemberlist  UsergroupsUsergroups  RegisterRegister  Log inLog in  
* ანრი გიდელი"პიკასო" (ბიოგრაფიული რომანი) * გიგი სულაკაური"ხეტიალი" (ლექსები. რჩეული) * თამარ ლომიძე"ზღვარი" (ლექსები).
* კახა ჭაბაშვილი"აქ, თბილისში" (მოთხრობები) * ბელა ჩეკურიშვილი"შეკითხვად სიზიფეს" (ლექსები)
* ლაშა ბუღაძე"ნავიგატორი" (პიესა). * ნინო ქაჯაია (მთარგმნელი)უილიმ გოლდინგი - "ბუზთა ბატონი" (რომანი) * ზაზა თვარაძე"სიტყვები" (რომანი).
* მიხეილ ანთაძე"საიდუმლოებით მოცული უ.შ", "სინქრონისტულობის პრინციპი". *
* რადიარდ კიპლინგი - "აი ასეთი ამბები" (თორმეტი და კიდევ ერთი ზღაპარი), მთარგმნელი ანი მოსულიშვილი * ვახტანგ ჯავახაძე"ვახტანგური" (ლექსები. რჩეული)
* მიხო მოსულიშვილი"დიდი ძუ დათვი" (რომანი). * ნინო ნადირაძე"VIA SOLIS" (ლექსები). * მარიამ ხუცურაული"სანათა" (ლექსები და ჩანაწერები).
* Zurab Karumidze"Dagny or a Love Feast" (English brushed up and fine-tuned by Amy Spurling). * გივი ალხაზიშვილი"ეპისტოლეთა წიგნი" (ლექსები).
* ბესიკ ხარანაული"მთავარი გამთამაშებელი". * მიხო მოსულიშვილი"სულის მდინარე" (თორმეტი ნოველა). * ნინო სადღობელაშვილი"ფრთები და ხელები" (ლექსები).
* ნატა ვარადა – „დედის კერძი“ (მოთხრობები). * ზაალ სამადაშვილი – „ავტოპორტრეტი წიგნების ფონზე“ (მოთხრობები). * ვაჟა ხორნაული – „როგორც ბაღიდან...“ (ლექსები). * ირაკლი ლომოური – „ავტონეკროლოგი“ (მოთხრობები).
* მანანა ანთაძე (მთარგმნელი)ტენესი უილიამსი - Camino Real (პიესა). * თამარ ბართაია, დავით გაბუნია, ნინო მირზიაშვილი, მიხო მოსულიშვილი, ნანუკა სეფაშვილი, ირაკლი ცხადაია„ქართული პიესა 2012“ (ექვსი პიესა).
* ნატა ვარადა – "დედის კერძი" (მოთხრობები). * თამრი ფხაკაძე – "ბოსტანი კონფლიქტის ზონაში" (მოთხრობა). * რიუნოსკე აკუტაგავა – "დიალოგი წყვდიადში" (მოთხრობები).
* გიორგი კაკაბაძე"ნიკო ფიროსმანი" (ბიოგრაფიული რომანი). * მიხო მოსულიშვილი – "ვაჟა-ფშაველა" (ბიოგრაფიული რომანი).
Share | 
 

 სანათა - მარიამ ხუცურაული

View previous topic View next topic Go down 
Go to page : Previous  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
AuthorMessage
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts: 3474
Registration date: 09.11.08

PostSubject: Re: სანათა - მარიამ ხუცურაული   Mon Dec 17, 2012 2:14 pm

მარიამ ხუცურაული

კესანეს

ყინვა შემოგიქარგავს
ფანჯრებს მაქმანებითა,
აგევსება სიზმარი
ფერად ვარსკვლავებითა.
თავთან დაგიფრინდება
ანგელოზი ფართქუნა,
მთვარე ახალშობილი
თავის ნათელს დაგხურავს.
დილას გამოგაღვიძებს
ფანტელების ჩურჩული,
ყელში ჩაგისახლდება
ბეღურების ჟღურტული.
თვალებაბრწყინებულო,
მაქმან-ვარსკვლავებითა,
გაახარებ დედ-მამას
გაზრდა-დაქალებითა.

2012
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts: 3474
Registration date: 09.11.08

PostSubject: Re: სანათა - მარიამ ხუცურაული   Mon Dec 24, 2012 2:40 am



Published on Dec 21, 2012

2012 წლის 20 დეკემბერი, 11:00 - 12:00
წამყვანი: მინდელი მარიამ, ჩხიროშვილი ნათია, გიგუაშვილი მარი, ბურდული მარიამ
სტუმარი: პოეტი ხუცურაული მარიამ

- დიდი ხნის განმავლობაში ჩემს დაწერილ ლექსებს არსად ვაქვეყნებდი. როგორც პოეტი, საზოგადოების წინაშე 4-5 წლის წინ გამოვჩნდი.
- ჩემს პირველ კრებულს „სანათას წიგნი“ ერქვა.
- იმდენად ვარ დაკავებული, რომ ვფიქრობ და ვწერ ტრანსპორტში. ხალხმრავლობა ლექსის შექმნაში ხელს არ მიშლის.

http://www.obieqtivi.net
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts: 3474
Registration date: 09.11.08

PostSubject: Re: სანათა - მარიამ ხუცურაული   Tue Jan 08, 2013 8:34 pm

მარიამ ხუცურაული

კვამლის ბილიკი

(ციკლიდან: "სანათას სახლი")


ჟანგისფერ მთებზე დაბალახობს ნისლების არვე,
ტყეს ოქროსფერით აქარგია გიორგობისთვე.
გამოგიტაცებ ქალაქიდან რიჟრაჟზე ხვალვე,
შენ და სევდისფერ უჩემობას სულზე მოგისწრებთ.
იაროს მერე ქარმა ქარში წვიმით თვალსველმა,
გზადაგზა ფანტოს ძოწრეული ქარვის ფოთოლი.
აქ მეყოლები, როგორც ამღამ მთვარის ავსება,
ივრის ბუბუნი ანდა მთაზე ნისლის კოტორი.
მიწიდან ცამდე გამიწვდება ოცნების ქარგა,
ზედ იფრთხიალონ შავშვებმა და წიფლისჩიტებმა,
კენკონ ძახველი, ასკილი და ქაცვების ქარვა,
ჭიკჭიკს დავქარგავ, ვიდრე ყველა ამიფრინდება.
დამიმარაგე ბუხრის შეშა, წყალი და ფქვილი,
შებინდებამდე ღარიბ ვახშამს, ალბათ, მოგისწრებ,
გამოვულოცავ ერთხელ კიდევ ამინდს სათოვლეს,
გადაისისხლა ფანჯარაში უკვე შობის ხეც...

ეგება გიგრძნოს ავდარივით ტანმა - იქ არის,
(იქნება დღესვე ყველაფერი მოხდეს პირიქით)
სიყვარულის და ერთგულების უტყვი ნიშანი -
სათოვლე ცაზე მიხატული კვამლის ბილიკი,
შინ ვარ და გელი...

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts: 3474
Registration date: 09.11.08

PostSubject: Re: სანათა - მარიამ ხუცურაული   Tue Mar 05, 2013 12:41 pm

მარიამ ხუცურაული

ერთი ძელქვით ნაკლებო


უშაშვობას პირველი
სოპრანოა ბეღურა.
შენებურად გაიგე,
რაც ვთქვი მე ჩემებურად.
გთხოვდი, შენთვის მინდომე,
მცირე მინდა სიკეთე,
შენსას ცხრათაუცხოსთვის
ასე ნუ გამიმეტებ.
გთხოვდი, არ გამატანო
მოზამთრეს თუ გადამფრენს,
მეშინია, გავუძლებ
უშენობის განაჩენს.
ახლა თავზეც მაყარო
მარგალიტი ფითრების,
ვეღარ შემომირიგებ,
მაინც გაგიფრინდები.
სხვაგან გავიფესვები,
სხვაგან გავიკვირტები,
სხვა წალკოტს ავაყვავებ
შენს ბაღს თუ არ ვჭირდები.
ცხრამთას იქით ვიმზითვებ
შენს ხმებს და შენს ფერადებს,
გულში შენვე გაგივლებ
პირჯვრის გადაწერამდე.
მე რომ მომკლავს, ის ჯავრი
ძნელი მოსათმენია,
ჩემო ციდა სამოთხევ,
“რაზედ მოგიწყენია?”
ერთი ძელქვით ნაკლებო,
ოთხმხრივ ჯვარი გწერია...


ბმული - https://www.facebook.com/notes/mariam-xucurauli/ერთი-ძელქვით-ნაკლებო/10151511990695269

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts: 3474
Registration date: 09.11.08

PostSubject: Re: სანათა - მარიამ ხუცურაული   Sat Mar 09, 2013 7:02 pm

მარიამ ხუცურაული

ნატვრა
(სიმღერა)


”შენ შამოყრილი ვნავარდობ,
წამალს შენ სახელ ჰქვიაო,
ახლაც დაგეძებ გადამრჩომს,
ჩემო სუნთქვავ და ნიავო.”

(თინათინ ჯავახიშვილი)



ნეტა, მალივ გამიცხადოს
დილას ნასიზმრები ღმერთმა.
არაგვმა არ წაიყოლოს
შენი ნახვის გულისხეთქვა.

მიმეგზურონ გვირილებმა,
ასკილებში შაშვმა სტვინოს,
მათურხევას შევიყაროთ
საფეროდ და საგვირგვინოდ.

მკერდზე ჩემი თმა გეყაროს
გამოხუნებული მზითა,
ფშავის ლურჯი ცა გვეფაროს
შენსას მოსატანი მზითვად.

მერე მწყევლოს ქისტის ქალმა
მძივ-კბილების ბროლებითა,
გამაფრინო ცხრამთას იქით
თმაშოლტების ქროლებითა.

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts: 3474
Registration date: 09.11.08

PostSubject: Re: სანათა - მარიამ ხუცურაული   Thu Mar 21, 2013 5:50 pm

მარიამ ხუცურაული

გაზაფხულის ბუნიობა

(ციცის)

აღარ წვიმს.
თვალივში სუსხია
და ქარი შინდების.
გზად ღანძილს ყიდიან,
ჭინჭარს და თაფლერბოს ქილებით.
დროდადრო მარტის მზე ცრიატობს ნისლებში
ხევგაღმა,
წნორები ქარს ეცეკვებიან თმაგწეწილები.
ზამთარგამოვლილი ძერა მეღირება - ნაღველი,
ვაგებებ შენს სახელს
და მოგონებებში ვრინდდები.
აღარ წვიმს.
თვალივში სუსხია
და ქარი შინდების.
ნუ შემიშინდები!
დიდბუნიობაა ჩემი და ბუნების -
მიყვარხარ,
მინდები.

2013

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts: 3474
Registration date: 09.11.08

PostSubject: Re: სანათა - მარიამ ხუცურაული   Sat Apr 20, 2013 7:45 pm

მარიამ ხუცურაული

ხარება დილის სიზმარ-ცხადი

ეს სიზმარში იყო.კარზე აკაკუნებდნენ და იმან გამაღვიძა. საათისთვის არც დამიხედავს. რაკი გარეთ ჩიტები ჭიკჭიკებდნენ, ესე იგი თენება იყო უკვე. ვიდრე ტანთ ვიცვამდი და კაკუნის განმეორებას ველოდი, ყველა გაოცების ახსნა მოვასწარი - მანსარდის ოთახში იმიტომ მეძინა, რომ ჩემი საძინებელი, ქვედა სართულში, თქვენ დაგითმეთ, ყველაზე საპატიო სტუმარს; დაბალჭერიანი, პატარა ოთახის შიში და ამით შფოთიანი ძილი თქვენი გუშინდელი სტუმრობის უდიდესმა დადებითმა ემოციამ დათრგუნა; პავლიკო ამდენხანს კარს იმიტომ არ აღებდა, რომ სადღეისო ორი-სამი თევზის დასაჭერად უკვე წასული იყო იორზე. ერთი ვერ ავხსენი, ამ დილაადრიანად ვინ უნდა გვსტუმრებოდა... ამაზე, უკვე კიბეზე რომ ჩამოვრბოდი ფეხშიშველი, მაშინ ვფიქრობდი, მახსოვს.
კარი რომ გამოვაღე,სრულიად უცნობი, ახალგაზრდა მამაკაცის წინ აღმოვჩნდი, რომელმაც დასაკაკუნებლად აწეული ხელით პირჯვარი გამოისახა და ოთახში შემოაბიჯა. მეც შემოვყევი და აივნის კარისკენ სავარძელს რომ ვთავაზობდი, თქვენც გამოდიოდით საძინებლიდან. მიღიმოდით და თავს მიქნევდით. სტუმარმა ნაცრისფერ-შინდისფერი ფლასის ხურჯინი ჩამოიღო მხრიდან და მთხოვა, იქნებ ეს დამიკერო, ცოტაოდენი ხორბალი მიმაქვს და გზად არ დამებნესო. ვიდრე მე სიძველისაგან ლამის მტკაველზე გახეული ხურჯინის გაცრეცილ პირებს თავს ვუყრიდი და ვაგვირისტებდი, ის მადლიერი და მშვიდი ღიმილით მიყურებდა. ბოლო ნასკვთან რომ ძაფს დავეხარე და კბილით მივაკვნიტე, ორთავემ გულიანად გაიცინეთ.
მერე ასევე ფეხშიშველი ჩავყევი ეზოში გასაცილებლად. ჩემგან დაგვირისტებული ხურჯინი ჭიშკრის გადაღმა სახედარს გადაჰკიდა და დაუყვა გზას ივრისკენ.
ოთახში რომ შემოვბრუნდი, თქვენ მუხლზე დაჩოქილი იდექით, სადაგი დღეების საფერი კრემისფერი კაბის კალთა აგეკრიფათ, დახეული ხურჯინიდან დაცვენილ ხორბლის მარცვალს აგროვებდით და ღიღინებდით.
ასე გამეღვიძა. ზუსტად ექვსის ერთი წუთი იყო და სრული სიბნელე. ჩიტებიც ჭიკჭიკებდნენ და წყაროს ხევიც მიჩხრიალებდა ივრისკენ. სიზმარში მართლაც ბევრი რამ იყო სიზმრისეული. მანსარდის სართული გაკეთებულ-მოწყობილი, ივრის მხარეს აივანი მოშენებული, თქვენ ჩემი სტუმარი და მე ადრიანი სტუმრისათვის უშიშრად კარის გამღები... რეალობაში კი... ჭიშკრის გადაღმა, უკვე ცხადში, როგორც სახედარზე მჯდომი ადამიანი, იდგა სილუეტი, რომელიც ხან მეტად ხან ნაკლებად, ცისფერ-ნაცრისფრად ანათებდა.
რწმენანაკლულმა ეს სასწაული ჩემს ულინზოდ ცუდ მხედველობას დავაბრალე. ლინზაც გავიკეთე, ეზოშიც ჩავედი და ნათება იდგა და იდგა... მერე რიჟრაჟთან ერთად, როგორც სიზმარში, ნელ-ნელა წავიდა ივრისა და ვანათისკენ...

ხარება დილა გათენდა, მეუფეო...ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მადლით და წყალობით, მრავალგზის გვეხარებინოს ერთმანეთისათვის მაცხოვრის თანაობა, დასაბამი დაუსაბამო უფლისა... ამინ!


ნეტავ ხარჭიშოს

ნეტავ ხარჭიშოს,
ნატაძრალებსმაღლა, ცისპირზე,
სახარჭაშნოზე შენი ლანდი გადაივლიდეს.



ხევ და ხევ ბილიკებს ამოვყევ,
გზადაგზა მხვდებოდნენ იანი,
ჩემო მიწიერო სამოთხევ,
მხვეწარი მოგიველ გვიანი.
მზენავარაყები მიხვდები,
უფლის აგარაკად გაშლილი,
ღარიბი მოგართვი სამხვეწროც –
სანთლები პოეტის დაქნილი.
მამის ნაოფლარი პურ-ღვინო,
თაფლი და ქადები ხავიწის,
ღირსად ჩამთვალე და მისტუმრე
მადლსაც მაზიარე ამ მიწის.
გაღმა რომ მზე კვლავ ილოგინებს
ოქროვან ბალღებით ორსული,
უფალი დაჰყურებს ნატაძრალს,
აღდგომის ჟამია მოსული.
ჩემო მიწიერო სამოთხევ,
შენსკენ მელეოდა სულ-გული,
უფალო, აღირსე ამ მიწას
ხარჭაშნელ მეუფის ბუბუნი.


study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts: 3474
Registration date: 09.11.08

PostSubject: Re: სანათა - მარიამ ხუცურაული   Tue May 21, 2013 9:37 am

მარიამ ხუცურაული

ჩაიარე და დღე წაიყოლე

ერთ ნაწვიმარ დილას, ვაჟიკას ხვარამზეს სოფელზე, მისი სახლის ახლოს ჩაუვლია, -- ისე, რომ მისკენ არც გაუხედავს... ამდგარა ხვარამზე, მისი ცხენის ნაფლოქვარებისთვის ღობე შემოუვლია, ვინმემ ან რამემ არ გადამიშალოსო...

რით მოვიტანე სული აქამდე...
ცავ, რა სიხარულს გაიმეტოდი...
ცხენდაცხენ ყანას ჩამოჰკვალავდი,
ჩემკენ ერთხელ არ მაიხედოდი.

ან რა დღე იყო -- დარ-ავდრიანა,
თავს მზე მენთო და სულში მიწვიმდა,
ან მე აგრე რამ დამაჭკვიანა,
არ ამსხლტომია თვალი ჩხირ-წინდას.

ჩაიარე და დღე წაიყოლე,
სულში დაბინდდა ღამეზე ადრე.
ლექსად ნათლავდა შენზე სტრიქონებს,
მთვარე -- სწორფერთა ჯვარ-ხატის მკადრე.

შუაღამემდე ხელის ცეცებით
ვძებნე და ვღობე შენი ნაკვალი
და ეხლა აქავ მეიმედება
ნაიარევი სულის წამალი.

შეცისკრდა, მაგრამ დღე ჯერ შორს არის,
მთათ აახლიეს ნისლის თვალები.
მკერდზე მიყვავის ყაყაჩოსავით
შენი ლურჯაის ნაფლოქვარები.

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts: 3474
Registration date: 09.11.08

PostSubject: Re: სანათა - მარიამ ხუცურაული   Fri May 31, 2013 11:44 pm

მარიამ ხუცურაული

მიტირე მერე...
(მიხა ხელაშვილი - თავის დას, სალომეს)


„მკვდარ ძმას დის ცრემლი უხდება“.
ვაჟა-ფშაველა



ჩამომაყოლე ხერხემალზე ფერმკრთალი ხელი...
მტკივნეულია... ყვავ-ყორანმა სამ კვირას ფლითა...
ერთ დიდ ხურჯინში ჩაგეტევა ძვალ-ხორცი მთელი,
გზად ჩემი სული გიმეგზურებს უჩინრად ცითა.

საგულდაგულოდ ამომკრიფე სისხლის გუბიდან,
თმიდან თოვლ-მიწა ჩამომყარე სულის შებერვით.
სისხლგაყინულს და სუნთქვაშეკრულს ცრემლი ნუ გინდა.
ნაცადი მყავხარ, ვერ დაგაფრთხობს ღამე თებერვლის.

გადამახვიე დედის ნაქსოვ რუხ-წითელ ფლასში.
მთა-მთა იარე, არ აჩქამდე, ეგ დროც მოგივა.
გუშინ ქარივით ჩიტ-პეპელა, დღეს ქვა-კლდის მსგავსი
მშობელ მიწას რომ ამომიგებ თბილად ლოგინად.

მიტირე მერე, ჩამოიმხე თავზე ცარგვალი...
ისე მიტირე, ცა და ხმელი ცოდვით შეიძრას.
ჭირისუფალი მეყოლება ხვალე ჩარგალი, --
ხვალე პოეტად დაბრუნდება ფშავში შენი ძმა...

study



მიხო მოსულიშვილი

თავადვე...
-----------

ჩე გევარა თავად ხელმძღვანელობდა თავისივე დახვრეტას, ვერ ესროდნენ ჯარისკაცები და თავადვე იმად უხელმძღვანელა...
და აღარც მიხას უნდოდა სიცოცხლე ბოლოს და იცოდა, სიკვდილზე რომ მიდიოდა...
გადახვეწა არ უნდოდა, თორემ გაჰყვებოდა ქაქუცას...
და ფშავში კიდევ -- ვეღარა სძლებდა...
სულ სისხლი სდევდა, მტრებისგან ვერაგულად მოკლული დედამისის სისხლი და სხვებისაც...
ბოლოს იცოდა და ვინც მოკვლას უპირებდა, სწორედ იმასთან მივიდა...
ორივეს მოკვლა შეეძლო და არ მოკლა არც ერთი... პირიც კი გააპარსინა ერთ-ერთს, მაგ დროს ხომ რა ადვილია ყელის გამოჭრა და დაუჯდა...
ეგრეა, ბოლოს აღარ უნდოდა სიცოცხლე მიხასა...
და ეს სალომე კიდევ -- აღაზას ტოლფარდი ტრაგიკული ადამიანია...
ვაჟა-ფშაველას უწერია „ეთერიანში“, რომ სამზეოს სინჯვა აღარ უნდა შერეს (იგივე მურმანს) და თვალებს დაითხრის ბოლოს, -- აი, ამ დღეში იყო ბოლოს მიხა...
თავადაც ბევრი დახოცა, -- გაიგე, ბალღო, და -- ყველა ერთნაირად ვერ უძლებს სისხლსა...
მიხა ძალიან გულიანი იყო, ისე გულიანი, რომ გრძნობდა, სისხლი როგორ სდევდა...
გულიანი რო არა ყოფილიყო, ვერც პოეტი იქნებოდა...
ალუდამ რო სიზმარი ნახა, დევებთან რო იყო და „კაცის ხორც როგორა ვჭამოო“, ვიღაცა რომ კივის იქა, -- აი, ის ვიღაცაა ეს მიხა...
ჰოდა, მე როგორც მგონია, ეს ლექსი "მიტირე მერე..." სიკვდილისთვის თავგადადებული კაცის სიცოცხლისმიღმიერი მონოლოგია და ზუსტად არის მოსმენილი...


study


Last edited by Admin on Mon Apr 28, 2014 7:46 pm; edited 1 time in total
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts: 3474
Registration date: 09.11.08

PostSubject: Re: სანათა - მარიამ ხუცურაული   Sat Jun 08, 2013 8:48 am

მარიამ ხუცურაული

ჩემო სვებნელო...
(სალომეს მიხა ხელაშვილის სხეულის ნაწილები მიაქვს ხურჯინით და თან ელაპარაკება)

ამღამ მეოთხე ღამე გადის, მთა-მთა მოვდივართ,
უნდა მოვასწრო, ხვალ-ზეგ შენი თალხი შევკერო,
უხიფათო გზა ღირდა კიდეც ამდენ ლოდინად...
და გაგითავდეს, და არ გყავდეს, ჩემო სვებნელო...

ტყე გამითავდა კუდოსთავს და გამიშრა ცრემლი.
საამდღეოდ თუ შემაჩვიე თოფ-იარაღი,
შიში აღარ მაქვს ნადირის და უფრო კი მდევრის,
სინამდვილეს ჰგავს ამ გზაძნელზე ჩემი არაკიც:

-- ვითომ შიმშილით დაემუქრა ჯალაბთ ზამთარი,
ჭავჭავაძიანთ მუქთად მივეც ორი ფარდაგი,
ოთხი დღე-ღამე ძილმღვიძარმა ვკვალე ნაქარი
ბედად ნაცნობი დამემგზავრა ჩარგლის კართამდი... --

ჩარგალში ქალი დაგვიხვდება, მის თავს ნატრულო,
დღეს მგლოვიარე გიტირებს და ცრემლსაც დაგაყრის,
ხვალ სხვის კარ-ფუძეს გაალხინებს, -- რა გავამტყუნო,
ბალღიც უმამო გაიზრდება, ვაი-ვაგლახით.

ფშავისხევს გარდა ასეთ თოვნას სადა ნახავდი?!
წელს გაზაფხულიც მარტის თვეში უშენოდ მოვა.
თოვლს რომ აიღებს, გზა რომ გავა მაღალახადში,
შენი სახლ-კარი უპატრონო შაიხდენს გლოვას.

მე გიპატრონებ, ეგრე ცრემლ და ხსოვნამისჯილი,
შიშს დაგიმალავ, აქამდე რომ დარდს გიმალავდი.
ეგებ სვავივით გაუძღები გაძღეს სიკვდილიც,
შენზე დამთავდრეს ეგებ ძმისგან ძმათა ღალატი.

მეჩვენა, ეხლა ჩემ წინ გკლავდნენ, -- წამთვლიმა, ალბათ,
ხანჯალს მოვზიდე, შენ მკვლელს დღე რომ გავუმზეშავო, --
ამათ საჩემოს ვინღა გახდის, ხვალ და ზეგ, აბა?! --
და გაგითავდეს, და არ გყავდეს, ჩემო ბედშავო.

აქ მეგულები ნატანჯი და მკერდშენგრეული,
ვაგლახ! -- ყვავ-ყორნის დაკორტნილი შენი მხარ-მკლავი...
ცოდვით მევსება გულ-ღვიძლი და მთელი სხეული,
ვერც დრო მიწამლებს, ვერც სიგრილე შენი საფლავის.

უნდა მოვასწრო, ხვალ-ზეგ შენი თალხი შევკერო, --
და გაგითავდეს, და არ გყავდეს, ჩემო სვებნელო...


study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
Admin
Into Armury
Into Armury


Male
Number of posts: 3474
Registration date: 09.11.08

PostSubject: Re: სანათა - მარიამ ხუცურაული   Sun Dec 01, 2013 2:49 pm

მარიამ ხუცურაული

ფხოვლელი იანვარა


"სწრაფად მოენედ მომგვარა ფხოვლელი იანვარაო."
დავით გურამიშვილი


(მადლიერებით ომარ თურმანაულს)


ცრემლად მევალოს
შენი ბედიც და უბედობაც,
აბა, სამოთხეს ნებით როგორ მიატოვებდი?!
ენაც ისწავლე, ზნეც და ჩვევაც გადამთიელის,
ბასრ სამსჭვალივით ფერდში გჭვალავს მაინც ფხოეთი
ვერც რომ პირცეცხლმა გიშველა, ვერც ლაშარის ჯვარმა,
მე რას გიშველი ქვეყნის ჭირს და დარდს ნაზიარევს?!
დაგიტირებდი ფშაურ წესზე ბეჩავი ლექსით,
თუ ჩემი ცრემლი სულს დაგიცხრობს და დაგიამებს:

მუხთალმა წუთისოფელმა
შენს ტანჯვად მოიცალაო,
დაბადებითვე ობოლი
არც სიყრმით გაგახარაო.
ქართული სვილის მარცვალი
დიდოეთს გადაგყარაო,
უშვილძირობით დაგსაჯა,
დაკარგვა არ გაკმარაო.
თვალცრემლიანი გატარა,
გაგტანჯა, გაგამწარაო,
თავის ცა–ღრუბლის ნატრული
სხვის მიწას მიგაბარაო,
ნათელში დაგაბინადროს,
ფხოვლელო იანვარაო!

ეგეც ბედია,
ნუ იტყვი, რომ ბედი არ გქონდა,
რომ უშვილძიროდ შეაბერდი ცას უცხოეთის,
ეგეც ბედია – დაემგზავრო მარადისობას,
მოენე იყო დიდი პოეტის.

2013 წლის 1 დეკემბერი, 11:58-ზე

study
Back to top Go down
View user profile http://armuri.4forum.biz
 

სანათა - მარიამ ხუცურაული

View previous topic View next topic Back to top 
Page 9 of 9Go to page : Previous  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
არმური (ნისლი მთათა ზედა) :: მთქმელი და გამგონებელი :: პოეტების ქვეყანა-